Okul Psikolojik Danışmanlarının Genel Öz-Yeterlik İnancı ve Örgütsel Özdeşleşme Algısı

Serdal Özgözgü; Mahmut Bektaş; Faruk Arıkan; Hamdi Şimşek

doi:10.17051/ilkonline.2017.330242

Okul Psikolojik Danışmanlarının Genel Öz-Yeterlik İnancı ve Örgütsel Özdeşleşme Algısı

Öz

Eğitim kurumlarında görev yapan öğretmenlerin öz-yeterlik ve örgütsel özdeşleşme algıları örgütler için önemli araştırma konuları olmuştur. Araştırmanın amacı, psikolojik danışmanların öz-yeterlik algıları ve örgütsel özdeşleşme düzeylerini belirlemek ve bunlar arasındaki ilişki düzeyini ortaya çıkarmaktır. Araştırma, ilişkisel tarama yöntemi ile yapılmıştır. Araştırma için Yıldırım ve İlhan (2010) tarafından Türkçeye uyarlama çalışması yapılan “Genel Öz Yeterlik Ölçeği”, van Dick ve diğ. (2004) tarafından geliştirilen "Örgütsel Özdeşleşme Ölçeği" kullanılmıştır. İzmir ilinde 348 okul psikolojik danışmanından toplanan verilerle yapılan bu araştırmada, psikolojik danışmanların genel öz-yeterlik inançları ortanın üzerinde iken örgütsel özdeşleşme algıları orta düzeyde çıkmıştır. Araştırmada ayrıca genel öz-yeterlik inançları ile örgütsel özdeşleşme algıları arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. Genel öz-yeterlik inançlarının örgütsel özdeşleşme algılarını yordamasına sürdürme boyutu anlamlı katkı yapmıştır. Araştırma bulgularına göre birtakım öneriler öne sürülmüştür.

Anahtar Kelimeler

Psikolojik Danışman,Öz-Yeterlik,Örgütsel Özdeşleşme

Kaynakça

Aksoy, V. ve Diken, İ. H. (2009). Rehber öğretmenlerin özel eğitimde psikolojik danışma ve rehberliğe ilişkin öz yeterlik algılarının incelenmesi. İlköğretim Online, 8(3), 709-719.
Al-Darmaki, F. R. (2005). Counseling self-efficacy and its relationship to anxiety and problem-solving in United Arab Emirates. International Journal for the Advancement of Counselling, 27(2), 323.
Altunçekiç, A., Yaman, S. ve Koray, Ö. (2005). Öğretmen adaylarının özyeterlik inanç düzeyleri ve problem çözme becerileri üzerine bir araştırma (Kastamonu ili orneği). Kastamonu Eğitim Dergisi, 13(1), 93-102.
Ashforth, B. E., Harrison, S. H. ve Corley, K. G. (2008). Identification in organizations: An examination of four fundamental questions. Journal of Management, 34(3), 325-374. DOI: 10.1177/0149206308316059
Ashforth, B. E. ve Mael, F. (1989). Social identity theory and the organization. The Academy of Management Review, 14(1), 20-39.
Aylar, F. ve Aksin, A. (2011). Sosyal Bilgiler Öğretmen Adaylarının Öz-Yeterlilik İnanç Düzeyleri ve Problem Çözme Becerileri Üzerine Bir Araştırma (Amasya Örneği). Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(3), 299-313.
Aypay, A. (2010). Genel öz yeterlik ölçeği’nin (GÖYÖ) Türkçe’ye uyarlama çalışması. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(2), 113-131.
Azar, A. (2010). Ortaöğretim fen bilimleri ve matematik öğretmeni adaylarının öz yeterlilik inançları. ZKÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 6(12),235–252.

