THE EXISTENCE OF TURKISH AS A FOREIGN LANGUAGE FROM PAST TO PRESENT (EXAMPLE OF INDIA)

Abstract

Human being is a cultural entity. The person's culture has always a deep origin and continues to operate outside their own consciousness, even if they are familiar with a second or foreign culture. Foreign language is the bridge between two cultures. For this reason, culture element is very important in foreign language teaching. In addition, materials and teaching methods are also very important. Due to its relations with the British, English is the second foreign language preferred in India. Turkish language is chosen as the third or fourth foreign language by students in India. Considering this issue, it can be said that the importance of Turkish in India is increasing day by day. The purpose of this research is to examine the existence and teaching of Turkish as a foreign language in India. In this study, studies related to the subject have been scanned and systematically examined. The screening was conducted in Turkish language and the article year was not restricted. Researches on the subject were examined, Turkish teaching models in other countries were researched and compared with the education model in India. In this context, suggestions were made for future researches in the light of research data.

Keywords

• Foreign language teaching in India
• Turkish as a Foreign Language
• Teaching Turkish in Indıa

GEÇMİŞTEN GÜNÜMÜZE YABANCI DİL OLARAK TÜRKÇENİN VARLIĞI (HİNDİSTAN ÖRNEĞİ)

Öz

İnsan kültürel bir varlıktır. Kişinin kültürü her zaman derin bir kökene sahiptir ve ikinci veya yabancı bir kültüre aşina olsalar bile, kendi bilinçlerinin dışında işlemeye devam eder. Yabancı dil iki kültür arasındaki köprüdür. Bu nedenle yabancı dil öğretiminde kültür öğesi büyük önem taşımaktadır. Ayrıca bununla birlikte materyal ve öğretim yöntemleri de oldukça önemlidir. İngilizlerle olan ilişkileri nedeniyle İngilizce Hindistan’da tercih edilen 2. Yabancı dil olarak karşımıza çıkmaktadır. Hindistan’da Türk dili ise öğrenciler tarafından üçüncü veya dördüncü yabancı dil olarak seçilmektedir. Bu konu göz önüne alınırsa Türkçenin Hindistan’daki öneminin gitgide arttığı söylenebilir. Bu araştırmanın amacı; Hindistan’da yabancı dil olarak Türkçenin varlığını ve öğretimini incelemektir. Bu çalışmada, konu ile ilgili çalışmalar taranarak sistematik olarak incelenmiştir. Tarama Türkçe dilinde yapılmış ve makale yılı sınırlandırılması getirilmemiştir. Konu ile ilgili araştırmalar incelenmiş, diğer ülkedeki Türkçe öğretim modelleri araştırılıp, Hindistan’da gerçekleşen eğitim modeli ile karşılaştırılmıştır. Bu kapsamda araştırma verileri ışığında gelecek araştırmalar için öneriler getirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Hindistan’da yabancı dil öğretimi
• Yabancı Dil olarak Türkçe
• Hindistan’da Türkçe öğretimi

Kaynakça

1. Alap M.S. (2017),Pakistan'lılara Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretiminde Her İki Dilde Yer Alan Benzer Sözcüklerin Öğretime Katkıları, Aydın Tömer, Yıl 2, Sayı 1, sy1-12
2. Aykaç N. (2015), Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretiminin Genel Tarihçesi ve Bu Alanda Kullanılan Yöntemler, International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic,10/3, sy. 161-174 DOI Number: http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.7842
3. Boylu E. (2014), Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğrenen Temel Seviyedeki İranlı Öğrencilerin Yazma Problemleri, Journal of World of Turks, Vol. 6, No. 2
4. Bokuleva B., Avakova R., Abeldayes J.(2012), Türk Kültürünün Hint Uygarlığına Etkisi, Türk Dünyası İncelemeleri Dergisi / Journal of Turkish World Studies, XII/1 (Yaz 2012), s.441-454.
5. Candaş Karababa C.Z. (2009). Yabancı Dil Olarak Türkçenin Öğretimi ve Karşılaşılan Sorunlar, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi
6. Demir A., Açık F.(2011), Türkçenin Yabancı Dil Olarak Öğretiminde Kültürlerarası Yaklaşım ve Seçilecek Metinlerde Bulunması Gereken Özellikler, TÜBAR-XXX-/2011
7. Gün M., Şimşek R. (2019), Türkçenin Yabancı Dil Olarak Öğretimi, M.N. Karataş (Ed.),Türkçenin Yabancı Dil Olarak Öğretilmesinde Kültürlerarasılık (sy 275-289), Pegem Akademi, Ankara
8. İşcan A., Şahin E. Y., Varışoğlu B., Kana F., Şengül K.(2012), Hindistan’da Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğrenen Genç-Yetişkinlerin Öğrenme Geçmişlerinin Bazı Değişkenlere Göre İncelenmesi, International Periodical For the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic Volume 7/4, sy 407-415

9. Kan M.O., Sülüşoğlu B., Demirel Ö.(), Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretimi Programı ile İlgili Okutman ve Öğrenci Görüşlerinin Değerlendirilmesi, Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10/24, s. 29-42
10. Kardaş M.N., Koç R. (2019), Türkçenin Yabancı Dil Olarak Öğretimi, M.N. Karataş (Ed.),Türkçenin Yabancı Dil Olarak Öğretiminde Başlıca Sorunlar (sy 341-361), Pegem Akademi, Ankara
11. Khan M.G. (2014), Türkçe ve Hintçe-Urducada Ortak Kelimeler, Atatürk Üniversitesi Yükseklisans Tezi
12. Maden S., İşcan A. (2017), Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretimi Amaç ve Sorunlar (Hindistan Örneği), sy 23-38
13. Manazir, M. (2019). Hindistan’da Türkçe Öğretimi, Rumeli Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, (Ö6), 53-544. DOI: 10.29000/rumelide.648416
14. Malkoç E.(2016). 20. Yüzyılın İkinci Yarısında Türkiye ile Hindistan’ın Siyasi İlişkileri. Avrasya İncelemeleri Dergisi-Journal of Eurasian Studies(AVİD), V/1 s:109-145.
15. Millî Eğitim Bakanlığı (2010), Türkçenin Yabancı Dil Olarak Öğretimi ve Bu Alan İçin Öğretmen Yetiştirmenin Önemi ve Gereği, Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretimi ve Öğretmenliği Çalıştayı, 5-8 Nisan 2010 Muğla, Marmaris.
16. Sevim O. (2019), Türkçenin Yabancı Dil Olarak Öğretimi, M.N. Karataş(Ed.), Yabancı Dil Öğretim Yöntemleri(Sy 135-151), Pegem Akademi, Ankara
17. Şahin E. Y., Şahin A., Minhaj M. (2019), Türkçenin Yabancı Dil Olarak Öğretimi, M.N. Karataş (Ed.),Hindistan’da Türkçe Öğrenen Öğrencilerin Yaşadığı Sorunlar (sy 363-385), Pegem Akademi, Ankara