E-Demokrasi: Umutlar ve Riskler

Süleyman Güngör

E-Demokrasi: Umutlar ve Riskler

Öz

Bilgi ve iletişim teknolojilerinin itmesi ile toplumsal dönüşüm yaşanmaktadır. Bilgi toplumu şartları; internet aracılığıyla genişleyen siyasal katılım imkanları, çevrimiçi kamusal uygulamalar bütünü olarak e-devlet ve demokrasinin elektronik dönüşümü ile siyasal alana yansımaktadır. Bireylerin BİT erişim imkanları ve yetenekleri arasındaki farktan kaynaklanan sayısal uçurum, e-demokrasinin önündeki en önemli tehdidi oluştururken, kamu otoritesinin gözetim araçlarının da güçlendiği gözlenmektedir. Buna karşılık, yeni teknoloji sayesinde bilginin dolaşımının önündeki birçok engelin kalktığı, maliyetin düştüğü ve etkileşim platformlar sayesinde toplumsal örgütlenmenin kolaylaştığı görülmektedir. BİT kullanımının yaygınlaşması ile demokrasiler kendiliğinden e-demokrasiye dönüşmeyeceği gibi, e-demokrasinin temsili demokrasinin sorunlarını çözüp çözemeyeceği de tartışmalıdır. Bu çalışma ile e-demokrasinin sunduğu umutlar ve yol açtığı riskler tartışmasına katkı sağlanmak amacı güdülmüştür.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Acar, Mustafa ve Erhan KUMAŞ. (2008). Türkiye’nin Dönüşüm Sürecinde Anahtar Bir Mekanizma Olarak e-Devlet, e-Dönüşüm ve Entegrasyon Standartları. 2. Ulusal İktisat Kongresi. DEÜ İİBF İktisat Bölümü. İzmir. http://www.deu.edu.tr/userweb/iibf_kongre/ dosyalar/acar.pdf (28.02.2012). s:1-17.
Akgün, Birol. (2003). Küreselleşme, Sanal Siyaset ve E-Demokrasi. Küresel Sistemde Siyaset Yönetim Ekonomi. Der. M. Akif ÇUKURÇAYIR. s:53-80. Çizgi Kitabevi. Konya.
Avşar, Zakir - G. Öngören, (2010). Bilişim Hukuku, Türkiye Bankalar Birliği (TBB) Yayını, İstanbul.
Avşar, Zakir- G. Öngören, (2009). İnternet Hukuku, (G. Öngören’le birlikte) TOBB Yayını, Ankara.
Backus, Michiel , (2001). E-Governance in Developing Countrie: IICD Research Brief 1, no. 1 (Mart 2001).
Binark, Mutlu ve Levent Köker, (2011). Sivil Toplum Örgütleri İçin Bilişim Rehberi. STGM. Ankara.
blog.ttnet.com.tr. (2011). Teknolojilerin işbirliği: Yakınsama. 04.Temmuz 2011) http://blog.ttnet.com.tr/teknolojilerin-isbirligi-yakinsama/. (02/03/2011).
Castells, Manuel, (2005). Ağ Toplumunun Yükselişi. Çev. Ebru KILIÇ. İstanbul Bilgi Üniversitesi. İstanbul.