Bandura, A. (1977). Self-efficacy: Toward a unifying theory of behavioral change. Psychogical Review, 84(2), 191-215.
Bandura, A. (1989). Human agency in social cognitive theory. American Psychologist, 44, 1175-1184.
Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. New York: Freeman.
Bartels, J. (2006). Organizational identification and communicatıon: Employees’ evaluations of internal communication and its effect on identification at different organizational levels. Doktora Tezi. Twente Üniversitesi.
Bıkmaz, F. H. (2002). Fen öğretiminde öz-yeterlik inancı ölçeği. Eğitim Bilimleri ve Uygulama, 1(2), 197-210.
Bornewasser M. ve Bober J. (1987). Individual, social group and inter group behaviour. Some conceptual remarks on the social identity theory. European Journal of Social Psychology, 17, 267-276.
Brown M. E. (1969). Identification and some conditions of organizational involvement. Administrative Science Quarterly, 14(3), 346-355.
Buchanan, B. (1974). Building organizational commitment: The socialization of managers in work organizations. Administrative Science Quarterly, 19(4), 533-546.
Bümen, N. T. (2010). The relationship between demographics, self efficacy, and burnout among teachers. Egitim Arastirmalari-Eurasian Journal of Educational Research, 40, 17-36.
Caldwell, D. F., Chatman, J. A. ve O’Reilly, C. A. (1990). Building organizational commitment: A multifirm study. Journal of Occupational Psychology, 63, 245-261.
Can, G. (2010). Development of the elementary school counselor self-efficacy scale. Procedia Social and Behavioral Sciences, 9, 1158–1161.
Caprara, G. V., Barbaranelli, C., Steca, P. ve Malone, P. S. (2006). Teachers' self-efficacy beliefs as determinants of job satisfaction and students' academic achievement: A study at the school level. Journal of School Psychology, 44, 473–490.
Cheng, S., Liu, G., Xu, G., Xue,Y. ve Guo, L. (2011). Primary and Secondary School Counseling Staff Self-Efficacy Relevant Factors. Psychology, 2(3), 226-229.
Christ, O., van Dick, R., Wagner, U. ve Stellmacher, J. (2003). When teachers go the extra mile: Foci of organisational identification as determinants of different forms of organisational citizenship behaviour among schoolteachers. British Journal of Educational Psychology, 73, 329–341.
Çakınberk, A., Derin, N. ve Demirel, E. T. (2011). Örgütsel özdeşleşmenin örgütsel bağlılıkla biçimlenmesi: Malatya ve Tunceli özel eğitim kurumları örneği. İşletme Araştırmaları Dergisi, 3(1), 89-121.
Çiftçioğlu, B. A. (2010). Relationship between organizational commitment and organizational identification: A theorical investigation. "IS, GUC" Industrial Relations and Human Resources Journal, 12(1). 71-92. DOI: 10.4026/1303-2860.2010.137.x
Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve LISREL uygulamaları. Ankara: PEGEM Akademi.
Demirtaş, H. A. (2003). Sosyal kimlik kuramı, temel kavram ve varsayımları. İletişim Araştırmaları Dergisi, 1(1), 123-144.
Diken, İ. H. (2004). Öğretmen yeterlik ölçeği Türkçe uyarlaması, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eurasian Journal of Educational Research, 16, 102-112.
Dutton J. E., Dukerich J. M. ve Harquail C. V. (1994). Organizational images and member identification. Administrative Science Quarterly, 39(2), 239-263.
Ekici, G. (2006). A Study on Vocational High School Teachers’ Sense of Self-Efficacy Beliefs. Eurasian Journal of Educational Research, 24, 87-96.
Eren, E. (2015). Örgütsel davranış ve yönetim psikolojisi. (15. Baskı) Beta: İstanbul.
Ertürk, A. (2010). Exploring predictors of organizational identification: Moderating role of trust on the associations between empowerment, organizational support, and identification. European Journal of Work and Organizational Psychology, 19(4), 409-441, DOI: 10.1080/13594320902834149
