Yükseköğretimde Açıköğretim Sisteminin Kalitesine Yönelik İnceleme: Karma Yöntem Araştırması

Öz

Bu araştırmanın amacı açık öğretim sisteminin kalitesine ve sistemin sorunlarına ilişkin öğretim elemanları ve öğrencilerin algılarını belirlemek, sistem içindeki bireylerin görüşlerine dayanarak sistemin geliştirilmesi yönünde önerilerde bulunmaktır. Araştırmada nicel ve nitel yöntemlerin birarada kullanıldığı karma yöntem desenlerinden olan paralel desen kullanılmıştır. Araştırmanın nicel kısmının örneklemini açıköğretimde öğrenim gören 1191 öğrenci oluşturmaktadır. Nitel kısmının çalışma grubu ise açıköğretimde öğrenim gören 32 öğrenci ile açıköğretimde görev yapan 10 öğretim elemanı oluşturmaktadır. Nicel verilerin toplanmasında kapalı uçlu anket yöntemi, nitel verilerin toplanmasında açık uçlu anket yöntemi kullanılmıştır. Nicel verilerin analizinde frekans, yüzde gibi istatistiksek analizler, nitel verilerin analizinde ise betimsel analiz yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın bulgularında açıköğretim sisteminin kalitesine yönelik, sistemin geliştirilmesine yönelik, kalite standartlarına yönelik, sistemin akreditasyonuna yönelik olmak üzere dört ana bulgu elde edilmiştir. Araştırmanın sonucunda açıköğretim sisteminin geliştirilmesi gereken yönler, kalite standartlar ve açıköğretimde akreditasyonun avantajları katılımcı görüşlerine göre tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Yükseköğretim
• Açıköğretim
• Kalite
• Türkiye

Examining the Quality of the Open Education System in Higher Education: A Mixed Method Research

Öz

The aim of this research is to determine the perceptions of the instructors and students about the quality of the open education system and the problems of the system, and to make suggestions for the development of the system based on the opinions of the individuals in the system. The parallel design, which is one of the mixed method designs in which quantitative and qualitative methods are used together, was used in the research. The sample of the quantitative part of the research consists of 1191 students studying in open education. The study group of the qualitative part consists of 32 students studying in open education and 10 lecturers working in open education. Closed-ended questionnaire method was used in collecting quantitative data, and open-ended questionnaire method was used in collecting qualitative data. Statistical analyzes such as frequency and percentage were used in the analysis of quantitative data, and descriptive analysis method was used in the analysis of qualitative data. In the findings of the research, four main findings were obtained: for the quality of the open education system, for the development of the system, for the quality standards, and for the accreditation of the system. As a result of the research, the aspects that need to be developed in the open education system, the quality standards and the advantages of accreditation in open education were determined according to the views of the participants.

Anahtar Kelimeler

• Higher Education
• Open Education
• Quality
• Turkey.

Kaynakça

1. Adams, D. (1993). Defining educational quality: Biennial Report. Arlington, VA: Institute for International Research.
2. Anadolu Üniversitesi. (2019). Açık öğretim Sistemi Kalite Güvence Birimi. 01.02.2020 tarihinde http://aoskalite.anadolu.edu.tr/yapilan-calismalar.html adresinden erişilmiştir.
3. Bakioğlu, A., & Can, E. (2010). Üniversitelerde Araştırma Projelerinin Yaygınlaştırılması. 2. Uluslararası Yükseköğretim Kongeresi, (ss. 52-78). Antalya.
4. Belawati, T. (2010). Policy and Practice in Asian Distance Education. New Delhi: Sage Publications.
5. Creswell, J. W., & Plano Clark, V. L. (2011). Designing and Conducting Mixed Methods Research. London: Sage Publications Ltd. Daniel, J. (1996). Mega-Universities and Knowledge Media. London: Kogan Page.
6. Douglas, J., & Douglas, A. (2006). Evaluating teaching quality. Quality in Higher Education, 12 (1), 1-13.
7. European Commission, (2013). Opening up education to boost innovation and digital skills in schools and universities. 08.10.2021 tarihinde http://europa.eu/rapid/press-release_IP-13-859_en.htm adresinde erişilmiştir.
8. Frydenberg, J. (2002). Quality standards in e-learning: A matrix of analysis. International Review of Research in Open and Distributed Learning, 3(2), 1-15.

