Probiyotik Maya Olarak Saccharomyces cerevisiae’nın Gelişimi Üzerine Pyrus communis L.’nin (Armut) Bazı Fitokimyasal Etkileri

Abstract

Bu çalışmada; Saccharomyces cerevisiae ile muamele edilen besin olarak tüketilen Pyrus communis L. (armut) ekstraktlarının yağ asidi, vitamin, fitosterol, flavonoid ve resveratrol içerikleri ve antimikrobiyal aktiviteleri belirlenerek kontrol grubu; armut ve S. cerevisiae ekstraktları ile karşılaştırmalar yapıldı.

Elde edilen sonuçlara göre; armut ekstraktındaki toplam yağ asidi, vitamin ve fitosteroller içeriklerinin değişen seviyelerde olduğu gözlendi. S. cerevisiae ile hazırlanan armut ekstraktındaki toplam yağ asidi düzeylerinin çok belirgin, vitamin ve fitosterol içeriklerinin; α-tokoferol de kısmi, D vitamini, δ–tokoferol, ergosterol de çok anlamlı seviyelerde yükseldiği, diğer bileşiklerin azaldığı, flavonoid içeriklerinin ise kateşin ve rutinde çok belirgin artarken diğer bileşiklerde farklı oranlarda azaldığı saptandı. Çalışmada armudun yağ asidi ve vitamin ekstraktlarının oldukça belirgin oranlarda antioksidan ve antimikrobiyal aktivitelere sahip olduğu görüldü. S. cerevisiae içeren armut ekstraktlarının ise antimikrobiyal aktiviteleri incelendiğinde, yağ asidi ekstraktlarının Klebsiella pneumoniae FMC 5 dışında ki tüm mikrorganizmalarda artan seviyelerde antimikrobiyal aktivite gösterirken, vitamin ve flavonoid ekstraktlarının bazı mikroorganimalarda etki göstermediği, bazılarındada az miktarlarda antimikrobiyal aktivite gösterdiği saptandı.

Sonuç olarak; besin ve lif içeriği yüksek bir meyve olan armudun, bu çalışmada kullanılan potansiyel probiyotik olarak kabul edilen S. cerevisiae gelişimi için hem enerji kaynağı hemde olumlu yönde etkilerinin olduğu ve armuttan elde edilen ekstraktlar içerisinde gelişen bu maya türünün bitki kaynaklı faydalı bileşiklere değişen oranlarda etki gösterdiği saptandı. 

Keywords

• Antimikrobiyal,fitokimyasal,Pyrus communis L. (armut),Saccharomyces cerevisiae

Determination of Phytochemical Characteristics of Pyrus communis L. (Pear) on the Development of Saccharomyces cerevisiaeas Probiotic Yeast

Abstract

In this study; fatty acid, vitamin, phytosterol, flavonoid and resveratrol contents and antimicrobial activities of Pyrus communis L. (pear) extracts are consumed as food worldwide both by humans and animals that treated with S.cerevisiae were determined and compared.

It was detected that total fatty acid levels of pear extracts prepared with S.cerevisiae increased at significantly high and phytosterol,vitamin contents; partly at α-tokoferol, high levels at D vitamin, δ–tokoferol, ergosterol, while decreased at other compounds. However, flavonoid contents increased significantly high at catechin and rutin but other compounds; decreased at different rates.

In the study, it was noticed that fatty acid, vitamin, extracts of pear had antioxidant and antimicrobial activities at highly significant rates. When antimicrobial activities of pear extracts containing S.cerevisiae were analyzed, it was observed that they had effect at changing rates against all of the bacteria, yeasts and dermatophyte fungiexcept K. pneumoniae, at increasing values of fatty acid extracts, but vitamin and flavonoid extracts demonstrated scarcely any antimicrobial activity against some of the microorganisms but have also showed antimicrobial activity in small quantities.

In conclusion, it was detected that pear which is known as food and dietary fiber source, had both energy source and positive effects for the development of S.cerevisiae used in this study which is also accepted as a potential probiotic. It was observed that this yeast type developing in extracts obtained from pear affected beneficial bioactive compounds phyto source at changing rates.

