RELATIONSHIPS BETWEEN ACTORS IN DEVELOPMENT AGENCIES: SOUTH AEGEAN DEVELOPMENT AGENCY

Abstract

Center-centered regional and local development efforts, designed from top to bottom in central organization, have turned from place to place upwards, to an interactive and very complex structure in which local dynamics and internal potential are mobilized. Hence, there is an interrelated and supporting network of local, regional and national elements in achieving social goals such as economic and employment opportunities such as development, growth and competitiveness, solutions of urban and environmental problems, raising the standard of living of the people of the region. This study focuses on the identification of managerial issues that development agencies have experienced between actors in spite of legal arrangements to reduce regional imbalances in support of multi-actor partnerships within the framework of EU objectives. The coordination of development agencies has an important role in identifying problems in establishing cooperation and partnerships between the public sector, the private sector, local governments and non-governmental organizations and putting forward solutions to these issues. For this purpose, an area survey was conducted on the selected South Aegean Development Agency as an example. A questionnaire survey of members of the GEKA development council is included in the field of research to determine the problems experienced among the actors and to determine the opinions and analyze the analysis to solve the problems with the cooperation of the public, private and nongovernmental organizations with the agencies

Keywords

• Development Agencies
• Governance
• Regional Development
• Local Development
• Local Enterprise Partnerships

KALKINMA AJANSLARINDA AKTÖRLER ARASINDAKİ İLİŞKİLER: GÜNEY EGE KALKINMA AJANSI

Öz

Yukarıdan aşağıya merkezi örgütlenme içerisinde tasarlanan ve merkez odaklı bölgesel ve yerel kalkınma çabaları yerini aşağıdan yukarıya, yerel dinamiklerin ve içsel potansiyelin harekete geçirildiği etkileşimli ve çok karmaşık bir yapıya dönüşmüştür. Bundan dolayı, kalkınma, büyüme ve rekabet gücü gibi ekonomik ve istihdam olanaklarının, kentsel ve çevresel sorunların çözümü, bölge halkının yaşam standardının yükseltilmesi gibi sosyal amaçlara ulaşılmasında yerel, bölgesel ve ulusal unsurların içiçe geçtiği birbirini etkileyen ve destekleyen bir ağyapının varlığı söz konusudur. Bu çalışma AB’nin hedefleri çerçevesinde bölgesel dengesizliklerin çok aktörlü ortaklıkların da desteğiyle azaltılması için yapılan yasal düzenlemelere rağmen kalkınma ajanslarının aktörler arası ilişkilerde yaşadığı yönetsel sorunların ortaya konulmasına odaklanmaktadır. Kalkınma ajanslarının koordinasyonunda kamu kesimi, özel kesim, yerel yönetimler ve sivil toplum kuruluşları arasındaki işbirliği ve ortaklıkların kurulmasına dair sorunların tespit edilmesi ve bu konularda çözüm yollarının ortaya konulması çalışmada önemli bir yer tutmaktadır. Bu amaçla örnek olarak seçilen Güney Ege Kalkınma Ajansı üzerine bir alan araştırması yapılmıştır. GEKA kalkınma kurulu üyelerine uygulanan anket çalışmasıyla katılımcıların ajanslarla ilgili kamu kesimi, özel kesim ve sivil toplum kuruluşları arasındaki işbirliğini geliştirme gereğinden hareketle aktörler arasında yaşanan sorunların tespiti ve sorunların çözümüne yönelik olarak görüşlerin belirlenmesi ve analizler araştırmanın alan araştırması kısmında yer almaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Kalkınma Ajansları
• Yönetişim
• Bölgesel Kalkınma
• Yerel Kalkınma
• Yerel Girişim Ortaklıkları

