Yoksulluk ile Çocukların Suça Sürüklenmesi Arasındaki İlişki: Tekirdağ/Süleymanpaşa Örneğinden Ampirik Bulgular

Öz

Bu çalışmanın amacı, Tekirdağ/ Süleymanpaşa İlçesinde yaşayan suça sürüklenen çocukların sosyo-ekonomik düzeyleri ile suç işleme oranları arasında bir ilişkinin var olup olmadığını araştırmaktır. Bu maksatla öncelikle fiziksel ve sosyal çevre kapsamında çocukların suça sürüklenmeleri arasındaki ilişki, var olan literatür çerçevesinde değerlendirilmektedir. Çalışmanın ampirik kısmında ise Tekirdağ/Süleymanpaşa İlçesinde suça sürüklenen 460 çocuğun verileri analiz edilerek anne ve babanın sosyo-ekonomik ve eğitim durumları, suçun kime karşı işlendiği ve işlendiği yıl değişkenleri açısından anlamlı bir ilişki olup olmadığı araştırılmaktadır. Bulgular, suça sürüklenen çocukların işlediği suçların %67,8’inin kişiye karşı işlenen suçlardan olduğu, çocukların büyük bir çoğunluğunun (%88,9) anne ve babanın hayatta olduğu, çocukların sosyo-ekonomik statülerinin (%65,7) düşük bir seviyede olduğu, %64,2’sinin lise eğitimini aldığını göstermektedir. Alınan verilerde yıllara yönelik bir inceleme yapıldığında ise en yüksek suç oranın %40,2 ile 2022 yılında gerçekleştiği görülmektedir. Bulgular bir bütün olarak değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocukların yaşadıkları mahalleler, sahip oldukları sosyal ve beşerî sermaye ve ailelerinin sosyo-ekonomik yapısının çocukların suça sürüklenmelerinde önemli bir faktör olduğu görülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Suça sürüklenen çocuklar
• Çocuk yoksulluğu
• çocuk refahı ve suç

The Relationship Between Poverty and Juvenile Delinquency: Empirical Evidence from the Tekirdağ/Süleymanpaşa Sample

Abstract

The aim of this study is to investigate whether there is a relationship between the socio-economic levels of children who are juvenile delinquency living in Tekirdağ / Süleymanpaşa District and their crime rates. For this purpose, first of all, the relationship between the physical and social environment within the scope of children's being juvenile delinquency is evaluated within the framework of the existing literature. In the empirical part of the study, the data of 460 children who were juvenile delinquency in Tekirdağ/Süleymanpaşa District are analyzed and it is investigated whether there is a significant relationship in terms of socio-economic and educational status of parents, socio-economic and educational status, against whom the crime was committed and the year of the crime. The findings show that 67.8% of the crimes committed by children juvenile delinquency are crimes against the person, the majority of the children (88.9%) have living parents, the socio-economic level of the children (65.7%) is at a low level, and 64.2% of them have high school education. When an analysis is made for the years in the data received, it is seen that the highest crime rate was realized in 2022 with 40.2%. When the findings are evaluated as a whole; it shows that the neighborhoods where children who are juvenile delinquency live, the social and human capital they have, and the socio-economic structure of their families are important factors in children being juvenile delinquency.

