Analysis of Environmental Performance Using Entropy-Weighted TOPSIS Method Based on Integrated Reporting Data: The Case of Coca-Cola

Öz

In today’s corporate landscape, evaluating a company's performance requires a broader perspective that includes environmental and social dimensions alongside financial metrics. Integrated reporting has become as an essential reporting framework through the integration of financial and non-financial information into a unified structure, enabling stakeholders to better understand an organization's long-term value creation. This study aims to assessing the environmental performance of Coca-Cola A.Ş. between 2020 and 2024 using data obtained from integrated reports. The analysis was conducted in two phases: Firstly, the Entropy method was used to determine objective weights for environmental indicators. Then, the TOPSIS technique was applied to rank the years based on performance scores. According to the results, 2021 stands out as the most successful year, while 2020 recorded the lowest environmental performance. The findings emphasize that multi-criteria decision-making approaches can effectively utilize integrated report data to support both academic research and corporate decision-making processes.

Anahtar Kelimeler

• Integrated Reporting
• Environmental Performance
• Multi-Criteria Decision-Making (MCDM)

Entegre Raporlama Verilerine Dayalı Olarak Entropi Ağırlıklı TOPSIS Yöntemiyle Çevresel Performans Analizi: Coca-Cola Örneği

Öz

Günümüz kurumsal ortamında, bir şirketin performansını değerlendirmek, finansal metriklerin yanı sıra çevresel ve sosyal boyutları da içeren daha geniş bir bakış açısı gerektirmektedir. Entegre raporlama, finansal ve finansal olmayan bilgilerin birleşik bir yapıya entegre edilmesiyle önemli bir raporlama çerçevesi haline gelmiş ve paydaşların bir kuruluşun uzun vadeli değer yaratımını daha iyi anlamalarını sağlamıştır. Bu çalışma, entegre raporlardan elde edilen veriler kullanılarak Coca-Cola A.Ş.'nin 2020-2024 yılları arasındaki çevresel performansını değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Analiz iki aşamada gerçekleştirilmiştir: İlk olarak, çevresel göstergeler için nesnel ağırlıkları belirlemek amacıyla Entropi yöntemi kullanılmıştır. Ardından, yılları performans puanlarına göre sıralamak için TOPSIS tekniği uygulanmıştır. Sonuçlara göre, 2021 en başarılı yıl olarak öne çıkarken, 2020 en düşük çevresel performansı kaydetmiştir. Bulgular, çok kriterli karar alma yaklaşımlarının, hem akademik araştırmaları hem de kurumsal karar alma süreçlerini desteklemek için entegre rapor verilerini etkili bir şekilde kullanabileceğini vurgulamaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Entegre Raporlama
• Çevresel Performans
• Çok Kriterli Karar Verme (ÇKKV)

Kaynakça

1. Altintas, F. F. (2021). Ülkelerin Çevre Performanslarının Codas ve Topsıs Yöntemleri ile Ölçülmesi: G7 Grubu Ülkeleri Örneği. Ulakbilge Sosyal Bilimler Dergisi, 9(59), 544-559.
2. Bek, N. (2019). Çevresel Performans Endeksi ve Sürdürülebilir Yönetişim Göstergeleri Kapsamında Ülke Karşılaştırması: Türkiye ve İsviçre Örneği. International Journal of Innovative Approaches in Social Sciences, 3(2), 36-45, doi: 10.29329/ijiasos.2019.216.1.
3. Chatterjee, P. & Chakraborty, S. (2012). “Material Selection Using Preferential Ranking Methods”, Materials and Designs, 35: 384-393.
4. Cheng-Ru W, Lın C. & Tsaı P., (2008), Financial Service of Wealth Management Banking: Balanced Scorecard Approach, Journal of Social Sciences 4 (4), s.255-263.
5. Çakır, S., & Perçin, S. (2013). AB Ülkeleri’nde Bütünleşik Entropi Ağırlık-Topsıs Yöntemiyle Ar-Ge Performansının Ölçülmesi. Uludağ Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 32 (1), 77-95. Http://Hdl.Handle.Net/11452/17957
6. Eccles, R. & Armbrester, K. (2011), Integrated Reporting in The Cloud, IESE Insight, Sayı 8, 13-20.
7. Ferrazzi, M., Frecassetti, S., Bilancia, A., & Portioli-Staudacher, A. (2025). Investigating the influence of lean manufacturing approach on environmental performance: A systematic literature review. The International Journal of Advanced Manufacturing Technology, 136(9), 4025-4044.
8. Flower, J. (2015). The international integrated reporting council: a story of failure. Critical Perspectives on Accounting, 27, 1-17.