Keywords

• Antimicrobial,phytochemical,Pyrus communis L. (pear),Saccharomyces cerevisiae

References

1. Aydın, S., 1999. The effect of nitrite on enhancement of alpha-amylase synthesis afforded by bacterialhemoglobin in genetically engineeredE. coli. Illinois Institute of Technology, Sikago-USA, 21pp.
2. Alltech Chromatography, 2004. A Grace Company Catolog 600, Alltech. Associates. Inc. U.S., 497 s.
3. Brand-Williams, W., Cuvelier, M.E., Berset, C., 1995. Use of a free radical method to evaluate antioxidant activity.LWT-Food Science and Technology, 28:25-30.
4. Ceylan, E., Fung, D.Y.C., 2004. Antimicrobial activity of spices. Journal of Rapid Methods and Automation In Microbiology, 12:1-55.
5. Christie, W.W., 1992. Gas chromatography and lipids. The Oil Pres., Glaskow 302 pp.
6. Collins, C.M., Lyne, P.M., 1987. Mikrobiyological methods. Butter Morths & Co (Publishers) Ltd., London 450 pp.
7. Çelik, L., 2007. Kanatlı hayvanların beslenmesinde verim artışı sağlayıcı ve ürün kalitesini iyleştirici doğal organik etkili maddeler. Yem Magazin, 47:51-55.
8. Çelik, E.E., 2013. Besinsel liflere bağlı biyoaktif maddelerin antioksidan kapasitesi ve rejenerasyon davranışının quencher metoduyla belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara, 10 s.