Keywords

• Children juvenile delinquency
• child poverty
• child welfare and crime

Kaynakça

1. Açıkalın, N. (2008). Yoksulluk ve genç kuşakların toplumsal hareketlilik şansları: İstanbul ve Gaziantep örnekleri. Çalışma ve Toplum, 2(17), 131-154. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/2576202
2. Afşin, R. ve Öğretir Özçelik, A. D. (2018). Suça sürüklenen çocuklar ile suça sürüklenmeyen çocukların algıladıkları anne ve baba tutumları ile ebeveyn bağlanma stillerinin karşılaştırılarak incelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 17(66), 384-400. https://doi.org/10.17755/esosder.294032
3. Akduman, G., Akduman, B. ve Cantürk, G. (2007). Ergen suçluluğunda bazı kişisel ve ailesel özelliklerin incelenmesi. Türk Pediatri Arşivi, 42(4), 156-161. https://dergipark.org.tr/tr/pub/tpedar/issue/13198/159456
4. Alkire, S. ve Santos, M. E. (2014). Measuring acute poverty in the developing world: Robustness and scope of the multidimensional poverty index. World Development, 59, 251-274. https://doi.org/10.1016/j.worlddev.2014.01.026
5. Ben-Davies, M. E., Kinlaw, A., Estrada del Campo, Y., Bentley, M. E. ve Siega-Riz, A. M. (2013). Risk factors associated with the presence and severity of food insecurity in rural Honduras. Public Health Nutrition, 17(1), 5-13. https://doi.org/10.1017/S1368980013002048
6. Bilaç, Ö., Pilan, B., Ş., Orhon, Z. ve Bayrak, A, (2014). Suça sürüklenen çocukların suç ve tanı dağılımlarının incelenmesi: Kesitsel bir araştırma. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 21(2). https://www.researchgate.net/publication/299469360_SUCA_SURUKLENEN_COCUKLARIN_SUC_VE_TANI_DAGILIMLARININ_INCELENMESI_KESITSEL_BIR_ARASTIRMA
7. Bradshaw, J., Martorano, B., Natali, L. ve Neubourg, C. D. (2013). Children’s subjective well-being in rich countries. Child Indicators Research, 6, 619-635. https://doi.org/10.1007/s12187-013-9196-4
8. Cheng, T. L., Johnson, S. B. ve Goodman, E. (2016). Breaking the intergenerational cycle of disadvantage: the three-generation approach. Pediatrics, 137(6): e20152467. https://doi.org/10.1542/peds.2015-2467

