Türkiye’nin Siber Güvenlik Politikaları ve Ulusal Savunma Paradigması

Öz

Bu makale, ulusal güvenlik ve uluslararası ilişkiler için giderek artan öneme sahip siber güvenlik konusunu, Türkiye'nin geliştirdiği yeni stratejiler çerçevesinde analiz etmektedir. Çalışmanın temel amacı, siber güvenlik kavramının teorik boyutlarını, uluslararası politikadaki yerini, Türkiye'nin siber güvenlik alanındaki tarihsel evrimini, kurumsal yapılanmasını ve özellikle son dönemde benimsediği (proaktif savunma, yerli teknoloji geliştirme, siber güç olma potansiyeli, insan faktörü ve uluslararası işbirliği gibi) yeni stratejik yaklaşımları kapsamlı bir şekilde incelemektir. Araştırma, Türkiye'nin siber tehdit algılamalarını, bu tehditlere karşı oluşturduğu savunma, caydırıcılık ve müdahale mekanizmalarını, siber uzayı bir ulusal güç unsuru olarak nasıl konumlandırdığını ve siber diplomasideki rolünü ortaya koymaktadır. Makalenin metodolojisi, Türkiye'nin resmi siber güvenlik strateji belgelerinin (2013-2014, 2016-2019, 2020-2023, 2024-2028 planları dahil), ilgili yasal düzenlemelerin ve akademik literatürün (incelenen 56 kaynak) nitel doküman analizine dayanmaktadır. Bulgular, Türkiye'nin siber güvenlik yaklaşımının reaktif bir konumdan giderek daha proaktif, bütüncül ve uluslararası sistemdeki değişimleri dikkate alan bir yapıya evrildiğini göstermektedir. Özellikle yerli ve milli teknolojilere yapılan vurgu, siber tatbikatlar ve eğitimlerle insan kaynağının geliştirilmesi, siber savaş ve hibrit tehditlere karşı hazırlıklar ile uluslararası iş birliklerine katılım, Türkiye'nin yeni stratejilerinin temel taşlarını oluşturmaktadır. Çalışma, siber güvenliğin artık sadece teknik bir alan olmadığını; stratejik, askeri, diplomatik ve ekonomik boyutlarıyla uluslararası ilişkilerin ve ulusal gücün ayrılmaz bir parçası haline geldiğini ve Türkiye'nin bu alandaki adımlarının hem ulusal direncini artırdığını hem de uluslararası konumunu etkilediğini sonuçlandırmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Siber Güvenlik
• Hibrit Tehditler
• Siber Savaş
• Türkiye Siber Güvenlik Stratejisi
• Ulusal Güvenlik

Turkey's Cybersecurity Policies and National Defense Paradigm

Öz

This master's thesis analyzes the issue of cyber security, which is of increasing importance for national security and international relations, within the framework of the new strategies developed by Turkey. The main objective of the study is to comprehensively examine the theoretical dimensions of cyber security, its place in international politics, Turkey's historical evolution in the field of cyber security, its institutional structure, and especially the new strategic approaches adopted in recent times (such as proactive defense, indigenous technology development, potential to become a cyber power, human factor, and international cooperation). The research reveals Turkey's cyber threat perceptions, the defense, deterrence, and response mechanisms it has established against these threats, how it positions cyberspace as an element of national power, and its role in cyber diplomacy. The methodology of the thesis is based on a qualitative document analysis of Turkey's official cyber security strategy documents (including the 2013-2014, 2016-2019, 2020-2023, 2024-2028 plans), relevant legal regulations, and academic literature (56 reviewed sources). The findings indicate that Turkey's cyber security approach has gradually evolved from a reactive stance to a more proactive, holistic structure that considers changes in the international system. Particularly, the emphasis on domestic and national technologies, the development of human resources through cyber drills and training, preparations against cyber warfare and hybrid threats, and participation in international collaborations constitute the cornerstones of Turkey's new strategies. The study concludes that cyber security is no longer just a technical field; it has become an integral part of international relations and national power with its strategic, military, diplomatic, and economic dimensions, and Turkey's steps in this field both enhance its national resilience and affect its international position.

