PROBLEMS ON MIGRATION PROCESS OF CHILDREN LIVED IN TURKEY

Öz

In the 20th century the world political, economic, religious, educational, health, terrorism and natural disasters in the region of reasons, sometimes it is also significant migration between regions, and countries. Family on the education of children with social development, social rules and environmental, religious and professional organizations will be active. Children living with the family as the natural migration, environment, vocational training and sometimes they also encounter different in terms of belief. State in their own schools to educate their citizens, their language, history, ideals of unity, while at the same time will give to be available in other countries later in the country before the diplomas they receive at school and have knowledge of the profession to ensure their livelihood. In this sense, primary school boys and girls in Turkey before, after school and high school education has become a legal obligation. Country, students are required to go through the process to ensure a good education themselves a better future.Population slowly increased between 1923-1950, but due to the capital Ankara in Turkey and then migrate to where there is a right of establishment of state-owned enterprises. Migration from rural areas to urban centers in the country which started after 1950, has increased gradually after 1990. Students who stands out advantages and disadvantages of migration than those who immigrated in this context.In this study, the impact on education of children with migration problems faced by the children of families in the educational process in Turkey experienced migration will be explored.

TÜRKİYE’DE GÖÇ YAŞAMIŞ ÇOCUKLARIN EĞİTİM SÜRECİNDE KARŞILAŞILAN PROBLEMLER

Öz

Dünya’da 20.Yüzyılda siyasi, ekonomik, dini, eğitim, sağlık, terör ve doğal afetler nedenleriyle bölge içinde, bölgeler arasında bazen de ülkeler arasında göç hareketleri yaşanmaktadır. Toplumsal oluşumlarla birlikte çocukların eğitimi üzerinde ailesi, toplumun kuralları ve çevre, din ve meslek kuruluşları etkin olur. Doğal olarak aileyle beraber göç yaşayan çocuk, çevresel, mesleki ve bazen de inanış açısından farklı eğitimlerle karşılaşmışlardır. Devlet kendi okullarında kendi vatandaşlarını yetiştirecek, onlara dil, tarih, ülkü birliği sağlarken aynı zamanda kendi geçimini sağlayacak meslek bilgisine sahip olması ve okulda aldıkları diplomaların önce ülkesi içinde sonra diğer ülkelerde geçerli olacak şekilde verecektir. Bu anlamda Türkiye’de erkek ve kız çocuklarının önce ilkokul, sonra ortaokul ve lise öğrenimleri yasal zorunluluk haline gelmiştir. Ülkede öğrenciler kendilerine iyi bir gelecek sağlayabilmek için iyi bir eğitim sürecinden geçmeleri gerekmektedir.Türkiye’de 1923-1950 arasında nüfus yavaş artar ve ancak başkent olması nedeniyle Ankara ve daha sonra Kamu İktisadi Teşekkülleri’nin kurulduğu yerlere doğru bir göç yaşanır. Ülkede 1950 sonrasında başlayan kırsal alandan kent merkezlerine göç, 1990 sonrasında giderek artmıştır. Göç yaşayan öğrencilerin bu bağlamda göç yaşamayanlara göre avantaj ve dez avantajları öne çıkmaktadır.Bu çalışmada Türkiye’de göç yaşamış ailelerin çocuklarının eğitim sürecinde karşılaştıkları problemleri ile göçün çocukların eğitimi üzerindeki etkisi araştırılacaktır.

Kaynakça

1. ASLAN, Cahit, Göç-Eğitim-Batman ve Çocuk: Doğu ve Güneydoğu Anadolu’da Göçün Aile ve Çocuk Eğitimi Üzerindeki Etkisi. https://www.google. com.tr/webhp?hl=tr#hl=tr&q= egitim.cu.edu.tr%2Fmyfiles%2Fopen.aspx%3Ffile%3D942.doc%E2%80%8E adresinden 18 Mayıs 2013’te alınmıştır.
2. BAŞTAYMAZ, Tahir, Çocuk Hakları, Çalışan Çocuklar ve Eğitim Sorunları. Milli Eğitim Dergisi
3. (151), 2001 Ankara
4. BAYRAKTAR, Emin Bülent, Köyden Kente Göç Olgusuna Bağlı Olarak Diyarbakır İl Merkezindeki İlköğretim Okullarında Ortaya Çıkan Sorunlara İlişkin Öğretmen Algıları, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, 1999 İzmir.
5. BİLGEN, İbrahim ,Göçün Ruh Sağlığı Üzerine Etkileri. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi.
6. Çukurova Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Adana 2001.
7. BİLGİLİ, Ahmet, Doğu Anadolu Bölgesinde Göçe Maruz Bırakılan Çocuklar, İstanbul: Çocuk Vakfı
8. Yayınları, İstanbul 1996.

