A Qualitative Research on Creating a Positive Classroom Culture in the Process of Distance Education in Higher Education

Abstract

The aim of this study is to evaluate the opinions of the instructors who conduct their classes in online classes by using online teaching applications on the creation of a positive classroom culture in the online environment and to develop suggestions for practitioners. The research was designed with a case study, one of the qualitative research models. The study group of the research was determined by criterion sampling, which is one of the purposive sampling methods that allows the selection and in-depth research of the people who are thought to be rich in information. The study group of the research consisted of 12 lecturers working at a private university in the Turkish Republic of Northern Cyprus in the 2020-2021 academic year. In the research, data were collected through face-to-face interviews made through a semi-structured interview form. 309 minutes and 23 seconds of audio recording was analyzed. Nvivo R1 original program was used in the analysis of the data and thematic coding was done. When the findings obtained in the research were examined, it was determined that the instructors did not see the online teaching environments as a real classroom environment, that this situation eliminated the social learning environment and that there was a decrease in human values due to the loss of social interaction of the students.

Keywords

• Distance Education
• Online teaching
• Online Classroom
• Values.

Yükseköğretimde Uzaktan Eğitim Sürecinde Olumlu Sınıf Kültürü Yaratılmasına Yönelik Nitel Bir Araştırma

Öz

Bu çalışmanın amacı, çevrimiçi öğretim uygulamalarını kullanarak derslerini çevrimiçi sınıflarda yürüten öğretim elemanlarının çevrimiçi ortamda olumlu sınıf kültürü yaratılmasına ilişkin görüşlerini alarak değerlendirme yapmak ve uygulayıcılar için öneriler geliştirmektir. Araştırma, nitel araştırma modellerinden durum çalışmasıyla desenlenmiştir. Çalışma grubu, bilgi açısından zengin olduğu düşünülen kişilerin seçilmesi ve derinlemesine araştırılmasına olanak sağlayan amaçlı örnekleme yöntemlerinden ölçüt örnekleme yoluyla belirlenmiştir. Araştırmanın çalışma grubu, 2020-2021 eğitim öğretim yılında Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde bulunan özel bir üniversitede görev yapan 12 öğretim elemanından oluşturulmuştur. Veriler, yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla yapılan yüz yüze görüşmeler ile toplanmıştır. 309 dakika 23 saniyelik ses kaydı analiz edilmiştir. Verilerin analizinde Nvivo R1 orijinal programı kullanılmış ve tematik kodlama yapılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgular incelendiğinde öğretim elemanlarının çevrimiçi öğretim ortamlarını gerçek sınıf ortamı olarak görmediği, bu durumun sosyal öğrenme ortamını ortadan kaldırdığını ve öğrencilerin sosyal etkileşimi kaybetmesinden dolayı insani değerlerde de azalma olduğunu düşündükleri tespit edilmiştir. 

Anahtar Kelimeler

• Uzaktan Eğitim
• Çevrimiçi öğretim
• Çevrimiçi Sınıf
• Değerler
• Değerler Eğitimi

Kaynakça

1. Akbaba, S. (2010). Eğitimde motivasyon. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, 0(13), 343-361. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/ataunikkefd/issue/2774/37170
2. Arkorful, V., & Abaidoo, N. (2015). The role of e-learning, advantages and disadvantages of its adoption in higher education. International Journal of Instructional Technology and Distance Learning, 12(1), 29-42. Erişim adresi: https://www.itdl.org/Journal/Jan_15/Jan15.pdf#page=33
3. Berge, Z. L. (2000). Components of the online classroom. New Directions for Teaching and Learning, 2000(84), 23-28. Erişim adresi: https://www.researchgate.net/profile/Zane-Berge/publication/229704428_Components_of_the_Online_Classroom/links/5b4198ab0f7e9bb59b1443dc/Components-of-the-Online-Classroom.pdf
4. Bielman, V. A. (1999). Building community in a virtual classroom: Construction of classroom culture in a postsecondary distance education class. Erişim adresi: https://digitalscholarship.unlv.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=4100&context=rtds
5. Akbaba, S. (2010). Eğitimde motivasyon. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, 0(13), 343-361. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/ataunikkefd/issue/2774/37170
6. Arkorful, V., & Abaidoo, N. (2015). The role of e-learning, advantages and disadvantages of its adoption in higher education. International Journal of Instructional Technology and Distance Learning, 12(1), 29-42. Erişim adresi: https://www.itdl.org/Journal/Jan_15/Jan15.pdf#page=33
7. Berge, Z. L. (2000). Components of the online classroom. New Directions for Teaching and Learning, 2000(84), 23-28. Erişim adresi: https://www.researchgate.net/profile/Zane-Berge/publication/229704428_Components_of_the_Online_Classroom/links/5b4198ab0f7e9bb59b1443dc/Components-of-the-Online-Classroom.pdf
8. Bielman, V. A. (1999). Building community in a virtual classroom: Construction of classroom culture in a postsecondary distance education class. Erişim adresi: https://digitalscholarship.unlv.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=4100&context=rtds

