Evaluation of Characteristics of Children Admitted to Pediatric Emergency Department with Poisoning During the Epidemic Process: A Retrospective Study

Öz

Objective: This study was carried out to evaluate the characteristics of children who applied to the pediatric emergency department of a hospital in Istanbul with poisoning within one year from the beginning of the COVID-19 epidemic. Material and Method: The sample of this retrospective study consisted of 326 children who were admitted to the pediatric emergency department with poisoning within one year. The research data were obtained from the patient files stored on a computer through the ‘Data Collection Form’. Data were evaluated with descriptive statistics (percentages, means, standard deviations), Pearson Chi- Square test, Fisher’s Exact test, and Yates Chi-Square (Continuity Correction) tests. Results: It was found that 53.7% of the poisoned children were girls, and the mean age was 4.99±4.86 years. It was determined that children were mostly poisoned by drugs (58%) and detergents (23.9%). It was determined that most of the children (87.7%) were accidentally poisoned and most of them (89.9%) were given symptomatic treatment. It was found that 58% of the applications were made in the second six months of the epidemic. It was determined that the rate of admission to the emergency service was higher in children aged 2-4 years and 5-12 years in the first six months of the epidemic, and children aged 0-1 year in the second six months of the epidemic (p<0.05). Conclusion: It was found that poisoning, which is common in childhood, constitutes a significant portion of pediatric emergency department admissions during the COVID-19 outbreak. It is thought that it would be beneficial for nurses to provide training to parents to prevent poisoning in children and increase awareness on this issue.

Anahtar Kelimeler

• poisoning
• COVID-19
• epidemic
• pediatric emergency

Salgın Sürecinde Çocuk Acil Servise Zehirlenme ile Başvuran Çocukların Özelliklerinin Değerlendirilmesi: Retrospektif Bir Çalışma

Öz

Amaç: Bu araştırma, COVID-19 salgınının başlangıcından itibaren geçen bir yıllık süre içerisinde İstanbul’da bulunan bir hastanenin çocuk acil servisine zehirlenme ile başvuran çocukların özelliklerini değerlendirmek amacıyla gerçekleştirildi. Gereç ve Yöntem: Retrospektif türdeki bu araştırmanın örneklemi bir yıl içerisinde zehirlenme ile çocuk acil servise başvuran 326 çocuktan oluştu. Araştırma verileri ‘Veri Toplama Formu’ aracılığıyla, bilgisayar ortamında kayıtlı hasta dosyalarından elde edildi. Veriler tanımlayıcı istatistikler (yüzde, ortalama, standart sapma) ve Pearson Ki-Kare testi, Fisher’s Exact test, Yates Ki-Kare (Continuity Correction) testleri ile değerlendirildi. Bulgular: Zehirlenen çocukların %53,7’sinin kız, yaş ortalamasının 4,99±4,86 yıl olduğu bulundu. Çocukların en fazla ilaç (%58) ve deterjan (%23,9) ile zehirlendiği belirlendi. Çocukların çoğunluğunun (%87,7) kazayla zehirlendiği ve çoğunluğuna (%89,9) semptomatik tedavi uygulandığı saptandı. Başvuruların %58’inin salgının ikinci altı ayında yapıldığı bulundu. Salgının ilk altı ayında 2-4 yaş ve 5-12 yaş aralığındaki çocukların, salgının ikinci altı ayında ise 0-1 yaş aralığındaki çocukların acil servise başvuru oranlarının daha fazla olduğu saptandı (p<0,05). Sonuç: Çocukluk döneminde sık karşılaşılan zehirlenmenin, COVID-19 salgını sırasında çocuk acil servise yapılan başvuruların önemli bir kısmını oluşturduğu bulundu. Çocuklarda zehirlenmeleri önlemek ve bu konudaki farkındalığı artırmak amacıyla hemşirelerin ebeveynlere eğitim vermesinin yararlı olacağı düşünülmektedir

