Private Security Services: The Case of Turkish Republic of Northern Cyprus

Öz

Today, with the effect of the globalization process, we see that security threats are more diversified and intensified than ever before. Security has become an indispensable part of today’s era. Security has become a need in many sectors, from retail to accommodation. In this context, the provision and provision of private security services in a quality manner is possible with education. The demand for the private security sector, which has gained rapid momentum recently, is growing. A Private Security Officers (PSO) is an armed or unarmed person who provides protection for assets arising from criminal activities, from human life to physical assets. It is revealed that security services, which are one of the main requirements of society, should be met from outside the public, both in terms of cost and employees, and private security management should be emphasized with importance. This study was carried out with the document thinning model based on the qualitative research model. The aim of the study is to examine the Private Security Law No. 33/2017 published in the Government Gazette on 1 July 2017 and to make suggestions for a new perspective on the private security sector and the development of the sector in the Turkish Republic of Northern Cyprus (TRNC).

Anahtar Kelimeler

• Private security
• private security officers
• private security service
• private security law
• Turkish Republic of Northern Cyprus

Özel Güvenlik Hizmetleri: Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Örneği

Öz

Günümüzde küreselleşme sürecinin de etkisiyle güvenlik tehditlerinin her zamankinden daha fazla çeşitlendiği ve yoğunlaştığı görülmektedir. Güvenlik, günümüz çağının vazgeçilmez bir parçası haline gelmiştir. Güvenlik, perakendeden konaklamaya kadar birçok sektörde ihtiyaç haline gelmiştir. Bu bağlamda özel güvenlik hizmetlerinin kaliteli bir şekilde sağlanması ve sunulması eğitim ile mümkündür. Son dönemde hızlı bir ivme kazanan özel güvenlik sektörüne olan talep giderek artmaktadır. Özel Güvenlik Görevlisi (ÖGG), insan hayatından fiziksel varlıklara kadar suç faaliyetlerinden kaynaklanan varlıklar için koruma sağlayan silahlı veya silahsız kişidir. Toplumun temel gereksinimlerinden biri olan güvenlik hizmetlerinin hem maliyet hem de çalışanlar açısından kamu dışından karşılanması ve özel güvenlik işletmeciliğinin önemle üzerinde durulması gerektiği ortaya çıkmaktadır. Bu çalışma nitel araştırma modeline dayalı doküman incelemesi modeli ile gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın amacı, 1 Temmuz 2017 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanan 33/2017 sayılı Özel Güvenlik Yasası'nı incelemek ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde (KKTC) özel güvenlik sektörüne ve sektörün gelişimine yönelik yeni bir bakış açısı için önerilerde bulunmaktır.

Anahtar Kelimeler

• Özel güvenlik
• özel güvenlik görevlileri
• özel güvenlik hizmeti
• özel güvenlik hukuku
• Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuryeti

Kaynakça

1. Akbaş, F., Dursun, Y. G. & Ürün, E. (2018). Title problem and development of private security profession. Journal of Eurasian Social and Economic Studies, 5(6), 230-240.
2. Alkan, A. D. (2024). Türkiye’de depremlerde özel güvenliğin kullanım durumu ve öneriler. Akademik Yaklaşımlar Dergisi, 15(1)-Deprem Özel Sayısı-, 115-135. https://doi.org/10.54688/ayd.1412609.
3. Alkan, A.D. & Töz, A. (2020). Silahlı özel deniz güvenlik görevlilerinin (SÖDGG) denizciliğe adaptasyonu üzerine bir araştırma. Türk Denizcilik ve Deniz Bilimleri Dergisi, 6(1), 80-101.
4. Bilgiç, V. K. (2005). Management and security-current issues and solutions. Ankara: Seçkin Publishing. p. 116.
5. Button, M. (2007). Assessing the regulation of private security across Europe. European Journal of Criminology, 4(1), 109-128. https://doi.org/10.1177/1477370807071733.
6. Ercan, R. (2015). Basic concepts of sociology. Sociology, F. Merter and T. Mustafa (Ed.), 3rd Edition, Istanbul: Undergraduate Publishing. p. 88-90.
7. Maslow, A. H. (1943). A theory of human motivation. Psychological Review, 50(4), 370. https://doi.org/10.1037/h0054346.
8. North Cyprus Turkish Republic Private Security Services Law (2017). http://icisleri.gov.ct.tr/Portals/7/33-2017.pdf (Access Date: 25.01.2022).

9. North Cyprus Turkish Republic Private Security Services Regulation (2017). http://icisleri.gov.ct.tr/Portals/7/oght.pdf (Access Date: 25.01.2022).
10. North Cyprus Turkish Republic Private Security Services Training Regulation (2017). http://icisleri.gov.ct.tr/Portals/7/Ozel%20Guvenlik%20%20Hizmetleri%20Egitim%20Tuzugu.pdf (Access Date: 25.01.2022).
11. North Cyprus Turkish Republic Private Security Services Uniform Regulation (2017). http://icisleri.gov.ct.tr/Portals/7/Ozel%20Guvenlik%20Hizmetleri%20Uniforma%20Tuzugu.pdf (Access Date: 25.01.2022).
12. Uçar, T., & Uçar, Ş. (2005). Özel güvenlik metodolojisi. İstanbul: Papatya Bilim. (ss. 149).
13. Uçkun, C., Yüksel, A. & Demir, B. (2012). The role of private security sector in Turkey and its position in the World. Electronic Journal of Vocational Colleges (Ejovoc), 2(2), 22-30.
14. Üçüncü, K., (2016). “İş tatmini ve motivasyon” Karadeniz Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Orman Endüstri Mühendisliği Anabilim Dalı. Trabzon.
15. Van Steden, R. & Sarre, R. (2007). The growth of private security: Trends in the European union. Security Journal, 20(4), 222-235. https://doi.org/10.1057/palgrave.sj.8350052.
16. Yağcı, A. & Güney, E. (2022). Private security education (comparison of Turkey and North Cyprus Turkish Republic). Journal of Vocational and Social Sciences of Turkey-JOVOSST, (9), 92-107. https://doi.org/10.46236/jovosst.1129780.
17. Yağcı, A. (2021). Özel güvenlik hizmetleri: Hindistan örneği. ASSAM Uluslararası Hakemli Dergi, 8(19), 195-208.
18. Yağcı, A. (2023). Özel güvenlik ve koruma ön lisans programı için durum değerlendirmesi: Eğitim süreci ve istihdamı. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 33, 2, 767-782. https://doi.org/10.18069/firatsbed.1206028.