9. Bowles A., Fisher R., McPhail R., Rosenstreich D. & Dobson A. (2014) Staying the distance: students’ perceptions of enablers of transition to higher education, Higher Education Research & Development, 33:2, 212-225, DOI: 10.1080/07294360.2013.832157 Erişim adresi:https://www.tandfonline.com/doi/pdf/10.1080/07294360.2013.832157?needAccess=true
10. Braithwaite, V. A., & Blamey, R. (1998). Consensus, stability and meaning in abstract social values. Australian Journal of Political Science, 33, 363-380. Erişim adresi: https://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1080/10361149850525
11. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2012). Örnekleme yöntemleri.
12. Creswell, J. W. (2017). Araştırma deseni: Nitel, nicel ve karma yöntem yaklaşımları. (Çev: S. B. Demir). Ankara: Eğiten Kitap.
13. Curran, K. (2002). A web-based collaboration teaching environment. IEEE Multimedia, 9(3). Erişim adresi: https://ieeexplore.ieee.org/abstract/document/1022860
14. Çay Sağlam, T, Beştepe, N. (2018). Yaratıcı drama yöntemiyle farklı kültürleri tanıma ve bir arada yaşama çalışmaları. Yaratıcı Drama Dergisi, 13(1), 85-100. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/ydrama/issue/37569/868818
15. Oliveira, M. M. S., Penedo, A. S. T., & Pereira, V. S. (2018). Distance education: advantages and disadvantages of the point of view of education and society. Dialogia, (29), 139-152. Erişim adresi: https://periodicos.uninove.br/dialogia/article/view/7661/4942 DOI: https://doi.org/10.5585/dialogia.N29.7661
16. Egeli, S, Özdemir, M. (2020). Koronavirüs (covid-19) pandemi sürecinin KKTC eğitim sistemine yansımalarına genel bir bakış. 21. Yüzyılda Eğitim ve Toplum Eğitim Bilimleri Ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9(27), 779-804. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/pub/egitimvetoplum/issue/60522/889516
17. Enfiyeci, T, Büyükalan Filiz, S. (2019). Uzaktan eğitim yüksek lisans öğrencilerinin topluluk hissinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. TÜBAV Bilim Dergisi, 12(1), 20-32. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/tubav/issue/44484/505491 s.28
18. Gülbahar, Y. (2017). E-öğrenme. Pegem Atıf İndeksi, 1-410.
19. Güven, S, Özçelik, Ç, Özkan, Z. (2017). Okul yöneticilerinin göreve yeni başlayan sınıf öğretmenlerinin sınıf yönetimini gerçekleştirebilme düzeylerine ilişkin görüşleri. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(2) , 618-634. DOI: 10.24315/trkefd.306344. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/trkefd/issue/30516/306344#article_cite
20. Herrington, J., Reeves, T. C., & Oliver, R. (2006). Authentic tasks online: A synergy among learner, task, and technology. Distance Education, 27(2), 233–247.
21. Keskin, M, Özer Kaya, D. (2020). COVID-19 sürecinde öğrencilerin web tabanlı uzaktan eğitime yönelik geri bildirimlerinin değerlendirilmesi. İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 5(2), 59-67. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/pub/ikcusbfd/issue/55773/754174
22. Khalifa, M., & Lam, R. (2002). Web-based learning: effects on learning process and outcome. IEEE Transactions on Education, 45(4). Erişim adresi: https://ieeexplore.ieee.org/abstract/document/1049596
23. Kluckhohn, C. (1951). Values and value-orientations in the theory of action. In T. Parsons, and E. A. Shils (eds.), Toward a General Theory of Action (pp. 388-433). Cambridge, MA: Harvard University Press. Erişim adresi: https://www.degruyter.com/document/doi/10.4159/harvard.9780674863507.c8/html