9. Coulton, C. J., Crampton, D. S., Irwin, M., Spilsbury, J. C. ve Korbin, J. E. (2007). How neighborhoods influence child maltreatment: a review of the literature and alternative pathways. Child Abuse & Neglect, 31(11-12), 1117-1142. https://doi.org/10.1016/j.chiabu.2007.03.023
10. Criss, Micheal. M., ve Shaw, Daniel. S. (2005). Sibling relationships as contexts for delinquency training in low-income families. Journal of family psychology, 19(4), 592-610. https://doi.org/10.1037/0893-3200.19.4.592
11. Dong, B., Egger, P. H. ve Guo, Y. (2020). Is poverty the mother of crime? Evidence from homicide rates in China. Plos One, 15(5). https://doi.org/10.1371/journal.pone.0233034
12. Eyüboğlu, M. ve Eyüboğlu, D. (2018). Suça sürüklenen çocuklarda psikiyatrik bozukluklar, sosyodemografik özellikler ve risk faktörleri. Klinik Psikiyatri, 21(1), 7-14. https://doi.org/10.5505/kpd.2018.02997
13. Fındıklı, E., Altun, H., Şahin, N. ve Sınır, H. (2016). Suça sürüklenen çocukların suç tipleri, sosyodemografik ve klinik özellikleri. Adli Tıp Dergisi, 30(3), 196-204. https://www.atk.gov.tr/adli-tip-dergisi.html
14. Göker Z, Hesapçıoğlu S., T, Sarp K., S ve Kandil, S. T. (2006). KTU Tıp Fakültesi çocuk-ergen ruh sağlığı ve hastalıkları polikliniği’ne son iki yılda başvuran adli olguların değerlendirilmesi. Adli Tıp Dergisi, 20(3), 1-5. https://www.researchgate.net/publication/278438434_KTU_Tip_Fakultesi_Cocuk-Ergen_Ruh_Sagligi_ve_Hastaliklari_Poliklinigine_son_iki_yilda_basvuran_adli_olgularin_degerlendirilmesi
15. Güler, G., Sungur, M. Ali. ve Kütük, M. Ö. (2018). Suça sürüklenen çocukların klinik ve sosyodemografik özelliklerinin değerlendirilmesi. Adli Tıp Bülteni, 23(1), 39-46. https://cms.adlitipbulteni.com/Uploads/Article_44162/TBLM-23-39.pdf
16. Günaydın, D. (2023). Sosyal ve fiziksel çevre bağlamında çocuk yoksulluğu. Emek Araştırma Dergisi (GEAD), 14(24), 437-460. http://www.emekarastirma.org/
17. Harrell, E., Langton, L., Berzofsky, M., Couzens,, L., ve Smiley-McDonald, H. (2014). Household poverty and nonfatal violent victimization, 2008–2012. U.S. Department of Justice. https://bjs.ojp.gov/content/pub/pdf/hpnvv0812.pdf
18. Hatun, Ş. (2002). Çocuk Hakları Sözleşmesinin 13. yılında yoksulluk ve çocuklar üzerine etkileri. Türk Tabipleri Birliği. https://www.ttb.org.tr/eweb/yoksulluk_ve_cocuklar.pdf
19. Hatun, Ş., Etiler, N., ve Gönüllü, E. (2003). Yoksulluk ve çocuklar üzerine etkileri. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi, (46), 251-260. https://www.cshd.org.tr/uploads/pdf_CSH_61.pdf
20. Hurd, N. M. ve Zimmerman, M. (2011). Role models in adolescent development, (Ed. Hurd, N. M., Wittrup A. ve Zimmerman M. A.), Encyclopedia of Adolescence. https://www.researchgate.net/publication/04035431_Role_Models
21. Husz, I. (2018). You would eat it if you were hungry. local perceptions and interpretations of child food poverty. Children ve Society, (32), 233-243. https://doi.org/10.1111/chso.12274
22. İslamoğlu, G. (2017). Çocuk suçluluğunun sosyolojik olarak incelemesi: İstanbul /Gaziosmanpaşa Örneği (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Sivas.
23. Kabasakal Z, Girli A, Okun B., Çelik, N. ve Vardarlı, G. (2008). Kaynaştırma öğrencileri, akran ilişkileri ve akran istismarı. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, (23), 169- 176. https://dergipark.org.tr/tr/pub/deubefd/issue/25428/268255
24. Karataş, K., Erükçü Akbaş, G. ve Gülhan Orhan, M. (2020). Ankara’da çocuk suçluluğu: Emniyet çocuk şubeye gelen olgular üzerinden bir değerlendirme. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 24(1), 137-156. https://dergipark.org.tr/tr/pub/tsadergisi/issue/53617/542374
25. Kubrin, C. E. ve Who, J. C. (2015). Social disorganization theory’s greatest challenge. (ed..Alex R. Piquero) the handbook of criminological theory, Wiley. https://doi.org/10.1002/9781118512449.ch7
26. Lawrence, J., Bennett, N. G., Conley, D. C., ve Li, J. (1997). The effects of poverty on child health and development. Annu. Rev. Public Health, (18), 463-483. https://doi.org/10.1146/annurev.publhealth.18.1.463