9. Gaebel, M., Kupriyanova, V., Morais, R., & Colucci, E. (2014). E-learning in European higher education institutions. European University Association:Belgium
10. Güneş, İ., Büyük, K., Öztürk, A., Gamze, T., Gümüş, S., & Atak, O. N. (2017). Kitlesel uzaktan eğitimde öğrenen-içerik etkileşimi: Anadolu Üniversitesi Açık öğretim Sistemi örneği. Açık öğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 3(2), 9-36.
11. Jung, I., & Latchem, C. (2012). Quality Assurance and Accreditation in Distance Education and e-Learning: Models, Policies And Research. Routledge.
12. Kaufman, R., & Dougles, Z. (1993). Quality Management Plus. Newbury Park, California: Corwin Press.
13. Koçdar, S., & Kapar, N. (2017). Türkiye’de açık ve uzaktan öğrenme programlarının akreditasyonu: Uygulamalar, sorunlar ve çözüm önerileri. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 7 (3), 494-503.
14. Lomas, L. (2002). Does the development of mass education necessarily mean the end of quality. Quality in Higher Education, 8 (1), 71-79.
15. Morse, J. M. (1991). Approaches to qualitative-quantitative methodological triangulation. Nursing Research, 40(2), 120-123.
16. Ossiannilsson, E., Williams, K., Camilleri, A. F., & Brown, M. (2015). Quality models in online and open education around the globe. State of the art and recommendations. Oslo: International Council for Open and Distance Education.
17. Our World in Data. (2010). 10.12.2020 tarihinde https://ourworldindata.org/tertiary-education adresinden erişilmiştir. Özkul, A. E., & Lanchem, C. (2011). Progress towards assuring quality in Turkish distance education. 25th Asian Association of Open Universities (AAOU) Annual Conference. Penang, Malaysia.
18. Popli, S. (2005). Ensuring customer delight: a quality approach to excellence in management education. Quality in Higher Education, 11, 17-24.
19. Shelton, K. (2011). A review of paradigms for evaluating the quality of online education programs. Online Journal of Distance Learning Administration, 4(1), 1-11.
20. Thorpe, M. (2003). External control and internal quality assurance. Planning and management in distance education. S. Panda (Der.), Planning and management in distance education içinde (ss.219-228). London: Kogan Page Limited.
21. Tonbuloğlu, B., & Aydın, H. (2015). Uzaktan eğitimde kalite standartları. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 4 (4), 55-70.
22. Wahlen, S. (1998). Is there a Scandinavian model of education of higher education? Higher Education Management, 10 (3), 27-42.
23. Worthen, H., & Berry, J. (2002). Bargaining foe quality in higher education: A case study from the city colleges of Chicago. Labor Studies Journal, 27 (1), 1-23.
24. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2018). Nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
25. Yükseköğretim Bilgi Yönetim Sistemi. (2021). 25.09.2021 tarihinde https://istatistik. yok.gov.tr/ adresinden erişilmiştir.
26. Yükseköğretim Kurumlarında Akademik Değerlendirme ve Kalite Geliştirme Yönetmeliği. (2015). 01.06.2020 tarihinde http://www.yodek.org.tr/yodek/files/e64f6efb106 e056da767a698f8434090.pdf adresinden erişilmiştir.
27. Zawacki-Richter, O., & Qayyum, A. (2019). Open and distance education in Asia, Africa and the Middle East: National perspectives in a digital age. Springer Nature.
28. Zhang, Y., Li, M., & Shan, Q. (2015). Preliminary Research on the Construction of Education Quality Assurance System of the Open Universities. 2015 International Conference on Social Science, Education Management and Sports Education içinde (ss. 1426-1430). Atlantis Press.
29. World Bank. (2020). 16.04.2020 tarihinde https://data.worldbank.org/indicator/ SE.TER.ENRR adresinden erişilmiştir.