Araştırma Makalesi

Mugannî İbn Süreyc ve Emevîlerde Kültürel Hayat

Sayı: 19 30 Haziran 2024
PDF İndir
EN TR

Mugannî İbn Süreyc ve Emevîlerde Kültürel Hayat

Öz

Emevîlerin ilk döneminde Mekke ve Medine büyük acılara sahne olmuş, Medine’de cereyan eden Harre Vak’ası’nda pek çok muhalif öldürülürken kadınların dahi taciz edildiği bilgileri verilmiştir. Makaleye konu olan İbn Süreyc’in yaşadığı Mekke ise yine Emevîler tarafından mancınıklarla tahrip edildiği gibi kutsal Kâbe de bu yıkımdan kurtulamamıştır. Bu acıları dillendirmek ise Ebû Yahyâ Ubeydullah İbn Süreyc gibi nevvâh denilen ağıtçılara düşmüş, Mekke ve Medineliler, yaşanan olaylarda kaybettiklerini, bu acıklı nağmelerle anmaya başlamışlardır. Bu elim süreç, ayrıca Hicaz’da mûsikinin zenginleşmesi gibi kültürel bir hizmeti de ifa etmiştir. Kâbe’yi onarmak için getirilen İranlı işçiler farkına varmadan İslâm mûsikisinde yeni kapıların aralanmasına vesile olmuşlardır. Onların çaldıkları ud sazından çıkan farklı nağmeler, Mekkeli mugannî İbn Süreyc tarafından geliştirilerek yeni bir Arap tarzı meydana getirilmiş, bu yeni durum da Arap müziğinin tekdüze ve basit makamlardan kurtularak daha zengin bir mahiyet kazanmasına neden olmuştur. Üstelik Ubeydullah İbn Süreyc, elindeki değnekle mûsiki meclisini idare ederek bir yenilik başlatmış, yetiştirdiği öğrencilerle de bu geleneğin sonraki kuşaklara aktarılmasını sağlamıştır. Bu tatsız dönem, İbn Süreyc’i Emevî muhalifleri ile dost yaparken onlar için yaktığı ağıtlar ve söylediği şarkılar ise bu acı olayların sanatsal bir yansıması olarak kendisini göstermiştir. Onun bestelerine önemli şairler şiirleriyle katkı sunmuş, bu süreç de dönemin daha iyi anlaşılmasına ışık tuttuğu gibi Hicaz ve Suriye’nin kültürel hayatını da zenginleştirmiştir. İbn Süreyc’in bir yandan Emevî halifeleri ve Mekke valileri ile iyi ilişkileri, diğer yandan Emevîlere muhalefetiyle bilinen Abdullah b. Zübeyr ve Şîa ile kurduğu dostluklar ise sanat ve musikî erbabının olaylara bakışını yansıtmıştır. Bu olaylar zinciri de İbn Süreyc’e Şam’dan Hicaz’a kadar yolculuklar yapma, kendi sanatını yayma fırsatı vermiştir. Diğer yandan ister Şam’da ister Hicaz’da olsun İbn Süreyc gibi mugannîler siyasetten ziyade kendi sanatları ile meşgul olmuş, kendilerine teveccüh gösterenlerin safına kolaylıkla dâhil olabilmişlerdir. İbn Süreyc ve Mekke’de kültürel hayat konusunda akademik bir çalışmanın yapılmamış olması araştırmayı daha anlamlı hâle getirmiştir. Bu makalede Türk asıllı olduğu zikredilen İbn Süreyc’in ailesi ve sanatı, ele alınmaya çalışılmıştır. Onun Arap mûsikisine getirdiği yenilik ve tarz yanında, kendisini himaye eden Mekkeli ve diğer eşrafın dönem mûsikisinin gelişmesine nasıl katkı sağladıkları da ortaya konmaya gayret edilmiştir. Nağmelerin olmazsa olmazı olan şiirler ve bunları kaleme alan şairlerle de süslenen olaylardan yola çıkılarak bazı tahliller yapılmıştır. Diğer yandan İbn Süreyc’in bu dönemde bazı sünnet, düğün gibi sosyal törenlerde söylediği şarkılardan yola çıkılarak dönemin daha iyi anlaşılmasına çalışılmıştır. Bu başlıklandırmalarla gözler önüne serilmeye çalışılan olaylar temel kaynaklar yanında modern araştırmalar ve oryantalist çalışmalarla da izah edilmeye özen gösterilmiştir. Elde edilen bulgular ve yaşanan olaylar sonucu, Mekke ve dönem mûsikisi yanında kültürel hayatın temel dinamikleri de bu süreçte kendisini ortaya koymuştur.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Agayeva, Süreyya. “Nota”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 33/205-210. İstanbul: TDV Yayınları, 2007.
  2. Aycan, İrfan. “Musiki”. Emeviler Dönemi Bilim, Kültür ve Sanat Hayatı. ed. İrfan Aycan. 155-202. Ankara: Otto Yayınları, 2017.
  3. Barthold, V. Moğol İstilâsına Kadar Türkistan. nşr. Hakkı Dursun Yıldız. Ankara: TTK Yayınları, 1990.
  4. Bekrî, Ebû Ubeyd. Câhiliyye Arapları. çev. Levent Öztürk. İstanbul: İz Yayınları, 1998.
  5. Belâzurî, Ebü’l-Hasen Ahmed b. Yahyâ. Ensâbu’l-eşrâf. thk. Süheyl Zekkâr - Riyâd Ziriklî. Mısır: Dâru’l-Ma‘ârif, 1959.
  6. Benlioğlu, Selman. Saray ve Musikî. İstanbul: Dergâh Yayınları, 2018.
  7. Brockelmann, Carl. “İbn Süreyc”. İslam Ansiklopedisi. 5/824-825. İstanbul: MEB Yayınları, 1993.
  8. Cumahî, Muhammed b. Sellâm. Tabakâtü fuhûli’ş-şu‘arâ. nşr. Mahmûd M. Şâkir. Kahire: Matbaatü’l-Medenî, 1394/1974.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

