LIFE SATISFACTION IN ELDERLY INDIVIDUALS: A HEALTHY AGE CENTER IN IZMIR

Öz

The main purpose of this research is to investigate the life satisfaction of individuals aged 60 and over. In line with this purpose, it has been demonstrated whether the life satisfaction of individuals aged sixty and over, who come to a healthy age center in İzmir, varies according to various demographic variables. In this study, individuals aged 60 and over, not individuals over 65 are included, because individuals aged 60 and over can attend this healthy aging center in İzmir. The data of the study were collected by face-to-face survey method in November-December 2019. In addition to descriptive statistics, Mann Whitney U test and Kruskal Wallis H tests used in nonparametric data were used in analyzing the data. As a result of the research, it was determined that there was no statistically significant difference between individuals' satisfaction with life and demographic characteristics (age, gender, educational status, marital status, time of starting to go to a healthy age center and income).

Anahtar Kelimeler

• life satisfaction,, aging,, elderly

YAŞLI BİREYLERDE YAŞAM DOYUMU: İZMİR’DE BİR SAĞLIKLI YAŞ ALMA MERKEZİ ÖRNEĞİ

Öz

Araştırmanın temel amacı, altmış yaş ve üzerindeki bireylerin yaşam doyumlarının araştırılmasıdır. Bu amaçla, İzmir’de yer alan bir sağlıklı yaş alama merkezine gelen altmış yaş ve üzerindeki bireylerin yaşam doyumlarının çeşitli demografik değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığı ortaya konulmuştur. İzmir’deki bu sağlıklı yaş alma merkezine 60 yaş ve üzeri bireyler katılabildiğinden bu çalışmada 65 yaş üstü bireyler yerine 60 yaş ve üzeri bireyler dâhil edilmiştir. Çalışmanın verileri 2019 Kasım- Aralık aylarında yüz yüze anket yöntemiyle toplanmıştır. Verilerin analiz edilmesinde tanımlayıcı istatistiklere ilaveten parametrik olmayan verilerde kullanılan Mann Whitney U testi ile Kruskal Wallis H testlerinden yararlanılmıştır. Araştırmanın sonucunda bireylerin yaşam doyumlarıyla demografik özellikler (yaş, cinsiyet, eğitim durumu, medeni durum, bireylerin sağlıklı yaş alma merkezine gitmeye başlama süreleri vb.) arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir ilişki bulunmadığı tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Yaşam doyumu,, yaşlılık,yaşlılar

Kaynakça

1. Abu-Bader, S. H., Rogers, A., & Barusch, A. S. (2003). Predictors of Life Satisfaction in Frail Elderly. Journal of Gerontological Social Work, 38(3): 3–17.
2. Akman, G. (2019). Fazla Kilolu ve Obez Bireylerde Beden Algısı, Benlik Saygısı ve Algılanan Sosyal Desteğin Yaşam Doyumuyla İlişkisinin İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Maltepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. İstanbul.
3. Arslan, I. Ve Bektaş, H. (2019). Üniversite Öğrencilerinin Yaşam Doyumlarının Ölçülmesi. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 8: 767-784.
4. Aydın, T. (2010). Huzurevinde Yaşayan Yaşlıların Geleceğe Yönelik Beklentilerinin Özbakım Gücü Ve Yaşam Doyumuna Etkisi. Yüksek Lisans Tezi. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Samsun.
5. Aydıner Boylu, A, Günay, G . (2018). Yaşlı Bireylerde Algılanan Sosyal Desteğin Yaşam Doyumu Üzerine Etkisi. İnsan Ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 7 (2):1351-1363.
6. Aquino, J. A., Russell, D. W., Cutrona, C. E., & Altmaier, E. M. (1996). Employment Status, Social Support, And Life Satisfaction Among The Elderly. Journal Of Counseling Psychology, 43(4): 480–489.
7. Barsbuğa, Y., Kıloğlu, M. (2015). The Examination Of Life Satisfaction Levels Of Individuals Practicing Sport at Private Sport Centers. International Journal of Science Culture and Sport. Special Issue 3:197.
8. Başaran, D. (2016). Medeni Durumun Öğretmenlerin Benlik Saygısı ve Yaşam Doyumu Üzerindeki Etkisinin İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. İstanbul.