9. Glavič, P., & Lukman, R. (2007). Review of sustainability terms and their definitions. Journal of Cleaner Production , 15 (18), 1875-1885.
10. Goodland, R. (2002). “Sustainability: Human, Social, Economic and Environmental”, Ted Munn (Ed.), Encyclopedia of Global Environmental Change, içinde (1-3), John Wiley&Sons Ltd.
11. Güler, E. (2025). Analysis of environmental sustainability of European Union member states using AHP-TOPSIS methods according to world development indicators. Environmental Research Communications.
12. Harris, J. M. (2000). Basic principles of sustainable development. Dimensions of Sustainable Developmnet, 21-41.
13. Hsieh, T. Y., Lu, S. T., & Tzeng, G. H. (2004). Fuzzy MCDM approach for planning and design tenders selection in public office buildings. International journal of project management, 22(7), 573-584.
14. Hwang, C. L. &Yoon, K. (1981). Multiple Attribute Decision Making: Methods and Applications. Springer-Verlag, Berlin/Hiedelberg.
15. Kannenberg, L., Schreck, P. (2019). Integrated reporting: boon or bane? A review of empirical research on its determinants and implications.Journal of Business Economics, 89, 515-567.
16. Mazurkiewicz, P. (2004). Corporate environmental responsibility: Is a common csr framework possible. World Bank, 2, 1-18.
17. Mendoza, A. G. & Prabhu, R. (2000). Multiple Criteria Decision Making Approaches to Assessing Forest Sustainability Using Criteria and İndicators: A Case Study. Forest Ecology and Management, 131: 107-126.
18. Mulliner, E., Smallbone, K., & Maliene, V. (2013). An assessment of sustainable housing afford- ability using a multiple criteria decision making method. Omega, 41, 270–279. DOI: 10.1016/j.omega.2012.05.002.
19. Oprisor, T. (2015). Contributions to an Improved Framework for Integrated Reporting. Accounting and Management Information Systems, 14(3), 483-507.
20. Palich, N., & Edmonds, A. (2013). Social sustainability: creating places and participatory processes that perform well for people. Environment Design Guide, 1-13.
21. Sithi, S. S., Ara, M., Dhrubo, A. T., Rony, A. H., & Shabur, M. A. (2025). Sustainable supplier selection in the textile industry using triple bottom line and SWARA-TOPSIS approaches. Discover Sustainability, 6(1), 1-23.
22. Tanç, A., & Gümrah, A. (2015). Sürdürülebilirlik raporlaması ve çevresel performans: Borsa İstanbul’da bir uygulama. İşletme Araştırmaları Dergisi, 7(2), 258-273.
23. Triantaphyllou, E. (2000). Multi-Criteria Decision Making Methods: A Comparative Study. Kluwer Academic Publishers, London.
24. Uludağ, A. S., & İnanç, M. TOPSIS Sort-B Yöntemiyle Ülkelerin Çevresel Performanslarına Göre Sınıflandırılması ve Çevresel Performansı İyi Olan Ülkelerin Ortak Özelliklerinin Belirlenmesi. Sosyoekonomi, 33(65), 535-568.
25. Vivien, F. D. (2008). Sustainable development: An overview of economic proposals. SAPI EN. S. Surveys and Perspectives Integrating Environment and Society, (1.2).
26. Wu, J., Sun, J., Liang, L., & Zha, Y. (2011). Determination of weights for ultimate cross efficiency using Shannon entropy. Expert Systems with Applications, 38 (5), 5162-5165. doi: 10.1016/j.eswa.2010.10.046