Türkiye’s National Security and the Middle East

Öz

This study analyzes the evolution of the practices and policies of national security in Türkiye. It examines how the understanding of national security in Türkiye has evolved since its establishment with a particular focus on the place of the Middle East. The study first reviews existing definitions and scholarly work on national security. Second, it analyzes the evolution of national security conceptions by focusing on how policymakers understand and implement this concept. To achieve this, it identifies local and global political events that have influenced the way national security is understood and practiced in Türkiye. The paper then narrows its focus to trace the construction of national security understanding over the past decade, highlighting its transformation following conflicts in the Middle East. It concludes that after the uprisings in the MENA, as conflicts in the region intensified, the Turkish government began redefining the state’s national security framework in relation to geographies beyond its borders, shaping the state’s security narrative accordingly.

Anahtar Kelimeler

• National Security
• Türkiye
• Security Studies
• Cold War
• Arap Uprisings
• Middle East

Etik Beyan

The author declares that this article complies with ethical standards and rules.

Türkiye’nin Ulusal Güvenliği ve Orta Doğu

Öz

Bu çalışma Türkiye’deki ulusal güvenlik uygulama ve politikalarının gelişimini analiz etmektedir. Kuruluşundan bu yana Türkiye’de ulusal güvenlik anlayışının nasıl geliştiğini Orta Doğu bölgesinin yeri ve önemine odaklanarak araştırmaktadır. Çalışmada öncelikle ulusal güvenlik kavramına ilişkin mevcut tanımlar ve çalışmalar gözden geçirilmektedir. İkinci olarak, politika yapıcıların bu kavramı nasıl anladığı ve uyguladığına odaklanarak ulusal güvenlik anlayışlarının evrimi analiz edilmektedir. Bunu yapmak için, Türkiye'de ulusal güvenliğin anlaşılmasını ve uygulanmasını etkileyen yerel ve küresel siyasi olayları tanımlamaktadır. Daha sonra makale, Orta Doğu ve Kuzey Afrika’daki ayaklanma ve iç savaşlar sonrasında geçirdiği dönüşümü görmek için son on yılda ulusal güvenlik anlayışının dönüşümünü izini sürmek üzere odağını daraltmaktadır. Arap Ayaklanmaları sonrasında bölgedeki çatışmalar yoğunlaştıkça Türk hükümetinin, devletin ulusal güvenlik tanımını kendi sınırları dışındaki bu coğrafyalara da referansla genişletmeye ve devletin güvenliğine ilişkin söylemi buna göre şekillendirmeye başladığı sonucuna varılmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Ulusal Güvenlik
• Türkiye
• Güvenlik Çalışmaları
• Soğuk Savaş
• Arap Ayaklanmaları
• Orta Doğu

Kaynakça

1. Aknur, M. (2013). Civil-Military Relations in Turkey: An Analysis of Civilian Leaders. VDM Verlag Dr. Müller.
2. Altunisik, M. B. and Martin, L. G. (2011). Making Sense of Turkish Foreign Policy in the Middle East under AKP. Turkish Studies, 12(4), 569–87.
3. Atatürk, M. K. (2006b). İkinci Dönem Üçüncü Toplanma Yılını Açarken. In N. Arsan (Ed.), Atatürk’ün Söylev ve Demeçleri: I. (355–361). Atatürk Araştırma Merkezi.
4. Baylis, J., Steve Smith and, Patricia Owens. (2008). The Globalization of World Politics. Oxford: Oxford University Press.
5. Baysal, B. and Lüleci-Sula, Ç. (2025). From Demining to Wall Construction: The Evolution of Türkiye’s Syrian Border Policy. In S. Erkmen and M. E. Erendor (eds.), The Security Dimensions of the Syrian Civil War (139-148). CRC Press.
6. Buzan, B. & Lene Hansen. (2009). Evolution of International Security Studies. New York: Cambridge University Press.
7. Cengiz, S. (2020). Assessing the Astana Peace Process for Syria: Actors, Approaches, and Differences. Contemporary Revıew of the Mıddle East, 7(2), 200-214.
8. Cizre, Ü. (2003). Demythologyzing the National Security Concept: The Case of Turkey. Middle East Journal, 57(2), 213-229.