Kaynakça

1. Allen, G. (2002). Regional Development Agencies, House of Commons Research Paper, No. 02/50, (22 August).
2. Balcı, A. (2011). Sosyal Bilimlerde Araştırma, Pegem Akademi Yayınları, Ankara.
3. Bhattacherjee, A. (2012). Social Science Research: Principles, Methods, and Practices, Textbooks Collection. Book 3, http://scholarcommons.usf.edu/oa_textbooks/3 (15.05.2015).
4. Börzel, T. A., & Risse, T. (2000). “When Europe Hits Home: Europeanisation and Domestic Changes”, European Integration Online Papers (EIoP), Vol. 4, No. 15, p. 1–20. Clark, G. (2005). City-Regional Development Agencies. http://www.gregclark.net/papers/CityRegional%20Development%20Agencies%20Greg %20Clark%20Autumn%202005%20Final.pdf, p.1– 27 (26.07.2014). DDK Raporu. (2014). Türkiye’nin https://www.tccb.gov.tr/assets/dosya/20140130-2014-03.PDF Kalkınma Ajansları Uygulamasının Değerlendirilmesi
5. Deas, I., Hincks, S., & Headlam, N. (2013). “Explicitly Permissive? Understanding Actor Interrelationships in the Governance of Economic Development: The Experience of England’s Local Enterprise Partnerships”, Local Economy, Vol. 28, No. 7–8, p. 718–737.
6. Dedeoğlu, E., & Sertesen, S. (2011). “Yeni Nesil Bölgesel Planlama Deneyimi Üzerine Bir Yönetişim Çerçevesi Önerisi”, Türkiye Ekonomi Politikaları Araştırma Vakfı, www.tepav.org.tr, (20.02.2014).
7. Doğan, A., & Öztürk, N. (2010). “Yeni Kalkınma Kuramları”, Bütçe Dünyası Dergisi, Sayı 33, s. 35–55.
8. Doyle, J. (2013). “Local Enterprise Partnerships to Deliver Progressive Social Outcomes”, Local Economy, Vol. 28, No. 7–8, p. 921–926.

9. Gibson, R. (2011). A Primer on Collaborative Multi-Level Governance, Department of Geography, Memorial University, content/uploads/2013/03/primercollaborativemultilevelgovernance-gibson.pdf (15.04.2014).
10. http://cdnregdev.ruralresilience.ca/wp
11. Halkier, H., & Danson, M. (1998). “Regional Development Agencies in Europe: A Survey of Key Characteristics and Trends”, Regional Development Agencies in Europe, H. Halkier (Editor), Jessica Kingsley, London, p. 26–44.
12. Hilhorst, G. M. (1998). “Industrialization and Local/Regional Development Revisited”, Development and Chance, Vol. 29, p. 1–26.
13. Huggins, C. (2014). “Local Enterprise Partnerships and the Development of European Structural and Investment Fund Strategies in England”, European Structural and Investment Funds Journal, Volume 2, No. 2, p. 183– 189.
14. Hughes, J. T. (1998). “The Role of Development Agencies in Regional Policy: An Academic and Practitioner Approach”, Urban Studies, Vol. 35, No. 4, p. 618–620.
15. Jessop, B. (1998). “The Rise of Governance and the Risk of Failure: The Case of Economic Development”, International Social Science Journal, Vol. 50, No. 155, p. 29–45.
16. Koçberber, S. (2006). “Kalkınma Ajansları ve Sayıştay Denetimi”, Sayıştay Dergisi, Sayı 61, s. 37–55.
17. Özer, Y. E. (2009). Bölgesel Kalkınma Ajanslarının Yapılanması Ve İşlevselliği: İzmir ve Çukurova Örnekleri, (Doktora Tezi), Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
18. Özmen, F. (2008). “AB Sürecinde Türkiye’de Bölgesel Kalkınma Ajanslarının Karşılaşabilecekleri Temel Sorun Alanları”, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt 13, Sayı 3, s. 327–340.
19. Page, C. (1991). Localism and Centralism in Europe: The Political and Legal Bases of Local Self-Government, Oxford University Press, Oxford.
20. Pugalis, L. (2012). “The Governance of Economic Regeneration in England: Emerging Practice and Issues”, Journal of Urban Regeneration and Renewal, Henry Stewart Publications, Vol. 5, No. 3, p. 235–252.
21. Robson, B., Peck, J., & Holden, A. (2000). Regional Agencies and Area-Based Regeneration, The Policy Press, Bristol, The United Kingdom.
22. Rosell, S. (1992). Governing in an Information Society, Institute for Research in Public Policy, Montréal.
23. Schumacher, T. (2004). “Riding on the Winds of Change: The Future of the Euro-Mediterranean Partnership”, The International Spectator: Italian Journal of International Affairs, Vol. 39, p. 89–102.
24. Stoker, G. (1998). “Governance as Theory: Five Positions”, International Social Science Journal, Vol. 50, p. 17– 29.
25. Tekeli, İ. (2004). “Bir Bölge Plancısının Çözmeğe Çalıştığı Sorunun Büyüklüğü Karşısında Yaşadığı İç Huzursuzlukları”, Kentsel Ekonomik Araştırmalar Sempozyumu, Cilt II, Ankara, DPT ve PAÜ, s. 244– 262.
26. The LEP Network. http://www.lepnetwork.net/about-us/faqs/
27. Türkay, M. (2005). “1945’den 2000’lere Söylem ve Gerçeklik Arasında ‘Kalkınmanın’ Halleri”, Ekonomik Yaklaşım Dergisi, Cilt 16, Sayı 55, s. 31–42.
28. United Nations Development Programme (UNDP). (1997). Reconceptualising Governance, New York: Management Development and Governance Division, Discussion Paper 2, New York.