Investigating Resilience of Adolescents in Different Risk Groups

Abstract

-

Keywords

• -

Farklı risk gruplarındaki ergenlerin psikolojik sağlamlıklarının incelenmesi

Öz

Psikolojik Sağlamlık, özellikle teşhis ve önleme kavramları ile beraber gün geçtikçe eğitim çevrelerinde önemini artırmaktadır. Bu çalışmanın amacı, farklı risk gruplarındaki ergenlerin psikolojik sağlamlık düzeylerinin incelenmesidir. Araştırmaya Aksaray İlinde Milli Eğitim Bakanlığına bağlı ortaöğretim okullarında öğrenim gören 499 öğrenci katılmıştır. Veri toplama aracı olarak Psikolojik Sağlamlık ve Ergen Gelişim Ölçeğinin Türkçe uyarlaması ve araştırmacı tarafından hazırlanan demografik bilgi formu kullanılmıştır. Ölçek 54 maddeli dörtlü likert tipi bir ölçektir. Elde edilen veriler; açımlayıcı faktör analizi, ttesti ve ANOVA teknikleri kullanılarak analiz edilmiştir. Analiz sonuçları, yoksulluk içinde bulunma (ailesi ile birlikte), tek ebeveyn ile yaşama, cinsiyet ve okul türü değişkenlerine göre farklılaştığını göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Psikolojik sağlamlık, ergen, tek ebeveyn

Kaynakça

1. Anctil, T.M., McCubbin, L.D., O’Brien, K., Pecora, P., (2007). An evaluation of recovery factors for foster care alumni with pysical or psyhiotric impairments: Predictors of psychological outcomes. Children and Youth Services Review. 29, 1021-1034.
2. Ceyhan, A. A. (1993). Ana-Babaların Empatik Eğilim Düzeylerinin Bazı Değişkenler açısından incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
3. Cumberland-Li, A., Einsberg, N., Reiser, M. (2004). Relations of children’s agreoableness and resiliency to effotful control and impulsivity. Social Development. 13(2), 193-212.
4. Demir, N.,Ö., Baran, G.A. ve Ulusoy, D. (2005). Türkiye’de ergenlerin arkadaş-akran grupları ile ilişkileri ve sapmış davranışlar: Ankara örneklemi. Bilig Dergisi, 32, 83-108.
5. Eminağaoğlu, N. (2006). Güç koşullarda yaşayan sokak çocuklarında dayanıklılık (sağlamlık). Yayımlanmamış doktora tezi. Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. İzmir.
6. Epöztürk, L. (2006) Komşuluk birimin oluşumunda bir araç olarak güvenlik kriterinin incelenmesi. Örnek alan: Arnavutköy. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Mimar Sinan Üniversitesi. İstanbul.
7. Erbil, N., Divan, Z., Önder, P. (2006). Ergenlerin benlik saygısına ailelerinin tutum ve davranışlarının etkisi. Aile ve Toplum Eğitim Kültür ve Araştırma Dergisi. 10, 7-15.
8. Eşel, E. (2005). Kadın ve erkek beyninin farklılıkları. Klinik Psikofarmoloji Bülteni. 15(3), 138-152.

9. Gerenberg, M.T. (2006). Promoting resilience in children and youth: Preventive interventions and their interface with neurescıence. New York Academy Of Seciences. 1094, 139-150.
10. Gizir, C. A. (2004). Academic resilience: an investigation of protective factors contributing to the academic achievement of eight grade students in poverty. Yayımlanmamış doktora tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
11. Gizir, C.A. ve Gül, A. (2006). Psikolojik sağlamlık ve ergen gelişim ölçeğinin uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışmaları. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 26, 87-96.
12. Gizir. C.A. (2007). Psikolojik sağlamlık, risk faktörleri ve kuruyucu faktörler üzerine bir derleme çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 28, 113-128.
13. Güldağ, S.(2007). Düzce Çakırlar ilköğretim okulunda okuyan öğrencilerin ebeveynlerin empatik düzeylerinin ailelerinin sosyo-ekonomik yapılarına göre incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans. Kocaeli Üniversitesi, Kocaeli
14. Gürgan, U. (2006). Grupla psikolojik danışmanın üniversite öğrencilerinin yılmazlık düzeyine etkisi. Yayımlanmamış doktora tezi. Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
15. Gürgan, U. (2006). Yılmazlık Ölçeği (YÖ): Ölçek Geliştirme, Güvenirlik ve Geçerlik Çalışması, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 39(2). 45-74.
16. Kızmaz, Z. (2006). Okullardaki şiddet davranışlarının kaynakları üzerine kuramsal bir yaklaşım. Cumhuriyet Üniversitesi. Sosyal Bilimler Dergisi. 30(1), 47-70.
17. Korkut, F,. (2002). Lise öğrencilerin problem çözme becerileri. Hacettepe Eğitim Fakültesi Dergisi. 22,177-184.
18. Köse, İ. A., (2007). Öğretmen özyeterlik algısı ölçeğinin yapı geçerliliğinin farklı gruplarda sınanması. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
19. Kurbanoğlu, S. (2004). Öz-yeterlik inancı ve profesyonelleri için önemi. Bilgi Dünyası, 5(2), 137-152.
20. Olsson, C., Bond, L., Burns, J.M., Vella-Brodrick, D.A., Sawyer, S.M. (2003). Adolescent resilience: A consept analysis. Journal of Adolescence, 26, 1-11.
21. Olssons, A.C., Bond, L., Burns, J.M., Vella-Brodrick, D.A., Sawyer , S.M., (2003). Journal of Adolescence. 26, 1-11.
22. Osterling, K.L. ve Hines, A.M. (2006). Mentoring adolescent foster youth: Promoting resilience during develop mental transitions. Child And Family Social Work. 11, 242-253.
23. Özcan, B. (2005). Anne-babaları boşanmış ve anne-babaları birlikte olan lise öğrencilerinin yılmazlık özellikleri ve koruyucu faktörler açısından karşılaştırılması. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
24. Rehber, E. (2007). İlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin empatik eğilim düzeylerine göre çatışma çözme davranışlarının incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Çukurova Üniversitesi. Sosyal Bilimler Üniversitesi, Adana.
25. Rodgers, B.K. ve Rose, H.A. (2002). Risk and resiliency factors among adolescents who experience marital transitions. Journal Of Marriage And Family. 64, 1024-1037.
26. Saygılı, H. (2000). Problem çözme becerisi ile sosyal ve kişisel uyum arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Atatürk Üniversitesi, Erzurum.
27. Seccombe, K. (2002). “Beathing the odds” versus “Changing the odds” poverty, resilience and family policy. Journal Of Marriage and Family. 64, 384-394.
28. Siyez, D.M. (2006). 15-17 yaş arası ergenlerde görülen problem davranışların koruyucu ve risk faktörleri açısından incelenmesi. Yayımlanmamış doktora tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
29. Terzi, Ş. (2005). Öznel iyi olmaya ilişkin psikolojik dayanıklılık modeli. Yayımlanmamış doktora tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
30. Terzi, Ş. (2006). Kendini Toparlama gücü ölçeğinin uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 26, 77-84
31. Yılmaz, K. (2007). İlköğretim okulu 6., 7. ve 8. sınıf öğrencilerinin okul yaşamımın niteliğine ilişkin görüşleri. Kastamonu Eğitim Dergisi. 15(2), 485-490.
32. Yüksel, A. (2004). Empati eğitim programının ilköğretim öğrencilerin empatik becerilerine etkisi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 17(2), 341-354.