Televizyon İzleme Alışkanlıklarında Parasosyal Etkileşim Etkisi İle Yalnızlık Arasındaki İlişki

Kitle iletişim araçlarının yaygınlaşmaya başlamasıyla birlikte bireyler üzerindeki etkileri her zaman araştırmacıların ilgisini çekmiştir. Kapitalist üretim sürecinde birey daha da yalnızlaşmakta, toplumsal etkileşimden uzaklaşmakta bundan dolayı da farklı etkileşim kurma yolları aramaktadır. Bu etkileşim yöntemlerinden biri de televizyon dizilerinde yer alan karakterlerle kurulan parasosyal etkileşimdir. Bu çalışmada, Konya’da yaşayan bireylerin televizyon dizilerinde yer alan karakterlerle nasıl bir bağ kurdukları, bu bağın ne gibi etkilere yol açtığı parasosyal etkileşim ve yalnızlık bağlamında değerlendirilmektedir. Saha araştırmasının kullanıldığı araştırmada, Konya merkezde yaşayan 462 katılımcıdan yüz yüze anket tekniğiyle veriler toplanmıştır. Araştırma sonucunda, yalnızlık düzeyinin parasosyal etkileşim puanını anlamlı şekilde yordadığı tespit edilmiştir. Örneklemde yer alan bireylerin yalnız düzeyi arttıkça, parasosyal etkileşim puanında bir artış yaşanmaktadır. Araştırmaya katılanların içindeki yer aldıkları yalnızlık alt boyutlarına göre parasosyal etkileşim düzeyleri anlamlı farklılık taşımaktadır. Yine günlük televizyon izleme süresi arttıkça, parasosyal etkileşim de artmaktadır. Eğitim seviyesi düşük olanlar, yüksek eğitimlilere nazaran daha yüksek parasosyal etkileşim puanına sahiptirler.

The influence of the mass media on the individual has always attracted the interest of researchers since the spread of the mass media. In the capitalist production process, the individual becomes more lonely, moving away from social interaction and therefore looking for different ways of interacting. One of these interaction methods is the parasocial interaction with the characters in the television series. In this study, how the individuals living in Konya relate to the characters in the TV series are evaluated in terms of the parasocial interaction and loneliness that this bond has caused. In the survey using the field survey, data were gathered from face-to-face survey technique from 462 participants living in the center of Konya. As a result of the research, it was determined that the level of loneliness significantly predicted parasocial interaction score. As the level of the individuals in the sample increases, there is an increase in parasocial interaction score. Parasocial interaction levels differ significantly according to the loneliness subscales included in the survey participants. Again, as the duration of daily television viewing increases, parasocial interaction also increases. Those with lower education levels have higher parasocial interaction scores than those with higher education.