Suriye’den Türkiye’ye Göç: Nedenler, Sonuçlar ve Umutlar / Migration from Syria to Turkey: Reasons, Results and Hopes / الهجرة السورية إلى تركية؛ أسباب ونتائج وآمال
Öz
Göç, kişinin doğduğu yeri, eş, dost ve akrabalarının yaşadığı diyarı terk etmesi anlamına gelen çok eski bir olgudur. Kişiyi buna iten zorunlu veya ihtiyarî birçok sebep bulunmaktadır. Göç, hem terk edilen yer hem de göç edilip yerleşilen bölge açısından olumlu veya olumsuz neticeler doğurmaktadır. Son yılların en önemli iltica hareketi olan “Suriye’den Türkiye’ye göç” konusunda da aynı şeyi söylemek mümkündür. Suriyeliler gerek ülke içindeki farklı bölgelere ve gerekse ülkeleri dışına göç etmek zorunda kalmışlardır. Bu hususta özellikle de Türkiye tercih edilmiştir. Nitekim Suriye’den Türkiye’ye yapılan göç, Avrupa’ya yapılan göçe oranla çok daha fazladır. Türkiye’ye göç eden Suriyelilerin çoğunun, Suriye’ye yakınlığı dolayısıyla ülkenin güneyini tercih ettiği; yine azımsanamayacak kadar kişinin de İstanbul ve diğer şehirlere yöneldiği görülmektedir. Suriyelilerin, göç yeri olarak özellikle Türkiye’yi tercih etmeleri siyasi, dini ve coğrafi sebeplere dayanmaktadır.
Bu çalışmada kısaca göçün tanımı, bu konuda
araştırma yapmanın gerekliliği, Suriyelilerin Türkiye’ye göç etmesinin özel
veya genel sebepleri ve göçün Türkiye ve Suriye üzerindeki olumlu-olumsuz
etkileri üzerinde durulacaktır. Çalışmada Suriyelilerin Türkiye’ye dair
endişeleri ve Türkiye’den beklentileri de ele alınacak ve bu konuda çeşitli
öneriler sunulacaktır. Sonuç kısmında da çalışmanın özetine yer verilecektir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Abdulmelik b. Hişâm b. Eyyûb el-Himyeri el-Maafiri (h. 213), es-Sîretü'n-Nebeviyye, thk. Mustafa es-Sakâ v.d., Mustafa el-Babi el-Halebî, 2. Bs., Kahire, 1375/1955.
- Ahmed b. Faris b. Zekeriya el-Kazvînî er-Razi, Ebu'l Hüseyin (h. 395), Mekâyisu’l-Luğa, thk. Abdusselam Muhammed Harun, Dâru’l-Fikr, 1399/1979.
- Ahmed b. Hanbel eş-Şeybâni (h. 241), Müsned, thk. Şuayb el-Arnaûtî v.d., Müessesetü’r-Risâle, 1. Bs., 1421/2001.
- Buhârî, Muhammed b. İsmail, Sahih, thk. Muhammed Züheyr b. Nâsır en-Nâsır, Dâru Tavku’n-Necât, 1. Bs., 1422.
- Ebu'l-Kâsım Aburrahman b. Abdullah b. Ahmed es-Suheyli (h. 581), er-Ravdu’l-Unuf, thk. Ömer Abdusselam es-Selâmî, Dâru İhyâi’t-Turâsi’l-Arabî, 1. Bs., Beyrut 1421/2000.
- Ebû Zeyd Ömer b. Şebbe en-Nümeyrî el-Basrî (h. 262), Tarihu'l-Medîne, thk. Fehîm Muhammed Şeltut, Cidde (h.) 1399.
- İbn Ebi Hatim er-Râzî, Ebû Muhammed Abdurrahman b. Muhammed b. İdris b. Münzir et-Tamimi (h. 327), Âdâbu-ş’Şâfii ve Menâkibihi, thk. Abdulgani Abdulhâlık, Dâru’l-Kutubu’l-İlmiyye, Beyrut-Lübnan 2003/1424.
- İbn. Manzûr, Muhammed b. Mükerrem b. Ali Ebu el-Fadıl Cemaluddîn (h. 711), Lisanu'l-Arab, Dâru’s-Sâdır, 3. Bs., Beyrut (h.) 1414.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Muhammed Şeyh Muhammed Neccar
Bu kişi benim
Yayımlanma Tarihi
6 Nisan 2017
Gönderilme Tarihi
9 Nisan 2017
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2016 Sayı: 4