Sosyal Bilgilerin Otantik Öğretiminde Yeni Yaklaşımlar

Öz

Bu araştırmanın amacı otantik öğrenmenin sosyal bilgiler dersinde uygulanmasında kullanılabilecek yöntem ve teknikleri belirlemektir. Ayrıca otantik öğrenmede daha önce kullanılmamış yeni yaklaşımların deneysel çalışmalara nasıl uyarlanabileceğini göstermektir. Bunun için birinci yazar tarafından yürütülen deneysel bir doktora tez çalışmasından elde edilen verilerden yararlanılmıştır. Çalışma kapsamında otantik öğrenme modeli yeni bilgi teknolojileriyle öğrencilere uygulanmıştır. Bu çerçevede ilgili literatürde geçen öğretim yöntemleri ve teknikleri açıklanmıştır. Mevcut literatürde yer almayan üç yeni yaklaşım da otantik öğrenme sürecinde sınanmıştır. Yeni yaklaşımların kullanılmasıyla öğrenciler tarihi olayları yeniden gerçekleştirmiştir. Araştırma bu bakımdan önemlidir. Çalışma, bir yöntembilim çalışmasıdır.

Anahtar Kelimeler

• yeni yaklaşımlar,yöntem ve teknikler,otantik öğrenme,sosyal bilgiler öğretimi

Kaynakça

1. Ada, S., Baysal, Z. N., Kadıoğlu, H. (2009). Projeye Dayalı Öğrenme Yaklaşımı’nın Öğrencilerin Sosyal Bilgiler Dersine İlişkin Tutumlarına ve Görsel Sunu Uygulamalarına Etkisi. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(3). s.89-96.
2. Aliusta, G. O., Özer, B., Kan, A. (2015). Öğrenci-Merkezli Öğretim Stratejilerinin Kuzey Kıbrıs’taki Okullarda Uygulanması. Eğitim ve Bilim. 40(181). s.77-91.
3. Alkan Dilbaz, G. Yanpar Yelken, T., Özgelen, S. (2013). Araştırma Temelli Öğrenmenin İlköğretim Öğrencileri Üzerindeki Etkileri. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 23(1). s. 89-103.
4. Aslandağ Soylu, B. Öğretme – Öğrenme Sürecinde Yeni Yaklaşımlar. İçinden: Yanpar Yelken, T., Akay, C. (Ed.). Öğretim İlke ve Yöntemleri. Anı Yayıncılık: Ankara. 2.bs. 2015. s.149-150, 420.
5. Ataizi, M., Şimşek, A. (1999). Temel Eğitimde Durumlu Öğrenme Ortamlarının Düzenlenmesi. Kurgu Dergisi. S.16. s.255-266.
6. Ay, Ş. (2013). Öğretmen Adaylarının Proje Tabanlı Öğrenme ve Geleneksel Öğretime İlişkin Görüşleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 28(1), 53-67. Bektaş, M., Horzum, M. B. Otantik Öğrenme. s.85.
7. Bektaş, Ö. (2006). İlköğretim 4-5. Sınıflar Sosyal Bilgiler Programında “Atatürkçülük” Konuları ve Bu Konuların Öğreniminde Öğretmen Rolü. Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi. S.14, s.69-107.
8. Bilgili, A. S. Sosyal Bilgilerin Temelleri, Pegem Akademi, Ankara: 2012. 5.bs. s.27.

