REQUIREMENT TO REVISE SINGLE TREASURY ACCOUNT IN PUBLIC DOMESTIC DEBT MANAGEMENT AND STATUS OF LOCAL GOVERNMENTS: THE CASE OF TURKEY

Öz

Debt is an amount of money borrowed by one party from another. Public bor-rowing means borrowing money from the internal market or from the external market. Public debt is an economic element that has a general debate on the theo-retical framework. Public debts were initially opposed and modern economists have shown that public borrowing is a normal public income. As the activities of the public sector increase day by day, the borrowing application has become a public income which becomes compulsory. Although the borrowing require-ment of the public sector differs from the country to the country, the main pur-pose in applying the domestic borrowing is to balance the treasury's cash mana-gement. In accordance with the nature of public revenues, inconsistency arises in terms of time and place in public revenues. With the cash management of the Treasury, the place and time inconsistency goes away. There are limited tools in Treasury available for cash management. Cash balance is provided by the bonds issued by the Treasury. Turkey in order to make more efficient cash manage-ment has switched to the Public Electronic Payment System in 2010. In February 2018, the announcement of the increase of the public institutions included in the Public Electronic Payment System was made and the effects of this situation we-re evaluated in the study.

Anahtar Kelimeler

• Public Debt,Treasury,Cash Management of Treasury

KAMU İÇ BORÇ YÖNETİMİNDE TEK HAZİNE HESABININ REVİZE EDİLMESİ GEREKLİLİĞİ VE YEREL İDARELERİN KAPSAM DIŞINDA OLMASI: TÜRKİYE ÖRNEĞİ

Öz

Borç en genel ifadeyle ödünç alınmış bir unsuru ifade etmektedir. Kamu borcu ise iç piyasadan veya dış piyasadan kamu kesiminin ödünç para almasını ifade etmektedir. Kamu borçlanması teorik çerçevede genel bir tartışma alanına sahip olan bir ekonomik unsurdur. Modern maliyecilerin öncülüğüne kadar karşı çıkı-lan borçlanma modern maliyeciler ile olağan bir kamu geliri haline dönüşmüştür. Kamu kesimi faaliyetlerinin her geçen gün artış göstermesi sonucunda borçlan-ma başvurulması zorunlu hale gelen bir kamu gelirine dönüşmüştür. Kamu ke-siminin borçlanma gerekleri ülkeden ülkeye farklılık arz etse de iç borçlanmaya başvurulmasında en temel amaç hazinenin nakit yönetimini denkleştirmesidir. Kamu gelirlerinin doğası gereğince yer ve zaman bakımından uyumsuzluk orta-ya çıkmaktadır. Hazine bu noktada devreye girerek nakit yönetimi ile yer ve za-man uyumsuzluğunu gidermektedir. Hazinenin nakit yönetiminde kullanacağı araçlar sınırlılık arz etmektedir. Çıkarılan tahvil ve bono ile nakit dengesi sağ-lanmaktadır ve Türkiye’de nakit yönetiminin daha etkin kılınması için 2010 yı-lında Kamu Elektronik Ödeme Sistemine geçilmiştir. 2018 yılı Şubat ayında ise Kamu Elektronik Ödeme Sisteminde yer alan kamu kuruluşlarının artırılması açıklaması yapılmıştır ve çalışmada bu durumun etkileri değerlendirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Kamu Borçlanması,Hazine,Hazine’nin Nakit Yönetimi

Kaynakça

1. Akar S. (2016). “Hazine İşlemleri ile Genel Bütçe Dengesi ve Finansmanı Arasındaki İlişki: ARIMAX Analizi”, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 11, Sayı: 2, ss: 177-192.
2. Amico S. & King T. B. (2011). Flow and Stock Effects of Large-Scale Treasury Puchases, DIANE Publishing.
3. Aspromourgos T. (2014). “Keynes, Lerner and The Question of Public Debt”, History of Political Economy, Cilt: 46, Sayı: 3, 409-433.
4. Bashir Y. M. (2016). “Effects of Treasury Single Account on Public Fi-nance Management in Nigeria”, Research Journal of Finance and Accounting, Cilt: 7, Sayı: 6.
5. Cangiano M. & Lazera M. (2010). “Tresury Single Account: Concept, Design and Implementation Issues”, International Monetary Fund, 10-143.
6. Canöz M. C. Erdener G. (2010). “Hazine Nakit Yönetimi”, Maliye Finans Yazıları dergisi, Sayı: 88.
7. Çataloluk C. (2009). “Kamu Borçlanması, Gerçekleşme Biçimi ve Makro Ekonomik Etkileri (Teorik Bir Yaklaşım, Türkiye Örneği)”, Balıkesir Üniversi-tesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 12, Sayı: 21, 240-258.
8. Demircan E. S. (2006). “Yeni Ekonomik Düzende Bütçe Sistemindeki Değişim Süreci ve Türk Kamu Maliyesinin Uyumu” Yönetim ve Ekonomi Der-gisi, Cilt: 13, Sayı: 2.

9. Eğilmez M. (2012). “Kamu Nakit Dengesi”, Kendime Yazılar, http://www.mahfiegilmez.com/2012/02/kamu-nakit-dengesi.html (23.02.2018).
10. Eğilmez M. (2018). “Tek Hazine Hesabı Değişiyor”, Kendime Yazılar, http://www.mahfiegilmez.com/2018/02/tek-hazine-hesab-degisiyor.html (23.02.2018).
11. Erbeyin E. E. & Özpençe Ö. (2014). “Borçlanma Politikaları Işığında Türkiye’deki Borçlanma Stratejisinin Hukuksal Değerlendirilmesi”, Uluslar arası Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt: 7, Sayı: 31.
12. Güngör A. R. (2014). “Hazine Müsteşarlığı ve Borç Yönetimi: Finansal-laşma Sürecinde Bir Kurumun Dönüşümü”, Amme İdaresi Dergisi, Cilt: 47, Sa-yı: 1, ss: 1-21.
13. Holtfrerich C. L. (2013). “Government Debt in Economic Thought of the Long 19th Century”.
14. Holtfrerich C. L. vd. (2016). Goverment Debt: Causes, Effects and Limits, Deutsche Akademie der Technikwissenschaften Karolinenplatz, München.
15. Perry N. (2014). Debt and Deficits: Economic and Political Issues, Tufts University, Medford.
16. Şeker M. (2006). “Dış Borçlanmaya Teorik Bir Bakış ve Dış Borçların Ekonomik etkileri”, Sosyo Ekonomi Dergisi, Sayı: 1.
17. Ulusoy A. (2017). Devlet Borçlanması, Umuttepe Yayınları, Trabzon.