Analysis of the Effect of Talent Management on Employees' Intent to Leave, As Carried out in the Southeast Anatolia Region

Öz

With the increasing importance of intellectual capital, the effective and efficient utilization of human potential within an organization has become a crucial competitive factor. Talent management, an advanced human resources practice that has gained significance in recent years in business organizations, focuses on the skills of employees. In this study, talent management practices aimed at selecting, employing, training, developing, and retaining talented candidates based on their skills in appropriate positions within the organization were examined, specifically in the banking sector. Hypotheses were formulated to investigate the impact of talent management practices in banks on employees' intention to leave. Data necessary for testing the hypotheses were obtained through a survey administered to 421 bank employees in the cities of Gaziantep, Şanlıurfa, Diyarbakır, Mardin, and Batman. The survey results were analyzed using various statistical methods and testing techniques (frequency distribution, mean, t-test, ANOVA, correlation, and regression) with the SPSS 18.0 analysis program. A statistical significance level of p<0.05 was accepted in all analyses. As a result of the analysis, it was determined that talent management has a negatively significant relationship with the intention to leave. In this context, it has been found that the talent management practises reduce turnover intention.

Anahtar Kelimeler

• Talent
• Talent Management
• Intent to Leave
• Southeast Anatolia Region

Kaynakça

1. Akar, F. (2015). Yetenek Yönetimi. İmge Kitapevi, Ankara.
2. Akbaş, İ. (2013). The Relatıonshıp Between Talent Management And Retentıon Of Employees: A Case Study In Bankıng Sector. Yüksek Lisans Tezi. Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü , İstanbul.
3. Aksoy, C., Aslantaş, M. ve Arslan, V. (2016). Adaletin Çalışma Hayatındaki Yansıması: Örgütsel Adalet. International Journal of Innovative Strategical Social Research, 1(1), 19-32.
4. Altuntuğ, N. (2009). Rekabet Üstünlügünün SürdürülmesindeYeteneklerin Rolü: Yetenek YönetimYaklaşımı. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, c.14, s.3,s.445-460.
5. Arı, S. G., Bal, H., Bal, E. Ç. (2010). İşe Bağlılığın Tükenmişlik Ve İşten Ayrılma Niyeti İlişkisindeki Aracılık Etkisi: Yatırım Uzmanları Üzerinde Bir Araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, C.15, S.3, 143-166.
6. Aslantaş, M. (2016). Yetenek Yönetiminin İşe Adanma, Performans ve İşten Ayrılma Niyetine Etkisi: Bankacılık Sektörü Örneği. Doktora Tezi, Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Diyarbakır.
7. Aslantas, M. (2024). Yetenek Yönetimi İle Performans Arasındaki İlişki Üzerine Bir Araştırma. Avrasya Sosyal Ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 11(1), 466-499.
8. Ashton, C., & Morton, L. (2005). Managing Talent For Competitive Advantage. Strategic HR Review, 4(5), 28−31. Bayraktaroğlu, S. (2008). İnsan Kaynakları Yönetimi. Sakarya Yayıncılık, Adapazarı.