Fiol C. M. (2001). Revisiting and identity-based view of sustainable competitive Advantage. Journal of Management, 27, 691-699.
Friedman, I. A., (2003). Self-efficacy and burnout in teaching: the importance of interpersonelrelations efficacy. Social Psychology of Education, 6(3), 191-215.
Gamsız, Ş., Yazıcı, H. ve Altun, F. (2013). Öğretmenlerde a tipi kişilik, stres kaynakları, öz yeterlik ve iş doyumu. Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 8(8), 1475-1488.
Gençtürk, A. ve Memiş, A. (2010). İlköğretim okulu öğretmenlerinin öz-yeterlik algıları ve iş doyumlarının demografik faktörler açısından incelenmesi. İlköğretim Online, 9(3), 1037-1054.
Gholami, L. (2015). Teacher self-efficacy and teacher burnout: A study of relations. International Letters of Social and Humanistic Sciences, 60, 83-86.
Gibson, S. ve Dembo, M.H.(1984).Teacher efficacy: A construct validation. Journal of Educational Psychology, 76(4), 569-582.
Givens, R. J. (2008). Transformational leadership: The impact on organizational and personal outcomes. Emerging Leadership Journeys, 1(1), 4-24.
Gömleksiz, M. N. ve Serhatlıoğlu, B. (2013). Okul öncesi öğretmenlerinin öz-yeterlik inançlarına ilişkin görüşleri. International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 8(7), 201-221.
Güngör, H. (2010). Dönüşümcü liderlik ile örgütsel özdeşleşme arasındaki ilişkinin incelenmesi: Algılanan örgütsel adalet düzeyinin aracılık etkisi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Ankara. Kara Harp Okulu Savunma Bilimleri Enstitüsü.
Greason, P. B. ve Cashwell, C. S. (2009). Mindfulness and counseling self-efficacy: The mediating role of attention and empathy. Counselor Education and Supervision, 49, 2-19.
Gündüz, B. (2012). Self-efficacy and burnout in professional school counselors. Educational Sciences: Theory and Practice, 12(3), 1761-1767.
Haron, S., Jaafar, W. M. W. ve Baba, M. (2010). The influence of school climate towards counselor's self-efficacy. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 5, 445–448.
Harris, G. E., ve Cameron, J. E. (2005). Multiple dimensions of organizational identification and commitment as predictors of turnover intentions and psychological well-being. Canadian Journal of Behavioral Science, 37, 159-169.
Hoy, A. W. (2000). Changes in teacher efficacy during the early years of teaching. American Educational Research Association, New Orleans, LA. Session 43:22, Qualitative and Quantitative Approaches to Examining Efficacy in Teaching and Learning, April 28. http://wps.ablongman.com/wps/media/objects/290/297451/changes%20in%20efficacy.pdf (Erişim Tarihi: 30/05/2016).
Johnson, M. D., Morgeson, F. P., ve Hekman, D. R. (2012). Cognitive and affective identification: Exploring the links between different forms of social identification and personality with work attitudes and behavior. Journal of Organizational Behavior, 33, 1142–1167.
Kesicioğlu, O. S. ve Güven, G. (2014). Okul öncesi öğretmen adaylarının özyeterlik düzeyleri ile problem çözme, empati ve iletişim becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 9(5), 1371-1383.
Korkut, K. ve Babaoğlan, E. (2012). Sınıf öğretmenlerinin öz yeterlik inançları. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 8(16), 269-282.
Kurt, T. (2012). Öğretmenlerin öz yeterlik ve kolektif yeterlik algıları. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 10(2), 195-227.
Kushner, S. N. (1993). Teacher efficacy and preservice teachers: A construct validation. (ERIC Document Reproduction Service No. ED 356265)
