Öz-yönelimin Yaşam Tatmini Üzerindeki Etkisinde Girişimcilik Algısının Aracı Rolü
Öz
Bu çalışmada öz-yönelim algısının yaşam tatmini üzerindeki etkisinde girişimcilik algısının aracı rolü incelenmiştir. Yaşam tatmini yada diğer adıyla öznel iyi oluş algısı bireylerin yaşamlarından memnuniyet düzeyi olarak tanımlanmaktadır. Girişimcilik günümüzde yaygın olarak yenilikçi ticari davranışları tanımlamak için kullanılan bir kavram olarak görülürken gelişim psikologları tarafından gelişimin bir önemli bir safhası olarak da tanımlanmaktadır. Girişimcilik bir ihtiyacın giderilmesine yönelik somut davranışları barındırır. Bireylerin mizaç ve karakterleriyle birlikte yaşamış oldukları deneyimlerin yönelimler üzerinde etkili olduğu düşünülmektedir. Özyönelim bireyin karar verme ve davranma sürecinde kendi odaklı değerlendirmeler yapmasını tanımlamak için kullanılan bir kavramdır. Bireylerin yönelimleri bireylerin bireysel ve sosyal ihtiyaçlarını belirlerken bu ihtiyaçların giderilmesi bireylerin yaşam tatmini elde etmelerini ve mutlu olmalarını da sağlayabilir. Öz belirleme kuramı çerçevesinde modellenen araştırmada bireylerin benlik yönelimli olmasının bireyleri girşimciliğe yönlendirebileceği ve girişimcilik davranışları gösterdikçe yaşam tatmini elde edebilecekleri düşünülmektedir. Bu çerçevede yapılan literatür taramasıyla araştırma modeli dizayn edilmiş olup 640 üniversitesi öğrencisi üzerinde yapılandırılmış soru formlarıyla uygulanmıştır. SPSS 21 ve Process 3.0 kullanılarak uygulanan analiz sonuçlarına göre girişimciliğin tam aracılık rolü gözlenmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Colantonio, A. (2009). Social Sustainability: A review and Critique of Traditional versus Emergin Themes and Assessment Methods Horner, M., Price, A., Bebbington, J. and Emmanuel, R., (eds.) SUE-Mot Conference 2009: Second International Conference on Whole Life Urban Sustainability and its Assessment: conference proceedings. Loughborough : Loughborough University, 2009, 865- 885.
- Dağlı, A. ve Baysal, N. (2016). Yaşam Doyum Ölçeğinin Türkçe’ye Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 15(59), 1250-1262.
- Cutler, I. (2005). Cynicism from Diogenes to Dilbert. North Carolina: McFarland &Company.
- Deci, E. L., & Ryan, R. M. (2000). The “what” and “why” of goal pursuits: Human needs and the self-determination of behaviour. Psychological Inquiry, 11, 227-268.
- Deci, E. L., & Ryan, R. M. (2002). Handbook of Self-Determination Research. Rochester, The University of Rochester Press.
- Festinger, L. (1957). A Theory of Cognitive Dissonance. Palo Alto, CA, Stanford University Press.
- Fiske, S. T., & Taylor, S. E. (1991). Social Cognition. New York, McGraw-Hill Inc.
- Greenfield, P., Keller, H., Fuligni, A., & Maynard, A. (2003). Cultural pathways through universal development. Annual Review of Psychology, 54, 461-490.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Serdar Yener
*
0000-0003-1413-7422
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
15 Aralık 2019
Gönderilme Tarihi
24 Haziran 2019
Kabul Tarihi
23 Ekim 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 1970 Cilt: 6 Sayı: 12