Çevrimiçi Eğitimin Çocuk Hemşireliği Yeterliliğine Etkisi: Yarı Deneysel Bir Araştırma

Öz

Amaç: Çalışmada hemşirelik öğrencilerine çevrimiçi eğitim ile çocuk sağlığı ve hastalıkları hemşireliği dersi kapsamında verilen eğitiminin çocuk hemşireliği yeterliliğine etkisini araştırmak amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışma tek grup ön test- son test desenli yarı deneysel araştırma olarak yapıldı. Araştırmanın örneklemini Karadeniz bölgesindeki bir üniversitede 2020-2021 eğitim-öğretim yılında çocuk sağlığı ve hastalıkları hemşireliği dersini çevrimiçi Google Classroom aracılığıyla alan 113 öğrenci oluşturmuştur. Verilerin toplanmasında “Öğrenci Bilgi Formu”, “E-Öğrenme Sürecine İlişkin Hazır Bulunuşluk ve Beklenti Ölçeği”, “Çocuk Hemşireliği Yeterlilik Ölçeği (ÇHYÖ)” kullanılmıştır. Araştırma verileri SPSS 22.00 paket programı kullanılarak analiz edilmiş olup demografik verilerin tanımlayıcı istatistikleri yapılmıştır. Skewness- Kurtosis değerleri doğrultusunda normallik analizleri yapılarak eğitim öncesi ve eğitim sonrası ölçek puanlarının karşılaştırılmasında parametrik (bağımlı örneklem t testi) ve non-parametrik testler (Wilcoxon İşaretli sıralar testi) kullanılmıştır. Bulgular: Hemşirelik öğrencilerinin yaş ortalaması 20,97±0.98 ve %75,20’si kız öğrencidir. Hemşirelik öğrencilerinin %51,30’u çocuk hastaya bakım vermekten endişelendiğini ifade etmiştir. Öğrencilerinin %47,80’i çevrimiçi eğitimi etkili bulduğunu, %87,6’sı bu süreçte çevrimiçi eğitim ile ilgili sorun yaşadığını belirtmiştir. Öğrencilerin çocuk sağlığı ve hastalıkları hemşireliği dersi öncesi ÇHYÖ’den aldıkları toplam puan ortalamaları ile ders sonrası ölçek toplam puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmıştır (p<0.05). Hemşirelik öğrencilerine derslerden önce uygulanan e-öğrenme sürecine ilişkin hazır bulunuşluk, beklenti ve memnuniyet ölçeği toplam puanları ile derslerden sonra uygulanan ölçeğin toplam puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark belirlenmemiştir (p=0.725, p=0.211) Sonuç: Pandemi sürecinde çevrimiçi eğitim yoluyla işlenen çocuk sağlığı ve hastalıkları hemşireliği derslerinin öğrencilerin çocuk hemşireliği yeterliliğini arttırdığı ancak öğrencilerin e-öğrenme hazır bulunuşluk, beklenti ve memnuniyet düzeylerinde herhangi bir değişim olmadığı saptanmıştır

Anahtar Kelimeler

• Çocuk Hemşireliği
• yeterlilik
• çevrimiçi eğitim
• hemşirelik öğrencisi

The Effect of Online Education on Pediatric Nursing Competency: A Quasi-Experimental Study

Öz

Objective: The aim of this study was to investigate the effect of pediatric nursing education given to nursing students via distance and online education on pediatric nursing competency. Material and Method: The sample of the study, which was planned as a quasi-experimental study with a pretest-posttest pattern, consists of 113 students who took pediatric nursing course in the form of online through Google Classroom in the 2020-2021 academic year at a university. “Student Information Form”, “Readiness and Expectation Scale for E-Learning Process”, and “Pediatric Nursing Competency Scale (PNCS)” were used to collect data. Data were analyzed using SPSS 22.00 package program and descriptive statistics of demographic data were made. Parametric (paired sample t test) and non-parametric (Wilcoxon signed-rank test) tests were used to compare the scale scores before and after the education by performing normality analyzes in line with the Skewness-Kurtosis values. Results: The mean age of the nursing students was 20,97±0,98 years, and 75,20% of them were women. 51,30% of them were anxious about giving care. 47,80% of the students stated that distance education was effective. During the online education process, 87,60% of nursing students had problems with education. A statistically significant difference was found between the total mean scores which the students got from the (PNCS) before the pediatric nursing course and after it (p=0.000). There was no statistically significant difference between the total scores of the readiness, expectation, and satisfaction scales regarding the e-learning process applied to the nursing students before the classes and afterward (p=0.725, p=0.211). Conclusion: It was determined that the pediatric nursing courses taught through distance online education during the pandemic process increased the pediatric nursing competency of the students, but there was no change in the e-learning readiness, expectation and satisfaction levels of the students.