Larson, L. M. ve Daniels, J. A. (1998). Review of the counseling self-efficacy literaure. Counseling Psychologist, 26, 179-218.
Lee, S. M. (1971). An empirical analysis of organizational identification. The Academy of Management Journal, 14(2), 213-226.
Leech, N. L., Barret, K. C. ve Morgan, G. A. (2008). SPSS for intermediate statistics: Use and interpretation, (3. Baskı).USA: Taylor & Francis Group, LLC.
Lunenburg, F. C. (2011). Self-Efficacy in the Workplace: Implications for Motivation and Performance. Internatıonal Journal of Management, Busıness, And Admınıstratıon, 14(1), 1-6.
Mael, F. ve Ashforth, B. E. (1992). Alumni and their alma mater: A partial test of the reformulated model of organizational identification. Journal of Organizational Behavior, 13(2),103-123.
Meyer, R. L. (2012). Predictors of Counselor Self-Efficacy Among Master's Level Counselor Trainees: Impact of Cohort Versus Non-Cohort Educational Programs. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Western Michigan University Kalamazoo, Michigan.
Nie, Y., Tan, G. H., Liau, A. K., Lau, S. ve Chua, B. L. (2013). The roles of teacher efficacy in instructional innovation: its predictive relations to constructivist and didactic instruction. Educational Research for Policy and Practice, 12(1), 67-77.
Owens, D., Bodenhorn, N., ve Bryant, R. M. (2010). Self-efficacy and multicultural competence of school counselors. Journal of School Counseling,8(17), 1-20.
Özdemir, S. M. (2008). Sınıf öğretmeni adaylarının öğretim sürecine ilişkin öz-yeterlik inançlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 54, 277-306.
Öztürk, A. (2014). Rehberlik ve psikolojik danışmanlık programı 1. sınıf öğrencileriyle 4. sınıf öğrencilerinin psikolojik danışma öz-yeterlik inançları. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 13(51), 255-272.
Pajares, F. (1996). Self-efficacy beliefs in academic settings. Review of Educational Research, 66(4), 543-578.
Pamukçu, B. (2011). The Investigation of Counseling Self-Efficacy Levels of Counselor Trainees. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Bölümü, Ankara.
Rawat, P. S. (2011). Effect of Psychological Empowerment on Commitment of Employees: An Empirical Study. 2011 2nd International Conference on Humanities, Historical and Social Sciences IPEDR, 17, 143-147.
Riggs, I.M. ve Enochs, L.G. (1989), Toward the development of an elementary teacher's science teaching efficacy belief instrument. Annual Meeting of the National Association for Research in Science Teaching(62nd, San Francisco, CA, March 30-April 1, 1989).
Riketta, M. (2005). Organizational identification: A meta-analysis. Journal of Vocational Behavior, 66: 358-384.
Saka, M., Bayram, H. ve Kabapınar, F. (2016). The Teaching Processes of Prospective Science Teachers with Different Levels of Science-Teaching self-efficacy belief. Educational Sciences: Theory& Practice, 16(3), 915-941.
Sali Bilgiç, H. (2011). Rehber Öğretmenlerin (Psikolojik Danışmanların) Öz Yeterlilikleri. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Selçuk Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya.
Saracaloğlu, A. S., Yenice, N. ve Özden, B. (2013). Fen bilgisi, sosyal bilgiler ve sınıf öğretmeni adaylarının öğretmen öz-yeterlik algılarının ve akademik kontrol odaklarının incelenmesi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34, 227-250.
Sarıçam, H. ve Sakız, H. (2014). Burnout and teacher self-efficacy among teachers working in special education institutions in Turkey. Educational Studies, 40(4), 423-437.
Savaş, A. C., Bozgeyik, Y. ve Eser, İ. (2014). A study on the relationship between teacher self efficacy and burnout. European Journal Of Educational Research, 3(4), 159-166.