9. Chul, C. Y. (2009). Conventional and Critical Constructivist Approaches to National Security. Korean Journal of International Relations, 49(3), 75-102.
10. Çavuşoğlu, M. (2017). Turkish Foreign Policy in a Time of Perpetual Turmoil. Insight Turkey, 19(1), 11-16.
11. Erdoğan, R. T. (2015). “1915; Osmanlı İmparatorluğu’nun En Uzun Yılı” Sempozyumunda Yaptıkları Konuşma. https://www.tccb.gov.tr/konusmalar/353/2988/1915-osmanli-imparatorlugunun-en-uzun-yili-sempozyumunda-yaptiklari-konusma.
12. Erdoğan, R. T. (2015a). Türk Kızılayı Olağanüstü Genel Kurulu’nda Yaptıkları Konuşma. https://www.tccb.gov.tr/konusmalar/353/29896/turk-kizilayi-olaganustu-genel-kurulunda-yaptiklari-konusma.
13. Erdoğan, R. T. (2016). Emniyet Mensupları ile İftar Programında Yaptıkları Konuşma. https://www.tccb.gov.tr/konusmalar/353/44422/emniyet-mensuplari-ile-iftar-programinda-yaptiklari-konusma.
14. Erdoğan, R. T. (2016a). NATO Parlamenter Asamblesi Sonbahar Genel Kurul Toplantısında Yaptıkları Konuşma. https://www.tccb.gov.tr/konusmalar/353/61069/nato-parlamenter-asamblesi-sonbahar-genel-kurul-toplantisinda-yaptiklari-konusma.
15. Erdoğan, R. T. (2016b). “Türkiye’nin Yeni Güvenlik Konsepti” Konferansında Yaptıkları Konuşma. https://www.tccb.gov.tr/konusmalar/353/61114/turkiyenin-yeni-guvenlik-konsepti-konferansinda-yaptiklari-konusma.
16. Erdoğan, R. T. (2019). Yabancı Medya Temsilcilerini Kabulünde Yaptıkları Konusma. https://www.tccb.gov.tr/konusmalar/353/111183/yabanci-medya-temsilcilerini-kabulunde-yaptiklari-konusma.
17. Erdoğan, R. T. (2019a). Küresel Mülteci Forumu’nda Yaptıkları Konuşma. https://www.tccb.gov.tr/konusmalar/353/113993/kuresel-multeci-forumu-nda-yaptiklari-konusma.
18. Grizold, A. (1994). The concept of national security in the contemporary world. International Journal on World Peace, 11(3), 37-53.
19. Hale, W. (2009). Turkey and the Middle East in the “New Era”’. Insight Turkey, 11(3), 143-159.
20. Hewedy, A. (1989). Militarization and Security in the Middle East. London: Pinter Publishers.
21. Icduygu, A. (2004). Demographic Mobility and Turkey: Migration Experiences and Government Responses. Mediterranean Quarterly, 15(4), 88-99.
22. Icduygu, A., Toktaş, Ş., & Ali Soner, B. (2008). The politics of population in a nation-building process: emigration of non-Muslims from Turkey. Ethnic and Racial Studies, 31(2), 358–389.
23. Karaosmanoğlu, A. L. (2000). The Evolution of the National Security Culture and the Military in Turkey. Journal of International Affairs, 54(1), 199-216.
24. Kasapoğlu, C. (2017). Türkiye’s forward-basing posture. EDAM Foreign Policy and Security Paper Series 2017/4. https://edam.org.tr/Uploads/Yukleme_Resim/-3-10-2023-05-35-47.pdf
25. Katzenstein, P. J. (ed.) (1996). The Culture of National Security: Norms and Identity in World Politics. New York: Columbia University Press.
26. Kaya, Y. Ç., and Kayar, A. (2023). Use of force against PYD/YPG in Syria. In A. Ş. Ademi (ed.), International Security Theories and Regional Approaches in the 21st Century (27-59). Efe Academy Publishing.
27. Keyman, E. F. (2017). A New Turkish Foreign Policy: Towards Proactive “Moral Realism.” Insight Turkey, 19(1), 55-70.
28. Khan, S. M. (2015). The Transformation of Turkish Foreign Policy Towards the Middle East. Policy Perspectives, 12(1), 31-50.
29. Kirişçi, K. (1997). Turkish Security and the Middle East. Middle East Review of International Affairs, 1(2). https://ciaotest.cc.columbia.edu/olj/meria/meria797_kirisci.html?utm_source=chatgpt.com
30. Leffler, M. P. (1990). National Security. The Journal of American History, 77(1), 143-152.