Anahtar Kelimeler

• Pediatric nursing
• comptency
• online education
• nursing student

Kaynakça

1. Statista. Total number of school aged children worldwide from 1950 to 2100, by age group. https://www.statista.com/statistics/914490/ school-aged-children-worldwide-age-group/ Erişim tarihi: 21.04.2020
2. Carlson KL. Re-envisioning pediatric nursing education. The American Journal of Maternal/Child Nursing. 2012;37(6):379-84.
3. Mott S, Fogg N, Foote N, Hillier M, Lewis DA, McDowell BM, et al. Society of Pediatric Nurses' core competencies for the pediatric nurse. Journal of Pediatric Nursing. 2018;38: 142-44. DOİ: 10.1016/j.pedn.2017.11.006.
4. Hemşirelik Ulusal Çekirdek Eğitim Programı (HUÇEP) 2014. Erişim tarihi: 25 Mart 2020 http://hemed.org.tr/dosyalar/pdf/hucep-2014.pdf.
5. Kocaman G, Yürümezoğlu HA. Türkiye’de hemşirelik eğitiminin durum analizi: Sayılarla hemşirelik eğitimi 1996-2015. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi. 2015;(3):255-62.
6. Yücel ŞÇ, Güler EK, Khorshid L. İki Farkli Eğitim Sistemi İle Öğrenim Gören Hemşirelik Son Sinif Öğrencilerinin Hemşirelik Mesleğini Algilama Durumlarinin Karşilaştirilmasi. Ege Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi. 2011;27(3):1-8.
7. Temel AB, Dönmez RÖ. Klasik eğitim ve entegre eğitim modeli ile öğrenim gören hemşire öğrencilerin kişisel değerlerinin karşılaştırılması. Ege Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi. 2013;29(1):30-44.
8. Kılıç HF. Hemşirelik öğrencilerinin eğitim stresi ve mesleki benlik saygısı arasındaki ilişki. Hacetttepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi. 2018;5(1): 49-59.

