Sınıf Öğretmenlerinin Matematik Öğretimine Yönelik Öz-Yeterlilik İnançlarının İncelenmesi

Öz

Bu araştırmanın amacı, sınıf öğretmenlerinin matematik öğretimine yönelik öz-yeterlilik inançlarını bazı değişkenler açısından incelemektir. Araştırmada tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Gazi Mağusa ilçesine bağlı devlet ilkokullarında görev yapan 69 sınıf öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Matematik Öğretimine Yönelik Öz-yeterlilik Algısı Ölçeği kullanılmış ve veriler SPSS programı yardımıyla analiz edilmiştir. Araştırma sonuçları, sınıf öğretmenlerinin matematik öğretiminde kendilerine olan güvenlerinin orta düzeyde olduğunu ve kendilerini iyi bir yeterlilik düzeyinde gördüklerini göstermektedir. Sınıf öğretmenlerin matematiği etkili bir biçimde öğretebilmek için kendini geliştirme ve öğrenci-öğretmen etkileşimi gibi etkili öğretim davranışlarına yüksek düzeyde sahip olduklarına inanmaktadırlar. Yaş ve cinsiyet değişkenlerinin, matematik öğretimine yönelik öz-yeterlilik düzeyi üzerinde anlamlı etkileri bulunmamıştır.

Anahtar Kelimeler

• Öz-yeterlilik,Matematik Öğretimine Yönelik Öz-yeterlilik

Kaynakça

1. Aksu. H. H. (2008). Öğretmen adaylarının matematik öğretimine yönelik öz-yeterlilik inançları. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 8 (2). 161-170.
2. Altunçekiç, A., Yaman, S., & Koray, Ö. (2005). Öğretmen adaylarının özyeterlik inanç düzeyleri ve problem çözme becerileri üzerine bir araştırma (Kastamonu ili örneği). Kastamonu Eğitim Fakültesi Dergisi, 13 (1), 93-102.
3. Arseven, A., Arseven, İ. ve Tepehan, T. (2015). Sınıf öğretmeni adaylarının matematik öğretimine yönelik öz-yeterlik algılarının incelenmesi, Cumhuriyet International Journal of Education-CIJE, 4(2), 29-40.
4. Bandura. A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. New York: Freeman.
5. Bandura. A. (2000). Cultivate self-efficacy for personel and organizational effectiveness. E. A. Locke (Eds). Handbook of principles of organization behavior (ss.120-136). Oxford: Blackwell.
6. Çakıroğlu, J., Çapa Aydın, Y. ve Sarıkaya, H. (2005). Öğretmenlik öz yeterlik ölçeği Türkçe uyarlamasının geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitim ve Bilim. 30. (137). 74–81.
7. Dede, Y. (2008). Matematik öğretmenlerinin öğretimlerine yönelik öz-yeterlik inançları. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi. 6 (4). 741-757.
8. Deringöl, Y. & Gülten, D. (2017), Öğretmen adaylarının matematik problemi çözme tutumları ile matematik öğretimine yönelik öz-yeterlik inançları, Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 6(1), 98-106.ğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi

9. Doruk. M. & Kaplan. A. (2012). Sınıf öğretmeni adaylarının matematik öğretimine yönelik öz-yeterlik inançlarının incelenmesi. The Journal of Academic Social Science Studies. 5(7). 291-302.
10. Duban, N.Y ve Gökçakan, N. (2012), Sınıf öğretmeni adaylarının fen öğretimi öz-yeterlik inançları ve fen öğretimine yönelik tutumları, Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt 21, Sayı 1, s. 267-280.
11. Ekici. G. (2006). Meslek lisesi öğretmenlerinin öğretmen öz-yeterlik inançları üzerine bir araştırma. Eğitim Araştırmaları. 8. 87-96.
12. Hacıömeroğlu, G. (2013). Sınıf öğretmeni adaylarının matematik öğretimine ilişkin yeterlik ve sınıf yönetimi inançları. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 26(1): 1-18.
13. Hacıömeroğlu. G. & Şahin-Taşkın. Ç. (2010). Sınıf öğretmeni adaylarının matematik öğretimi yeterlik inançları. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 23 (2). 539-555.
14. Huinker. D. & Madison. S. K. (1997). Preparing efficacious elementary teachers in science and mathematics: The influence of methods courses. Journal of Science Teacher Education. 8 (2). 107-126.
15. Işık,C., Albayrak, M., İpek, A.S., (2005), Matematik Öğretiminde Kendini Gerçekleştirme, Gazi Üniversitesi Kastamonu Eğitim Dergisi, 13, 129-139Kahyaoğlu. M. & Yangın. S. (2007). İlköğretim öğretmen adaylarının mesleki öz-yeterliklerine ilişkin görüşleri. Kastamonu Üniversitesi Kastamonu Eğitim Dergisi. 15 (1). 73-84.
16. Karasar,N. (2002). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara : Nobel Yayınları.
17. Macnab, D. S., Payne, F. (2003). Beliefs, attitudes and practises in mathematics teaching: Perceptionsof Scottish Primary School Students Teachers. Journal of Education for Teaching. 29(1). 55-68
18. Pajares, F. (1996). Self-efficacy beliefs in academic settings. Review of Educational Research, 66(4), 543-578.
19. Pajares, F., & Miller, M. D. (1994). Role of self-efficacy and self-concept beliefs in mathematical problem solving: A path analysis. Journal of Educational Psychology, 86(2), 193-203. Pajares, F., & Miller, M. D. (1995). Mathematics self-efficacy and mathematics performances: The need for specificity of assessment. Journal of Educational Psychology, 42(2), 190-198
20. Özden, Y.(2011). Öğrenme ve öğretme (10. baskı). Ankara: Pegem Akademi.
21. Şahin. Ö., Gökkurt. B. & Soylu. Y. (2014). Öğretmenlerin ve öğretmen adaylarının matematik öğretimi özyeterlik inançlarının karşılaştırılması. Dicle Üniversitesi Ziya
22. Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi. 22. 120-133.
23. Turhan, H. (2008), İlköğretim 4 ve 5. sınıf öğretmenlerinin matematik dersinin öğretimine yönelik görüşlerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi, (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara.
24. Uysal, İ ve Kösemen, S. (2013). “Öğretmen Adaylarının Genel Öz-Yeterlik İnançlarının İncelenmesi.” Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi (JRET), 2(2)
25. Wood, R. & Bandura, A. (1989). Social cognitive theory of organizational management. The Academy of Management Review, 14 (3), 361-384.
26. Yenilmez. K. (2016) Öğretmen Adaylarının Akademik Öz-Yeterlikleri ve Matematik Öğretimine Yönelik Öz-Yeterliklerinin Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi. 29. 324-332.