The Impact of Digitalization on Healthcare Policies: A Comparison Between Türkiye and Europe

Öz

Objective: The present research investigates how digital transformation data is reflected in health policies in Turkey and selected European Union member states through a comparative perspective. Particular attention is directed to electronic health records, remote health services, artificial intelligence–based clinical decision-support systems, and data governance indicators. By analysing statistical evidence on digital transformation, the study seeks to identify similarities and differences in policy implications between Turkey and the European Union context. Material and Methods: This study employs a comparative approach based on secondary data obtained from the World Health Organization, the Organization for Economic Co-operation and Development, the European Commission, and the health ministries of the respective countries. The analysis uses policy documents, adoption statistics, and legal frameworks to assess the scope and modes of digital health implementation. Results: Turkey has quickly built up its digital health systems using national platforms like e-Nabız and the Central Physician Appointment System (MHRS), which allow for wide coverage of the population. In the EU, countries have taken on decentralized but standardized models shaped by the EHDS with a focus on interoperability and privacy. Turkey's centralized model has led to fast growth but still falls short in regulation, security, and equity. European systems are developing more slowly but are based on stronger legal and ethical foundations. A hybrid path might combine the best of both worlds. Conclusion: Digitalization has had a strong impact on health policy in both contexts. Cross-national policy learning, particularly regarding artificial intelligence integration, data protection, and governance, offers an avenue through which the inclusiveness of digital health systems can be strengthened and expanded.

Anahtar Kelimeler

• Digital Health
• Health Policy
• Public Health

Etik Beyan

All data used in this study are publicly available, aggregated, and anonymized statistical data. Since no individual-level personal data were collected, the study was conducted in accordance with the ethical principles outlined in the Declaration of Helsinki and complies with Türkiye’s Personal Data Protection Law (KVKK). No experimental intervention or human subject data collection process requiring institutional ethics committee approval was involved.

Dijitalleşmenin Sağlık Politikalarına Etkileri: Türkiye ve Avrupa Birliği Ülkeleri Karşılaştırması

Öz

Amaç: Bu araştırma, dijital dönüşüm verilerinin Türkiye ve seçilmiş Avrupa Birliği üye ülkelerindeki sağlık politikalarında nasıl yansıtıldığını karşılaştırmalı bir bakış açısıyla incelemektedir. Elektronik sağlık kayıtları, uzaktan sağlık hizmetleri, yapay zeka tabanlı klinik karar destek sistemleri ve veri yönetişimi göstergelerine özel önem verilmektedir. Dijital dönüşümle ilgili istatistiksel verileri analiz ederek, bu çalışma Türkiye ve Avrupa Birliği bağlamında politika uygulamalarındaki benzerlik ve farklılıkları belirlemeyi amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma, Dünya Sağlık Örgütü, Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü, Avrupa Komisyonu ve ilgili ülkelerin sağlık bakanlıklarından elde edilen ikincil verilere dayalı karşılaştırmalı bir yaklaşım kullanmaktadır. Değerlendirme, dijital sağlık uygulamalarının kapsamını ve yöntemlerini değerlendirmek için politika belgeleri, uygulama istatistikleri ve yasal çerçeveleri kullanmaktadır Bulgular: Türkiye, e-Nabız ve Merkezi Hekim Randevu Sistemi (MHRS) gibi merkezi olarak yönetilen platformlar aracılığıyla dijital sağlık altyapısını hızla genişleterek geniş bir nüfusu kapsama alanına almıştır. AB genelinde ülkeler, EHDS tarafından şekillendirilen, birlikte çalışabilirlik ve gizliliğe öncelik veren merkezi olmayan ancak standartlaştırılmış modeller benimsemiştir. Türkiye'nin merkezi modeli hızlı büyümeyi teşvik etmiş olsa da, düzenleyici denetim, güvenlik ve adalet konusunda eksikliklerle karşılaşmaya kalmaya devam etmektedir. Avrupa sistemleri daha yavaş ilerlemektedir ama yasal ve etik açıdan daha sağlam temellere sahiptir. Hibrit bir yol, her ikisinin de güçlü yönlerini bir araya getirebilir. Sonuç: Ülkeler arası politika öğrenimi, özellikle yapay zeka entegrasyonu, veri koruma ve yönetişim gibi alanlarda, dijital sağlık sistemlerinin kapsayıcılığını güçlendirme ve genişletme fırsatları yaratmaktadır. Bu nedenle, gelecekteki araştırmalar bu politikaların sağlık hizmetlerinin kalitesi, eşitliği ve sürdürülebilirliği üzerindeki uzun vadeli etkilerini incelemelidir.

