POLITICIZATION ASPECT OF THE SOCIALIZATION

Abstract

The process, through which individuals learn political knowledge, skills, values and behaviors - the politics in general in short – is called the political socialization. States try to overcome depression periods by raising individuals who conform with their political systems through political socialization. That is, the political socialization is still used as an effective instrument by to solve conflicts in a state. Therefore, this matter has been considered worthy to be reviewed. The purpose of this study was to examine how citizens acquire their political values in terms of political socializing and review the positive or negative effects of political socializing over democratic political cultures of nations. For this purpose, first the political socializing concept was examined and then political socializing phases of the individual and the instruments, which are effective in these phases, were emphasized

Keywords

• Socialization, Politicization, Political Socialization, Phases of Political Socializing, Instruments of Political Socializing

SOSYALLEŞME SÜRECİNİN SİYASALLAŞMA BOYUTU

Öz

Bireylerin bir toplumda siyasi bilgileri, becerileri, değerleri, tutumları ve davranışları kısacası siyaseti öğrenme süreci siyasal sosyalleşme olarak adlandırılır. Siyasal sosyalleşme ile devletler, doğrudan ve dolaylı birtakım araçlar kullanarak kendi siyasal sistemleriyle uyumlu bireyler yetiştirerekbunalım dönemlerinin üstesinden gelmeye çalışırlar.Yani siyasal sosyalleşme, bir devlette meydana gelen uyuşmazlıkların çözümünde halen etkin bir araç olarak kullanılmaktadır. Bundan dolayı bu konuele alınmaya değer bulunmuştur. Çalışmanın amacı, siyasal sosyalleşmebağlamında vatandaşların siyasal değerlerini nereden edindiklerinin incelenmesi ve olumlu veya olumsuz siyasal sosyalleşmenin ülkelerin demokratik siyasal kültürlerine etkilerinin araştırılmasıdır. Bu amaçla önce siyasal sosyalleşme kavramı ele alınmış, daha sonra bireyin siyasal sosyalleşme aşamaları ve bu aşamaların her birinde etkin olan araçlar üzerinde durulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Sosyalleşme, Siyasallaşma, Siyasal Sosyalleşme, Siyasal Sosyalleşme Aşamaları, Siyasal Sosyalleşme Araçları

Kaynakça

1. Akman, H. (2012). Prof. Dr. İnan Özer’in siyasal kültür, demokrasi ve demokratik değerler adlı makalesinin değerlendirilmesi. Erişim Tarihi: 12.10.2012, http://www.angelfire.com/oz/sosyo/siyasalkultur.htm
2. Alkan, T. (1989). Siyasal bilinç ve toplumsal değişim. Ankara: Gündoğan Yayınları.
3. Arslantürk, Z. & Amman, T. (2009). Sosyoloji. İstanbul: Çamlıca Yayınları.
4. Bektaş, A. (2000). Kamuoyu, iletişim ve demokrasi. İstanbul: Bağlam Yayıncılık.
5. Belwe, K. (2005). Sozialisation von kinder (Editorial). Aus Politik und Zeitgeschichte, 41(2).
6. Bilgin, V. (2010). Bizi kuşatan toplum, sosyolojiye giriş. İstanbul: Düşünve Kitabevi Yayınları.
7. Çağla, C. (2010). Yeni başlayanlar için siyaset bilimi. İstanbul: Omnia Yayıncılık.
8. Çetin, Halis (2003). İnsan ve siyaset, siyasetin psikolojik temelleri. Ankara: Siyasal Kitabevi.