9. Büyükbeşe, T. (2012). Güçlendirici Liderliğin Çalışan Performansı Ve İşten Ayrılma Niyetine Etkisi: Bir Model Önerisi. Doktora Tezi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
10. Bartoo, J. F., Nambuswa, E. M., & Namusonge, G. N. (2023). Moderatıng Effect Of Organızatıon Culture On The Relatıonshıp Between Talent Career Management And Employee Performance In Insurance Companıes, Kenya. African Journal Of Emerging Issues, 5(2), 71-88.
11. Cho, S., Johanson, M. M., & Guchait, P. (2009). Employees İnten To Leave: A Comparison Of Determinants Of İntent To Leave Versus İntent To Stay. International Journal Of Hospitality Management, 28(3), 374-381.
12. Çelik, M. ve Çıra, A. (2013). Örgütsel Vatandaşlık Davranışının İş Performansı Ve İşten Ayrılma Niyeti Üzerine Etkisinde Aşırı İş Yükünün Aracılık Rolü. Ege Akademik Bakış. Cilt:13 • Sayı:1, 11-20.
13. Çırpan, H., Şen, A., ( 2009). İşletmelerde Yenilikçiliği Geliştirmede Etkili Bir Araç: Yetenek Yönetimi, Çerçeve Dergisi, Eylül, s:110-116.
14. Erdirençelebi, M., & Filizöz, B. (2016). Mobbingin Etik İklim Ve Çalışanların İşten Ayrılma Niyeti Üzerine Etkileri. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi(35), 127-139.
15. Fakunmoju, S.,Woodruff, K., Kim, H. H., Lefevre, A., & Hong, M. (2010). Intention to leave A Job: The Role Of İndividual factors, Jobtension, And supervisory support. Administration İn Socialwork, 34(4), 313-328.
16. Gabčanová, I., (2011). The Employees–The Most İmportant Asset İn The Organizations. Human Resources Management & Ergonomics, 5(1), 30-33.
17. Gagne, F. (2013). Üstun Zekayı Yeteneğe Dönüştürmek: Gelişimsel Bir Teori Olarak Ayrımsal Üstun Zeka Ve Yetenek Modeli. Çeviren: Rukiye Baltacı. Ankara Universitesi Eğitim Bilimleri Fakultesi Özel Eğitim Dergisi,14(1) 1-20 http://www.tdk.gov.tr (Erişim tarihi:09.08.2015)
18. Jackson, S. E., & Schuler, R. S. (1990). Human Resource Planning: Challenges For İndustrial/Organizational Psychologists. American Psychologist, 45(2), 223−239.
19. Kang, H. J.,Gatling, A., & Kim, J. (2015). Theimpact Of Supervisory support On Organizational commitment, Career satisfaction, And turnover İntention For Hospitality Frontline Employees. JournalOf Human Resources İn Hospitality & Tourism, 14(1), 68-89.
20. Kıngır, S., Mete, M., Aslantaş, M. (2016). İşgörenlerin İşe Adanma ve Fanatiklik Davranışı İle İşten Ayrılma Niyetlerinin Karşılaştırmalı Analizi. 2. International Congress on Economics and Business. 1342-1353.
21. Luna–Arocas, R., & Morley, M. J. (2015). Talent management, talent mindset competency and job performance: The mediating role of job satisfaction. European Journal of International Management, 9(1), 28-51.
22. Mete, M., Ünal, Ö. F., Aslantaş, M. (2016). Özel ve Kamu Eğitim Kurumlarında Görev Yapan Öğretmenlerin Karşılaştırmalı İş Memnuniyeti Analizi. Proceedings of 1st International Conference on Scientific Cooperation for the Future in the Social Sciences. 1096 -1104.
23. Mpofu, L. (2012). The Relationship Between Talent Management, Productive Organisational Energy And İntention To Quit. Doctoral Dissertation, North-West Universty.
24. Onay, M., Kılcı, S. (2011). İş Stresi Ve Tükenmişlik Duygusunun İşten Ayrılmaniyeti Üzerine Etkileri: Garsonlar Ve Aşçıbaşılar. Organizasyon Ve Yönetim Bilimleri Dergisi.Cilt:3, Sayı:2, 365-372.
25. Pryor, M. G., Anderson, D., Toombs, L. A., & Humphreys, J. H. (2007). Strategic implementation as a core competency: The 5P's model. Journal of management Research, 7(1), 3-17.
26. Rainayee, R. A. (2013). Employee Turnover İntentions: Job Stress Or Perceived Alternative External Opportunities. International Journal Of Information, Business And Management, 5(1), 48-59
27. Renzulli, J. S. (1978). What Makes Giftedness? Reexamining A Definition. Phi Delta Kappan, 60(3), 180.
28. Rumawas, W. (2021). Talent Management Practices on Employee Turnover Intention. Journal of Theoretical and Applied Management (Jurnal Manajemen Teori Dan Terapan), 14(3), 248–263.
29. Sekaran, U. (2003). Research Methods for Business: A Skill Bulding Approach Fourth Edition. New York: John Willey & Sons.
30. Soybalı, H. H., & Pelit, O. (2018). Örgütsel Dışlanmanın İşten Ayrılma Niyetine Etkisi: Afyonkarahisar’daki Beş Yıldızlı Otel İşletmelerinde Bir Araştırma. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20(3), 225-249.
31. Şahin, F. (2011). Lider-Üye Etkileşimi İle İşten Ayrılma Niyeti Arasındaki İlişki Üzerinde Cinsiyetin Etkisi. Ege Akademik Bakış. Cilt: 11, Sayı: 2, 277-288.
32. Tabancalı, E., Korumaz, M. (2014). Eğitim Örgütlerinde Yetenek Yönetimi. International Journal Of Social Science, Number: 25-I , (139-156) Summer
33. Taş, M. A., ve Özmen, M. (2019). Meslek Seçiminde Aile Desteği Ve Kariyer Uyum Yetenekleri İlişkisi: Olumlu Gelecek Beklentisinin Aracilik Rolü. Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, 7(16), 736-761.
34. Tutar, H., Altınöz, M., Çöp, S. (2011), İşletmelerde Yetenekli Çalışanların Örgütsel Bağlılıklarının Artırılmasına Yönelik Bir Araştırma, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, 19. Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi, 306-312.
35. Tümen, E. (2014). İşletmelerde İnsan Kaynağının Değerlendirilmesi Açısından Yetenek Yönetimi Yaklaşımı. Yüksek Lisans Tezi İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
36. Üstün, F. K., Doğan, S. (2014). Tükenmişlik Sendromunun Örgütsel Bağlılık Ve İşten Ayrılma Niyeti İle İlişkisi: Hizmet Sektörü Çalışanları Üzerine Ampirik Bir Araştırma. Uluslararası Sosyal Arastırmalar Dergisi. Cilt: 7 Sayı: 29 (573-587)
37. Yener, S. (2014). Özel Ortaöğretim Kurumlarında Paylaşılan Liderlik Davranışı Ve İşten Ayrılma Niyeti Arasındaki İlişkide Psikolojik Güvenlik Algısının Aracı Değişken İlişkisinin Araştırılması. Doktora Tezi, Haliç Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
38. Yıldız, S.,Yalavaç, S. ve Meydan, C.H. (2013). “Tükenmişliğin İşten Ayrılma Niyetine Etkisinde Örgüte Bağlılığın Aracı Rolü: Türkiye’deki Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Personeli Üzerinde Bir Araştırma”. Bilgi Ekonomisi ve Yönetimi Dergisi, Cilt: VIII Sayı: II, s. 157-170.
39. Ozer, C. & Aslantas, M. (2023). Comparison of Academicians’ Work Engagement Behavior and Intentions to Turnover. Eurasian Journal of Management & Social Sciences, 4(2).