27. Lei, L. (2018). The effect of neighborhood context on children’s academic achievement in China: Exploring mediating mechanisms. Social Science Research, 240-257. https://doi.org/10.1016/j.ssresearch.2018.03.002
28. Lynch, M. ve Cicchetti, D. (1998). An ecological-transactional analysis of children and contexts: The longitudinal interplay among child maltreatment, community violence, and children’s symptomatology. Development and Psychopathology, (10), 235-257. https://doi.org/10.1017/s095457949800159x
29. Matthews, P. ve Besemer, K. (2014). Poverty and social networks. Joseph Rowntree Foundation. http://hdl.handle.net/1893/21042
30. Morroe, V. ve Pells, K. (2012). Integrating children’s human rights and child poverty debates: Examples from young lives in Ethiopia and India. Socialogy, (46), 906-920. https://doi.org/10.1177/0038038512451532
31. Müderrisoğlu, S., Semerci, P. U., Cakar, B. Y., Karatay, A. ve Akkan, B. E. (2013). Çocuk refahı belgesi. UNICEF, https://www.unicef.org/turkiye/media/4131/file
32. Nutakorl, J. A., Zhou, L., Larnyo, E., Danso, S. A. ve Tripura, D. (2023). Socioeconomic status and quality of life: An assessment of the mediating effect of social capita. Healthcare (Basel)11(5): 749. https://doi.org/10.3390/healthcare1150749
33. Oreopoulos, P. (2003). The long-run consequences of living in a poor neighborhood. The Quarterly Journal of Economics, (118), 1633-1575. https://oreopoulos.faculty.economics.utoronto.ca/wp-content/uploads/2014/03/The-Long-Run-Consequences-of-Living-in-a-Poor-Neighborhood.pdf
34. Overstreet, S. ve Mazza, J. (2003). An ecological–transactional understanding of community violence: Theoretical perspectives. School Psychology Quarterly, (18)1, 66-87. https://doi.org/10.1521/scpq.18.1.66.20874
35. Öğüt, O. (2017). Suça sürüklenen çocukların sosyodemografik özellikleri, algılanan aile işlevselliğinin ve ebeveyn tutumlarının suça sürüklenme üzerine etkisinin değerlendirilmesi (Yayımlanmamış Uzmanlık Tezi). Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi, Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı. Kocaeli. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/TezGoster?key=RrI-Krk3A-RkF4YfHofuk7AE3ieiq9xXm5unAEIT6_Lr5BDBABbQkJsKlH7bdVJd
36. Pelit, K. ve Alkan, M.F. (2022). Suça sürüklenen çocukların sosyo-demografik ve suç özelliklerinin incelenmesi. Türkiye Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi 6(1), 51-65. https://doi.org/10.55109/tushad.1028919
37. Ridge, T. (2009). Living with poverty. A review of the literature on children’s and families’ experiences of poverty. University of Bath, Department for Work and Pensions, Research Report No 594. https://researchportal.bath.ac.uk/en/publications/living-with-poverty-a-review-of-the-literature-on-childrens-and-f
38. Ridge, T. (2011). The everyday costs of poverty in childhood: A review of qualitative research exploring the lives and experiences of low-income children in the Uk. Children ve Society, (25), 73-84. https://doi.org/10.1111/j.1099-0860.2010.00345.x
39. Roelen, K. (2017). Monetary and multidimensional child poverty: A contradiction in terms. Development and Change, 48(3), 502-533. https://doi.org/10.1111/dech.12306
40. Roelen, K., Gassmann, F. ve Neubourg, C. (2011). False positives or hidden dimensions. What can monetary and multidimensional measurement tell us about child poverty in Vietnam. International Journal of Social Welfare, 21(4), 393-407. https://doi.org/10.1111/j.1468-2397.2011.00836.x
41. Ruiz, L. D., Mcmahon, S. D. ve Jason, L. A. (2018). The role of neighborhood context and school climate in school‐level academic achievement. American Journal of Community Psychology, 61(3- 4). 296-309. https://doi.org/10.1002/ajcp.12234
42. Sarti, A., Schalkers , I., ve Dedding, C. (2015). I am not poor. Poor children live in Africa: Social identity and children’s perspectives on growing up in contexts of poverty and deprivation in the Netherlands. Children ve Society, (29), 535-545. https://doi.org/10.1111/chso.12093