9. Deth, J. W. V. (2005). Kinder und politik. Aus Politik und Zeitgeschichte, 41, 3-6.
10. Dilber, F. (2012). Siyasal toplumsallaşmada seçmenlerin siyasal tercihine sosyal unsurların etkisi; Karaman ili seçmenleri üzerine bir alan araştırması. Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler E-Dergisi, 32, 1-19.
11. Durkheim, E. (1972). Erziehung und soziologie. Düsseldorf: Schwann (französisches Original von 1907).
12. Dursun, D. (2012). Siyaset bilimi. İstanbul: Beta Yayınları.
13. Ethridge, M. E., & Handelman, H. (2008). Politics in a changing world. United States of America: Thomson Wadsworth.
14. Erzan, Ü. M., & Yalın, E. B. (2011). Siyasal kültürün temel paradigmaları üzerine: kültürden, siyasal toplumsallaşma, örgütlenme ve katılma süreçlerine yansıyanlar. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Hakemli Dergisi, 41: 49-61.
15. Fichter, J. (2009). Sosyoloji nedir. Türkçesi: Nilgül Çelebi, Ankara: Anı yayıncılık.
16. Giddens, A. (2008). Sosyoloji. İstanbul: Kırmızı Yayınları.
17. Grigsby, E. (2009). Analyzing Politics, An Introduction to Political Science. United States of America: Wadsworth.
18. Grundmann, M. (2006). Sozialisation. Skizze einer allgemeinen Theorie. Konstanz: UVK Verlagsgesellschaft.
19. İçli, G. (2005). Sosyolojiye Giriş. Ankara: Anı Yayıncılık.
20. Kalaycıoğlu, E. (1984). Çağdaş Siyasal Bilim, Teori, Olgu ve Süreçler. İstanbul: Beta Yayınları.
21. Kevenhörster, P. (2008). Politikwissenschaft 1, Entscheidungen und Strukturen der Politik. Wiesbaden: VS Verlag für Sozialwissenschaften.
22. Kışlalı, A. T. (2010). Siyaset Bilimi. Ankara: İmge Kitabevi Yayınları.
23. Klabutscher, A. (2009). Determinanten der politischen Sozialisation und deren Auswirkung auf das politische Verhalten Jugendlicher. Nichtveröffentlichte Diplomarbeit, Wien.
24. Özpolat, A. (2010). Ailede Demokratik Sosyalleşme. Aile ve Toplum Eğitim-Kültür ve Araştırma Dergisi, Cilt:5, Sayı:20, Ankara: Başbakanlık Aile ve Sosyal Araştırmalar Genel Müdürlüğü Yayını, 20: 9-25.
25. Rippl, S. (2004). Eltern-Kind-Transmission. Einflussfaktoren zur Erklärung von Fremdenfeindlichkeit im Vergleich. Zeitschrift für Soziologie der Erziehung und Sozialisation. 24: 17-33.
26. Schulz, W. (2008). Politische Kommunikation. Wiesbaden: VS Verlag für Sozialwissenschaften.
27. Stohmeier, G. (2005). Politik bei Benjamin Blümchen und Bibi Blocksberg. Aus Politik und Zeitgeschichte, 41:7-16.
28. Taşdelen, M. (2010). Siyaset Sosyolojisi. İstanbul: Kocav Yayınları.
29. Tokgöz, O. (1978). Siyasal toplumsallaşmada kitle haberleşme araçlarının rolü ve önemi. Ankara Üniversitesi SBF dergisi, 33: 79-92.
30. Tatar, T. (1997). Siyaset Sosyolojisi. İstanbul: Turan Yayıncılık.
31. Toman, H. (2012). Perspektiven der politischen Sozialisation. Erişim Tarihi: 15.09.2010, http://www.dr-toman.de/S04PolSozialisationSoSe2012.pdf
32. Turan, İ. (1986). Siyasal Sistem ve Siyasal Davranış. İstanbul: Der Yayınları.
33. Türkkahraman, M. (2000). Türkiye’de Siyasal Sosyalleşme ve Siyasal Sembolizm. İstanbul: Birey Yayınları.
34. Türköne, M. (2010). Siyaset. İstanbul: Opus Yayınları.
35. Watermann, R. (2005). Politische Sozialisation von Kindern und Jugendlichen. Aus Politik und Zeitgeschichte, 41: 16-24.
36. Yeşilorman, M. (2006). Siyasal Sosyalizasyon Sürecinde Sosyo-Ekonomik Faktörlerin Rolü. Bilig Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi, 36: 1-46.