AN INVESTIGATION TO DETERMINE ATTITUDES OF HEALTH PROFESSIONAL TOWARD CHANGE PROCESS

Abstract

Profound change has affected health organizations as well as all organizational structures. Organizational structures of health institutions influenced by considerable environmental effect are forced to have flexible features. Health institutions are transformed from clumsy structures to much more uncomplicated lean and marked-oriented ones in complying with the efforts of change. In this organizational transformation process, health institutions are engaging to significant changing efforts such as using better technology, process betterment and being uncomplicated ones. These changes affect the whole organizational structure and face profound resistances from time to time. So, it does become significant to take change decision, application policies and to conjecture how changes might affect workers. Health professionals who carry out these changes are supposed to take into account these important subjects and it is also significant that in order to be successful in change, health professionals should take into consideration change perceptions of health professionals and their expectations. This study aims to research how health professionals perceive change management process and their attitudes toward change. The findings suggest that resistance perception of health professionals against organizational change is at average level. The research also shows that risk perception of health professionals toward organizational change is average and their emotional reaction perception level is high and perception level toward support of change is low for nurses and high for medical doctors

Keywords

• Change Management,Change Resistance,Health Professionals

Sağlık Profesyonellerinin Değişim Sürecindeki Tutumlarını Belirlemeye Yönelik Bir Araştırma

Öz

Yüksek değişim, bütün örgütsel yapılar gibi sağlık örgütlerini de etkilemiştir. Güçlü çevresel etkinin altında kalan sağlık kurumlarında, örgütsel yapıların esnek özellikler kazanması zorunlu hale gelmiştir. Sağlık kurumları, değişime uyum sağlama çabası ile hantal yapılardan daha yalın ve pazar odaklı yapılara dönüşmektedirler. Sağlık kurumları bu örgütsel dönüşüm sürecinde yalınlaşma, ileri teknoloji kullanımı ve süreç iyileştirme gibi önemli değişim çabaları içine girmektedirler. Bu değişim çabaları örgütsel yapının tamamını etkilemekte ve zaman zaman önemli dirençlerin ortaya çıkmasına da neden olmaktadırlar. Dolayısıyla, değişim kararının alınması, uygulama politikaları ve değişimin çalışanlar üzerindeki muhtemel etkileri önceden göz önünde bulundurulması gereken önemli konulardandır. Değişimi uygulayacak olan Sağlık yöneticilerinin bu önemli konular üzerinde durması ve sağlık çalışanlarının profesyonelleri değişim algılarını ve beklentilerini dikkate alarak hareket etmeleri değişim başarısı açısından oldukça önemlidir. Bu çalışma, Sağlık profesyonellerinin değişim yönetimi sürecini nasıl algıladıklarını ve değişim konusundaki tutumlarını araştırmayı amaçlamaktadır. Yapılan araştırma sonuçlarına göre; sağlık profesyonellerinin örgütsel değişime karşı direnç algılarının genel olarak “orta” düzeyde olduğu belirlenmiştir. Ayrıca araştırma sonucunda sağlık profesyonellerinin örgütsel değişime karşı risk algılarının “orta”, duygusal tepki algı düzeylerinin “yüksek”, değişime destek algılarının Hemşirelerde “düşük” Doktorlarda ise “yüksek” olduğu saptanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Değişim Yönetimi,Değişime Direnç,Sağlık Profesyonelleri