9. Cengizhan, S. Öğretim Yöntemleri. İçinden: Yanpar Yelken, T., Akay, C. (Ed.). Öğretim İlke ve Yöntemleri. Anı Yayıncılık: Ankara. 2.bs. 2015. s.267.
10. Cerrah Özsevgeç, L., Kocadağ, Y. Senaryo Temelli Öğrenme – Öğretme Yaklaşımı. İçinden: Yanpar Yelken, T., Akay, C. (Ed.). Öğretim İlke ve Yöntemleri. Anı Yayıncılık: Ankara. 2.bs. 2015. s.444-446.
11. Doğanay, A. (2008). Çağdaş Sosyal Bilgiler Anlayışı Işığında Yeni Sosyal Bilgiler Programının Değerlendirilmesi. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 17(2). s.77-96.
12. Doymuş, K., Şimşek, Ü., Şimşek, U. (2005). İşbirlikçi Öğrenme Yöntemi Üzerine Derleme: I. İşbirlikçi Öğrenme Yöntemi Ve Yöntemle İlgili Çalışmalar. Erzincan Eğitim Fakültesi Dergisi. 7(1). s.59-83.
13. Genç, M., Şahin, F. (2013). İlköğretim Sekizinci Sınıf Fen Bilgisi Dersinde İşbirlikçi Öğrenme Yönteminin Kullanılmasının Öğrencilerin Problem Çözme Becerilerine Etkisi. M.Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 37 (37), s.138-155.
14. Gökdaş, İ. (2003). Bilgisayar ve Sınıf Ortamına Dayalı Durumlu Öğrenmenin Öğrenci Başarısı ve Transfer Becerisine Etkisi. Eğitim Bilimleri ve Uygulama. 2(4). s.169-185.
15. Gürbüz, N., Şimşek, U., Berber, K. (2015). İşbirlikli Öğrenme Yönteminin 6. Sınıf Sosyal Bilgiler Dersinde Öğrencilerin Akademik Başarılarına Etkisi. Kafkas Üniversitesi, e – Kafkas Eğitim Araştırmaları Dergisi, 2(1), s.19-27.
16. Işık, H. (2008). İlköğretim 4. Sınıf Sosyal Bilgiler Tarih Konularının Öğretiminde Kanıt Temelli Öğrenme Modeli: Bir Aksiyon Araştırma. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü: İstanbul. s.35-45.
17. İnan, S., Öğretmenler ve Öğretmen Adayları için Sosyal Bilgiler Eğitimine Giriş, Kavramlar, Yaklaşımlar, Etkinlikler. Anı Yayıncılık, Ankara, 2014. s.15.
18. Johnson, D. W., Johnson, R. T., Holubec, E. J. İşbirlikli Öğrenme El Kitabı. Kocabaş, A. (Çev.Ed.). Pegem Akademi: Ankara, 2016. s.3-4.
19. Kanadlı, S. Öğretim Teknikleri. İçinden: Yanpar Yelken, T., Akay, C. (Ed.). Öğretim İlke ve Yöntemleri. Anı Yayıncılık: Ankara. 2.bs. 2015. s.303.
20. Kaptan, F., Korkmaz, H. (2001). Fen Eğitiminde Probleme Dayalı Ögrenme Yaklaşımı. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. S.20, s.185 -192.
21. Karakuş, F. Öğrenme-Öğretme Yaklaşımları. İçinden: Yanpar Yelken, T., Akay, C. (Ed.). Öğretim İlke ve Yöntemleri. Anı Yayıncılık: Ankara. 2.bs. 2015. s.149-150.
22. Karakuş, U. (2006). Probleme Dayalı Öğrenme Yaklaşımının Sosyal Bilgiler Derslerinde Uygulanması. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD). 7(2), s.163-176.
23. Karaman, S., Özen, Ü., Yıldırım, S. (2007). Öğrenme Nesnelerinin Pedagojik Boyutu ve Öğretim Ortamlarına Kaynaştırılması. Eğitim ve Bilim. 32(145). s.3-15.
24. Kaya, Z., Yılayaz, Ö. (2013). Öğretmen Eğitimine Teknoloji Entegrasyonu Modelleri ve Teknolojik Pedagojik Alan Bilgisi. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi. 4(8). s.57-83.
25. Korkmaz, H., Kaptan, F. (2001). Fen Eğitiminde Proje Tabanlı Ögrenme Yaklaşımı. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. S.20. s.193 - 200. Lombardi, Authentic Learning for the 21st Century: An Overview. s.2
26. McFarlane, A. ...and where might we end up? İçinden: Information Technology and Authentic Learning: Realising The Potential of Computers In The Primary Classroom. McFarlane, A. (Ed.). Routledge: New York: 1997 .s.179-188.
27. Moralar, A. (2012). Fen Eğitiminde Probleme Dayalı Öğrenme Yaklaşımının Akademik Başarı, Tutum ve Motivasyona Etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Trakya Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü: Edirne.
28. Savaş, S. (2015). Ortaokul 7. Sınıf Türkçe Derslerinde Probleme Dayalı Öğrenmenin Derse Yönelik Öğrenci Tutumuna Etkisi. Karaelmas Journal of Educational Sciences. S.3, s. 165-177.
29. Schneider, D. (1994). Social Studies Teaching: Citizenship Education and Authentic Learning. The Clearing House: A Journal of Educational Strategies, Issues and Ideas. 67(3).s.132.
30. Seçkin, M., Yılmaz, S. (2014). Örnek Olay Yönteminin Öğretmen Adaylarının Kimya Laboratuvarı Dersine Karşı Endişelerine Etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 29(2). s.215-227.
31. Stern, B. S. Social Studies: Standards, Meaning, and Understanding. 2002. Taylor & Francis. New York, ABD. s.183.
32. Şaşmaz Ören, F., Ormancı, Ü., Babacan, T., Çiçek, T. ve Koparan, S. (2010). Anaolji ve Araştırma Temelli Öğrenme Yaklaşımına Dayalı Rehber Materyal Uygulaması İle Buna Yönelik Öğrenci Görüşleri. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi (BAED), 1(1), s.33-53.
33. Vatansever Bayraktar, H. (2015). Proje Tabanlı Öğrenme Yaklaşımı. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi. 8(37). s.709-718.
34. Veznedaroğlu, H. M. (2005). Senaryo Temelli Öğrenmenin Öğretmen Adaylarının Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Tutum ve Öz Yeterlik Algısına Etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü: Ankara. s.13-14.
35. Yalçınkaya, E., Azrak, Y. (2016). Sosyal Bilgiler Öğretmenlerinin Çocuk Meclislerine İlişkin Görüşleri: Nitel Bir Çalışma. ZfWT. 8(1). 151-169.
36. Yıldız, V. (1999). İşbirlikli Öğrenme İle Geleneksel Öğrenme Grupları Arasındaki Farklar. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 16(17). s.155-163.