Selçuk Üniversitesi Seydişehir Meslek Yüksekokulu Öğrencilerinin Gelir-Harcama İlişkisi ve Meslek Yüksekokulunun İlçe Ekonomisine Katkısı

Abstract

This study is an attempt to determine possible relationship between income and expenditure of the students and the share of nine expenditure groups in total expenditure by using the data set obtained from surveys applied to Selçuk University Seydişehir Vocational School students. Income elasticities related to those expenditure groups are calculated by the Engel functions. Shelter, transportation and communication expenditures are compulsory expenditures. Food, clothing, education and personal care expenditures are compulsory expenditures but they have almost unity elasticities. Culture-entertainment and games of chance are determined as luxury goods

Keywords

• Seydişehir,Consumption Expenditures,Engel Curve,Income Elasticity

Selçuk Üniversitesi Seydişehir Meslek Yüksekokulu Öğrencilerinin Gelir-Harcama İlişkisi ve Meslek Yüksekokulunun İlçe Ekonomisine Katkısı

Öz

Bu araştırmada, Ocak 2009’da Selçuk Üniversitesi Seydişehir Meslek Yüksekokulu öğrencilerine uygulanan anketlerden elde edilen veriler kullanılarak, öğrencilerin gelir-harcama ilişkileri ve 9 adet harcama grubunun toplam harcama içerisindeki yeri tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu harcama gruplarının gelir esneklikleri Engel fonksiyonları yardımıyla bulunmuştur. Barınma, ulaşım ve haberleşme harcamaları öğrenciler için zorunlu harcamalar arasındadır. Gıda, giyim, eğitim ve kişisel bakım harcamaları zorunlu harcamalar olmakla birlikte esneklikleri birim esnekliğe çok yakındır. Bununla birlikte, kültür-eğlence ve şans oyunları harcamaları ise öğrenciler için lüks mal olarak belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Seydişehir,Tüketim Harcamaları,Engel Eğrisi,Gelir Esnekliği

Kaynakça

1. Arslan, P. ve G. Pekcan (1986), ―Yurtta Kalan Yüksek Öğrenim Gençlerinin Beslenme Durumları ve Sorunları‖, Diyabet Yıllığı, Cilt 4, Ankara.
2. Asteriou, D. ve Stephen G. H., (2007), Applied Econometrics: A Modern Approach, Palgrave Macmillan, New York.
3. Chatterjee, S., C. Michelini, ve R. Ray (1994), ―Expenditure Patterns and Aggregate Consumer Behavior: Some Experiments with Australian and New Zealand Data‖, Economic Record, Vol. 70, No. 210, pp. 278-291.
4. Çoban, O. (2009), Makro İktisat, Gazi Kitabevi, Ankara.
5. Gergis, A. T. (1995), Household Consumption Analysis: Patterns of Behavior and Distribution in Egypt, Boston University Graduate School (Unpublished Ph.D. Dissertation), Boston.
6. Gujarati, N. D. (1999), Temel Ekonometri, 4. Baskı, Literatür Yayınları, (Çev. Ümit Şenesen ve Gülay G. Şenesen), İstanbul.
7. Houthakker, H. S. (1957), ―An International Comparison of Household Expenditure Patterns, Commemorating the Centenary of Engel‘s Law‖, Econometrica, Vol. 25, No. 4, pp. 532-551.
8. İşyar, Y. (1999), Ekonometrik Modeller, 2. Baskı, Uludağ Üniversitesi Güçlendirme Vakfı, Yayın No: 141, Bursa.

9. Karahasanoğlu, T. (1974), Eskişehir‟de Tüketici Eğilimleri ve Pazarlama Açısından Bir Değerlendirme, EİTİA Yayın No: 111/65, Ankara.
10. Ketkar, K. W. and S. L. Ketkar (1987), ―Population Dynamics and Consumer Demand‖, Applied Economics, Vol. 19, pp. 1483-1495.
11. Kutlar, A. (2005), Uygulamalı Ekonometri, 2. Baskı, Nobel Yayınevi, Ankara.
12. Levitan, N. (1961), ―Errors in Variables and Engel Curve Analysis‖, Econometrica, Vol. 29, No. 3, Aktaran; Tarı, R., Ş. Çalışkan ve Y. Bayraktar (2006).
13. Özer, H. (1992), Erzurum‟da Tüketim Harcamalarının Ekonometrik Analizi, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Erzurum.
14. Özer, H. (1999), Türkiye‟de Hanehalkı Harcamalarının Doğrusal Harcama Sistemi Yaklaşımıyla Analizi, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü (Yayımlanmamış Doktora Tezi), Erzurum.
15. Sarımeşeli, M. (1999), ―Hanehalkları Harcama Eğilimleri‖, Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt 99, Sayı 2, ss. 41-50.
16. Tansel, A. (1986), ―An Engel Curve Analysis of Household Expenditure in Turkey 1978-79‖, Middle East Technical Univ. Studies in Development, Vol. 13, No. 3, pp. 239-257.
17. Tarı, R., Ş. Çalışkan ve Y. Bayraktar (2006), ― Kocaeli Üniversitesi Öğrencilerinin Gelir ve Tüketim İlişkisi Üzerine Ekonometrik Bir İnceleme‖, Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt 11, Sayı 1, ss. 168-179.
18. Tarı, R. ve F. Pehlivanoğlu (2007), ― Kocaeli İlinde Tüketici Davranışlarının Gelir- Harcama Grupları İlişkisi Açısından Analizi‖, Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt 13, Sayı 1, ss. 192-210.
19. Üçdoğruk, Ş. (1997), ―İzmir İli Kentselinde Gıda Harcaması Gelir Elastikiyetleri‖, Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt 15, Sayı 1, ss. 101-123.
20. White, H., (1980), ―A Heteroscedasticity-Consistent Covariance Matrix Estimator and a Direct Test for Heteroscedasticity,‖ Econometrica, Vol. 48, pp. 817-838.
21. Yaylalı, M. (2004), Mikroiktisat, 3. Baskı, Beta Yayınevi, İstanbul.
22. Yaylalı vd., (2006), Üniversite Gençliğinin Gelir-Harcama Kalıpları Araştırması, Atatürk Üniversitesi, Yayın No: 957, Erzurum.
23. Yurdakul, O. (1980), ―Adana‘da Hayvansal Gıda Maddeleri Tüketimi ve Gelir Harcama Esneklikleri‖, Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yıllığı, 1-4, Adana.