Determination of special education teachers’ knowledge levels on the behavioral intervention techniques

Abstract

This research aims to determine the knowledge levels of special education teachers on the behavioral intervention techniques that are commonly used during the behavioral treatment of their students and to examine whether the demographic variables have effects on teachers’ knowledge levels or not. Within the scope of research, data was collected from 295 special education teachers from 10 different cities. The data is collected through the Knowledge Test of Frequently Used Behav-ioral Intervention Techniques (F-BIT) and Demographic Information Forms that are already developed, valid, and reliable by the researcher. Later on, the data has been analyzed through descriptive statistical techniques. As for the results, the lowest grade that is obtained from the knowledge test was 5 and the highest was 30 while the average was 21 and the standard deviation was 4,74. During the research, it has been determined that knowledge levels of teachers are limited and gender does not have any effect on these limited levels. All the results have been discussed in the context of the importance of behavioral intervention, current conditions, and requirements of the process.

Keywords

• Special education teachers
• Behavioral treatment
• Behavioral intervention techniques
• Knowledge test

Kaynakça

1. Acar, Ç. (2000). Zihin Özürlü Çocuklarla Çalışan Özel Eğitim Öğretmenlerinin Sınıflarında Karşılaştıkları Problem Davranışlarla İlgili Görüş ve Önerileri. Yüksek Lisans Tezi. Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
2. Alatlı, R. (2014). Genel ve özel eğitim öğretmenlerinin sınıf yönetimi bilgileri ile sınıf yönetimine ilişkin öz yetkinliklerinin karşılaştırılması. Yüksek Lisans, Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
3. Alberto, P., & Troutman, A. C. (2006). Applied behavior analysis for teachers (pp. 1-474). Upper Saddle River, NJ: Pearson Merrill Prentice Hall.
4. Aykır, T. (2010). Okul öncesi dönemdeki zihinsel yetersizliği olan ve olmayan çocukların sosyal becerileri ve problem davranışlarının karşılaştırılması. Yüksek Lisans Tezi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bolu.
5. Aymaz, Ü. (2018). Sınıf öğretmenlerinin karşılaştıkları istenmeyen öğrenci davranışları ve kullandıkları başa çıkma yöntemleri. Gaziantep Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Gaziantep.
6. Atçı, M. (2004). İlköğretim I. Kademe Öğretmenlerinin Sınıf İçi Problem Davranışlara Yönelik Müdahalelerinin İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Çukurova Üniversitesi, Adana.
7. Baykul, Y. (2000). Egitimde ve psikolojide olcme: Klasik test teorisi ve uygulamasi [Measurement in education and psychology: Classical test theory and application]. Ankara: OSYM yayınları.
8. Beare, P. L., Severson, S., & Brandt, P. (2004). The use of a positive procedure to increase engagement on-task and decrease challenging behavior. Behavior modification, 28(1), 28-44.

9. Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, E., Ö., Karadeniz, Ş., Demirel, F. (2016). Bilimsel Araştırma Yöntemleri (21. Baskı). Pegem Akademi: Ankara.
10. Ceylan, F. (2015). Kaynaştırma öğrencilerinin sergilediği problem davranışlara yönelik sınıf öğretmenlerinin uyguladıkları önleme ve müdahale stratejileri. Yüksek Lisans Tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bolu.
11. Chandler, L K. & DahlquvM, C. M. (20(12). Functional assessment strategies to prevent and remediate challenging behavior in scholl settings. New Jersey: Merill Prentice Hall.
12. Chezan, L. C., Wolfe, K., & Drasgow, E. (2018). A meta-analysis of functional communication training effects on problem behavior and alternative communicative responses. Focus on Autism and Other Developmental Disabilities, 33(4), 195-205.
13. Chitiyo, M., Makweche‐Chitiyo, P., Park, M., Ametepee, L. K., & Chitiyo, J. (2011). Examining the effect of positive behaviour support on academic achievement of students with disabilities. Journal of Research in Special Educational Needs, 11(3), 171-177.
14. Cooper, J. O., Heron, T. E., & Heward Wl (2007). Applied Behaviour Analysis (Seconded) Columbus OH.
15. Çankaya, İ., & Çanakçı, H. (2011). Sınıf öğretmenlerinin karşılaştıkları istenmeyen öğrenci davranışları ve bu davranışlarla başa çıkma yolları. Electronic Turkish Studies, 6(2).
16. Çitil, M. (2016). Üstün Yetenekli Öğrencilere Sunulan Olumlu Davranışsal Destek Temelli Problem Davranışları Önleyici Sınıf Yönetimi Uygulamaları: Eylem Araştırması. Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
17. Entwisle, D. R., & Alexander, K. L. (1993). Entry into school: The beginning school transition and educational stratification in the United States. Annual review of sociology, 19(1), 401-423.
18. Erbaş, D. (2001). Gelişimsel Geriliği Olan Çocukların Problem Davranışların Azaltılmasına İşlevsel İletişim Öğretiminin Sönmeyle Birlikte ve Sönme Olmaksızın Uygulanmasının Etkililiğinin Karşılaştırılması. Doktora Tezi. Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
19. Erbaş, D. (2002). Problem Davranışların Azaltılmasında Olumlu Davranışsal Destek Planı Hazırlama. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğilim Dergisi 2002, 3(2) 41-50.
20. Güleç, S. (2004). Sınıf Öğretmenlerinin Davranış Değiştirme ve Düzeltme Tekniklerini Kullanma Biçimleri. XIII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayında sunulan bildiri (6-9 Temmuz, 1-16), İnönü Üniversitesi, Eğitim Fakültesi.
21. Güner, N. (2010). Kaynaştırma Uygulamaları Yapılan Sınıflarda Çalışan Öğretmenlerin Sınıf Yönetimi Bilgi Düzeyleri ile Önleyici Sınıf Yönetimi Eğitim Programı’nın Öğretmenlerin Sınıf Yönetimlerine Etkisinin İncelenmesi. Doktora tezi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
22. Güner, N. (2010). Kaynaştırma uygulamaları yapılan sınıflarda çalışan öğretmenlerin sınıf yönetimi bilgi düzeyleri ile Önleyici Sınıf Yönetimi Eğitim Programı’nın öğretmenlerin sınıf yönetimlerine etkisinin incelenmesi. Doktora tezi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
23. Güner-Yıldız, N., & Kurtova, C. (2017). Sınıf Sorunlarına Eylem Araştırmasıyla Çözüm Arayışı. İlköğretim Online,16(1), 78-88.
24. Güner-Yıldız, N., & Sazak-Pınar, E. (2012). Kaynaştırma Sınıflarındaki Özel Gereksinimli Öğrencilere Yöneltilen Öğretmen Davranışlarının İncelenmesi. International Online Journal of Educational Sciences, 2012, 4(2), 475-488.
25. Heyvaert, M., Saenen, L., Campbell, J. M., Maes, B., & Onghena, P. (2014). Efficacy of behavioral interventions for reducing problem behavior in persons with autism: An updated quantitative synthesis of single-subject research. Research in Developmental Disabilities, 35(10), 2463-2476.
26. Işıkgöz, M., Yiğitsoy, H., & Çiçekçe, K. (2018). Kaynaştırma yoluyla eğitimine devam eden öğrencisi bulunan sınıf öğretmenlerinin sınıf yönetimi bilgi düzeylerinin incelenmesi: Kayseri ili örneği. Batman Üniversitesi Yaşam Bilimleri Dergisi, 8(1/1), 44-51.
27. Kapucuoglu-Tolunay, A. (2008). Sınıf Öğretmenlerinin Sınıfta Karşılaştıkları İstenmeyen Öğrenci Davranışları ve Bu Davranışlara Karşı Kullandıkları Başetme Yöntemleri. Yüksek Lisans Tezi, Uludağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bursa.
28. Karasar, N. (1995). Bilimsel Araştırma Yöntemi (7. Baskı). 3A Araştırma Eğitim Danışmanlık Ltd: Ankara.
29. Keskin, M. A. (2002). Sınıf Öğretmenlerinin Karşılaştıkları İstenmeyen Öğrenci Davranışları ve Kullandıkları Baş Etme Yolları. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