Çakır, Derya ve Kamil Demirhan, (2011). Political Character of the Social Actions in the Process of Globalization: A Case Study. International Journal of Social Sciences and Humanity Studies (Sosyal Bilimler Araştırmaları Derneği Yayını). Cilt 3 / No 2 (July 2011). s:159-168.
Çehreli, Murat, (2012). Eski CIA Yöneticisi: Stuxnet Solucanını Kullanmak İyi Bir Fikirdi. turk.internet.com. 05 Mart 2012. http://turk.internet.com/portal/yazigoster. php?yaziid=36125. (06.03.2012).
Dahl, Robert A. , (1993). Demokrasi ve Eleştirileri. Çev. Levet Köker. Ankara: Türk Siyasi İlimler Derneği ve Türk Demokrasi Vakfı.
Dahl, Robert A., (2001).Demokrasi Üzerine. Çev. Betül Kadıoğlu. Phoenix Yayınevi. Ankara.
Dolgun, Uğur, (2008). Şeffaf Hapishane Yahut Gözetim Toplumu. Ötüken Neşriyat. İstanbul.
Ersöz, Selva, (2005). İnternet ve Demokrasinin Geleceği. Selçuk İletişim 3, no. 4. s:122-129.
Ewert, Burkhard. vd., (2003). E-Demokratie. Der. Chrstiane SHULZKI-Haddoutı. Bürgerrechte im Netz. içinde. s:227-260. BDP. Bonn.
Gözler, Kemal, (1988). Halkoylamasının Değeri. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi XL, no. 1-4. s:97-113.
Gözler, Müberra vd., (2009). Yakınsama: Telekomünikasyon ve Medya Sektörleri Açısından Düzenlemelere Etkiler. BTK. Eylül 2009. http://www.btk.gov.tr/kutuphane_ ve_veribankasi/raporlar/arastirma_raporlari/dosyalar/yakinsama.pdf (16/11/2011).
Güngör, Süleyman, (2004a). Muhalefette CHP. Ankara, Alternatif Yayınları..
Güngör, Süleyman, (2004b). Malumat Bombardumanı. 02 Mayıs 2004. http://www. suleymangungor.net/kuresellesme-1.pdf (18/02/2014).
Hagen, Martin, (1997). Konzepte elektronischer Demokratie und die deutsche Demokratie. Justus-Liebig-Universität of Giessen. http://www.unigiessen.de/fb03/vinci/ labore/netz/hag_dt.htm (21/07/2010).
Internet Users in the World. (2014). http://www.internetworldstat:com/stat:htm. (03.10.2014)
İnsel, Ahmet, (2006). Dezenformasyon. Radikal İki, 17 Eylül 2006.
Karaçor, Süleyman, (2009). Yeni İletişim Teknolojileri, Siyasal katılım, Demokrasi. Yönetim ve Ekonomi (Celal Bayar Üni. İİBF). Sayı:16/2. s:121-131.
Kaya Bensghir, Türksel, (2000). Devlet- Vatandaş İletişiminde e-Posta. Amme İdaresi Dergisi 33, no. 4. s:49-61.
Koroğlu, F. Ece, (2004). Bilgi Toplumu ve E-Devlet: TBMM’de ‘Türkiye’de Bilişim Stratejileri ve e-Türkiye’ Genel Görüşmesinin Çözümlenmesi. Ankara Üni. Sosyal Bilimler Enstitüsü. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara.
Leggewıe, Clau, (2005). Von der elektronischen zur interaktiven Demokratie. http:// www.bpb.de. (Der.) Hans-Dieter KÜBLER ve Elmar ELLING. Die Bundeszentrale für politische Bildung. 18 Nisan 2005. http://www.bpb.de/files/MG4WJ9.pdf (01/03/2011,).
Mahalli İdareler Genel Müdürlüğü, (2011). e-Devlet (Yerel) Uygulamaları Anketi Raporlaması. Mahalli İdareler Genel Müdürlüğü, İçişleri Bakanlığı, Ankara.
Mayo, Henry D. , (1964). Demokratik Teoriye Giriş. Çev. Emre KONGAR. Türk Siyasi İlimler Derneği. Ankara.
Mcmıllan, Robert, (2010). Stuxnet worm strikes industrial system: techworld. com. 16 Eylül 2010. http://new:techworld.com/security/3239838/stuxnet-worm-strikes- industrial-systems/. (06.03.2012).
Netzpolitik.org. (2011). http://www.netzpolitik.org/2011/revolution-online-das- internet-schreibt-weltgeschichte/. 2 Mayıs 2011. (06/05/2011).
Occupy Wall Street. (2011). About. http://occupywallst.org/about/ (11/11/2011). Osten, Manfred, (2006). Digitalisierung und kulturelles Gedachtni: Aus Politik und Zeitgeschichte, no. 5-6 (Ocak 2006). s:3-8.
Öz, Işıl, (2011). Söyleşi- Prof. Binark: Güvenli internet adıyla kamuoyu yanıltılıyor! T24 İnternet Gazetesi. 26 Ağustos 2011. http://t24.com.tr/haber/prof-binark-guvenli- internet-adiyla-kamuoyu-yaniltiliyor/165071. (29.02.2012)
Özalp, Ahmet. (2009). Liberal Demokrasinin Derinleştirilmesi Gereği ve Müzakereci Demokrasi. Uluslararası Davraz Kongresi -Küresel Diyalog- Bildiriler Kitabı. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi. Isparta. (s:2087-2096).
Öztürk, İbrahim Yaşar, (2006). E-Devlet Bağlamında E-Demokrasi: Türkiyede’de ve Dünyada Öne Çıkan Uygulamaları. Selçuk Üni. Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayınlanmamış Y. Lisans Tezi. Konya.
Pingdom , (2011). Internet 2010 in number: 12 Ocak 2011. http://royal.pingdom. com/2011/01/12/internet-2010-in-numbers/ (21/03/2011).
Powell, G. Bingam Jr. , (1990). Çağdaş Demokrasiler Katılma, İstikrar ve Şiddet. Çev. Mehmet TURHAN. Türk Demokrasi Vakfı ve Siyasi İlimer Derneği. Ankara.
Reınsalu, Kristina, (2010). Handbook on E-Democracy. EPACE Theme Publication. Tampere
Rutz, Charlie. (2011). Social Media und die Arabische Revolution. 04 Ekim 2011.
http://www.politik-digital.de/social-media-und-die-arabische-revolution (15/11/2011).
SartorI, Giovanni, (1993). Demokrasi Teorisine Geri Dönüş. Çev. Tuncer Karamustafa ve Mehmet Turhan. Türk Demokrasi Vakfı. Ankara.
Şan, Müjgân, (2005). Kalkınma Planlamasında Bilgi Yönetimi ve Devlet Planlama Teşkilatı İçin Kurumsal Bilgi Politikası Modeli. DPT. Ankara.
Turan, İlter, (1986). Siyasal Sistem ve Siyasal Davranış. 3. Baskı. İstanbul: Der Yayınları.
Uluç, Güliz, (2008). Küreselleşen Medya: İktidar ve Mücadele Alanı. 2. Baskı. Anahtar Kitaplar. İstanbul.
Wıttkewıtz, Jörg, (2012). Internetbekanntschaft: Sprache trifft Schrift. Telepolis Magazin der Netzkultur. 03 Mart 2012. http://www.heise.de/tp/artikel/36/36482/1.html. (09.03.2012).
Yıldız, Mete. (1999). Yerel Yönetimde Yeni Bir Katılım Kanalı İnternet: ABD’ de ve Türkiye’de Elektronik Kamu Bilgi Ağları. Çağdaş Yerel Yönetimler Cilt:8, No. 4 (Ekim 1999). s:144-156.
Yücekök, Ahmet N, (1987). Siyasetin Toplumsal Tabanı. AÜ SBF. Ankara.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