Kaynakça

1. Anderson, Barbara (2002), Readiness for Change: An Individual Perspective. Master of Science in Management, Cardiff Business School, Cardiff University, Canada.
2. Balcı, Ali (2000), Örgütsel Değişme: Kural ve Uygulama, Pagem Yayıncılık, Ankara.
3. Blake, Ives, Sirkka L. Jarvenpaa (1991), “Applications of Global Information Technology: Key Issues for Management”, MIS Quarterly, Volume 15, Issue 1, 33-48.
4. Çağdaş, Gülhan (2005), Örgütsel değişim ve Denizli Tekstil Sektöründe Bir Araştırma, Yüksek Lisans Tezi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Pamukkale Üniversitesi, Denizli.
5. Dağ, Sultan (2010), Hemşirelerin Değişim Yönetimi İle İlgili Görüşlerinin Belirlenmesi, Haliç Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi. İstanbul.
6. Dibella, Anthony J. (2007), “Critical Perceptions of Organisational Change”, Journal of Change Management, Vol. 7, Nos. 3–4, 231–242.
7. Doyle, Micheal (1995) 'Organizational Transformation and Renewal: A Case for Reframing Management Development', Personnel Review, Vol.24, No.6, pp.6- 18.
8. Dursun Emin, (2007), Örgütsel Değişim Değişim Karşısında Bireysel Direnç, Yüksek Lisans Tez, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kütahya.

9. Emir, Hacı Arif (2004), Kamu Yönetimi Bağlamında Değişim Yönetimi Ve Yönetsel Çevre İlişkisi, Yüksek Lisans Tezi, Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Muğla.
10. Fitzgerald, L., Lilley, C., Ferlie, E., Addicott, R., McGivern, G., Buchanan, D. (2006), “Managing Change and Role Enactment in the m Professionalised Organisation”, Report to the National Co-ordinating Centre for NHS Service Delivery and Organisation R & D (NCCSDO).
11. Gravenhorst, Kilian M. Bennebroek (2003), “A Different View on Resistance to Change. Paper for “Power Dynamics and Organizational Change IV”, Symposium at the 11th EAWOP Conference in Lisbon, Portugal, 14-17 May 2003.
12. Hernandez JS, Dale JC, Bennet KE, Varkey P (2010), “Challenges and Opportunities for Medical Directors in Pathology and Laboratory Medicine Standardization, Integration, and Innovation”, Am J Clin Pathol,133:8-13.
13. Jeanie Daniel, Duck (1999), “Değişim Yönetimi” Harvard Business Review “Değişim” MESS Yay. İstanbul.
14. Koçel, Tamer (2003), İşletme yöneticiliği, Beta Yayınları, İstanbul.
15. Omachonu, Vincent K& Einspruch, Norman, G. (2010), Innovation in Healthcare Delivery Systems: A Conceptual Framework. The Innovation Journal: The Public Sector Innovation Journal, Volume 15(1), pp.1-20.
16. Oreg, Shaul (2003), “Resistance to Change: Developing an Individual Differences Measure”, Journal of Applied Psychology, Vol. 88, No. 4, 680–693.
17. Peter F., Drucker (1995), Değişim Çağının Yönetimi, Türk Henkel Der. Yayınları, İstanbul.
18. Sabuncuoğlu, Zeyyat ve Tüz, Melek (1995), Örgütsel Psikoloji, Ezgi Kitapevi, Bursa.
19. Sayli, Halil (2002), Örgütsel Değişimde Pisikolojik Sözleşme İhlalleri Bir Uygulama Örneği, Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Afyonkarahisar.
20. Worren, N.A.M., Ruddle, K., Moore, K. (1999), “From Organizational Development to Change Management”, Journal of Applied Behavioral Science, Vol. 35(3), 273- 286.
21. Vokala M, Tsaousis I.., Nikolaou I. (2004), “The Role of Emotional Intelligence and Personality Variables on Attitudes Toward Organisational Change”, Journal of Managerial Psychology, Vol. 19(2), pp. 88-110.
22. Vardar, Ahmet (2001), Bireysel ve Kurumsal Değişimde Yeniden Yapılanma Stratejileri, Kariyer Yayıncılık, İstanbul.
23. Yaman, Zeynep (2007), Organizasyonlarda Değişim Yönetimi ve İşletmelerde Değişim Yönetim Uygulamalarının Etkileri Üzerine Bir Araştırma, Maltepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.