SEMIOTIC ANALYSIS OF HONOR: THE CASE OF “CAMDAKİ KIZ”

Öz

Gender stereotypes created by societies are always revealed from a male perspective and by considering male interests. This point of view thinks that women's bodies and sexuality should be kept under control by loading the woman's body with sexuality. In addition, it identifies honor with virginity and transforms it into a concept that is spoken only through women. In this context, the study aims to reveal whether the concepts of sexuality, honor, and virginity are discussed through the series Camdaki Kız. Determining how these concepts are handled in the series is the problem of the study. Although the first three chapters of the series constitute the sample of the study, the semiotic method was used in the study. In this context, the results obtained in the study show that honor is discussed only through women and that honor and protection of virginity are seen as identical. In the series, it has been determined that the problematic representations of women are revealed and some discourses imprison women in the domestic space. It is also another result that the series takes the place of women in society a little further by taking the problematic representations in question even further.

Anahtar Kelimeler

• Gender
• Honor
• Virginity
• Sexuality
• Body

NAMUSUN GÖSTERGEBİLİMSEL ANALİZİ: “CAMDAKİ KIZ” ÖRNEĞİ

Öz

Toplumların oluşturduğu toplumsal cinsiyet kalıp yargıları her daim erkek bakış açısıyla ve erkek çıkarlarını gözeterek ortaya konmaktadır. Bu bakış açısında kadının erkeğe bağımlı olduğu kabul edilmektedir. Yine aynı bakış açısı kadın bedenini cinsellikle yükleyerek, kadının bedeninin ve cinselliğinin denetim altında tutulması gerektiğini düşünmektedir. Ayrıca namusu, bekâret ile özdeş tutarak, yalnızca kadın üzerinden konuşulan bir kavrama dönüştürmektedir. Bu bağlamda cinsellik, namus ve bekâret kavramlarının Camdaki Kız dizisi üzerinden ele alındığı çalışmada, söz konusu kavramların dizide ele alınıp alınmadığını ortaya koymak çalışmanın amacını oluşturmaktadır. Bu kavramların dizide nasıl işlendiğini tespit etmek ise çalışmanın problemidir. Çalışmanın örneklemini, dizinin ilk üç bölümü oluşturmakla birlikte, çalışmada göstergebilimsel yöntem kullanılmıştır. Bu bağlamda çalışmada elde edilen sonuçlar ise namusun, yalnızca kadın üzerinden konuşulduğu ve namus ile bekâreti korumanın özdeş olarak görüldüğüdür. Dizide, kadına dair sorunlu temsillerin benzerinin ortaya konulduğu ve kadını ev içi alana hapseden söylemlerin olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca dizinin, söz konusu sorunlu temsilleri daha da öteye götürerek, kadının toplumdaki yerini biraz daha geriye çektiği de elde edilen bir diğer sonuçtur.

Anahtar Kelimeler

• Toplumsal Cinsiyet
• Namus
• Bekâret
• Cinsellik
• Beden.

Kaynakça

1. Acar Savran, G. (2018). “Feminizm Yazıları: Kuramdan Politikaya”. İstanbul: Dipnot Yayınları.
2. Aktaş, G. (2020). “Toplumsal Cinsiyet Rollerinin Televizyon Dizilerine Yansıması Üzerine Sosyolojik Bir Değerlendirme”. Sosyolojik Bağlam Dergisi, Cilt: 1, Sayı: 1, Sayfa: 1-12.
3. Atabek, G. S. (2007). “İletişim Çalışmalarında Göstergebilimsel Yöntem”. Medya Metinlerini Çözümlemek (65-85) içinde, Gülseren Şendur Atabek ve Ümit Atabek (der.). Ankara: Siyasal Kitapevi.
4. Avcil, C. (2020). “Kadın Bedeni Üzerinde Denetim Aracı Olarak Namus Cinayetleri: Türkiye Örneği”. International Journal of Social and Humanities Sciences, Cilt: 4, Sayı: 3, Sayfa: 137-150.
5. Baudrillard, J. (2018). “Tüketim Toplumu”. Nilgün Tutal ve Ferda Keskin (çev.), İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
6. Berger, A. A. (1993). “Kitle İletişiminde Çözümleme Yöntemleri”. N. Kırmızı (çev.), Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
7. Berktay, F. (1998). “Kadın Olmak Yaşamak Yazmak”, İstanbul: Pencere Yayınları.
8. Butler, J. (2014). “Cinsiyet Belası”. Başak Ertür (çev.), İstanbul: Metis Ya-yınları.

