The Effect of Occupational Therapy Applied to Older Adults on Quality of Life, Life Satisfaction, Happiness

Öz

Objective: The aim of this study is to examine the effects of occupational therapy applied to individuals who are members of retirement homes on quality of life, life satisfaction and happiness levels. Material and Methods: The study was conducted between September 2024 and January 2025 with a total of 101 elderly volunteers, 33 women and 68 men, with an average age of 73.04±5.42, who were members of retirement homes. In the randomized controlled study, the participants were divided into two groups: an occupational therapy group of 50 and a control group of 51. The occupational therapy group received a program consisting of 5 sessions of physical and 5 sessions of mental occupational activities. Assessments were performed before the therapy and after the tenth session using the SF-12 Quality of Life Scale, Satisfaction with Life Scale, and Oxford Happiness Scale. Results: It was observed that 67.3% of the individuals who participated in the study were male, 73.3% were married, 94.1% had children and 89.1% of the participants had expenses exceeding their income. In the occupational therapy group, significant increases in quality of life, life satisfaction and happiness levels were observed after the therapy (p<0.05). No significant change was found in these parameters in the control group (p0.05). Conclusion: Occupational therapy is an effective method to improve the quality of life and happiness levels of individuals. The therapies supported the physical and mental health of the participants, strengthened their social relationships and increased their satisfaction with life. Regular implementation of such therapies can contribute to a healthy and active aging process for individuals. It is recommended that local governments expand such programs.

Anahtar Kelimeler

• Occupational therapy
• happiness
• life satisfaction
• quality of life
• older people

Yaşlı Bireylere Uygulanan Meşguliyet Terapisinin Yaşam Kalitesi, Yaşam Doyumu ve Mutluluk Üzerine Etkisi

Öz

Amaç: Bu çalışmanın amacı emekli evlerine üye yaşlı bireylere uygulanan meşguliyet terapisinin yaşam kalitesi, yaşam doyumu ve mutluluk düzeylerine etkisini incelemektir. Gereç ve Yöntem: Çalışma Eylül 2024-Ocak 2025 tarihleri arasında emekli evlerine üye yaş ortalaması 73,045,42 olan 33 kadın 68 erkek toplam 101 gönüllü yaşlı birey ile gerçekleştirilmiştir. Randomize kontrollü şekilde yürütülen çalışmada katılımcılar, 50 kişilik meşguliyet terapisi grubu ve 51 kişilik kontrol grubu olarak ikiye ayrılmıştır. Meşguliyet terapisi grubu, 5 seans fiziksel ve 5 seans zihinsel meşguliyet aktivitelerden oluşan bir program uygulanmıştır. Terapinin başında ve onuncu seansın sonunda katılımcılara SF-12 Yaşam Kalitesi Ölçeği, Yaşam Doyumu Ölçeği ve Oxford Mutluluk Ölçeği uygulanmıştır. Bulgular: Çalışmaya katılan bireylerin %67,3’ü erkek, %73,3’ü evli, %94,1’i çocuk sahibi ve %89,1’inin geliri giderine göre az olduğu gözlenmiştir. Meşguliyet terapisi grubunda, terapi sonrası yaşam kalitesi, yaşam doyumu ve mutluluk düzeylerinde anlamlı artışlar gözlenmiştir (p<0,05). Kontrol grubunda ise bu parametrelerde anlamlı bir değişiklik saptanmamıştır (p0,05). Sonuç: Çalışmamız sonucunda meşguliyet terapilerinin, yaşlı bireylerin yaşam kalitesini ve mutluluk düzeyini artırmada etkili bir yöntem olduğu saptanmıştır. Terapiler, katılımcıların fiziksel ve zihinsel sağlıklarını desteklemiş, sosyal ilişkilerini güçlendirmiş ve yaşamdan aldıkları doyumu artırmıştır. Bu tür terapilerin düzenli olarak uygulanması, yaşlı bireylerin sağlıklı ve aktif bir yaşlanma süreci geçirmelerine katkı sağlayabilir. Yerel yönetimlerin bu tür programları yaygınlaştırması önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Meşguliyet terapisi
• mutluluk
• yaşam doyumu
• yaşam kalitesi
• yaşlı

Kaynakça

1. tuik.gov [Internet]. TÜİK 2023 İstatistiklerle Yaşlılar; 2023 [cited 2025 Mach 10]. Available from: https://data.tuik.gov.tr/.
2. Zıplar ÜT. Dünyada ve Türkiye’de yaşlılık hizmetleri. Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi.2015; 6(2):173-94.
3. Kankaya H, Karadakovan A. Yaşlı bireylerde günlük yaşam aktivite düzeylerinin yaşam kalitesi ve yaşam doyumuna etkisi. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi.2017;6(4):21-9.
4. Walder K, Bissett M, Molineux M, Whiteford G. Understanding professional identity in occupational therapy: A scoping review. Scand J Occup Ther. 2022 ;29(3):175-197. DOI: 10.1080/11038128.2021.1974548.
5. De Coninck L, Bekkering GE, Bouckaert L, Declercq A, Graff MJL, Aertgeerts B. Home- and community-based occupational therapy improves functioning in frail older people: A Systematic review. J Am Geriatr Soc.2017;65(8):1863-9. DOI: 10.1111/jgs.14889.
6. Stark SL, Somerville EK, Morris JC. In-Home occupational performance evaluation. Am J Occup Ther. 2010;64(4):580-9. DOI: 10.5014/ajot.2010.08065.
7. Çetiner H. Sağlık rekreasyonu kapsamında terapatik rekreasyon uygulamaları. Journal of Recreation and Tourism Research.2019;6(4):405-11.
8. Çokşen M, Gürbüz PG. Huzurevinde kalan yaşlılarda rekreatif etkinliklerin aktivite teorisi kapsamında uygulanabilirliğinin incelenmesi. 5, Uluslararası Spor Bilimleri Öğrenci Çalışmaları.2023:25-36.

