The Effect Of Local Governments On The Social Cooperation Of Immigrants: A Study On The Role Of Municipalities

Öz

Migration is a complex issue triggered by many independent variables such as globalization, civil wars, economic problems, security, etc. In order to cope with this complexity and minimize the effects of migration, destination countries should produce policies in the field of social cohesion/integration, which constitutes an important element of migration management. This process requires the participation of all stakeholders and necessitates working in coordination, focusing on local governments and social dynamics at the local level with a decentralized approach. This research examines the role of local governments in the social integration process of migrants in Turkey. The process of integration and social cohesion of migrants is closely related to the policies and practices of local governments. In recent years, Turkey has been hosting nearly 5 million irregular migrants, the majority of whom live in urban areas. This article discusses the policies and strategies pursued by municipalities in Turkey to promote the social cohesion of migrants and the effects of these strategies. It also discusses the effectiveness of local governments in solving the problems faced by migrants and the challenges faced in this process. The research reveals that municipalities in Turkey contribute to the social cohesion process of migrants, but there is a need for further improvement in some areas. In particular, the need for more support and resource allocation in areas such as language training, employment opportunities and cultural interaction is emphasized. As a result, this study concludes that municipalities in Turkey play a critical role in supporting the social cohesion of migrants and that more resources and efforts are needed to manage this process more effectively.

Anahtar Kelimeler

• Migration
• Local Governments
• Social Integration

Göçmenlerin Sosyal Uyumunda Yerel Yönetimlerin Etkisi: Belediyelerin Rolü Üzerine Bir İnceleme

Öz

Göç olgusu, küreselleşme, iç savaşlar, ekonomik sıkıntılar güvenlik vb. pek çok bağımsız değişkenin tetiklediği karmaşık bir konudur. Hedef ülkeler, bu karmaşayla başa çıkabilmek ve göçün etkilerini en aza indirmek için göç yönetiminin önemli bir unsurunu oluşturan sosyal uyum/entegrasyon alanında politikalar üretmelidir. Bu süreç, bütün paydaşların katılımını gerektirir ve koordinasyon içerisinde çalışmayı, merkezi olmayan bir yaklaşımla yerel yönetimlere ve yerel düzeydeki toplumsal dinamiklere odaklanmayı da zorunlu kılar. Bu araştırma, Türkiye'deki göçmenlerin sosyal uyum sürecinde yerel yönetimlerin rolünü incelemektedir. Göçmenlerin topluma entegre olma ve sosyal uyum sağlama süreci, yerel yönetimlerin politika ve uygulamalarıyla yakından ilişkilidir. Zira Türkiye son yıllarda artan göç dalgalarıyla birlikte çoğunluğu kentlerde yaşayan kayıtlı 5 milyona yakın düzensiz göçmene ev sahipliği yapmaktadır. Çalışmada, Türkiye'deki belediyelerin göçmenlerin sosyal uyumunu teşvik etmek için izlediği politika ve stratejiler ile bu stratejilerin etkileri ele alınmaktadır. Ayrıca, yerel yönetimlerin göçmenlerin karşılaştığı sorunları çözmedeki etkinliği ve bu süreçte karşılaşılan zorluklar da tartışılmaktadır. Araştırma, Türkiye'deki belediyelerin göçmenlerin sosyal uyum sürecine katkı sağladığını, ancak bazı alanlarda daha fazla iyileştirmeye ihtiyaç duyulduğunu ortaya koymaktadır. Özellikle dil eğitimi, iş bulma imkânları ve kültürel etkileşim gibi konularda daha fazla destek ve kaynak tahsisinin gerekliliği vurgulanmaktadır. Sonuç olarak bu çalışma, Türkiye'deki belediyelerin göçmenlerin sosyal uyumunu destekleme sürecinde kritik bir rol oynadığını ve bu sürecin daha etkin bir şekilde yönetilmesi için daha fazla kaynak aktarımı ve çaba harcanması gerektiği sonucuna ulaşmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Göç
• Yerel Yönetimler
• Sosyal Entegrasyon

Kaynakça

1. Adıgüzel, Y. (2018). Göç Sosyolojisi, 2. Basım, Ankara: Nobel Yayıncılık.
2. Adıgüzel, Y., Nursen T. (2019). Türkiye’deki Suriyeliler ve Göç Yönetiminde Belediyelerin Rolü, İstanbul: UCLG-MEWA Yayınları.
3. Ager, A., Strang, A. (2008). Understanding Integration: A Conceptual Framework, Journal of Refugee Studies, 21, 166-191. https://doi.org/10.1093/jrs/fen016
4. Akman, K. (2019). Türkiye’de Belediyeler ve Sığınmacılar: Politikadan Uygulamaya Samsun Örneği, Ankara: Astana Yayınları.
5. Aksel, D., Büke B. (2022). Sivil Toplum ve Göç Çalışmalarında Köprüler Kurmak: Türkiye Örneği, İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Türkiye’nin Göç Siyaseti Özel Sayısı, 21, 159-182.
6. Aslan, Ş., Şerife G. (2016). Uluslararası Göç ve Göçün Kadın Üzerine Etkileri, 2. Uluslararası Uygulamalı Bilimler Kongresi, 310-320.
7. Aslan, A. (2020). Suriyeli Öğrencilerin İkincil Sosyalleşmeleri Bağlamında Okulun İşlevleri: Çarşamba İlçesi Örneği, Anadolu Eğitim Liderliği ve Öğretim Dergisi, 8(1), 42-58.
8. Aslantürk, O., Tunç, Y. E. (2018). Türkiye’de Yabancıların Çalışma İzinleri: Suriyeliler Örneği, Ombudsman Akademik, 5(9), 141-180.

9. Arslan, M., Özgül, C. G. (2022). Misafirperverlik ile Hemşehrilik Arasında: Türkiye’de Belediyelerin Yabancılara Yönelik Hizmet Sunumu, İdealkent, 13(37), 1430-1452.
10. Ateş, K. (2020). Göç Yönetiminde Yerel Yönetimlerin Rolü, Igdir University Journal of Faculty of Economics and Administrative Sciences, (5), 23-40.
11. Aybay, R. (2006). Açıklamalı İnsan Hakları Evrensel Bildirisi, Türkiye Barolar Birliği İnsan Hakları Uygulama ve Araştırma Merkezi, Ankara: Türkiye Barolar Birliği Yayınları.
12. Buran, A. (2024). Türkiye’de Belediye ve Büyükşehir Belediyelerinin Göçmenlerin Sosyal Uyumundaki Rollerinin Yeniden Değerlendirilmesi, Yayımlanmamış Yüksek lisans Tezi, Ankara Üniversitesi-Sosyal Bilimler Enstitüsü.
13. Buz, S., Korç, S. (2021). Mültecilere Yönelik Kalıcı Çözümlerden Biri Olarak Gönüllü Geri Dönüş, Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 21(50), 195-230.