Anahtar Kelimeler

• zehirlenme
• COVID-19
• salgın
• çocuk acil

Kaynakça

1. Öztoprak Ü, Energin MV. Çocuk acil servisine zehirlenme nedeniyle başvuran olguların değerlendirilmesi. J Contemp Med. 2020;10(4):585- 90. DOI: 10.16899/jcm.679961.
2. T.C. Sağlık Bakanlığı Halk Sağlığı Genel Müdürlüğü. Ulusal Zehir Danışma Merkezi (UZEM) Raporları 2014-2020 Yılları. Ankara; 2021. Available from: https://hsgm.saglik.gov.tr/depo/kurumsal/yayinlarimiz/Raporlar/Uzem/uzem_raporlari_2014-2020.pdf
3. Gummin DD, Mowry JB, Spyker DA, Brooks DE, Osterthaler KM, Banner W. 2017 Annual Report of the American Association of Poison Control Centers’ National Poison Data System (NPDS): 35th Annual Report. Clin Toxicol (Phila). 2018;56(12):1213-415. DOI:10.1080/15563650.2018.1533727.
4. Alpago H, Alpago Oduncu D. Koronavirüs salgınının sosyoekonomik sonuçları. IBAD Sosyal Bilimler Dergisi. 2020;8(Güz):99-114. DOI:10.21733/ibad.716444.
5. who.int [ınternet]. World Health Organization, Advice for the public: Coronavirus disease (COVID-19); 2022 [cited 2022 June 22]. Available from: https://www.who.int/emergencies/diseases/novelcoronavirus-2019/advice-for-public
6. Chang A, Schnall AH, Law R, Bronstein AC, Marraffa JM, Spiller HA, et al. Cleaning and disinfectant chemical exposures and temporal associations with COVID-19 - National Poison Data System, United States, January 1, 2020-March 31, 2020. MMWR Morb Mortal Wkly Rep 2020;69:496-8. DOI: 10.15585/mmwr.mm6916e1.
7. Chary MA, Overbeek DL, Papadimoulis A, Sheroff A, Burns MM. Geospatial correlation between COVID-19 health misinformation and poisoning with household cleaners in the Greater Boston Area. Clin Toxicol (Phila). 2021;59(4):320-5. DOI: 10.1080/15563650.2020.
8. Akça SÖ, Çankaya T, Aydın Z. 0-6 yaş grubu çocuğu olan annelerin ev kazalarına yönelik güvenlik önlemlerini tanılama düzeyleri ve annelere verilen ev kazalarına yönelik eğitimin etkisi. J Contemp Med. 2017;7(1):50-7. DOI: 10.16899/gopctd.299084.