9. Çoşkun, T., 2006. Pro-Pre- ve Sinbiyotikler. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi, 49:128-148.
10. Dönmez, M., Cankurtaran, M., İlseven, S., Sancak, N., İpekçioğlu, P., Turan, A.R., 2010. Diyet lifleri ve insan sağlığı üzerindeki etkileri. MYO-OS 2010- Ulusal Meslek Yuksekokulları Öğrenci Sempozyumu, Düzce, 21-22 Ekim, 1-9s.
11. Erecevit, P., Kırbağ, S., Yılmaz, Ö., 2013. Determination of phytochemical characteristics of Zea mays (corn) extracted with Saccharomyces boulardii.Chemistry of Natural Compounds, 49:12-16.
12. Erecevit, P., Kırbağ, S., Zengin, F., 2013. Determination of phytochemical contents of Avena sativa (oat)and its impact on Debaryomyces hansenii.Proceedings of the National Academy of Sciences, India Section B: Biological Sciences, 84:365-371.
13. Eren, Z., Gürol, Y., Sönmezoğlu, M., Eren, H.Ş., Çelik, G., Kantarcı, G., 2014. Probiyotik tedavisinden sonra yaşlı bir hastada gelişen Saccharomyces cerevisiaefungemisi. Mikrobiyoloji Bülteni, 48:351-355.
14. Faller, A.L.K., Fialho, E.,2010. Polyphenol content and antioxidant capacity in organic and conventional plant foods.Journal of Food Composition and Analysis, 23(6):561-568.
15. Hara, A., Radin, N.S., 1978. Lipid extraction of tissues with a low toxicity solvent. Analytical Biochemistry, 90:420-426.
16. Hsu, B., Coupar, I.M., Ng. K., 2006. Antioxidant activity of hot water extract from the fruit of the doum palm, Hyphaene thebaica. Food Chemistry, 98:317-328.
17. Jespersen, L., 2003. Occurrence and taxonomic characteristics of strains of Saccharomyces cerevisiae predominant in African indigenous fermented foods and beverages. FEMS Yeast Research, 3:91-200.
18. Kaleli, İ., 2007. Probiyotiklerin etki mekanizması. Antibiyotik ve Kemoterapi Derneği Dergisi, 21:238-242.
19. Karademir, G., Ünal, Y., 2008. Broilerde kefirin probiyotik amaçla kullanılması. Lalahan Hayvancılık Araştırma Enstitüsü Dergisi, 49:47-54.
20. Katsanidis E, Addis P.B., 1999. Novel HPLC analysis of tocopherols and cholesterol in tissue, Free Radical Biology & Medicine, 27:1137-1140.
21. Kaur, R., Arya, V., 2012. Ethnomedicinal and phytochemical perspectives of Pyrus communis Linn.Journal of Pharmacognosy and Phytochemistry, 1(2):14-19.
22. Leontowicz, H., Gorinstein, S., Lojek, A., Leontowicz, M., Ciz, M., Soliva-Fortuny, R., Park, Y., Jung, S.T. Trakhtenberg, S., Martin-Belloso, O., 2002. Comparative content of some bioactive compounds in apples, peaches and pears and their influence on lipids and antioxidant capacity in rats. The Journal of Nutritional Biochemistry, 13:603-610.
23. Li, X., Wang, T., Zhou, B., Gao, W., Cao, J., Huang, L., 2014. Chemical composition and antioxidant and anti-inflammatory potential of peels and flesh from 10 different pear varieties (Pyrus spp.). Food Chemistry, 152:531-538.
24. Lopez-Cervantes, J,, Sanchez-Machado, D.I., Rios-Vazquez, N.J., 2006. High-performance liquid chromatography method for the simultaneous quantification of retinol, α-tocopherol, and cholesterol in shrimp waste hydrolysate, Journal of Chromatography A, 1105:135-139.
25. Morzouk, M.S., Moustafa, M.M., Mohamed, N.M., 2008. The influence of some probiotics on the growth performance and intestinal microbial flora of O. niloticus. 8 th International Symposium on Tilapia in Aquaculture, Cairo, Egypt, 12-14 October, p 1059-1071.
26. Nehir El, S., 2009. Ürün geliştirmede optimal beslenme yaklaşımı. http://food.ege.edu.tr/RN GEL[1].OPT.BES.YAKLAIMIDERSNOTU.pdf, 17. 02. 2009.
27. Nilufer, D.,Boyacıoğlu, D., 2003. Süt ürünlerinde diyet liflerinin ingrediyent olarak kullanımı. SEYES Süt Endüstrisinde Yeni Eğilimler Sempozyumu, İzmir, 22-23 Mayıs.
28. Ouwehand, A.C., Seppo, N.P., Salminen, J., 1999. The normal faecal microflora does not affect the adhesion of probiotic bacteria in vitro. FEMS Microbiology Letters, 177:35-38.
29. Özçelik, S., 1992. Gıda mikrobiyolojisi laboratuar kılavuzu. Fırat Üniv. Fen-Edebiyat Fak.Yayın., No:1, Elazığ 85s.
30. Petkou, D., Diamantidis, G., Vasilakakis, M., 2002. Arbutin oxidation by pear (Pyrus communis L.) peroxidases. Plant Science, 162:115-119.
31. Prosky, L., 2000a. When is dietary fiber considered a functional food? Biofactors, 12:289-297.
32. Prosky, L., 2000b. What is dietary fiber? Journal of AOAC International, 83:985-987.
33. Rosa, M., Massilia, R., Melgar, J.M., Belloso, M.O., 2009. Antimicrobial activity of malic acid against Listeria monocytogenes, Salmonella enteritidis and Escherichia coli O157:H7 in apple, pear and melon juices. Food Control, 20:105-112.
34. Rychlinska, I., Gudej, J., 2002. Flavonoids compunds from Pyrus communis L. flowers, Acta Polonica Pharmaceutica-Drug Research, 59:1, 53-56.
35. Salta, J., Martins, A., Santos, R.G., Neng, N.R., Nogueira, J.M.F., Justino, J., Router, A.P., 2010. Phenolic composition and antioxidant activity of Rocha pear and other pear cultivars A comparative study. Journal of Functional Foods, 2:153-157.
36. Sroka, Z., Żbikowska, B., Janicki, K., Franciszek, R., Krzyzanowska, B., Drys, A., 2014. Antimicrobial and antiradical activity of extracts obtained from leaves of three species of the genus pyrus. Microbial Drug Resistance., 20:337-343.
37. Turan, İ., İlter, T., 2007. Kafkas dağlarından Günümüze: Kefir. Güncel Gastroenteroloji Dergisi, 11:65-75.
38. Tvrzicka, E., Vecka, M., Stankova, B., Zak, A., 2002. Analysis of fatty acids in plasma lipoproteins by gas chromatography flame ionisation detection quantitative aspects, Analytica Chimica Acta, 465:337-350.
39. Uylaşer, V., 2004. Boza Mikroflorasını Oluşturan Bazı Mikroorganizmalar ve Probiyotik Etkileri.Geleneksel Gıdalar Sempozyumu, Van, 23-24 Eylül, 428-431.
40. Yağcı, R.V., 2005. Probiyotikler ve Prebiyotikler. Güncel Gastroenteroloji Dergisi, 9:223-225.
41. Yılmaz, M., 2004. Prebiyotik ve Probiyotikler. Güncel Pediatri, 2:142-145.
42. Yücecan, S., 2008. Optimal Beslenme, Klasmat matbaacılık, Ankara, No:726, 13s.
43. Zu, Y., Li, C., Fu, Y., Zhao, C., 2006. Simultaneous determined of catechin, rutin, quercetin, kaempferol and isorhamnetin in the extract of sea buckthorn (Hippophae rhamnoides L.) leaves by RP-HPLC with DAD. Journal of Pharmaceutical and Biomedical Analysis, 41:714-719.