İslam Tarihi ve Medeniyeti

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

30 Haziran 2024

Gönderilme Tarihi

22 Ocak 2024

Kabul Tarihi

26 Mart 2024

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2024 Sayı: 19

Kaynak Göster

APA
Karakuş, N. (2024). Mugannî İbn Süreyc ve Emevîlerde Kültürel Hayat. İlahiyat Akademi, 19, 201-226. https://doi.org/10.52886/ilak.1423811
AMA
1.Karakuş N. Mugannî İbn Süreyc ve Emevîlerde Kültürel Hayat. İlahiyat Akademi. 2024;(19):201-226. doi:10.52886/ilak.1423811
Chicago
Karakuş, Nadir. 2024. “Mugannî İbn Süreyc ve Emevîlerde Kültürel Hayat”. İlahiyat Akademi, sy 19: 201-26. https://doi.org/10.52886/ilak.1423811.
EndNote
Karakuş N (01 Haziran 2024) Mugannî İbn Süreyc ve Emevîlerde Kültürel Hayat. İlahiyat Akademi 19 201–226.
IEEE
[1]N. Karakuş, “Mugannî İbn Süreyc ve Emevîlerde Kültürel Hayat”, İlahiyat Akademi, sy 19, ss. 201–226, Haz. 2024, doi: 10.52886/ilak.1423811.
ISNAD
Karakuş, Nadir. “Mugannî İbn Süreyc ve Emevîlerde Kültürel Hayat”. İlahiyat Akademi. 19 (01 Haziran 2024): 201-226. https://doi.org/10.52886/ilak.1423811.
JAMA
1.Karakuş N. Mugannî İbn Süreyc ve Emevîlerde Kültürel Hayat. İlahiyat Akademi. 2024;:201–226.
MLA
Karakuş, Nadir. “Mugannî İbn Süreyc ve Emevîlerde Kültürel Hayat”. İlahiyat Akademi, sy 19, Haziran 2024, ss. 201-26, doi:10.52886/ilak.1423811.
Vancouver
1.Nadir Karakuş. Mugannî İbn Süreyc ve Emevîlerde Kültürel Hayat. İlahiyat Akademi. 01 Haziran 2024;(19):201-26. doi:10.52886/ilak.1423811

İlahiyat Akademi Dergisi Creative Commons Atıf-GayriTicari 4.0 Uluslararası Lisansı (CC BY NC) ile lisanslanmıştır.