Neo-Liberalizm ve Sağlık Hizmetlerinin Dönüşümü: Özel Sağlık Sektörünün İletişim Politikaları Üzerine Bir Analiz
Öz
Anahtar Kelimeler
Neo-liberalizm, Özelleştirme, Ticarileşme, Hasta-Müşteri, Sağlık İletişimi, Özel Sağlık Kurumları
Kaynakça
- Alkibay, Sanem (1998). “Hastanelerde Halkla İlişkiler Anlayışı ve Uygulamaları”, Amme İdaresi Dergisi, Cilt 31, Sayı 1, Mart, 153-163.
- Altay, Asuman (2007). “Sağlık Hizmetlerinin Sunumunda Yeni Açılımlar ve Türkiye Açısından Değerlendirilmesi”, Sayıştay Dergisi, Sayı: 64, ss. 33-58.
- Atabek, Ü.; Atabek, G. ve Bilge, D. (2013). “Televizyon Sağlık Programlarında İdeolojik Söylemler”, Galatasaray Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, Özel Sayı: 3, Sağlık İletişimi, ss. 11-30.
- Conrad, Peter (2007). The Medicalization of Society, Baltimore, Maryland: The Johns Hopkins University Press.
- Çöklü, Y. Ece. (2002). “Sağlık Sektöründe İnteraktif Bir Pazarlama Yaklaşımı: Sağlık İletişimi ve Florence Nightingale Hastanesi Örneği”, Selçuk İletişim, 2, 2: 48-55.
- Deppe, Hans-Ulrich (2011). “Sağlık Hizmetlerinin Doğası: Metalaştırmaya Karşı Dayanışma”, Kapitalizmde Sağlık Sağlıksızlık Semptomları, (Der.) Leo Panich-Colin Leys, (Çev. U. Haskan), İstanbul: Yordam Kitap. ss. 43-53.
- Derin, N. ve Demirel E. T. (2011). “Hasta Görüşlerine Göre Oluşan Kurum Ünü ile Hasta Tutum ve Davranışları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi: Turgut Özal Tıp Merkezi Örneği”, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt 21, Sayı 2, ss. 208-235.
- Ekiyor, A. ve Tengilimoğlu, D. (2014). “Sağlıkta Reklam Serbest Olmalı mı: Tüketici Görüşleri”, Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 16 (2): 45-71.
- Erer, Sezer. (2010). “Derleme: Sağlık hizmetlerinde reklam”, Genel Tıp Derg, 20 (2): 73-78.
- Eşiyok-Sönmez. Elif (2015). “Gazetelerde Yer Alan Örtülü Reklamlar: Reklam Kurulu Kararları Üzerinden Bir İnceleme”, İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, Sayı. 41, Güz, ss. 192-206.