Yeni Toplumsal Hareket Tartışmalarında Amerikan Ekolü: Kaynak Mobilizasyonu ve Siyasi Fırsat Yaklaşımları

Yeni Toplumsal Hareketler, Kolektif Davranış Teorisi, Kolektif Eylem, Kaynak Mobilizasyonu, Siyasi Fırsatlar Yaklaşımı. Dünya çapında, 1960 sonrası dönemin en önemli toplumsal aktörlerinden biri olarak kabul edilen yeni toplumsal hareketler, pek çok düşünsel çabanın nesnesi olmuştur. Söz konusu hareketleri açıklamak üzere geliştirilen literatür, birbirinden oldukça farklı bilimsel geleneklerden ve farklı amaçlardan/ön kabullerden hareket eden yaklaşımları kapsamaktadır. Bu çalışmada, yeni toplumsal hareketlere ilişkin paradigmalardan birini oluşturan Amerikan Ekolü ele alınacak ve bu ekolün toplumsal hareketlere ilişkin yaklaşımı incelenecektir. Bu kapsamda yeni toplumsal hareketlere ilişkin Amerikan Ekolü’nü oluşturduğu düşünülen iki önemli yaklaşım –kaynak mobilizasyonu ve devamında ortaya çıkan siyasi fırsatlar yaklaşımı- ele alınacaktır. Söz konusu kuramların yeni toplumsal hareketlere yaklaşımları; birey, örgüt, amaçlar ve hareketlerin etkinliklerine ilişkin kavrayışları üzerinden irdelenecektir.

The new social movements, which are regarded as one of the most significant social actors in the post-1960s world, have been the object of numerous intellectual efforts. The literature developed in order to explain such movements encompasses different approaches that starts out from rather different scientific traditions and aims/assumptions. In this paper, the American school of thought, which consititutes one of the main paradigms on new social movements, will be taken up and the approach of this school to social movements will be examined. In this context, two important approaches –resource mobilization and the following political opportunity approach- which are considered to be constituting the American school will be discussed. The approaches of these theories towards new social movements will be analysed through their conception of individuals, organization, aims and the activities of movements.