9. BİNBAŞIOĞLU, Cavit, Ailede Ve Okulda Eğitim Sorunları. (2. Baskı) İstanbul: Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları, Ankara 2004.
10. DİNÇER, Meral, Göç – Doğal Kaynaklar İlişkisine Çevre Güvenliği Açısından Bir Bakış. Toplum Ve Göç Bildiriler Kitabı, DİE Yayınları, Ankara 1997.
11. DOĞANAY, Hayati, Türkiye Beşeri Coğrafyası, Gazi Büro Yayınevi, Ankara,1994.
12. ERGÜN, Mustafa, Eğitim Sosyolojisi. Afyon Kocatepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi., Afyonkarahisar 1997, http://www.egitim.aku.edu.tr/egsos. adresinden 8 Haziran 2013 tarihinde alınmıştır.
13. GÜN, Z.,Çocuk ve Göç. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler
14. Enstitüsü, 2002 İzmir.
15. GÜNDÜZ, Mustafa ve YETİM, Nalan ,Toplum ve Göç (1. baskıBBDİE ve Sosyoloji Derneği Yayınları, ). Ankara 1997.
16. HERGENHAHN, B.R., An Introduction to Theories of Learning(9th ed.), Prentice-Hall.Inc,1988 New Jersey.
17. KAZGAN, Gülten, Kuştepe Araştırması (1. baskı). İstanbul Üniversitesi Yayınları, 1999 İstanbul.
18. KIRAY, Mübeccel Belik ,Toplum Bilim Yazıları. Gazi Üniversitesi Yayını, Ankara 1982.
19. KÖKNEL, Özcan, Bireysel ve Toplumsal Şiddet. İstanbul: Altın Kitaplar,1989, İstanbul.
20. ÖZTÜRK, Mustafa ve ALTUNTEPE, Nihat, Türkiye’de Kentsel Alanlara Göç Edenlerin Kent ve Çalışma Hayatına Uyum Durumları: Bir Alan Araştırması. Journal of Yaşar University, 3(11), 1587-1625, İstanbul,2008.
21. SARI, Derya, Okul Yönetimi ve Halkla İlişkiler,2003, mebk12.meb.gov.tr/.../ 16013611_ deryasarokulynetimivehalklailikiler adresinden 5 Haziran 2013’te alınmıştır.
22. SENEMOĞLU, Nuray Çocuk Hakları Çalışan Çocuklar Ve Eğitim Sorunları. Milli Eğitim Dergisi, 2001 Ankara.
23. TATLIDİL, Ercan, Kentleşme ve Gecekondu. İzmir: Ege Üniversitesi Yayınevi,1989 İzmir.
24. TEZCAN, Mahmut, Eğitim Sosyolojisi. Ankara: Ankara Üniversitesi Yayınları,Ankara 1997.
25. TUFAN, Beril, Türkiye’ye Dönen İkinci Kuşak Göçmen İşçi Çocuklarının Psiko-Sosyal Durumları.
26. Ankara: D.P.T. Sosyal Planlama Başkanlığı, Planlama Dairesi Yayınları, Ankara 1987.
27. ULUOCAK, Gonca Polat, İç Göç Yaşamış Ve Yaşamamış Çocukların Okulda Uyumu. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 2009 İzmir.
28. YASA,İbrahim, Gecekondu Ailesi: Geçiş Halinde Bir Aile Tipolojisi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Fakültesi Dergisi, 25, Ankara 1970.
29. ASLAN, Cahit, Göç-Eğitim-Batman ve Çocuk: Doğu ve Güneydoğu Anadolu’da Göçün Aile ve Çocuk Eğitimi Üzerindeki Etkisi. https://www.google. com.tr/webhp?hl=tr#hl=tr&q= egitim.cu.edu.tr%2Fmyfiles%2Fopen.aspx%3Ffile%3D942.doc%E2%80%8E adresinden 18 Mayıs 2013’te alınmıştır.
30. BAŞTAYMAZ, Tahir, Çocuk Hakları, Çalışan Çocuklar ve Eğitim Sorunları. Milli Eğitim Dergisi
31. (151), 2001 Ankara