Anahtar Kelimeler

• : Cybersecurity
• Hybrid Threats
• Cyber Warfare
• Turkish Cybersecurity Strategy
• National Security

Kaynakça

1. Alp, Ö. (2018). Akıllı şehirlerde siber güvenlik (Yüksek lisans tezi). İstanbul Teknik Üniversitesi. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezDetay.jsp?id=SL5DjsSkN83mMAPFoFcbXA&no =PWYOyOp4AwwdFMVrPXB6_g (Erişim Tarihi: 15/07/2025)
2. Cyber Security Of Critical Infrastructures İn Smart Cities. ResearchGate. https://www.researchgate.net/publication/333053760_Cyber_Security_of_Critical_Infrastructu res_in_Smart_Cities_-_Akilli_Sehirlerdeki_Kritik_Altyapilarin_Siber_Guvenligi Çiçek, A. E. (2025). Türkiye’nin Yapay Zeka Tabanlı Siber Güvenlik Stratejisi: Ulusal Güvenliği Güçlendirme ve Küresel Siber Yönetişime Yön Vermek. DergiPark – Journal of Administrative Sciences, 23(56), 993–1012. https://doi.org/10.35408/comuybd.1584175 (Erişim Tarihi: 20/11/2025)
3. Çifci, H. (2024). Analysis of Türkiye’s Cybersecurity Strategies: Historical Developments, Scope, Content and Objectives. Sakarya University Journal of Science, 28(1), 204-219. https://doi.org/10.16984/saufenbilder.1249760 (Erişim Tarihi: 10/10/2025)
4. Göçoğlu, V. (2018). Türkiye’nin siber güvenlik politikalarının kamu politikası analizi çerçevesinde değerlendirilmesi (Yayınlanmamış doktora tezi). Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. https://www.researchgate.net/publication/331000927_TURKIYE'NIN_SIBER_GUVENLIK_POLITIKALARININ_KAMU_POLITIKASI_ANALIZI_CERCEVESINDE_DEGERLENDIRILMESI (Erişim Tarihi: 15/09/2025)
5. Göçoğlu, V. (2019). Cyber security of critical ınfrastructures in smart cities. Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi, 2(1), 51-63. https://dergipark.org.tr/en/pub/mana/article/548909
6. Gündoğdu, S. (2023). Cyber security analysis of Turkey. ResearchGate. https://www.researchgate.net/publication/309075618_Cyber_Security_Analysis_of_Turkey (Erişim Tarihi: 07/09/2025)
7. Halisdemir, E. (2021). National cybersecurity organisation: Türkiye. NATO cooperative cyber defence centre of excellence. (CCDCOE). https://ccdcoe.org/uploads/2021/08/TUR_country_report_final_clean_ver_2408.pdf
8. Karakehya H. (2009). Türk Ceza Kanunu’nda Bilişim Sistemine Girme Suçu. Türkiye Barolar Birliği Dergisi, 22(81), 187-210

