ANALYSIS OF THE NATION CONSTRUCTION PERIOD IN EARLY REPUBLICAN PERIOD THROUGH KARAMANANIAN ORTODOX TURKS

Abstract

This study is on the formation of the Turkish national identity throughout the historical process defined as the Early Republican Period. Shaped through work boundaries of the political society of the new state being drawn to the territorial boundaries, Who will be accepted as legitimate members of this new assembly or will be excluded. In Turkish literature, opposition of the Kemalist nation formation process to the Islam is frequently stated. In this study, it will be argued that religion has played a key role in the formation of the Turkish national identity contrary to the general opinion and this argument will be discussed through the Karamananian Ortodox Turks example

Keywords

• Nation-State
• National Indentity
• Lausanne Peace Treaty
• Population Exchange
• Karamananian

KARAMANLI ORTODOKS TÜRKLER ÜZERİNDEN ERKEN CUMHURİYET DÖNEMİ ULUS İNŞA SÜRECİNİN ANALİZİ

Öz

Bu çalışma; Erken Cumhuriyet Dönemi olarak nitelendirilen tarihsel süreçte Türk ulusal kimliğinin inşası üzerine olup, çalışma topraksal sınırları çizilmekte olan yeni devletin siyasal toplumunun sınırları; bu yeni siyasal topluma kimlerin yasal ve meşru üye olarak kabul edileceği, kimlerin dışarıda bırakılacağı soruları üzerinden şekillenmektedir. Türkçe literatürde Kemalist ulus inşa sürecinin İslam’a karşıtlığı sıklıkla dile getirilse de bu genel kanının aksine çalışmada ulusal vatandaşlığın inşasında hâkim unsurun din olduğu ileri sürülecek ve bu iddia Karamanlı Ortodoks Türkler örneği üzerinden tartışılacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Ulus Devlet
• Milli Kimlik
• Lozan Antlaşması
• Mübadele
• Karamanlı Ortodoks Türkler

Kaynakça

1. Ağca, F. (2010). Grek Harfli Karamanlı Türkçesi Metinlerinde –DXr Bildirme Ekinin Farklı Bir Fonksiyonu Üzerine. Türkbilig Türkoloji Araştırmaları Dergisi, 19, 76- 86.
2. Anzerlioğlu, Y. (2003). Karamanlı Ortodoks Türkler.Ankara: Phoenix Yayınları.
3. Anzerlioğlu, Y. (2009). Tarihi Verilerle Karamanlı Ortodoks Türkler. Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Velî Araştırma Dergisi, 51, 171-188.
4. Arı, K. (2000). Büyük Mübadele Türkiye’ye Zorunlu Göç. 2. Baskı. İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yayınları. Arı, K. tarama0004.pdf
5. http://web.deu.edu.tr/ataturkilkeleri/ai/uploaded_files/file/makaleler/
6. Atalay, B. (2014). Türk Ortodoksların/Karamanlıların Türk Millî Mücadelesine Destekleri ve Maruz Kaldıkları Mübadelenin Türk Kamuoyuna Yansımaları. International Journal of History, 6 (2), 19-44.
7. Ateş, K. (2007). Türk Milli-Kimliğinin İnşası ve Ulusal Cemaat İçinde Alevi Yurttaşın Müphem Konumu. İnsan Hakları Yıllığı, C: 25, 55-78.
8. Aytaç, S. (2016). Karamanlidika Digital Library Proposal: Reconstructing the Past of a Specific Diaspora. New Review of Information Networking. 21 (1), 11-23.