24. Liu, X., Magjuka, R. J., Bonk, C. J., & Lee, S. H. (2007). Does sense of community matter? An examination of participants' perceptions of building learning communities in online courses. Quarterly Review of Distance Education, 8(1), 9. Erişim adresi: https://www.proquest.com/docview/231180604?pq-origsite=gscholar&fromopenview=true
25. McMillan, E. E., Wright, T., & Beazley, K. (2004). Impact of a university-level environmental studies class on students' values. The Journal of Environmental Education, 35(3), 19-27. Erişim adresi: https://www.tandfonline.com/doi/pdf/10.3200/JOEE.35.3.19-27?needAccess=true
26. Palloff, R., & Pratt, K. (2000). Making the transition: Helping teachers to teach online. Paper presented at EDUCAUSE: Thinking it through. Nashville,Tennessee. Erişim adresi: https://files.eric.ed.gov/fulltext/ED452806.pdf
27. Partnership for 21st Century Skills. (2015). P21 framework definitions. Retrieved from http://www.p21.org/storage/documents/docs/P21_
28. Putra, M. A. H. (2019). Building character education through the civilization nations children. The Kalimantan Social Studies Journal, 1(1), 12-17. http://ppjp.ulm.ac.id/journals/index.php/kss/article/view/1252/1087#
29. Rokeach, M. (1973). The nature of human values. New York: Free Press.
30. Sarıtaş, M. (2003). Sınıf yönetimi ve disiplinle ilgili kurallar geliştirme. L. Küçükahmet, (Ed.). Sınıf Yönetiminde Yeni Yaklaşımlar. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
31. Schlechty, P. C., & Özden, Y. (2020). Okulu yeniden kurmak. Nobel Yayın Dağıtım.
32. Schwartz, S. H. (1994). Are there universal aspects in the structure and contents of human values? Journal of Social Issues, 50(4), 19-45. Erişim adresi: https://www.researchgate.net/publication/227762767_Are_There_Universal_Aspects_in_the_Structure_and_Contents_of_Human_Values
33. Şahin, A, Atbaşı, Z. (2020). Olumlu okul iklimi oluşturmada öğretmenin rolünün incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(3), 672-689. DOI: 10.31592/aeusbed.742972 Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/1120570
34. Turan, Z., & Göktaş, Y. (2015). Yükseköğretimde yeni bir yaklaşım: Öğrencilerin ters yüz sınıf yöntemine ilişkin görüşleri. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, (2), 156-164. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/1711572
35. Valentine, D. (2002). Distance learning: Promises, problems, and possibilities. Online journal of distance learning administration, 5(3). Erişim adresi: https://www.westga.edu/~distance/ojdla/fall53/valentine53.html
36. Vockley, M. (2007). Maximizing the Impact: The Pivotal Role of Technology in a 21st Century Education System. Partnership for 21st Century Skills. Erişim adresi: https://files.eric.ed.gov/fulltext/ED519463.pdf
37. Vlasenko, L., & Bozhok, N. (2014). Advantages and disadvantages of distance learning. Erişim adresi: http://dspace.nuft.edu.ua/bitstream/123456789/20684/1/1.pdf
38. Wheeler, S. (2000). Instructional design in distance education through telematics. International Journal of Educational Policy, Research, and Practice: Reconceptualizing Childhood Studies, 1(1), 31-44.
39. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. (9. Baskı). Ankara: SeçkinYayıncılık.
40. Yılmazsoy, B, Özdinç, F, Kahraman, M. (2018). Sanal sınıf ortamındaki sınıf yönetimine yönelik öğrenci görüşlerinin incelenmesi. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(3), 513-525. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/trkefd/issue/37181/296409 (Erişim Tarihi: 20.04.2021, 11.35) s.523