9. Keleştemur, S. A. (2018). Siber İstihbaratın Kamu Güvenliğine Etkisi (Yüksek lisans tezi). İstanbul Gedik Üniversitesi. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezDetay.jsp?id=hp08cDP0A KDN3xXJzKAqA&no=4UB9_cc5YOY3Datl3dxsLw (Erişim Tarihi: 09/07/2025)
10. Köksoy, F. (2020). Avrupa Birliği’nin siber güvenlik politikası: Kurumsalcılık mı tutarlılık mı?, Güvenlik Stratejileri Dergisi, 16(15), 635–674.
11. Lıszkowska, D. (2024). “Türkiye’s Cybersecurity Policy Framework” https://www.researchgate.net/publication/380590297_Turkey's_Cybersecurity_Policy_Frame work (Erişim Tarihi: 11/01/2026)
12. Lıszkowska, D. (2025). Turkey’s cybersecurity policy framework. ResearchGate. https://www.researchgate.net/publication/380590297_Turkey's_Cybersecurity_Policy_Frame work (Erişim Tarihi: 03/09/2025)
13. Rodriguez Vance, T. (2023). Examination of applications of artificial ıntelligence in cybersecurity: Strengthening national defense with aı. International Journal of Computer Science and Information Technology Research, 11(3), 77-90.
14. Seki, T., Çimen, F. ve Dilmaç, B. (2023). The effect of emotional ıntelligence on cyber security: the mediator role of mindfulness. Bartın University Journal of Faculty of Education, 12(1), 190-199. https://dergipark.org.tr/en/pub/buefad/article/1040614 (Erişim Tarihi: 20/10/2025)
15. T.C. Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı. (2013). Ulusal Siber Güvenlik Stratejisi ve 2013–2014 Eylem Planı. Resmî Gazete. https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2013/11/20131111-3.htm (Erişim Tarihi: 17/10/2025)
16. T.C. Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı. (2013). Ulusal Siber Güvenlik Stratejisi ve 2013–2014 Eylem Planı. https://hgm.uab.gov.tr/uploads/pages/siber-guvenlik/some-2013-2014eylemplani.pdf. (Erişim Tarihi: 17/10/2025)
17. T.C. Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı, “2016-2019 Uluslararası Siber Güvenlik Stratejisi” https://hgm.uab.gov.tr/uploads/pages/siber-guvenlik/2016-2019guvenlik.pdf (Erişim: 10.01.2026)
18. T.C. Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı. (2020). Ulusal Siber Güvenlik Stratejisi ve 2020–2023 Eylem Planı https://hgm.uab.gov.tr//uploads/pages/siber-guvenlik/ulusal-siber-guvenlikstratejisi-ep-2020-2023.pdf (Erişim Tarihi: 20/10/2025)
19. T.C. Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı. (2024). National Cyber Security Strategy and 2024-2028 Action Plan https://hgm.uab.gov.tr/uploads/pages/siber-guvenlik/national-cyber-securitystrategy-2024-2028.pdf (Erişim Tarihi: 02/01/2025)
20. Taddeo, M., Mcneish, D., Blanchard, A. and Edgar, E. (2023). Ethical principles for artificial ıntelligence in the defence domain. F. Cristiano, D. Broeders, F. Delerue, F. Douzet ve A. Géry (Ed.), Artificial ıntelligence and ınternational conflict in cyberspace. Londra: Routledge.
21. Tamyapar, B. (2019). Siber güvenlik ve Türkiye’de yürütülen çalışmalar. ResearchGate. https://www.researchgate.net/publication/337986040_Siber_Guvenlik_ve_Turkiye'de_Yurutul en_Calismalar (Erişim Tarihi: 26/07/2025)
22. The Effect of Emotional Intelligence on Cyber Security: The Mediator Role of Mindfulness. ResearchGate. https://www.researchgate.net/publication/367322156_The_Effect_of_ Emotional_Intelligence_ on_Cyber_Security_The_Mediator_Role_of_Mindfulness (Erişim Tarihi: 29/08/2025)
23. Turgut, B. (2025). Siber uzayda yer alan kişisel veya kritik kamu hizmeti kapsamına giren kurumsal verileri erişime açma, paylaşma ve satışa çıkarma suçu. İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 16(1), 207-220. https://dergipark.org.tr/tr/pub/inuhfd/article/1681526 (Erişim Tarihi: 24/02/2026)
24. Ulusal Siber Olaylara Müdahale Merkezi (USOM). (2024). Türkiye Siber Tehdit Görünümü Raporu. Ankara: Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu.
25. Ünver, G. N. (2018). Ulusal siber güvenlik strateji belgelerinde insan hakları. Cyberpolitik Journal, 2(4), 104–129. https://dergipark.org.tr/tr/pub/cyberj/issue/35147 (Erişim Tarihi: 25/01/2026)
26. Yalçın, İ. (2019). Soğuk Savaş sonrası NATO ve Türkiye’de siber güvenlik (Yüksek lisans tezi). Anadolu Üniversitesi. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezDetay.jsp?id=qIi48ibitufxQFFFVZxeOA&no=V6k efTGS4CIxCQOK194HiA (Erişim Tarihi: 25/12/2025)
27. Yıldırım, A. (2024). Türkiye’nin siber güvenlik politikasının eylem planları üzerinden analizi. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 16(1), 23-47.