BİR SOSYAL KİMLİK OLARAK MESLEK KİMLİĞİ ÜZERİNE BANKACILIK SEKTÖRÜNDE PAZARLAMA AÇISINDAN NİTEL BİR ARAŞTIRMA

Öz

Tajfel’in geliştirdiği sosyal kimlik kuramı temel kavramlarından yola çıkarak mesleklerin, bireyler için zamanla içselleştirilerek bir sosyal kimlik haline geldiğini söylemek mümkündür. Bu çalışmada bir sosyal kimlik olarak Türkiye’deki “bankacı kimliği” algısı ele alınmış olup, dönemsel olarak bankacıların meslek kimliği algılamalarının nasıl değiştiği sorusu, nitel araştırma yöntemi kullanılarak aydınlatılmaya çalışılmıştır. Araştırmanın sonucunda bankacılık meslek kimliği algısında bir değişim gözlemlenmiştir. Değişimin kırılım noktasının 2001 Türkiye ekonomik krizi olduğu tespit edilmiş olup, algıdaki değişimde; sosyal statü, banka çalışma koşulları, banka/çalışan müşteri ilişkisi ve bankacılık sistemi olmak üzere dört alt tema bulunmuştur. Bankacılık kimliği ile ilgili genel algının, 2001 Türkiye ekonomik krizi öncesinde daha olumlu olarak görüldüğü, fakat kriz sonrasında belirtilen alt temalar ışığında algının olumsuz yöne doğru seyrettiği görülmüştür. Yapılan görüşmeler sonucunda, algıdaki bu olumsuz değişimin ana nedeninin, kriz sonrasında bankacılık sektöründeki artan rekabet olduğu sonucu bulunmuştur. Pazarlama açısından ise ilgili olumsuzluk bağlamında bankaların marka imajını koruması bakımından gerekli pazarlama stratejilerini uygulaması gerekmektedir. 

Anahtar Kelimeler

• Sosyal kimlik kuramı,nitel veri analizi,marka imajı

Kaynakça

1. Afşar, B. (2007), “Türk Bankacılık Sektöründe Krizler”, Konya Ticaret Odası Etüd Araştırma Servisi, 556(516), 1-9.
2. Altıntaş, H. (2004), “Bankacılık Krizleri, Nedenleri ve Ekonomik Maliyetleri”, Erciyes Üniversitesi İİBF Dergisi, 22, 39-61.
3. Bevins, M. B. (2004), The practice pf medicine. Yayınlanmamış Doktora Tezi, The University of Texas Graduate School of Biomedical Sciences, Galveston, The United States.
4. Cheng, H. ve Ma, L. (2009), “White Collar Crime and the Criminal Justice System: Government Response to Bank Fraud and Corruption in China”, Journal of Financial Crime, 16(2), 166-179.
5. Calman, K. (1994), “The Profession of Medicine”, British Medical Journal, 309, 1140-1143.
6. Cohn, A., Fehr, E. ve Marechal, M. A. (2014), “Business Culture and Dishonesty in the Banking Industry”, Nature, 516, 86-89.
7. Çinko, L. ve Ak, R. (2009), “Küreselleşen Ekonomilerde Yaşanan Bankacılık Krizlerinin Anatomisi”, Maliye Finans Yazıları, 83, 59-83.
8. Davis, J. L., Love, T. P. ve Fares, P. (2019), “Collective Social Identity: Synthesizing Identity Theory and Social Identity Theory Using Digital Data”, Social Psychology Quarterly, 00(0), 1-20.

9. Demirtaş, H. A. (2003), “Sosyal Kimlik Kuramı, Temel Kavram ve Varsayımlar”, İletişim Araştırmaları Dergisi,1(1), 123-144.
10. Erturhan, H. ve Filizöz, B. (2011), İş Etiği ve Bankacılık Sektöründe Bir Araştırma”, C. Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 12(2), 139-157.
11. Evetts, J. (2001), “A New Professionalism? Challenges and Opportunities”, Current Sociology, 59(4), 406-422.
12. Haslam, S. A., Knippenberg, D., Platow, M. J. ve Ellemers N. (2003), Social Identity at Work: Developing Theory for Organizational Practice. New York and Hove: Psychology Press.
13. Hewapathirana, G. I. (2012), “Organizational Leaders’ Social Identity: A Basis for Employer-Employee Motivation in Small Organizations in Sri Lanka”, Human Resource Development International, 15(4), 489-499.
14. Keller, K. L. (1993). “Conceptualizing, measuring, and managing customer-based brand equity”. Journal of Marketing, 57(1): 1-22.
15. Kılıç, R., Yumuşak, S. ve Yıldız, H. (2013), “Banka Çalışanlarının Maruz Kaldıkları Bireysel ve Örgütsel Stres Kaynakları Arasındaki İlişkilerin İncelenmesi”, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 8(2), 71-92.
16. Levine, R.(1997), “Financial Development and Economic Growth: Views and Agenda”, Journal of Economic Literature, 35, 688-726.
17. Loi, R., Chan, K. W. ve Lam, L. W. (2014), “Leader-Member Exchange, Organizational Identification, and Job Satisfaction: A Social Identity Perspective”, Journal of Occupational and Organizational Psychology, 87, 42-61.
18. Mancini, T., Caricati, L., Panari, C. ve Tonarelli, A. (2015), “Personal and Social Aspects of Professional Identity. An Extension of Marcia’s Identity Status Model Applied to a Sample University Students”, Journal of Vocational Behavior, 89, 140-150.
19. Nurol, B. (2014).Beyaz yakalı emeğin dönüşümü: Finans sektöründe emek süreçleri. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara, Türkiye.
20. Özdara-Aksak, E. ve Atakan-Duman, Ş. (2015), “The Online Presence of Turkish Banks: Communicating the Softer Side of Corporate Identity”, Public Relations Review, 41, 119-128.
21. Parsons, T. (1939), “The Professions and Social Structure”, Social Forces, 17(4), 457-467.
22. Saayman, T. ve Crafford, A. (2011), “Negotiating Work Identity”, SA Journal of Industrial Psychology, 37(1), 1-12.
23. Tajfel, H. (1982), “Social Psychology of Intergroup Relations”, Annual Review of Psychology, 33, 1-39.
24. Tajfel, H., Billig, M. G. ve Bundy, R.P. (1971), “Social Categorization and Intergroup Behavior”, European Journal of Social Psychology, 1(2), 149-178.
25. The Group of Thirty Steering Committee and Working Group (2015), Banking conduct and culture: A call for sustained and comprehensive reform. Washington D.C.: Group of Thirty.
26. Vranka, M. A.ve Houdek, P. (2015), “Many Faces of Bankers’ Identity: How (not) to Study Dishonesty”, Frontiers in Psychology, 6: 302, 1-4.
27. Walsham, G. (1998), “IT and Changing Professional Identity: Micro-Studies and Macro-Theory”, Journal of the American Society For Information Science, 49(12), 1081-1089.