Schwarzer, R., Schmitz, G. S. ve Daytner, G. T. (1999). Teacher self-efficacy. http://userpage.fu-berlin.de/~health/teacher_se.htm
Schwarzer, R., ve Hallum, S. (2008). Perceived teacher self‐efficacy as a predictor of job stress and burnout: Mediation analyses. Applied Psychology, 57(1), 152-171.
Skaalvik, E. M., ve Skaalvik, S. (2010). Teacher self-efficacy and teacher burnout: A study of relations. Teaching and Teacher Education, 26(4), 1059-1069.
Skaalvik, E. M., ve Skaalvik, S. (2014). Teacher self-efficacy and perceived autonomy: relations with teacher engagement, job satisfaction, and emotional exhaustion. Psychol Rep., 114(1), 68-77.
Şenol, F. B. ve Ergün, M. (2015). The comparison of teacher self efficacy beliefs between pre -service preschool teachers and preschool teachers. Kuramsal Eğitimbilim Dergisi, 8(3), 297-315.
Tabancalı, E. ve Çelik, K. (2013). Öğretmen adaylarının akademik öz-yeterlikleri ile öğretmen öz-yeterlilikleri arasındaki ilişki. International Journal of Human Sciences, 10(1), 1167-1184.
Tarkın, A. ve Uzuntiryaki, E. (2012). Öğretmen adaylarının özyeterlik inançları ve mesleğe yönelik tutumlarının kanonik korelasyon analizi ile incelenmesi. İlköğretim Online, 11(2), 332-341.
Telef, B. B. (2011). Öğretmenlerin öz-yeterlikleri, iş doyumları, yaşam doyumları ve tükenmişliklerinin incelenmesi. İlköğretim Online, 10(1), 91-108.
Trentham, L., Silvern, S., ve Brogdon, R. (1985). Teacher efficacy and teacher competency ratings. Psychology in Schools, 22(3), 343–352.
Tschannen-Moran, M., Woolfolk Hoy, A. ve Hoy, W. K. (1998). Teacher efficacy: Its meaning and measure. Review of Educational Research, 68, 202 - 248.
Uysal, İ. ve Kösemen, S. (2013). Öğretmen adaylarının genel öz-yeterlik inançlarının incelenmesİ. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 2(2), 217-226.
Ülper, H. ve Bağcı, H. (2012). Türkçe Öğretmeni Adaylarının Öğretmenlik Mesleğine Dönük Özyeterlik Algıları. Turkish Studies, 7(2), 1115-1131
Üstüner, M., Demirtaş, H., Cömert, M. ve Özer, N. (2009). Ortaöğretim Öğretmenlerinin Öz-Yeterlik Algıları. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(17), 1-16.
Van Dick, R. (2001). Identification in organizational contexts: linking theory and research from social and organizational psychology. International Journal of Management Reviews, 3(4), 265-283.
Van Dick, R., Wagner, U., Stellmacher, J. ve Christ, O. (2004). The Utility of a Broader Conceptualization of Organizational Identification: Which Aspects Really Matter? Journal of Occupational and Organizational Psychology, 77(171–191).
Yenice, N. (2012). Öğretmen adaylarının öz-yeterlik düzeyleri ile problem çözme becerilerinin incelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 11(39), 36-58.
Yıldırım, F. ve İlhan, İ. Ö. (2010). Genel özyeterlilik ölçeği Türkçe formunun geçerlik ve güvenilirlik çalışması. Türk Psikiyatri Dergisi,21(4), 301-308.
Yıldız, K. (2013). Analysis of the relation of teachers’ organizational identification and organizational communication. Educational Sciences: Theory & Practice, 13(1), 264-272.
Yılmaz, M., Köseoğlu, P., Gerçek, C. ve Soran, H. (2004). Yabancı dilde hazırlanan bir öğretmen öz-yeterlik ölçeğinin Türkçe’ye uyarlanması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 27, 260-267.
Yüksel, K., Diken, İ. H., Aksoy, V. ve Karaaslan, Ö. (2012). Rehber öğretmen adaylarının özel eğitimde psikolojik danışma ve rehberliğe ilişkin öz-yeterlik algıları. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31, 135-146.
Zimmerman, B. J. (2000). Self-Efficacy: An Essential Motive to Learn. Contemporary Educational Psychology 25, 82–91.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Serdal Özgözgü