9. Friedman SM. Lifestyle (Medicine) and healthy aging. Clin Geriatr Med.2020;36(4):645-53. DOI: 10.1016/j.cger.2020.06.007.
10. Diener E, Emmons RA, Larsem RJ, Griffin S. The satisfaction with life scale. J Pers Assess.1985;49(1):71-5. DOI: 10.1207/s15327752jpa4901_13.
11. Dağlı A, Baysal N. Yaşam doyumu ölçeğinin Türkçe’ye uyarlanması: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi. 2016;15(59).
12. Ware J Jr, Kosinski M, Keller SD. A 12-Item Short-Form Health Survey: construction of scales and preliminary tests of reliability and validity. Med Care;34(3):220-33. DOI: 10.1097/00005650-199603000-00003.
13. Soylu C, Kütük B. Reliability and validity of the Turkish version of SF-12 Health Survey. Turk Psikiyatri Dergisi.2022;33(2):108-17.
14. Hills P, Argyle M. The Oxford Happiness Questionnaire: a compact scale for the measurement of psychological well-being. Pers Individ Dif.2002;33(7):1073-82.
15. Doğan T, Çötok NA. Oxford mutluluk ölçeği kısa formunun Türkçe uyarlaması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi.2011;4(36):165-172.
16. who.int. [Internet]. World Health Organization. Ageing and health. 2021. [cited 2025 Mach 15] Available from: https://www.who.int/.
17. Arslan M, Ekren E. Yaşlı kişilerin sağlığı ve etkinlikleri için terapi bahçeleri.Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 2017;3(2), 361-373.
18. De Coninck L, Bekkering GE, Bouckaert L, Declercq A, Graff MJL, Aertgeerts B. Home- and community-based occupational therapy improves functioning in frail older people: A Systematic review. J Am Geriatr Soc.2017;65(8):1863-9. DOI: 10.1111/jgs.14889.
19. Doğan E, Yücer HM. Koruyucu/Önleyici sosyal hizmette güçlendirme temelli bir yaklaşım: Yeşil sosyal hizmet. Sürdürülebilir Çevre Dergisi. 2024;4(2):124-37.
20. Savaş S. Avrupa ve dünyada gündüz bakım evleri. Akademik Geriatri Dergisi.2010;132-36.
21. Johnson CD. Therapeutic recreation treats depression in the elderly.Home Health Care Serv. 2020;18(2):79-90. DOI:10.1300/j027v18n02_05.
22. Corley J, Okely JA, Taylor AM, Page D, Welstead M, Skarabela B, etal. Home garden use during COVID-19: Associations with physicaland mental wellbeing in older adults. J Environ Psychol.2021;73:101545.DOI: 10.1016/j.jenvp.2020.101545.
23. Sevil T, Şimşek Y. Yaşlıların boş zaman aktivitelerine katılımlarındaalgıladıkları boş zaman tatmininin demografik özelliklere göreanalizi. GSI Journals Serie A: Advancements in Tourism Recreation and Sports Sciences.2019;1(2):54-70.
24. Ilkım M, Tanır H, Özdemir M, Bozkurt İ. The effect of physical activityon level of anger among individuals with Autism. Türk Spor veEgzersiz Dergisi.2018;20(3):216-9.
25. Tütüncü Ö. Rekreasyon ve rekreasyon terapisinin yaşamkalitesindeki rolü. Anatolia: Turizm AraştırmalarıDergisi.2012;23(2):248-52.
26. Cuevas-Lara C, Izquierdo M, Gutiérrez-Valencia M, Marín-Epelde I,Zambom-Ferraresi F, Contreras-Escámez B, et al. Effectiveness ofoccupational therapy interventions in acute geriatric wards: Asystematic review. Maturitas.2019;127:43-50. DOI:10.1016/j.maturitas.2019.06.005.
27. Kim EJ, Kang HW, Park SM. A Meta-Analysis on the effects of therapeutic recreation programs for the elderly. Int J Environ Res Public Health.2020;17(20):7367. DOI: 0.3390/ijerph17207367.
28. Kim H. The effectiveness on sociality and social relationship by therapeutic recreation based on partner and group activity in the institutionalized elderly. J Exerc Rehabil.2018;14(3):356-60.DOI: 10.12965/jer.1836216.1.
29. Turan FG. Bir iş-uğraş terapisi olarak yemek terapisinin huzurevinde yaşayan kadın yaşlılarda ortaya çıkan depresyon ve anksiyete düzeyleri üzerindeki etkisinin incelenmesi. The Journal of Academic Social Science.2018;85(85):639-48.
30. Kurap Öcebe D, Kolcu M, Uzun K. Müzik terapi ve yaşlı sağlığı. Health Sciences Journal of Nursing. 2019;1(2):112-5.
31. Karkou V, Aithal S, Richards M, Hiley E, Meekums B. Dance movement therapy for dementia. Cochrane Database Syst Rev.2023;8. DOI: 10.1002/14651858.CD011022.