Dijital teknolojilerin iş organizasyonlarındaki dönüşüme etkisi: Sosyal politika öğrencileri perspektifinden nitel bir araştırma

Öz

Bu araştırma, sosyal politika alanında eğitim gören lisansüstü öğrencilerin dijital teknolojilerin iş organizasyonları politikalarına uyumuna yönelik algısının incelenmesi amacını taşımaktadır. Keşfedici bir araştırma olması nedeniyle nitel araştırma yöntemlerinden biri olan derinlemesine görüşmeler tercih edilmiş, bu kapsamda Ankara il merkezinde sosyal politika alanında lisansüstü öğrenim gören 8 öğrenci ile yüz yüze görüşmeler yapılmıştır. Bulgulara göre, sosyal politika öğrencilerinin dijital teknolojilerin hem iş hem eğitim dünyasında olumlu sonuçları olduğu, ancak toplumsal yapıda sosyal ilişkilerin azalmasına neden olduğu, gizlilik ve güvenlik konusunda teknolojileri kullanma beceri eksikliğinin bir endişe oluşturduğu algılarına sahip oldukları sonuçlarına ulaşılmıştır. Söz konusu bulgular ile çalışma ve eğitim alanında beceri eksikliklerinin giderilmesine yönelik eğitimlerin önem kazandığı ortaya çıkmıştır. Buna yönelik olarak organizasyonel yapıların geliştirilmesinde maddi teşviklerin teknolojilerin işlere dâhil edilmesine katkı sağlayacağı düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Dijital teknolojiler
• İş organizasyonları
• Sosyal politika
• Nitel araştırma

The impact of digital technologies on transformation in business organizations: A qualitative research from the perspective of social policy students

Öz

This research aims to examine the perception of postgraduate students studying social policy regarding the compliance of digital technologies with business organization policies. Since it was exploratory research, in-depth interviews, one of the qualitative research methods, were preferred. In this context, face-to-face interviews were held with 8 postgraduate students studying social policy in Ankara city center. According to the findings, it has been concluded that social policy students have the perception that digital technologies have positive results in both the business and education world but that they cause a decrease in social relations in the social structure and that the lack of skills in using technologies regarding privacy and security is a concern. With these findings, it has been revealed that training to eliminate skill deficiencies in the field of work and education has gained importance. For this purpose, financial incentives are thought to contribute to including technologies in developing organizational structures.

Anahtar Kelimeler

• Digital technologies
• Business organizations
• Social policy
• Qualitative research

Kaynakça

1. Acemoğlu, D. & Restrepo, P. (2019). The Wrong Kind of AI? Artificial Intelligence and The Future of Labor Demand. NBER Working Paper Series, 25682.
2. Aksakal, F., Dönel Akgül, G., Geçikli, E. & Pınar, M. A.. (2021). Fen Bilgisi Öğretmenlerinin ve Öğretmen Adaylarının Dijital Öğretmenlik Algılar. Çağdaş Yönetim Bilimleri Dergisi, 8(1), 1- 24.
3. Alanlı, (2022). Kamu Sektöründe Dijitalleşmenin İnsan Kaynakları Yönetimine Etkisi; Mardin İlinde Nitel Bir Araştırma. Pesa International Journal of Social Studies, 8(3), 100-117.
4. Bal, M. (2018). Türkçe Dersinin 21. Yüzyıl Becerileri Açısından İncelenmesi. Turkish Studies, 13(4), 49-64.
5. Baltacı, A. (2018). Nitel Araştırmalarda Örnekleme Yöntemleri ve Örnek Hacmi Sorunsalı Üzerine Kavramsal Bir İnceleme. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi,7(1), 231-274.
6. Baltacı, A. (2019). Nitel Araştırma Süreci: Nitel Bir Araştırma Nasıl Yapılır?. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(2), 368-388.
7. Blunck, E., & Werthmann, H. (2017). Industry 4.0 – An Opportunity to Realize Sustainable Manufacturing and Its Potential for A Circular Economy. DIEM: Dubrovnik International Economic Meeting, Vol. 3 No. 1.
8. Büyükbeşe, T. & Doğan, Ö. (2022). Dijital Liderliğin Yenilikçi İş Davranışı ve İş Performansı Üzerine Etkisi. Akademik Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi, 14(26), 172-186.

9. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2016). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Pegem Kitabevi, Ankara.
10. Çalapkulu, Ç., Yemen, S. & Doğan, E. (2021). COVID-19 Krizi, Telework ve Dijitalleşme: Çağrı Merkezi Çalışan Deneyimleri. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10(4), 2402-2422.
11. Çam, S. & Eke, E. (2022). Yükseköğretim Çalışanlarının Yönetimde Dijitalleşme Algısı: Nitel Bir Araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 13(30), s. 273-287.
12. Demir, M., Yaşar, E. & Demir, Ş. Ş. (2022). Digital Transformation and Human Resources Planning: The Mediating Role of Innovation. Journal of Hospitality and Tourism Technology, 14(1), 21-36.
13. Develi, A, Atan, M., & Koru Uzkurt, B. (2022). Dijitalleşmenin İş Performansı, İş Tatmini ve Örgütsel Bağlılık Üzerine Etkileri, Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, 57(3), 1682-1700.
14. Divrik, B., Baykal, E., Silahtaroğlu, G., & Meral, Y. (2022). KOBİ’lerin Örgütsel Öğrenme, Dijitalleşme ve Uluslararasılaşma Süreçleri Üzerine Nitel Bir Çalışma. Nitel Sosyal Bilimler, 4(2), 102-130. https://doi.org/10.47105/ nsb.1115027.
15. Doğan, O. (2019). Dijital Dönüşümün Yönetimi Sürecinde Üniversite Öğrencilerinin Endüstri 4.0 Kavramsal Farkındalık Düzeyleri. Yüksek Lisans Tezi, Kırşehir: Ahi Evran Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
16. Doğan, M., & Gençer, K. (2023). Konaklama İşletmelerinde Robotların Kullanımı Hakkında Çalışanların Algıları: Bursa Örneği, Journal of Tourism Intelligence and Smartness, 6(1), 17-25.
17. Engin, A. O., & Korucuk, M. (2021). Öğrencilerin 21. Yüzyıl Becerilerinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 41(2), 1081-1119.
18. Ekşili, N. & Çelik Çaylak, P. (2022). Konaklama İşletmelerinin Dijitalleşme Algısına Yönelik Metaforik Çalışma. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, Dijitalleşme Özel Sayısı. 257-269.
19. Erdamar, B. (1994). Yönetimde Matris Organizasyon ve TRT İstanbul Radyosu Uygulaması. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: İstanbul Üniversitesi SBE, İşletme Fakültesi Organizasyon ve İşletme Politikası Yüksek Lisans Programı, 27372.
20. Erten, P. (2020). Öğretmen Adaylarının 21. Yüzyıl Becerileri Yeterlilik Algıları Ve Bu Becerilerin Kazandırılmasına Yönelik Görüşleri. Milli Eğitim Dergisi, 49(227), 33-64.
21. Güllüpunar, H. & Tunca, L. (2022). Dijitalleşmeye Dayalı Olarak Gazetecilik Öğrencilerinin Yaşadıkları Meslek Kaygıları Üzerine Bir Araştırma. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi (e-gifder), 10(2), 1019-1045.
22. Hall, C. D. (2018). Evaluating the Dept of the Integration of 21st Century Skills in a Technology-Rich Learning Environment. The Degree of Doctor of Education. Educational Leadership Program, The Graduate School of College of Saint Elizabeth ProQuest Number: 10787618.
23. Henman, P. (2019). Of Algorithms, Apps And Advice: Digital Social Policy And Service Delivery. Journal of Asian Public Policy, 12(1), 71-89.