9. Baştürk, E. (2016). Obez Bireylerde Bağlanma Stillerinin, Yaşam Doyumu ve Yeme Tutumuna Etkisi. Yüksek Lisans Tezi. Beykent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. İstanbul. Beyhan, T. E. (2018).Sağlık Çalışanlarının İşe Hazır Bulunuşluk Durumlarının Özyeterlilik ve Yaşam Doyumu Üzerine Etkisinin Değerlendirilmesi. Yüksek Lisans Tezi. Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. İstanbul.43-44.
10. Büyükçorak, M.(2018).Üniversite Öğrencilerinde Sosyal Medya Kullanımının Kişilik Yapılanması ve Yaşam Doyumu İle İlişkisinin İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Okan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. İstanbul.
11. Coke, M. M. (1992). Correlates Of Life Satisfaction Among Elderly African Americans. Journal Of Gerontology, 47(5): P316–P320.
12. Elkin, N . (2016). Bir Aile Sağlığı Merkezine Başvuran Yaşlı Bireylerde Depresyon Sıklığı Ve Yaşam Doyumunun Değerlendirilmesi. Mersin Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 9 (1) , 9-21.
13. Elwell, F., & Maltbie-Crannell, A. D. (1981). The Impact of Role Loss Upon Coping Resources and Life Satisfaction of the Elderly. Journal of Gerontology, 36(2): 223–232.
14. Eshkoor, S. A., Hamid,T. A., Mun,C. Y., Shahar, S. (2015). An Investigation On Predictors Of Life Satisfaction Among The Elderly. International E-Journal of Advances in Social Sciences. 1(2): 207-212.
15. Hillerås, P. K., Jorm, A. F., Herlitz, A., & Winblad, B. (2001). Life Satisfaction among the Very Old: A Survey on a Cognitively Intact Sample Aged 90 Years or Above. The International Journal of Aging and Human Development, 52(1): 71–90.
16. Kahraman, H. (2019). Zihinsel ve Ortopedik Engelli Bireylerin Ebeveynlerinde Engellilerin Hakları Hakkında Bilgi Sahibi Olmanın Yaşam Doyumu ve Ebeveynlerin Stresle Başa Çıkma Tutumları İle İlişkisi. Yüksek Lisans Tezi. Üsküdar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. İstanbul. 22.
17. Kalaycı. Ş. (2005). SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri. Ankara: Asil Yayın Dağıtım.405.
18. Kankaya, H. Ve Karadakovan, A. (2017). Yaşlı Bireylerde Günlük Yaşam Aktivite Düzeylerinin Yaşam Kalitesi ve Yaşam Doyumuna Etkisi. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi. 6(4): 21-29.
19. Kapıkıran, Ş . (2016). Yaşlılarda Yalnızlık ile Yaşam Doyumu Arasındaki İlişki : Sosyal Desteğin Aracılık Rolünün Sınanması. Yaşlı Sorunları Araştırma Dergisi, 9 (1) : 13-25
20. Karababa, A. (2019). Life Positions As Predictor Of Life Satisfaction Among University Students. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 19 (2):531.
21. Karakuza, F. (2019). 12-14 Yaş Aralığındaki Çocuklarda Egzersizin Yaşam Doyumu Üzerine Etkisinin İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Kahramanmaraş.
22. Korkut, G , Gençtürk, Z . (2019). Yaşlılara Bakım Veren Aile Bireylerinde Algılanan Bakım Yükü Ve Yaşam Doyumu Arasındaki İlişkinin Değerlendirilmesi. Uluslararası Sosyal Bilimler Akademik Araştırmalar Dergisi, 3 (3):53-78.
23. Lai, D. W.-L., & McDonald, J. R. (1995). Life Satisfaction of Chinese Elderly Immigrants in Calgary. Canadian Journal on Aging 14(03): 536–552.
24. Lowenstein, A., Katz, R., & Gur-Yaish, N. (2007). Reciprocity İn Parent-Child Exchange And Life Satisfaction Among The Elderly: A Cross-National Perspective. Journal Of Social Issues, 63(4): 865–883.
25. Markides, K. S., ve Martin, H. W. (1979). A Causal Model of Life Satisfaction Among the Elderly. Journal of Gerontology, 34(1), 86–93.
26. Meléndez, J. C., Tomás, J. M., Oliver, A., & Navarro, E. (2009). Psychological and physical dimensions explaining life satisfaction among the elderly: A Structural Model Examination. Archives of Gerontology and Geriatrics, 48(3), 291–295.
27. Neugarten B.L, Havighurst R.J, Tobin S.S. (1961). The Measurement Of Life Satisfaction. Journal Of Gerontology, 16: 134-43.
28. Osberg, J. S., Mcginnis, G. E., Dejong, G., & Seward, M. L. (1987). Life Satisfaction And Quality Of Life Among Disabled Elderly Adults. Journal Of Gerontology, 42(2), 228–230.
29. Öner, F. S. (2014). Huzurevinde Kalan Yaşlı Bireylerde Yaşam Doyumunu Etkileyen Faktörler. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul Bilim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. İstanbul
30. Özal, M. (2019). Sağlık Çalışanlarında Psikolojik Pozitif Sermaye Özdeğerlendirme Ve Yaşam Doyumu İlişkisinin İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Sakarya Üniversitesi İşletme Enstitüsü. Sakarya.