9. Connell, R. W. (2016). “Toplumsal Cinsiyet ve İktidar”, Cem Soydemir (çev.), İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
10. Dökmen, Z. Y. (2015). “Toplumsal Cinsiyet-Sosyal Psikolojik Açıklamalar”. İstanbul: Remzi Kitapevi.
11. Elçik, G. (2016). “Beden, İki Nokta Üst Üste”. Feryal Saygılıgil (haz.), Toplumsal Cinsiyet Tartışmaları (187-212) içinde, Ankara: Dipnot Yayınları. Ercan, E. A. ve Çakar Bikiç, N. (2019). “Kadın Rollerinin Televizyon Dizi-lerinde Yer Alma Biçimlerine İlişkin Bir Karşılaştırma: Paramparça ve Medcezir Örneği”. İnsan&İnsan Dergisi, Sayı: 20, Sayfa: 165-183.
12. Fiske, J. (2015). “İletişim Çalışmalarına Giriş”. Süleyman İrvan (çev.), An-kara: Pharmakon Yayınları.
13. Foucault, M. (2015). “Cinselliğin Tarihi”. Hülya Uğur Tanrıöver (çev.), İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
14. Güngör, N. (2018). “İletişim-Kuramlar-Yaklaşımlar”. Ankara: Siyasal Kitapevi.
15. Hamarat, H. ve Takımcı, D. (2013). “Türk Sinemasında Çalışan Kadın Temsili”. Doğu Batı Dergisi-Toplumsal Cinsiyet II, Yıl: 16, Sayı: 64, Sayfa: 203-220.
16. Hamzaoğlu, M. ve Konuralp, E. (2019). “Geleneksel Toplumlarda Namus Olgusu ve Namus Cinayeti: Türkiye Örneği”. İstanbul Üniversitesi Kadın Araştırmaları Dergisi, Cilt: 1, Sayı: 18, Sayfa: 51-65.
17. İnal, M. A. (1996). “Haberi Okumak”. İstanbul: Temuçin Yayınları.
18. İnceoğlu, Y. G. ve Çomak, N. A. (2009). “Metin Çözümlemeleri”. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
19. Kalav, A. (2012). “Namus ve Toplumsal Cinsiyet”. Mediterranean Journal of Humanities, Cilt: 2, Sayfa: 151-163.
20. Keller, E. F. (2007). “Toplumsal Cinsiyet ve Bilim”. Ferit Burak Aydar (çev.), İstanbul: Metis Yayınları.
21. Kutlu, A. (2010). “Televizyon Dizilerinde Toplumsal Cinsiyet Açısından Kadının Sunumu: Kanal D’de Yayınlanan Yaprak Dökümü Dizisinde Kadın Karakterler”. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bi-limler Enstitüsü, İstanbul.
22. Mitchell, J. (2011). “Kardeşler-Cinsellik ve Şiddet”, Pınar Padar ve Billur C. Yılmazyiğit (çev.), İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
23. Oksaçan, H. E. (2015). “Hemcinsine Tutkun Bedenler”. İstanbul: Agora Kitaplığı.
24. Öner, A. (2015). “Beyaz Yakalı Eşcinseller”. İstanbul: İletişim Yayınları.
25. Özkazanç, A. (2015). “Feminizm ve Queer Kuram”. Ankara: Dipnot Yayınları.
26. Ryan, M. ve Kellner, D. (2010). “Politik Kamera”. Elif Özsayar (çev.), İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
27. Sancar, S. (2013). “Erkeklik: İmkânsız İktidar”. İstanbul: Metis Yayınları.
28. Sancar, S. (2014). “Türk Modernleşmesinin Cinsiyeti”. İstanbul: İletişim Yayınları.
29. Saygılıgil, F. (haz.). (2016). “Toplumsal Cinsiyet Tartışmaları”. Ankara: Dipnot Yayınları.
30. Schick, İ. C. (2001). “Batının Cinsel Kıyısı”. Savaş Kılıç ve Gamze Sarı (çev.), İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yayınları.
31. Şener, G., Çavuşoğlu, Ç. ve Irklı H. İ. (2016). “Medya ve Toplumsal Cinsiyet”. Feryal Saygılıgil (haz.), Toplumsal Cinsiyet Tartışmaları (165-186) içinde, Ankara: Dipnot Yayınları.
32. Tiryaki, S. (2014). “Kadın Sporcu Fotoğraflarıyla Bedenin Pazarla(n)ması”. Selçuk İletişim Dergisi, Cilt: 8, Sayı: 2, Sayfa: 218-237.
33. TÜSİAD (2018). “Televizyon Dizilerinde Toplumsal Cinsiyet Eşitliği Araştırması”. İstanbul: TÜSİAD.
34. Yazlı, G. (2019). “Kadın Bakışından Namusa Atfedilen Anlam ve Sosyal Kontrol İnşası”. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
35. Yengin, D. A. (2012). “Mekanikleşen Birey: Arçelik Örneğinin R. Barthes’a Göre Çözümlemesi”. Turkish Online Journal of Design Art and Communication, Cilt: 2, Sayı: 1, Sayfa: 13-21.