24. ILO (International Labour Office), (2016). Understanding the Potential Impact of Skills Recognition systems on Labour Markets: Research Report. Jiří Braňka, International Labour Office, Skills and Employability Branch. Geneva: ILO, 2016. http://www.ilo.org/wcmsp5/grops/public/---ed_emp/---ifp_skills/documents/publication/wcms_532417.pdf (Erişim Tarihi: 16 Aralık 2023).
25. Karyağdı, N. G. & Koca, N. (2023). Dijitalleşme Sürecinde Mali Müşavirlik Mesleği: Nitel Bir Araştırma Elbistan Örneği. Muhasebe ve Finansman Dergisi, (97), 29-48.
26. Kim, E. (2015). A Soft Skills Training Program for Youth and Young Adults to Increase Their Future Employment Opportunıtıes: A Grant Proposal. The Degree Master of Social Work. California State University, Long Beach, ProQuest Number: 160058.
27. Koca, D. (2020). Sanayi 4.0 Kapsamında Türkiye’de İşgücünün Yeni Becerilerinin Belirlenmesi: Beceri Talebi ve Arzının Karşılaştırılması. Doktora Tezi, Ankara: Yıldırım Beyazıt Üniversitesi, Sosyal Politika Anabilim Dalı.
28. Koparal, C. & Özalp, İ. (2013). Yönetim ve Organizasyon. Anadolu Üniversitesi Yayını, 2944.
29. Kumru, S. & Kasımoğlu, M. (2022). İşletmelerde Dijital Dönüşümün Stratejik Yönetimi: Bir Alan Araştırması. BEYDER, 17(2), 139-159.
30. Kuusisto, M. (2017). Organizational Effects of Digitalization: A Literature Review. International Journal of Organization Theory & Behavior, 20(3), 341–362. doi:10.1108/ijotb-20-03-2017-b003.
31. Levesque, C., Fairbrother, P. & Roby, N. (2020). Digitalization and Regulation of Work and Employment. Industrial Relations, Fall 2020, 75(4), 647-659.
32. Neuman, W. L. (2020). Toplumsal Araştırma Yöntemleri (Cilt II, Sekizinci Edisyon). Siyasal Kitabevi, Ankara.
33. Öçalan, T. (2021). Ortaöğretim Öğrencilerinin 21. yy Becerilerinin Farklı Değişkenlere Göre İncelenmesi (Ankara İli Altındağ İlçesi Örneği). Yüksek Lisans Tezi, Ankara: Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü (701334).
34. Ölmez, M. (2023). Kamu Hizmetlerinde Dijital Dönüşümün Örgüt Kültürünün Soyut ve Somut Öğeleri Üzerindeki Çalışan Algısına Etkisi. Anadolu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 24(2), 127-156.
35. Özel, E. T., Yılmaz, A. & Öge, H. S. (2022). İş Süreçlerinde Blockzincir Teknolojisi Kullanımına İlişkin Algıların Değerlendirilmesi: Zincir Market Çalışanları Üzerine Bir Araştırma. BEYDER, 17(2), 75-89.
36. Ram, J., & Corkindale, D. (2015). Developing A Framework For The Management Of Critical Success Factors In Organisational Innovation Projects: A Case Of Enterprise Resource Planning Systems. In G. Roos & A. O’Connor (Eds.), Integrating Innovation: South Australian Entrepreneurship Systems and Strategies (pp. 327–354). University of Adelaide Press. http://www.jstor.org/stable/10.20851/j.ctt1sq5xd5.16 (Erişim Tarihi: 16 Aralık 2023).
37. Salur, M. (2023). Metaphorical Perceptions Of Social Studies Teacher Candidates Towards The Concept Of Digitalization. Dicle University Journal of Ziya Gokalp Education Faculty, (44), 20-40.
38. Soule, D. L., Carrier, N., Bonnet, D., & Westerman, G. F. (2014). Organizing for a Digital Future: Opportunities and Challenges. SSRN Electronic Journal. doi:10.2139/ssrn.2698379.