43. Semerci, P. U. ve Erdoğan, E. (2014). Türkiye’de çocukların gözünden çocuğun iyi olma hali alanlarının ve göstergelerinin tanımlanması ve değerlendirilmesi. Ankara: UNICEF. https://www.academia.edu/9500743/T%C3%BCrkiye_de_%C3%87ocuklar%C4%B1n_G%C3%B6z%C3%BCnden_%C3%87ocu%C4%9Fun_%C4%B0yi_Olma_Hali_Alanlar%C4%B1n%C4%B1n_ve_G%C3%B6stergelerinin_Tan%C4%B1mlanmas%C4%B1_ve_De%C4%9Ferlendirilmesi
44. Semerci, P. U., Müderrisoğlu, S., Karatay, A., Aktan, B. E., Kılıc, Z., Oy, B. ve Uran, Ş. (2012). Eşitsiz bir toplumda çocukluk. İstanbul: İstanbul Bilgi Universitesi Yayınları 384.
45. Shaw, A., Egan, J., ve Gillespie, M. (2007). Drugs and poverty: A literature review. Scottish Drugs Forum. https://www.sdf.org.uk/wp-content/uploads/2017/03/Drugs__Poverty_Literature_Review_2007.pdf
46. Smar, M., Felton, J., Meghea, C., Buchalski, Z., Maschino, L. ve Sadler, R. (2021). Is a school’s neighborhood physical disorder related to its academic outcomes? Child & Youth Care Forum, (50), 247-259. https://doi.org/10.1007/s10566-020-09572-3
47. Suher, H. K. (2005). Türkiye’de pazarlama reklamcılık ve medya alanlarında sıklıkla kullanılan sosyo-ekonomik statü ölçekleri, Kurgu Dergisi, (21), 85-105. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/1496870
48. Şengül, H.A. (2012). Ankara 1. çocuk ağır ceza mahkemesinde görülen dava dosyalarının incelenmesi ve çocuk suçluluğunun değerlendirilmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Disiplinlerarası Adli Bilimler Ana Bilim Dalı. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/TezGoster?key=EEdeQgIdFRxX5NbvVau-AkMB1isP16zrLkxtVEucc3un6qbGV7ecENEGDRQGyNQd Toplumsal Yapı Araştırma Programı (tarihsiz). Türkiye sosyo-ekonomik statü endeksi (TÜSES), https://tyap.net/mediaf/TUSES_Hakk%C4%B1nda.pdf
49. TÜİK (2023a, 15 Mayıs). Yoksulluk ve yaşam koşulları istatistikleri, 2022. https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Yoksulluk-ve-Yasam-Kosullari-Istatistikleri-2022-49746
50. TÜİK (2023b, 30 Mart). Türkiye çocuk araştırması, 2022. https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Turkiye- Cocuk-Arastirmasi-2022-49744
51. TÜİK (2023c, 11 Ağustos). Güvenlik birimine gelen veya getirilen çocuk istatistikleri 2022. https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Guvenlik-Birimine-Gelen-veya-Getirilen-Cocuk-Istatistikleri-2022-49662
52. UNICEF (2012, 20 Mayıs). Okul dışındaki çocuklar küresel girişimi Türkiye ülke raporu. https://www.unicef.org/turkiye/raporlar/okul-d%C4%B1%C5%9F%C4%B1ndaki-%C3%A7ocuklar-k%C3%BCresel-giri%C5%9Fimi-t%C3%BCrki%CC%87ye-%C3%BClke-raporu-mart-2012
53. UNICEF (2023, 16 Haziran). Child poverty in the midst of wealth. https://www.unicef.org/globalinsight/media/3291/file/UNICEF-Innocenti-Report-Card-18-Child-Poverty-Amidst-Wealth-2023.pdf
54. United Nations. (Tarihsiz). SDP toolkit module: Values, social inclusion and role modelling. United Nation Department of Economic and Social Affairs. https://www.un.org/development/desa/dpad/resources.html
55. Wager, F., Hill, M., Bailey, N., Day, R., Hamilton, D., ve King, C. (2010). The impact of poverty on children and young people’s use of services. Children ve Society, (24), 400-412. https://doi.org/10.1111/j.1099-0860.2009.00236.x
56. World Bank ve UNICEF (2023). Global trends in child monetary poverty according to international poverty lines, policy. Research Working Paper 10525. https://www.unicef.org/media/146771/file/Global%20Trends%20in%20Child%20Monetary%20Poverty:%20According%20to%20International%20Poverty%20Lines.pdf
57. Yamanoğlu, M. A. (2006). Kent yoksulu gençlerin yaşam koşulları ve yoksulluğun yeniden üretimi. İletişim Araştırmaları 4(1), 9-48. https://dspace.ankara.edu.tr/xmlui/bitstream/handle/20.500.12575/63029/19177.pdf?sequence=1&isAllowed=y
58. Yüksel Doğan, R. ve Aytekin, Ç. (2021). Ekolojik sistem kuramı çerçevesinden ebeveyn yabancılaşmasına genel bir bakış. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 13(3), 551-572. https://doi.org/10.18863/pgy.826957