Anahtar Kelimeler

• Dijital Sağlık
• Sağlık Politikası
• Halk Sağlığı

Kaynakça

1. Odone A, Buttigieg S, Ricciardi W, Azzopardi-Muscat N, Staines A. Public health digitalization in Europe: EUPHA vision, action and role in digital public health. Eur J Public Health. 2019;29(Suppl 3):28–35. DOI: 10.1093/eurpub/ckz161
2. Fonda F, Galazzi A, Chiappinotto S, Justi L, Frydensberg MS, Boesen RL, et al. Healthcare system digital transformation across four European countries: a multiple-case study. Healthcare (Basel). 2023;12(1):16. DOI: 10.3390/healthcare12010016.
3. Başkavak G, Şahinol M, Kılıçtepe Ş. Interplay of global technological dynamics and local realities: Digital healthcare transformation in Turkey. Trakya Univ J Soc Sci. 2024;26(1):91–118. DOI: 10.26468/trakyasobed.1369225.
4. European Observatory on Health Systems and Policies. Digital transformation in health systems: Country insights. 2023. https://eurohealthobservatory.who.int
5. World Health Organization. Global Digital Health Monitor. 2023 https://digitalhealthmonitor.org
6. Deloitte. Digital health in Europe: Accelerating the transformation of health systems. 2022. https://www2.deloitte.com
7. T.C. Sağlık Bakanlığı. e-Nabız Kullanıcı İstatistikleri 2023. 2023. https://enabiz.gov.tr
8. TIGA. Dijital On Yıl 2024: e-Devlet Kıyaslama Raporu. https://www.tigahealth.com

9. Bundesgesundheitsministerium. ePA Fortschrittsbericht 2023. 2023. https://www.bundesgesundheitsministerium.de
10. Ministry of Social Affairs Estonia. E-Health System Overview. 2023. https://www.sm.ee
11. Nøhr C, Parv L, Kink P, Cummings E, Almond H, Nørgaard JR. Nationwide citizen access to their health data: Analysing and comparing experiences in Denmark, Estonia and Australia. BMC Health Serv Res. 2017;17:534 DOI: https://doi.org/10.1186/s12913-017-2482-y
12. WHO Regional Office for Europe. Regional digital health action plan for the WHO European Region 2023–2030. 2021. https://www.who.int/europe/publications/i/item/9789289058511
13. eHealth Netherlands. Persoonlijke Gezondheidsomgeving (PGO): Adoption statistics. 2023. https://www.rijksoverheid.nl
14. Haute Autorité de Santé (HAS). Mon espace santé: Un service numérique personnel pour le suivi de la santé. 2022. https://www.has-sante.fr
15. Ministère de la Santé et de la Prévention. e-Carté Vitale: La dématérialisation de la carte d’assurance maladie. 2024. https://solidarites-sante.gouv.fr
16. Ministero della Salute. Fascicolo Sanitario Elettronico (FSE): Linee guida operative. 2021. https://www.salute.gov.it
17. Agenzia delle Entrate. Il Sistema Tessera Sanitaria e l’infrastruttura dei servizi digitali in sanità. 2020. https://sistemats1.sanita.finanze.it
18. Centrum e-Zdrowia (CeZ). Zintegrowany Informator Pacjenta (ZIP) oraz system e-Recepta. 2020. https://www.cez.gov.pl
19. Sowada C, Sagan A, Kowalska-Bobko I, Badora-Musial K, Bochenek T, Domagala A, Dubas-Jakobczyk K, Kocot E, Mrozek-Gasiorowska M, Sitko S, Szetela AM, Szetela P, Tambor M, Wieckowska B, Zabdyr-Jamroz M, van Ginneken E. Poland: Health System Review. Health Syst Transit. 2019 Jun;21(1):1-234. PMID: 31333192.
20. OECD. Health at a Glance: Europe 2022. Paris: OECD Publishing; 2022. https://www.oecd.org
21. World Health Organization. Global Digital Health Monitor. 2023. https://digitalhealthmonitor.org
22. European Commission. eGovernment Benchmark 2023: Insight report. 2023. https://digital-strategy.ec.europa.eu
23. Serrano M, Acosta J. Governing digital health: Lessons from EU and Latin American cases. J Health Policy Technol. 2022;11(1):100632. DOI:10.1016/j.hlpt.2022.100632.
24. Campanozzi LL, Gibelli F, Bailo P, Nittari G, Sirignano A, Ricci G. The role of digital literacy in achieving health equity in the third millennium society: A literature review. Front Public Health. DOI: 10.3389/fpubh.2023.1109323.
25. Gök S, Altun B. Dijital sağlık teknolojileri ve hasta güvenliği. Sağlık Yönetimi Dergisi. 2021;25(2):45–60.
26. OECD. Health at a Glance 2023: OECD Indicators. 2023.https://www.oecd.org/en/publications/2023/11/health-at-a-glance-2023_e04f8239.html
27. Federal Ministry of Health of Germany. Elektronische Patientenakte (ePA) adoption report 2023. 2023. https://www.bundesgesundheitsministerium.de
28. Assurance Maladie. Mon espace santé: Bilan d'utilisation 2023. 2023. https://www.ameli.fr
29. eHealth Netherlands. Persoonlijke Gezondheidsomgeving (PGO): Gebruik en dekking. 2023. https://www.pgo.nl
30. Ministry of Social Affairs of Estonia. Estonian digital health system and Digilugu user statistics 2023. 2023. https://www.sm.ee/en