9. Balta, E. (2014). Gerçi Rum İsek de Rumca Bilmez Türkçe Söyleriz Karamanlılar ve Karamanlıca Edebiyatı Üzerine Araştırmalar. İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
10. Benlisoy, F. (2008). Türk Milliyetçiliğinde Katedilememiş Bir Yol: Hristiyan Türkler. İçinde Tanıl Bora & Murat Gültekingil (ed.) Modern Türkiye’de Siyasî Düşünce Cilt 4 Milliyetçilik, Üçüncü Basım, 927-933.
11. Cami, B. (2007). Osmanlı Ülkesinde Hristiyan Türkler. İstanbul: Karma Kitaplar Yayınları.
12. Çakmak, C. (2012). Karamanlı-Grek Alfabesi Üzerine. Bilkent Üniversitesi 7. Uluslararası Büyük Türk Dili Kurultayı, 79-90.
13. Davison R. (1977). Nationalism as an Ottoman Problem and the Ottoman Response. in W. Haddad and W. Ochsenwald (ed) Nationalism in a Non-National State. The Dissolution of the Ottoman Empire, Colombus, OH: Ohio State University Press.
14. Demirci, D. (2014). Isparta’da Bulunan Beş Karamanlıca Kitabenin İncelenmesi. SDÜ Fen Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 32, 155-176.
15. Doğan, Ü. (2016). Türk Papa. Ankara: Kripto Yayınları.
16. Eckmann, J. (1950). Anadolu Karamanlı Ağızlarına Ait Araştırmalar I, Phonetica. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Dergisi, VIII, 165-200.
17. Eckmann, J. (1988). Karamanlıca ’da Birkaç Gerundium Terkibi. Çev. Müjdat Kayayerli. Türk Kültürü Araştırmaları, XXVI, 12, 89-94.
18. Eckmann, J. (1991). Karamanlı Edebiyatı. Çev: Rezzan Algül. İçinde Halil Açıkgöz (haz) Türk Dünyası Edebiyatı. İstanbul: Türk Dünyası Araştırmaları Vakfı Yayınları, 20-37.
19. Ergene, T. (1951). İstiklâl Harbinde Türk Ortodoksları. İstanbul: İ. P. Neşriyat Servisi.
20. Eröz, M. (1983). Hristiyanlaşan Türkler. Ankara: Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü.
21. Eşki Uğuz, H., & Saygılı, R. (2015). Symbols in The Formation of National Identitiy: Evalation of Turkey in the Early Republican Period. Florence-Italy: Proceedings of the 19th International Academic Conference., 273-279, florence/table-of-content at
22. http://www.iises.net/proceedings/19th-international-academic-conference
23. Eyice, S. (1975). Anadolu’da ‘Karamanlıca’ Kitabeler. Belleten, XXXIX, 153, 25-56.
24. Göksu, V. (2013). Siyasal Kimlikler ve Merkez-Çevre Dikotomisi Bağlamında Türkiye’de Merkez Sağ ve Merkez Sol. Akademik İncelemeler Dergisi. Cilt: 8, Sayı: 2, 69-93.
25. İbar, G. (2010). Anadolulu Hemşehrilerimiz (Karamanlılar ve Yunan Harfli Türkçe). İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
26. Kahya, H. (2008). Karamanlıca Bir Esere Göre Karamanlıcada Arapça Ve Farsça Kelimeler. Turkish Studies, 3 (3),481-501.
27. Kaygusuz, Ö. (2005). Modern Türk Vatandaşlığı Kavramının Erken Öncülleri: Milli Mücadele Dönemi’nde Ulusal Vatandaşlığın Kuruluşu. A.Ü., Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 60 (2), 195-217.
28. Köremezli, B. (2009). Karamanlıca Yazılmış İlk Roman Temaşa-i Dünya ve Cefakâr u Cefakeş Üzerinde Dil İncelemesi, Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Basılmamış Yüksek Lisans Tezi.
29. Meray, S. L. (1973). Lozan Barış Konferansı Tutanaklar-Belgeler Cilt II. Ankara: Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları.
30. Nakracas, G. (2003). Anadolu ve Rum Göçmenlerinin Kökenleri 1922 Emperyalist Yunan Politikası ve Anadolu Felaketi. Çev. İbrahim Onsun. İstanbul: Belge Yayınları.
31. Oran, B. (2002). Türk Dış Politikası: Kurtuluş Savaşından Bugüne Olgular, Belgeler, Yorumlar. İstanbul: İletişim Yayınları.
32. Ortaylı, İ. (1985). Osmanlı İmparatorluğu'nda Millet Sistemi. İçinde Tanzimat'tan Cumhuriyete Türkiye Ansiklopedisi. Cilt 4, İstanbul: İletişim Yayınları.
33. Öksüz, H. (2000). Türk-Rum Nüfus Mübadelesinin Sebep ve Bazı İstisnaları. Atatürk Araştırma Merkezi Dergisi. 16(48), 753- 769.
34. Özsoy, İ. (2003). İki Vatan Yorgunları Mübadele Acısını Yaşayanlar Anlatıyor. İstanbul: Bağlam Yayıncılık.
35. Swartley, K. E. (2005). Encountering the World of Islam. Littleon CO: IVP.
36. Şişmanoğlu Şimşek, Ş.(t.y.). Bir Zamanlar Balat-Fener-Cibali Aksında Şaheser Dünyanın Yaratıcısı Yaşarmış. http://www.khas.edu.tr/uploads/panoramakhas/sayi4/ 5.bir_zamanlar_balat_fener_cibali_aksind a.pdf
37. TTK (1934). Dustur Üçüncü Tertip Cilt Beş. İstanbul: Necmi İstikbal Matbaası. http://www.ttk.gov.tr/wp- content/uploads/2016/11/3-Lozan13-357.pdf
38. Waxman, D. (2000). Islam and Turkish National Identity: A Reappraisal. Turkish Yearbook of International Relations, (30), 1-22.
39. Yıldız, A. (2001). Ne Mutlu Türküm Diyebilene. Türk Ulusal Kimliğinin Etno-Seküler Sınırları (1919-1938)