39. Soule, D. L., Puram, A., Westerman, G. F., & Bonnet, D. (2015). Becoming a Digital Organization: The Journey to Digital Dexterity. SSRN Electronic Journal. doi:10.2139/ssrn.2697688.
40. Sucu, M. (2021). Çalışanların Dijitalleşme Faaliyetlerine Uyumu ve Örgüt İklimi Arasındaki İlişkiyi Tespit Etmeye Yönelik Bir Araştırma. Journal of International Social Research, 14(77).
41. Schwab, K. (2019). Dördüncü Sanayi Devrimini Yeniden Şekillendirmek. (çev. Nadir Özata), Optimum Yayıncılık, İstanbul.
42. Şirin, B. (2022). Çalışanların Dijital Teknolojiye İlişkin Tutumlarının, Uzaktan Çalışma ve Diğer Esnek Çalışma Biçimlerine Yönelik Algılarına Etkisinde Yetenek Yönetiminin Düzenleyici Rolü. Doktora Tezi, İstanbul: İstanbul Arel Üniversitesi İşletme Anabilim Dalı, 772363.
43. Tekin, S. (2019). Bankacılıkta Dijital Gelişmeler ve Müşterilerin Dijitalleşmeye Uyumu ve Analizi, Doktora Tezi, Konya: Necmettin Erbakan Üniversitesi.
44. Tekelioğlu, Z. (2022). Muhasebe Meslek Mensuplarının Dijitalleşme Algısı: Konya İli Örneği, Yüksek Lisans Tezi, Konya: Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi.
45. Turhan, M. (2023). Girişimcilikte Dijitalleşme: Kadın Girişimciler Üzerinde Nitel Bir Araştırma. Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 13(3), 976-1007.
46. Tutkunca, T. & Haydar, O. (2022). Kooperatiflerde Dijital Dönüşüm ve Kooperatif Çalışanlarının İş Süreçlerine Etkisi: Çukobirlik Üzerine Bir Çalışma. Scientific Journal of Innovation and Social Sciences Research, 2(1), 57-68.
47. Uçar, Z. & Tutgaç, C. (2022). İşgörenlerin Dijital Okuryazarlık Algısı ve Dijital Teknolojilere Erişim Motivasyonu İlişkisi Üzerinde Dijital Liderliğin Düzenleyicilik Rolü. İzmir Yönetim Dergisi, 3(1), 8-22.
48. Vural, M., Koç, T., Geçal, R., Koç, A., Çetinel, A., & Kızılöz, N. (2023). Öğretmenlerin Dijital Liderlik Algıları. International Journal Of Social Humanities Sciences Research, 10(97), 1586-1598.
49. Yıldırım, Ş. S. & Durukan, L. (2023). İmalatçı KOBİ’lerin Dijital Dönüşümü: KOSGEB Desteği Özelinde Nicel Bir Araştırma. Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 13(3), 905-930. DOI: 10.18074/ckuiibfd.1280479.
50. Yorulmaz, M., & Patruna, E. (2021). Liman İşletmelerinde Dijitalleşmeden Beklentiler ve Yöneticilerin Bakış Açısı. International Journal of Management and Administration, 5(9), 118-131.
51. Yücel, A. (2023). Sosyal Politika Geliştirmede Alternatif Yaklaşım: Yapay Zekâ Tabanlı Stokastik Karar Destek Süreci, (Ed. S. Erikli Selek ve A. Develi), Dijitalleşme ve Sosyal Politika içinde. NEU Press, Konya.
52. WEF, (2016). The Future of Jobs: Employment, Skills and Workforce Strategy for the Fourth Industrial Revolution. 2016 World Economic Forum. Geneva, Switzerland. https://www3.weforum.org/docs/WEF_Future_of_Jobs.pdf (Erişim Tarihi: 21 Aralık 2023).
53. WEF, (2020). The Future of Jobs Report. Word Economic Forum, October 20, 2020, https://www.weforum.org/reports/the-future-of-jobs-report-2020 (Erişim Tarihi: 21 Aralık 2023).
54. WB, (2019). Word Development Report: The Changing Nature of Work. Word Development Report; Washington, DC: 20433, Word Bank. https://documents1.worldbank.org/curated/en/816281518818814423/pdf/2019-DR-Report.pdf (Erişim Tarihi: 21 Aralık 2023).