9. Bowling AM, Cooper R, Kellish A, Kubin L, Smith T. No evidence to support number of clinical hours necessary for nursing competency. Journal of Pediatric Nursing. 2018;39:27-36.
10. Mutlu B, Azak M, Kalaycı S. Çocuk sağlığı ve hastalıkları hemşireliği dersini almış öğrencilerin klinik rahatlık ve endişe durumu ile öz yeterlilik algısı arasındaki ilişkinin incelenmesi. OPUS International Journal of Society Researches. 2020;15(26):4293-4315. DOİ: 10.26466/ opus.659694.
11. Dünya Sağlık Örgütü, World Health Organization (WHO). Transforming and scaling up health professional education and training. Policy Brief on Regulation of Health Professions Education. 2013 Erişim adresi: http://whoeducationguidelines.org/sites/default/files/uploads
12. Dünya Sağlık Örgütü, World Health Organization (WHO). Director- General’s opening remarks at the media briefing on COVID19 -March 2020 https://www.who.int/director-general/speeches/detail/who-director-general-s-opening-remarks-at-the-media-briefing-on-covid- 19---11-march-2020
13. Şanlı D, Uyanık G, Ünsal Avdal E. COVID-19 Pandemi sürecinde dünyada hemşirelik eğitimi. İzmir Kâtip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi. 2021;6(1):55-63.
14. Hemşirelik Eğitimi Derneği (HEMED). Önemli duyuru 2020 Erişim tarihi: 25 Mart 2021 http://www.hemed.org.tr/onemli-duyuru/.
15. Seven M, Abban S. COVID-19 pandemi sürecinde uzaktan hemşirelik eğitimi: uluslararası deneyim. İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi. 2021;6 (1): 29-32.
16. Uzelli Yılmaz D. Covid-19 pandemi sürecinde hemşirelik beceri öğretiminin sürdürülmesine yönelik hemşire eğitimcilerinin deneyimleri: Kanada McMaster Üniversitesi Örneği. Acıbadem Universitesi Sağlık Bilim Dergisi. 2021;12(2):425-31.
17. Kürtüncü M, Aylin K. Covid-19 pandemisi döneminde hemşirelik öğrencilerinin uzaktan eğitim konusunda yaşadıkları sorunlar. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi. 2020;7(5):66-77.
18. Diab GMAEH, Elgahsh NF. E-learning during covid-19 pandemic: obstacles faced nursing students and its effect on their attitudes while applying it. American Journal of Nursing. 2020;9(4):300-14.
19. Subedi S, Nayaju S, Subedi S, Shah SK, Shah JM. Impact of e-learning during COVID-19 pandemic among nursing students and teachers of Nepal. Internafional Journal of Science and Healthcare Research. 2020;5(3):68-76.
20. Oermann MH, Lukomski AP. Experiences of students in pediatric nursing clinical courses. J Spec Pediatr.Nurs. 2001;(2):65-72.
21. Al-Qaaydeh S, Lassche M, Macintosh CI. Exploratory factor analysis of the Pediatric Nursing Student Clinical Comfort and Worry Assessment Tool. J Pediatr Nurs. 2012;(5): 39-43.
22. Gülbahar Y. Study of developing scales for assessment of the levels of readiness and satisfaction of participants in e-learning environments. Journal of Faculty of Educational Sciences. 2012;5(2):119-37.
23. Lassche M, Al-Qaaydeh S, Macintosh C, Black M. Identifying changes in comfort and worry among pediatric nursing students following clinical rotations. J.Pediatr Nurs. 2013;28(1):48-54.
24. Bang KS, Chae SM, Yu JY, Song MK, Lee JH. Comparison of professional self-concept, clinical nursing competence, and practicum satisfaction between nursing students with and without pediatric nursing clinical preceptorship. The Journal of Korean Academic Society of Nursing Education. 2020;19(3):396–404. DOİ: 10.5977/jkasne.2013.19.3.396.
25. Alqahtani N, Innab A, Bahari G.Virtual education during COVID-19: exploring factors associated with e-learning satisfaction among Saudi nursing students. Nurse Education. 2021;46(2):18-22. DOİ: 10.1097/ NNE.0000000000000954.
26. Bektaş İ, Bektaş M, Ayar D. Developing and evaluating the psychometric properties of the pediatric nursing competency scale for nursing students. Florence Nightingale Journal of Nursing. 2020;28:133- 42. DOİ: 10.5152/FNJN.2020.19065.
27. Liu WI, Rong JR, Liu CY. Using evidence-integrated e-learning to enhance case management continuing education for psychiatric nurses: a randomised controlled trial with follow-up. Nurse Education Today. 2014;34(11):1361-367.
28. Badiei M, Gharib M, Zolfaghari M, Mojtahedzadeh R. Comparing nurses' knowledge retention following electronic continuous education and educational booklet: a controlled trial study. Medical journal of the Islamic Republic of Iran. 2016;30:364.
29. Cook NF, McAloon T, O'Neill P, Beggs R. Impact of a web based interactive simulation game (PULSE) on nursing students' experience and performance in life support training—A pilot study. Nurse Education Today. 2012;32(6):714-20.
30. Harerimana A, Mtshali NG. Conceptualisation of e-learning in nursing education in the context of Rwanda. Journal of Nursing Education and Practice. 2020;10(6):26.
31. Coopasami M, Knight S, Pete M. E-learning readiness amongst nursing students at the Durban University of Technology. Health SA Gesondheid. 2017;22:300-6. DOİ:10.4102/hsag.v22i0.1059.
32. Button D, Harrington A, Belan I. E-learning & information communication technology (ICT) in nursing education: A review of the literature. Nurse Education Today. 2014;34(10):311-1323.
33. Bektaş İ, Yardımcı F. The effect of web‐based education on the self‐confidence and anxiety levels of paediatric nursing interns in the clinical decision‐making process. Journal of Computer Assisted Learning. 2018;34(6):899-906.
34. Mehrdad N, Zolfaghari M, Bahrani N, Eybpoosh S. Learning outcomes in two different teaching approach in nursing education in Iran: e-learning versus lecture. Acta Medica Iranica. 2011;49(5): 296-301.
35. Keskin M, Özer D. COVID-19 sürecinde öğrencilerin web tabanlı uzaktan eğitime yönelik geri bildirimlerinin değerlendirilmesi. İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi. 2020;5(2):59- 67.
36. Taylan S, Özkan İ, Yeniğün SC. Nursing students’ experiences of operating room practice conducted through distance education within the scope of social cognitive career theory during the COVID-19 pandemic: A phenomenological qualitative study. Interactive Learning Environments. 2022;1-12. DOİ:10.1080/10494820.2022.2107684.