32. BAYRAKTAR, Emin Bülent, Köyden Kente Göç Olgusuna Bağlı Olarak Diyarbakır İl Merkezindeki İlköğretim Okullarında Ortaya Çıkan Sorunlara İlişkin Öğretmen Algıları, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, 1999 İzmir.
33. BİLGEN, İbrahim ,Göçün Ruh Sağlığı Üzerine Etkileri. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi.
34. Çukurova Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Adana 2001.
35. BİLGİLİ, Ahmet, Doğu Anadolu Bölgesinde Göçe Maruz Bırakılan Çocuklar, İstanbul: Çocuk Vakfı
36. Yayınları, İstanbul 1996.
37. BİNBAŞIOĞLU, Cavit, Ailede Ve Okulda Eğitim Sorunları. (2. Baskı) İstanbul: Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları, Ankara 2004.
38. DİNÇER, Meral, Göç – Doğal Kaynaklar İlişkisine Çevre Güvenliği Açısından Bir Bakış. Toplum Ve Göç Bildiriler Kitabı, DİE Yayınları, Ankara 1997.
39. DOĞANAY, Hayati, Türkiye Beşeri Coğrafyası, Gazi Büro Yayınevi, Ankara,1994.
40. ERGÜN, Mustafa, Eğitim Sosyolojisi. Afyon Kocatepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi., Afyonkarahisar 1997, http://www.egitim.aku.edu.tr/egsos. adresinden 8 Haziran 2013 tarihinde alınmıştır.
41. GÜN, Z.,Çocuk ve Göç. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler
42. Enstitüsü, 2002 İzmir.
43. GÜNDÜZ, Mustafa ve YETİM, Nalan ,Toplum ve Göç (1. baskıBBDİE ve Sosyoloji Derneği Yayınları, ). Ankara 1997.
44. HERGENHAHN, B.R., An Introduction to Theories of Learning(9th ed.), Prentice-Hall.Inc,1988 New Jersey.
45. KAZGAN, Gülten, Kuştepe Araştırması (1. baskı). İstanbul Üniversitesi Yayınları, 1999 İstanbul.
46. KIRAY, Mübeccel Belik ,Toplum Bilim Yazıları. Gazi Üniversitesi Yayını, Ankara 1982.
47. KÖKNEL, Özcan, Bireysel ve Toplumsal Şiddet. İstanbul: Altın Kitaplar,1989, İstanbul.
48. ÖZTÜRK, Mustafa ve ALTUNTEPE, Nihat, Türkiye’de Kentsel Alanlara Göç Edenlerin Kent ve Çalışma Hayatına Uyum Durumları: Bir Alan Araştırması. Journal of Yaşar University, 3(11), 1587-1625, İstanbul,2008.
49. SARI, Derya, Okul Yönetimi ve Halkla İlişkiler,2003, mebk12.meb.gov.tr/.../ 16013611_ deryasarokulynetimivehalklailikiler adresinden 5 Haziran 2013’te alınmıştır.
50. SENEMOĞLU, Nuray Çocuk Hakları Çalışan Çocuklar Ve Eğitim Sorunları. Milli Eğitim Dergisi, 2001 Ankara.
51. TATLIDİL, Ercan, Kentleşme ve Gecekondu. İzmir: Ege Üniversitesi Yayınevi,1989 İzmir.
52. TEZCAN, Mahmut, Eğitim Sosyolojisi. Ankara: Ankara Üniversitesi Yayınları,Ankara 1997.
53. TUFAN, Beril, Türkiye’ye Dönen İkinci Kuşak Göçmen İşçi Çocuklarının Psiko-Sosyal Durumları.
54. Ankara: D.P.T. Sosyal Planlama Başkanlığı, Planlama Dairesi Yayınları, Ankara 1987.
55. ULUOCAK, Gonca Polat, İç Göç Yaşamış Ve Yaşamamış Çocukların Okulda Uyumu. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 2009 İzmir.
56. YASA,İbrahim, Gecekondu Ailesi: Geçiş Halinde Bir Aile Tipolojisi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Fakültesi Dergisi, 25, Ankara 1970.