Mahmut Bektaş

Faruk Arıkan Bu kişi benim

Hamdi Şimşek Bu kişi benim

Yayımlanma Tarihi

21 Nisan 2017

Gönderilme Tarihi

26 Eylül 2016

Kabul Tarihi

3 Şubat 2017

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2017 Cilt: 16 Sayı: 3

DOI

https://doi.org/10.17051/ilkonline.2017.330242

IZ

https://izlik.org/JA59WT92UW

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Özgözgü, S., Bektaş, M., Arıkan, F., & Şimşek, H. (2017). Okul Psikolojik Danışmanlarının Genel Öz-Yeterlik İnancı ve Örgütsel Özdeşleşme Algısı. İlköğretim Online, 16(3), 1058-1078. https://doi.org/10.17051/ilkonline.2017.330242

AMA

1.Özgözgü S, Bektaş M, Arıkan F, Şimşek H. Okul Psikolojik Danışmanlarının Genel Öz-Yeterlik İnancı ve Örgütsel Özdeşleşme Algısı. İOO. 2017;16(3):1058-1078. doi:10.17051/ilkonline.2017.330242

Chicago

Özgözgü, Serdal, Mahmut Bektaş, Faruk Arıkan, ve Hamdi Şimşek. 2017. “Okul Psikolojik Danışmanlarının Genel Öz-Yeterlik İnancı ve Örgütsel Özdeşleşme Algısı”. İlköğretim Online 16 (3): 1058-78. https://doi.org/10.17051/ilkonline.2017.330242.

EndNote

Özgözgü S, Bektaş M, Arıkan F, Şimşek H (01 Nisan 2017) Okul Psikolojik Danışmanlarının Genel Öz-Yeterlik İnancı ve Örgütsel Özdeşleşme Algısı. İlköğretim Online 16 3 1058–1078.

IEEE

[1]S. Özgözgü, M. Bektaş, F. Arıkan, ve H. Şimşek, “Okul Psikolojik Danışmanlarının Genel Öz-Yeterlik İnancı ve Örgütsel Özdeşleşme Algısı”, İOO, c. 16, sy 3, ss. 1058–1078, Nis. 2017, doi: 10.17051/ilkonline.2017.330242.

ISNAD

Özgözgü, Serdal - Bektaş, Mahmut - Arıkan, Faruk - Şimşek, Hamdi. “Okul Psikolojik Danışmanlarının Genel Öz-Yeterlik İnancı ve Örgütsel Özdeşleşme Algısı”. İlköğretim Online 16/3 (01 Nisan 2017): 1058-1078. https://doi.org/10.17051/ilkonline.2017.330242.

JAMA

1.Özgözgü S, Bektaş M, Arıkan F, Şimşek H. Okul Psikolojik Danışmanlarının Genel Öz-Yeterlik İnancı ve Örgütsel Özdeşleşme Algısı. İOO. 2017;16:1058–1078.

MLA

Özgözgü, Serdal, vd. “Okul Psikolojik Danışmanlarının Genel Öz-Yeterlik İnancı ve Örgütsel Özdeşleşme Algısı”. İlköğretim Online, c. 16, sy 3, Nisan 2017, ss. 1058-7, doi:10.17051/ilkonline.2017.330242.

Vancouver

1.Serdal Özgözgü, Mahmut Bektaş, Faruk Arıkan, Hamdi Şimşek. Okul Psikolojik Danışmanlarının Genel Öz-Yeterlik İnancı ve Örgütsel Özdeşleşme Algısı. İOO. 01 Nisan 2017;16(3):1058-7. doi:10.17051/ilkonline.2017.330242

Cited By

Okul Psikolojik Danışman Adaylarının Genel Öz-Yeterlik ve Özel Eğitimde Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlığa İlişkin Öz-Yeterlik İnançları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi

https://doi.org/10.26466/opus.444225

Psikolojik Danışmanların Bakış Açısından Rehberlik Hizmetleri Yönetmeliği’nin İncelenmesi

İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi

https://doi.org/10.17679/inuefd.608205

Okul Psikolojik Danışman Adaylarının Beş Faktör Kişilik Özelliklerinin Psikolojik Danışmanlık Öz Yeterlikleri Üzerindeki Etkisi

Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi

https://doi.org/10.38155/ksbd.777866