Yaş(lı) Dostu Kentlerde Duygular ve Duygulanım: Kuramsal ve Söylemsel Bir İnceleme

Öz

Mekân; zaman, deneyimler, karşılaşmalar ve duygulardan bağımsız olarak ele alınamaz. Mekân ile duygular/duygulanım arasında karşılıklı bir etkileşim bulunur; mekân duyguları etkilerken ve şekillendirirken, duygular da mekânı dönüştürür. Dünya Sağlık Örgütü’nün (2007) “Küresel Yaş Dostu Kentler: Bir Rehber” raporu, yaş(lı) dostu kentleri sekiz temel alan üzerinden tanımlar. Ancak “dezavantajlı gruplara” yönelik “dost kent” politikalarının, çoğu zaman kavramsal derinlikten yoksun söylemler ve tanımlamalarla sınırlı kaldığı söylenebilir. Bu çalışmada, söz konusu raporun nitel bir araştırma olarak söylem analizi yapılmıştır. Bu analizle yaş(lı) dostu kentin duygusal boyutu görünür kılınmaya çalışılmıştır. Analiz sürecinde, sadece açık ifadeler değil, duygulara dair örtük ve yan ifadelerin de dikkate alınması amaçlanmıştır. Rapordaki duyguların, hangi bağlamda “ne yaptığı” duygular/duygulanım coğrafyası açısından değerlendirilmiştir. Bulgular, raporun ağırlıklı olarak fiziksel erişilebilirlik, ulaşım ve sağlık hizmetlerine odaklandığını; buna karşın yaşlı dostu kentlerin özgürlük, aidiyet, kabul görme, değerli hissetme, faydalı olma, korku, kaygı ve suçluluk gibi mekânsal olarak deneyimlenen “olumlu” ve “olumsuz” duygularla da yakından ilişkili olduğunu göstermektedir. Sonuçlar değerlendirildiğinde; güven, korku, huzur, aidiyet, saygı görme ve değersizlik gibi adlandırılmış duyguların; gerginlik, tedirginlik, huzursuzluk ve -bedensel- kırılganlık gibi duygulanımsal hâllerle iç içe geçtiğini ortaya koymaktadır. Yaş(lı) dostu kent literatürü mekân ve kenti daha çok fiziksel tasarım boyutuyla ele almaktadır. Ancak bu çalışma yaşlı bireylerin kentsel çevreyle ilişkilerini fiziksel mekân anlayışının ötesinde, duygu/duygulanımsal coğrafyalar perspektifinden değerlendirmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Duygu/Duygulanım Coğrafyaları
• Yaşlanma
• Yaş(lı) Dostu Kentler
• Mekân
• Kent.

Etik Beyan

Bu araştırma makalesinin verileri anket veya mülakat teknikleri kullanılarak elde edilmediğinden etik kurul izni gerekmemiştir.

Emotions and Affect in Age-Friendly Cities: A Theoretical and Discursive Analysis

Öz

Space could not be considered independently of time, experiences, encounters, and emotions. There is a mutual interaction between space and emotions/affect; space influences and shapes emotions, while emotions could transform space. The World Health Organization's (2007) “Global Age-Friendly Cities: A Guide” report explains age-friendly cities through eight key areas. However, it could be stated that “friendly city” policies for “disadvantaged groups” are often limited to mere discourses and definitions lacking conceptual depth. This study, as qualitative research, presents a discourse analysis of the report in question. The aim of this analysis is to reveal the emotional dimension of the age-friendly city. The analysis process considered not only explicit statements but also implicit and figurative expressions related to emotions. In which context, “what do the emotions expressed in the report do” was evaluated in terms of the geography of emotions/affect. The findings display that the report focuses primarily on physical accessibility, transportation, and healthcare services; however, age-friendly cities are also closely related to spatially experienced “positive” and “negative” emotions such as freedom, belonging, acceptance, feeling valued, usefulness, fear, anxiety, and guilt. As the results are evaluated, this study reveals that emotions such as trust, fear, peace, belonging, respect, and worthlessness are intertwined with affective states such as tension, anxiety, restlessness, and -physical- vulnerability. The literature on age-friendly cities mostly addresses space and the city from a physical design perspective. However, this study evaluates the relationship of older individuals with the urban environment from a perspective of emotional/affective geographies, beyond the understanding of physical space.

Anahtar Kelimeler

• Geography of Emotions/Affect
• Ageing
• Age-friendly Cities
• Space
• City.

Etik Beyan

In this research article, ethics committee permission was not required as the data were not obtained using survey or interview techniques.