9. Büyük ET, Çavuşoğlu F, Teker E. Sıfır altı yaş arası çocuğu olan annelerin ev kazalarına yönelik güvenlik önlemlerinin tanılanması. DÜ Sağlık Bil Enst Derg. 2015;5(3):17-22.
10. Yıldırım N, Kubilay G. 1-4 yaş çocuklarına yönelik ev kazalarını önleme programının etkinliği. HUHEMFAD. 2016;3(2):1-13.
11. İldeş EN. 2012-2018 yılları arasında çocuk yoğun bakım ünitesine yatırılan akut zehirlenme vakalarının değerlendirilmesi [specialization thesis]. [Bolu]: Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi; 2019. 1 p.
12. Uludağ Ö, Tutak A, Doğukan M, Kaya R, Şahin Tutak A, Çelik M. Characteristics of poisoning cases in Adiyaman city. Dicle Med J. 2015;42(3):284-8. DOI: 10.5798/diclemedj.0921.2015.03.0575.
13. Çolak A. Çocuk acil servisine 2017-2019 yılları arasında başvuran zehirlenme olgularının değerlendirilmesi [specialization thesis]. [Ankara]: Sağlık Bilimleri Üniversitesi; 2020. 49 p.
14. Yimaer A, Chen G, Zhang M, Zhou L, Fang X, Jiang W. Childhood pesticide poisoning in Zhejiang, China: a retrospective analysis from 2006 to 2015. BMC Public Health. 2017;17(1):602-3. DOI: 10.1186/s12889- 017-4505-3.
15. Suting E, Bhaskar V, Batra P. Changing epidemiology of poisoning in children: A retrospective study from a tertiary care center in New Delhi, India. Indian J Public Health. 2021;65(4):400-2. DOI: 10.4103/ijph. IJPH_234_21.
16. Berta GN, Di Scipio F, Bosetti FM, Mognetti B, Romano F, Carere ME, et al. Childhood acute poisoning in the Italian North-West area: A six-year retrospective study. Ital J Pediatr. 2020;46(1):83. DOI: 10.1186/s13052- 020-00845-0.
17. Herrera-Melendez AL, Acquarone D, Kreutz R. Disinfectant exposures in children under age 6 in Germany during the COVID-19 pandemic-An analysis of cases reported to the poison ınformation center of the Charité Hospital, Berlin. Dtsch Arztebl Int. 2021;118(17):300-1. DOI: 10.3238/ arztebl.m2021.0185.
18. Rosenman KD, Reilly MJ, Wang L. Calls to a state poison center concerning cleaners and disinfectants from the onset of the COVID-19 pandemic through April 2020. Public Health Rep. 2021;136(1):27-31. DOI: 10.1177/0033354920962437.
19. Şenses O. 2014-2019 yılları arası çocuk acil servisine başvuran zehirlenme vakalarının epidemiyolojik, demografik özelliklerinin ve klinik izlemlerinin incelenmesi [specialization thesis]. [Kırıkkale]: Kırıkkale Üniversitesi; 2020. 74 p.
20. Bulut M, Küçük Alemdar D, Bulut A, Tekin E, Çelikkalkan K. Evaluation of accidental and intentional pediatric poisoning: Retrospective analysis in an emergency department of Turkey. J Pediatr Nurs. 2022;63:e44-e49. DOI: 10.1016/j.pedn.2021.10.015.
21. Lee J, Fan NC, Yao TC, Hsia SH, Lee EP, Huang JL, et al. Clinical spectrum of acute poisoning in children admitted to the pediatric emergency department. Pediatr Neonatol. 2019;60(1):59-67. DOI: 10.1016/j. pedneo.2018.04.001.
22. Yorulmaz A, Akbulut H, Yahya İ, Aktaş R, Emiroğlu HH, Peru H. Çocuk acil servisine zehirlenme nedeni ile başvuran olguların geriye dönük olarak değerlendirilmesi. J Pediatr Emerg Intensive Care Med. 2017;4:96- 103. DOI: 10.4274/cayd.41636.
23. Khudair IF, Jassim Z, Hanssens Y, Alsaad WA. Characteristics and determinants of adult patients with acute poisoning attending the accident and emergency department of a teaching hospital in Qatar. Hum Exp Toxicol. 2013;32(9):921-9. DOI: 10.1177/0960327113479043.
24. Bacha T, Tilahun B. A cross-sectional study of children with acute poisoning: A three-year retrospective analysis. World J Emerg Med. (2015);6(4):265-9. DOI: 10.5847/wjem.j.1920-8642.2015.04.003.
25. Moon J, Chun B, Cho Y, Lee S, Jung E. Characteristics of emergency department presentations of pediatric poisoning between 2011 and 2016: A retrospective observational study in South Korea. Pediatr Emerg Care. 2021;37(5):e261-e268. DOI: 10.1097/PEC.0000000000001668.
26. Kesebir F. Çocuk acil servisimize başvuran zehirlenme vakalarının değerlendirilmesi [specialization thesis]. [Konya]: Necmettin Erbakan Üniversitesi; 2020. 45 p.
27. Zhang EWJ, Davis A, Finkelstein Y, Rosenfield D. The effects of COVID-19 on poisonings in the paediatric emergency department. Paediatr Child Health. 2022;27(Suppl 1):S4-S8. DOI: 10.1093/pch/ pxab100.
28. Babić Ž, Turk R, Macan J. Toxicological aspects of increased use of surface and hand disinfectants in Croatia during the COVID-19 pandemic: A preliminary report. Arh Hig Rada Toksikol. 2020;71(3):261-4. DOI: 10.2478/aiht-2020-71-3470.
29. McLoughlin AB, Gould MS, Malone KM. Global trends in teenage suicide: 2003-2014. QJM. 2015;108(10):765-80. DOI: 10.1093/qjmed/ hcv026.
30. Erkozan MF. Çocukluk çağı zehirlenmelerinin retrospektif analizi [specialization thesis]. [Diyarbakır]: Dicle Üniversitesi; 2013. 47 p.