31. Lesser, I. (2010). The Evolution of Turkish National Security Strategy. In C. Kerslake, K. Öktem, Philip Robins (Eds.), Türkiye’s Engagement with Modernity: Conflict and Change in the Twentieth Century (258-276). Palgrave Macmillan.
32. Lüleci-Sula, Ç (2020). Domestic Threats and Foreign Policy Agenda: A Security Perspective on Turkey’s Iran Policy. British Journal of Middle Eastern Studies, 47(5), 723-740.
33. Mehmetcik, H. & Çelik, A. C. (2022). The Militarization of Turkish Foreign Policy. Journal of Balkan and Near Eastern Studies, 24(1), 24-41.
34. Neal, Andrew W; Gardner, Roy B. (2024). National Security and Defence Documents Dataset (1987-2024), 1987-2024 [dataset]. University of Edinburgh. School of Social and Political Science. Politics and International Relations. https://doi.org/10.7488/ds/7797.
35. Paleri, P. (2008). National Security: Imperatives and Challenges. Tata McGraw-Hill Publications. Republic of Türkiye Ministry of Foreign Affairs (MFA) (n.d.). PKK. https://www.mfa.gov.tr/pkk.en.mfa?utm_source=chatgpt.com. Republic of Türkiye Ministry of Foreign Affairs (MFA) (n.d.a). Cyprus (Historical Overview). https://www.mfa.gov.tr/cyprus-_historical-overview_.en.mfa.
36. Romm, J. J. (1993). Defining National Security: the Nonmilitary Aspects. The Council on Foreign Relations Press.
37. Sorensen, T. C. (1990). Rethinking National Security. Foreign Affairs, 69(3), 1-18.
38. Sula, İ.E. (2021). Turkish Foreign Policy in the Early Republican Period: An ‘International Society’ Approach. Marmara Üniversitesi Siyasal Bilimler Dergisi, 9(1), 1-16.
39. T.C. İçişleri Bakanlığı (2019). İç Güvenlik Gelişmeleri Raporu: 2019 Yıllığı. http://www.icguvenlikyayinlari.gov.tr/ic-guvenlik-gelismeleri-raporu2019-yilligi
40. T.C. İçişleri Bakanlığı (2019a). 2019-2023 Stratejik Planı. https://www.icisleri.gov.tr/icguvenlik/stratejik-plan-2019-2023
41. T.C. İçişleri Bakanlığı (2020). İç Güvenlik Gelişmeleri Raporu: 2020 Yıllığı. http://www.icguvenlikyayinlari.gov.tr/ic-guvenlik-gelismeleri-raporu2020-yilligi
42. T.C. İçişleri Bakanlığı (2020a). Fırat Kalkanı ve Zeytin Dalı Harekât Bölgelerindeki İnsanî Güvenlik. http://www.icguvenlikyayinlari.gov.tr/firat-kalkani-ve-zeytin-dali-harekt-bolgelerindeki-insan-guvenlik
43. T.C. İçişleri Bakanlığı (2021). İç Güvenlik Gelişmeleri Raporu: 2021 Yıllığı. http://icguvenlikyayinlari.gov.tr/ic-guvenlik-gelismeleri-raporu-2021-yilligi
44. UNHCR. (n.d.). Türkiye’deki Mülteciler ve Sığınmacılar. https://www.unhcr.org/tr/kime-yardim-ediyoruz/tuerkiyedeki-muelteciler-ve-siginmacilar?utm_source=chatgpt.com
45. U.S.A Department of State. (1962). The Cuban Missile Crisis, October 1962. https://history.state.gov/milestones/1961-1968/cuban-missile-crisis.
46. U.S.A Department of State. (1964). Telegram From the Department of State to the Embassy in Turkey. https://history.state.gov/historicaldocuments/frus1964-68v16/d54
47. White Paper (2000). Defense White Paper. https://www.files.ethz.ch/isn/154907/Turkey_2000eng.pdf
48. Wolfers, A. (1952). “National Security” as an Ambiguous Symbol. Political Science Quarterly, 67(4), 481-502.
49. Yeşiltaş, M., Seren, M, and Özçelik, N. (2017). Operation Euphrates Shield Implementation and Lessons Learned. SETA Publications. https://www.setav.org/en/assets/uploads/2017/11/R97_Euphrates.pdf?utm_source=chatgpt.com
50. Zafar, S. S. (2012). Turkey’s ‘Zero Problems with Neighbours’ Foreign Policy; Relations with Syria. Journal of European Studies, 28(1), 143-58.
51. Zelikow, P. (2003). The Transformation of National Security: Five Redefinitions. The National Interest, 72, 17-28.