OKUL MÜDÜRLERİ VE ÖĞRETMENLERİN PERSPEKTİFİNDEN ÖĞRETİMDE DENETİM PROBLEMİ

Öz

Bu araştırmanın amacı, okul müdürleri ve öğretmenlerin, öğretimin denetimine ilişkin görüşlerini derinlemesine incelemektir. Araştırmada, nitel araştırma yöntemlerinden olgubilim deseni kullanılmıştır. Araştırma, Siirt ili Kurtalan ilçesinde görev yapan 18 öğretmen ve 12 okul müdürü ile yürütülmüştür. Araştırmanın çalışma grubu, maksimum örneklem yöntemi ile oluşturulmuştur. Araştırmada ihtiyaç duyulan veriler, araştırmacılar tarafından geliştirilen yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla yüz yüze görüşme tekniği kullanılarak elde edilmiştir. Toplanan veriler, betimsel analiz, içerik analizi ve sürekli karşılaştırma tekniğiyle çözümlenmiştir. Araştırma sonuçları, öğretimde denetimin gerekliliğini ortaya koymakla birlikte, uygulama noktasında birtakım sorunlarla karşılaşıldığını göstermektedir. Araştırma kapsamında, okul müdürlerine öğretimin denetlenmesi konusunda çeşitli eğitimler vermenin yanı sıra, denetleme faaliyetlerinde alan uzmanı veya zümre desteğinin sağlanmasının öğretimin denetimine önemli bir katkı sağlayacağı düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Öğretimin denetimi,Öğretmen görüşleri,Okul Müdürü

Kaynakça

1. Akgün, N. (2001). İlköğretim okulu müdürlerinin öğretimsel liderliği (Yayımlanmamış doktora tezi). Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bolu.Annells, M. (2006). Triangulation of qualitative approaches: hermeneutical phenomenology and grounded theory. Journal of advanced nursing, 56(1), 55-61.Aydın, İ. (2016). Öğretimde denetim: Durum saptama değerlendirme ve geliştirme.Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.Başar, H. (2000). Eğitim denetçisi. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.Başar, H. (2005). Okulda denetim. Özden, Y. (Ed.). Eğitim ve okul yöneticiliği el kitabı (ss. 147-159). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.Başaran, İ. E. (2000). Eğitim yönetimi. Ankara: Feryal Matbaası.Bursalıoğlu, Z. (2015). Okul yönetiminde yeni yapı ve davranış. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.Creswell, J. W. (2014). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches. Thousand Oaks, CA: Sage publications.Çelik, V. (2015). Eğitimsel liderlik. Ankara: Pegem Akademi.Deniz, Ü. (2017). Öğretimsel liderliğin sınıf denetimi üzerine yansıması: Öğretimsel denetim (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Balıkesir Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Balıkesir.Deniz, Ü., & Erdener, M. A. (2016). Okul müdürlerinin sergilediği öğretimsel denetim davranışlarına ilişkin öğretmen görüşleri. Tüfekçi, Ö. K. (Ed.). Sosyal bilimlerde stratejik araştırmalar (ss. 69-81). Saarbrücken: Lambert Academic Publishing.Erdoğan, İ. (2004). Okul yönetimi ve öğretim liderliği. İstanbul: Sistem Yayıncılık.Glickman, C., Gordon, S., & Ross-Gordon, J. (2001). Supervision and instructional leadership: A developmental approach. Boston, MA: Allyn and Bacon.Gümüşeli, A. İ. (1996). İstanbul ilindeki ilköğretim okulu müdürlerinin öğretim liderliği davranışları (Yayımlanmış Araştırma). Yıldız Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.Gündüz, Y. (2010). İlköğretim okullarında görev yapan yönetici ve öğretmenlerin ilköğretim müfettişlerine ilişkin tutumlarının incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(2), 1-23.Hallinger, P., & Murphy, J. (1985). Assessing the instructional management behavior of principals. The Elementary School Journal, 86(2), 217-247.Hallinger, P., & Murphy, J. F. (1986). The social context of effective schools. American Journal of Education, 94(3), 328-355.Karakütük, K., Aksoy, H. H. ve Aksoy, C. (1994). Eğitim yönetiminde değerlendirme süreci. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 27(1), 361-383.Karasar, N. (2016). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel.Korkmaz, M. (2005). Duyguların ve liderlik stillerinin öğretmenlerin performansı üzerinde etkisi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 11(3), 401-422.Krug, S. E. (1992). Instructional leadership: A constructivist perspective. Educational Administration Quarterly, 28(3), 430-443.Marzano, R. J., Frontier, T., & Livingston, D. (2011). Effective supervision: Supporting the art and science of teaching. Alexandria, Virginia: ASCD Member Book.Memduhoğlu, H. B., & Zengin, M. (2012). Çağdaş eğitim denetimi modeli olarak öğretimsel denetimin Türk eğitim sisteminde uygulanabilirliği. Kuramsal Eğitimbilim Dergisi, 5(1), 131-142.Miles, M. B., & Huberman, A. M. (2014). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook. Thousand Oaks, CA: Sage Publications, Inc.Özdemir, S., & Sezgin, F. (2002). Etkili okullar ve öğretim liderliği. Manas Üniversitesi SosyalBilimler Dergisi, 2(3), 265-282.Pajak, E. (1993). Change and continuity in supervision and leadership. In G. Cawelti (Ed.), Challenges and achievements of American education (pp. 158-186). Alexandria, VA: ASCD.Patton, M. Q. (1987). How to use qualitative methods in evaluation. Newbury Park, CA: Sage Publications, Inc.Patton, M. Q. (2002). Qualitative research and evaluation methods. Newbury Park, CA: Sage Publications, Inc.Seifert, E. H., & Vornberg, J.A. (2002). The new school leader for the 21st century: The principal. Lanham, Maryland: Scarecrow Education.Serin, M. K., & Buluç, B. (2012). İlköğretim okul müdürlerinin öğretim liderliği davranışları ile öğretmenlerin örgütsel bağlılıkları arasındaki ilişki. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 3(3), 435-459.Sullivan, S. ve Glanz, J. (2009). Supervision that improves teaching: strategies and techniques. California: Corwin Press.Taymaz, H. (2011). Okul yönetimi. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.Whitaker, B. (1997). Instructional leadership and principal visibility. The Clearing House, 70(3), 155-156.Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.Zepeda, J. S. (2002). Linking portfolio development to clinical supervision: A case study. Journal of Curriculum and Supervision, 18(1), 83-102.