31. Özer M. (2004). A Study On The Life Satisfaction Of Elderly İndividuals Living İn Family Environment And Nursing Homes. Turkish Journal of Geriatrics, 7(1): 33-36.
32. Palabıyıkoğlu, R , Haran, S , Yüca, T , Köse, K . (1992). Yaşlılarda Depresyon ve Yaşam Doyumu. Kriz Dergisi, 1 (1): 26-31 .
33. Pınar, Ş. E. Ve Demirel G . (2016). Huzurevinde Yaşayan Orta Yaş Ve Yaşlı Bireylerde Günlük Yaşam Aktiviteleri, Öz-Bakım Gücü Ve Yaşam Doyumunun İncelenmesi. Yaşlı Sorunları Araştırma Dergisi, 9 (1): 39-52.
34. Rauf, M. (2016). Self-Esteem And Life Satisfaction Of Working And Non-working Adolescents In Pakistan. Master Thesis. Özyegin University. The Graduate School Of Social Sciences. 23.
35. Rodrı´guez, A., La´tkova´, P. Ve Sun, Y. (2008). The Relationship Between Leisure And Life Satisfaction: Application Of Activity And Need Theory. Social Indicators Research. 86: 163.
36. Rogers, A. (1999). Factors Associated with Depression and Low Life Satisfaction in the Low-Income, Frail Elderly. Journal of Gerontological Social Work, 31(1-2): 167–194.
37. Sevim, E. (2018). Kinezyofobi İle Yaşam Doyumu Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. İstanbul.
38. Sıvakçı, S. (2019). Tükenmişlik Sendromunun ve İş Doyumunun Yaşam Doyumu İle İlişkisi: Özel Sektör Çalışanları Üzerinde Bir Araştırma. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. İstanbul.
39. Smith, N. R., Kielhofner, G., Watts, J. H. (1986). The Relationship Between Volition, Activity Pattern and Life Satisfaction In The Elderly. The American Journal Of Occipational Theraphy. 40(4):278-83.
40. Softa, H. K. , Ulaş Karaahmetoğlu,G. U. , Erdoğan, O , Yavuz, S . (2015). Yaşlılarda Yaşam Doyumunu Etkileyen Bazı Faktörlerin İncelenmesi. Yaşlı Sorunları Araştırma Dergisi, 8 (1): 12-21 .
41. Şahin, B. ve Yıldırım, A. (2019). Yaşlı Bireylerde İnternet Kullanımı İle Yaşam Doyumu, Algılanan Sosyal Destek Ve Umutsuzluk Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Yaşlı Sorunları Araştırma Dergisi, 12(2): 97-106.
42. Tambağ, H. (2010). Huzurevindeki Yaşlılara Sağlıklı Yaşam Biçimi ve Yaşam Doyumu Geliştirmeye Yönelik Verilen Psikoeğitimin Değerlendirilmesi. Yüksek Lisans Tezi. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Ankara.
43. Tambağ H . (2015). Yaşlılarda Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışları ve Yaşam Doyumu. Mustafa Kemal Üniversitesi Tıp Dergisi. 4(16): 31-23.
44. Tekin, Ç. (2017). Yaşlılarda Yaşam Doyumu, İyimserlik, Mutluluk ve Kan Lipitleri İle D Vitamini Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Doktora Tezi. İnönü Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Malatya. 26-118.
45. Toros, T. (2013). Yaşam Doyumu Açısından Elit Ve Elit Olmayan Sporcuların Değerlendirilmesi. İstanbul Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi , 1 (1).
46. Tuncay, F.Ö. Ve Fertelli, T. (2018). Yaşlılarda Bilişsel İşlevlerin Günlük Yaşam Aktiviteleri Ve Yaşam Doyumu İle İlişkisi. DEÜ Tıp Fakültesi Dergisi. 32(3):183-190.20
47. Tutcu, A. (20189. Duygusal Sermayenin İş ve Yaşam Doyumu Üzerindeki Etkisine İlişkin Duyuşsal İyilik Algısının Aracılık Etkisi. Doktora Tezi. Hasan Kalyoncu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Gaziantep.
48. Utsey, S. O., Payne, Y. A., Jackson, E. S., & Jones, A. M. (2002). Race-Related Stress, Quality Of Life İndicators, And Life Satisfaction Among Elderly African Americans. Cultural Diversity and Ethnic Minority Psychology, 8(3): 224–233.
49. Uzun, G. (2016). The Association Of Activıties Of Daily Living With Quality Of Life And Life Satisfaction Among Turkish Elderly Populatıon: The Mediatıng Role Of Loneliness. Master Thesis. Middle East Technical University Social SCiences Institute. Ankara.
50. Varol, E. (2018). Kanser Hastası Olan Çocukların Bakım Vericilerine Evde Yapılan Eğitimin Bakım Yükü Depresyon Ve Yaşam Doyumuna Etkisi. Doktora Tezi. Atatürk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Erzurum.
51. Yağar, G., Yerlisu Lapa, T. (2015). The Impact Of Personality Traits On Leisure And Life Satisfaction In Women Who Participate In Exercise. Pamukkale Journal Of Sport Sciences, 6(2): 67.
52. Yanık, A , Sağlam, Y . (2019). Yaşlı Bireylerin Yaşam Doyumu Ve Sosyal Destek Algısının Değerlendirilmesi. Sağlık Bilimleri Ve Meslekleri Dergisi, 6 (3):501-512 .
53. Yamane, T. (2001). Temel Örnekleme Yöntemleri. Çeviren: A. Esin. M. A. Bakır, C. Aydın. E. Gürbüzsel. İstanbul: Literatür Yayınları. 116-117.