İletişim ve Medya Çalışmaları

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Süleyman Güngör
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

30 Aralık 2014

Gönderilme Tarihi

25 Eylül 2014

Kabul Tarihi

-

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2014 Cilt: 2014 Sayı: 39

IZ

https://izlik.org/JA98ZU44BY

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Güngör, S. (2014). E-Demokrasi: Umutlar ve Riskler. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, 2014(39), 68-89. https://izlik.org/JA98ZU44BY

AMA

1.Güngör S. E-Demokrasi: Umutlar ve Riskler. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi. 2014;2014(39):68-89. https://izlik.org/JA98ZU44BY

Chicago

Güngör, Süleyman. 2014. “E-Demokrasi: Umutlar ve Riskler”. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi 2014 (39): 68-89. https://izlik.org/JA98ZU44BY.

EndNote

Güngör S (01 Aralık 2014) E-Demokrasi: Umutlar ve Riskler. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi 2014 39 68–89.

IEEE

[1]S. Güngör, “E-Demokrasi: Umutlar ve Riskler”, İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, c. 2014, sy 39, ss. 68–89, Ara. 2014, [çevrimiçi]. Erişim adresi: https://izlik.org/JA98ZU44BY

ISNAD

Güngör, Süleyman. “E-Demokrasi: Umutlar ve Riskler”. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi 2014/39 (01 Aralık 2014): 68-89. https://izlik.org/JA98ZU44BY.

JAMA

1.Güngör S. E-Demokrasi: Umutlar ve Riskler. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi. 2014;2014:68–89.

MLA

Güngör, Süleyman. “E-Demokrasi: Umutlar ve Riskler”. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, c. 2014, sy 39, Aralık 2014, ss. 68-89, https://izlik.org/JA98ZU44BY.

Vancouver

1.Süleyman Güngör. E-Demokrasi: Umutlar ve Riskler. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi [Internet]. 01 Aralık 2014;2014(39):68-89. Erişim adresi: https://izlik.org/JA98ZU44BY