30. İftar, G. K., & Tekin, E. (1997). Tek denekli araştırma yöntemleri. Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayınları.
31. LeGray, M. W., Dufrene, B. A., Mercer, S., Olmi, D. J., & Sterling, H. (2013). Differential reinforcement of alternative behavior in center-based classrooms: Evaluation of pre-teaching the alternative behavior. Journal of Behavioral Education, 22(2), 85-102.
32. Losinski, M., Wiseman, N., White, S. A., & Balluch, F. (2016). A meta-analysis of video-modeling based interventions for reduction of challenging behaviors for students with EBD. The Journal of Special Education, 49(4), 243-252.
33. Mangione, P. L., & Speth, T. (1998). The transition to elementary school: A framework for creating early childhood continuity through home, school, and community partnerships. The Elementary School Journal, 98(4), 381-397.
34. McLoyd, V. C. (1998). Socioeconomic disadvantage and child development. American psychologist, 53(2), 185.
35. Morano, S., Ruiz, S., Hwang, J., Wertalik, J. L., Moeller, J., Karal, M. A., & Mulloy, A. (2017). Meta-analysis of single-case treatment effects on self-injurious behavior for individuals with autism and intellectual disabilities. Autism & Developmental Language Impairments, 2, 2396941516688399.
36. Özer, B., Bozkurt, N., & Tuncay, A. (2014). İstenmeyen öğrenci davranışları ve öğretmenlerin kullandıkları başa çıkma stratejileri. Turkish Journal of Educational Studies, 1(2).
37. Özmen, R. E. (Ed.). (2017). Olumlu Okul Ortamının Oluşturulması ve Davranışsal Problemlerle Müdahale-Öğrenme Güçlüğü Sınıf İçi Destek Seti 2. Kitap. Eğiten Kitap Yayınları: Ankara.
38. Ritter, W. A., Barnard-Brak, L., Richman, D. M., & Grubb, L. M. (2018). The influence of function, topography, and setting on noncontingent reinforcement effect sizes for reduction in problem behavior: A meta-analysis of single-case experimental design data. Journal of Behavioral Education, 27(1), 1-22.
39. Rose, L. C., & Gallup, A. M. (2005). The 37th annual Phi Delta Kappa/Gallup poll of the publics attitudes toward the public schools. Phi Delta Kappan, 87(1), 41-57.
40. Sazak-Pınar, E. (2009). Kaynaştırma Sınıfı Öğretmenlerinin Sosyal Becerilere İlişkin Beklentileri Ve Sosyal Beceri Öğretim Programının Öğretmen Çıktıları Üzerindeki Etkililiğin İncelenmesi. Doktora Tezi. Ankara Üniversitesi, Ankara.
41. Sazak-Pınar, E. (2017). Sonuçlara dayalı uygulamalar. Uygulamalı davranış analizi içinde, 401-438.
42. Sazak-Pınar, E., & Güner-Yıldız, N. (2017). Genel Eğitim Sınıflarındaki Özel Gereksinimli Öğrencilerin Sergiledikleri Problem Davranışlar ile Davranış Sonrası Öğretmen Tepkilerinin İncelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 25(2), 551-566.
43. Solomon, B. G., Klein, S. A., Hintze, J. M., Cressey, J. M., & Peller, S. L. (2012). A meta‐analysis of school‐wide positive behavior support: An exploratory study using single‐case synthesis. Psychology in the Schools, 49(2), 105-121.
44. Sönmez, V., & Alacapınar F.G. (2016). Örneklendirilmiş Bilimsel Araştırma Yöntemleri (4. Baskı). Anı Yayıncılık: Ankara.
45. Şenay, K. (2011). İlköğretim Okulları Birinci Kademede Görevli Yönetici ve Öğretmen Algılarına göre İstenmeyen Öğrenci Davranışları ve Önleme Yöntemleri. Yüksek Lisans Tezi, Maltepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
46. Timuçin, U. E (2008). Doğrudan Davranışsal Danışmanlığın Birlikte Eğitim Ortamına Yerleştirilmiş Yetersizliği Olan Öğrencilerin Problem Davranışlarını Azaltmadaki Etkililiği. Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi, Ankara.
47. Uzun, E. M., & Alat, K. (2014). İlkokul Birinci Sınıf Öğretmenlerinin 4+4+4 Eğitim Sistemi ve Bu Sistem Sonrasında İlkokula Başlayan Öğrencilerin Hazırbulunuşlukları Hakkındaki Görüşleri. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(2), 15-44.
48. Yılmaz, N. (2008). Dersin Akısını Bozan İstenmeyen Davranışları Yönetme Stratejilerinin İncelenmesi. Erzincan Eğitim Fakültesi Dergisi, 10 (1), 1-38.
49. Yoleri, S., & Tanış, H. M. (2014). İlkokul Birinci Sınıf Öğrencilerinin Okula Uyum Düzeylerini Etkileyen Değişkenlerin İncelenmesi. Karabük Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 4(2),.
50. Yumuşak, G., & Balcı, Ö. (2018). Öğretmenlerin İstenmeyen Öğrenci Davranışları ile Başaçıkma Yöntemleri ve Bu Yöntemlerin Etkililiğine İlişkin Görüşleri. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 2018, Cilt-Sayı: 21-40.
51. Yüksek Öğretim Kurumu [YÖK]. (2021). Özel Eğitim Öğretmenliği Lisans Programı. https://www.yok.gov.tr/Documents/Kurumsal/egitim_ogretim_dairesi/Yeni-Ogretmen-Yetistirme-Lisans-Programlari/Ozel_Egitim_Ogretmenligi_Lisans_Programi.pdf