Kaynakça

1. Ahmed, S. (2004a). Collective feelings: Or, the impressions left by others. Theory, Culture & Society, 21(2), 25-42. https://doi.org/10.1177/0263276404042133
2. Ahmed, S. (2004b). The cultural politics of emotion (1st ed.). Edinburgh University Press.
3. Ahmed, S. (2016). Mutluluk vaadi (D. Mayadağ, Çev.; 1. baskı). Sel Yayıncılık. (Orijinal çalışma 2010 yılında yayımlandı.)
4. Akalın, A. (2007). Duygulanım ve Duygulanımsal Emek Üzerine Notlar, Birikim, 217 Mayıs. https://birikimdergisi.com/dergiler/birikim/1/sayi-217-mayis-2007/2400/duygulanim-ve-duygulanimsal-emek-uzerine-notlar/4913
5. Akalın, A. (2023). Önsöz Duygulanımsal Etkileşimler Değmek, Değer, Dayan(ış)ma. A. Akalın (Ed.). Temasın İmkânları Değmek, Değer Üretmek, Dayanışmak içinde (ss. 9-34). Metis Yayınları.
6. Akkaya, M. (2025). Yaş Dostu Kent: Kayaşehir Üzerine Nitel Bir Araştırma. Senectus, 3(1), 71-93. https://doi.org/10.26650/senectus.2025.3.1.0745
7. Alkan, E. Ö. (2026). Dijitalleşen Toplumun Yeni Eşitsizlik Biçimi: Dijital Eşitsizlik ve Türkiye’deki Göstergeleri. İmgelem, 18, 151-176. https://doi.org/10.53791/imgelem.1836204
8. Anderson, B. (2006). Becoming and being hopeful: Towards a theory of affect. Environment and Planning D: Society and Space, 24(5), 733-752. https://doi.org/10.1068/d393t

9. Anderson, K., ve Smith, S. J. (2001). Emotional geographies. Transactions of the Institute of British Geographers, 26(1), 7-10.
10. Andrews, G. J., ve Phillips, D. R. (Eds.). (2005). Ageing and place perspectives, policy, practice. Routledge.
11. Arun, Ö. (2020). SOLIS: Yaş Dostu Çevre Değerlendirme Rehberi. Yaşlanma Çalışmaları Derneği Yayınları.
12. Atalay, S. (2023). Yaşlılar İçin Ücretsiz Toplu Taşımaya İlişkin Web 2.0 Tartışmaları: Sosyal Vatandaşlık Temelli Bir Değerlendirme. Sosyoloji Araştırmaları Dergisi, 26(1), 19-39. https://doi.org/10.18490/sosars.1290145
13. Atthawuttikul, A., ve Sahachaisaeree, N. (2016). Comparison of Elderly People's Perception of Homely Feeling towards Room Environment in Their Own Home and in Two Nursing Homes in Thailand. International Journal of Social Science and Humanity, 6(11), 865. https://doi.org/10.18178/ijssh.2016.6.11.763
14. Avşar Arık, I. (2021). Kentte Yaşlanma ve Yaş Dostu Kentler: Eleştirel Bir Değerlendirme. Senex: Yaşlılık Çalışmaları Dergisi, 5(1), 47-63. https://izlik.org/JA26DE76AP
15. Aydın, G. Z., ve Demirci, H. F. (2023). Yaşlıların sağlık hizmeti memnuniyetini artırmaya ilişkin bir uygulama: yaşlı dostu hastane. Selçuk Üniversitesi Akşehir Meslek Yüksekokulu Sosyal Bilimler Dergisi, 15, 155-167. https://izlik.org/JA26FE73DC
16. Baeriswyl, M., ve Oris, M. (2023). Social participation and life satisfaction among older adults: Diversity of practices and social inequality in Switzerland. Ageing & Society, 43(6), 1259-1283. https://doi.org/10.1017/S0144686X21001057
17. Bal, H. (2021). Nitel Araştırma Yöntem ve Teknikleri. Sentez Yayıncılık. (Orijinal çalışma 2019 yılında yayımlandı.)
18. Becerikli, K., ve Bayram, S. (2024). Aktif yaşlanma politikalarının yaşlı dostu kentler bağlamında irdelenmesi. Bozok Journal of Engineering and Architecture, 3(1), 12-20. https://izlik.org/JA38BA78WG
19. Belirdi Özkurt, B. (2022). Yaş Dostu Çevrelerin Değerlendirilmesi: SOLIS Rehber. Senex: Yaşlılık Çalışmaları Dergisi, 5(2), 86-90. https://izlik.org/JA89XZ48CT
20. Bell, M. J., Ferraro, K. F., ve Sauerteig-Rolston, M. R. (2022). Volunteer engagement and systemic inflammation: Does helping others benefit oneself?. The Gerontologist, 62(10), 1477-1485. https://doi.org/10.1093/geront/gnac073
21. Bembibre, C., ve Strlič, M. (2022). From smelly buildings to the scented past: An overview of olfactory heritage. Frontiers in Psychology, 12, 718287. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2021.718287
22. Bondi, L. (2005a). Making connections and thinking through emotions: Between geography and psychotherapy. Transactions of the Institute of British Geographers, 30(4), 433-448. https://doi.org/10.1111/j.1475-5661.2005.00183.x
23. Bondi, L. (2005b). Troubling space, making space, doing space. Group analysis, 38(1), 137-149. https://doi.org/10.1177/0533316405049381
24. Bondi, L., ve Davidson, J. (2005). Situating gender. L. Nelson ve J. Seager (Eds.), A companion to feminist geography içinde (ss. 15-31). Blackwell Publishing.
25. Bondi, L., Davidson, J., ve Smith, M. (2016). Introduction: Geography's ‘emotional turn’. In J. Davidson, L. Bondi, ve M. Smith (Eds.), Emotional geographies (ss. 1-16). Routledge.
26. Boylu, A. A. (2013). Yaşlılıkta yaşam kalitesi ve konut ilişkisi. Toplum ve Sosyal Hizmet, 24(1), 145-156.
27. Buffel, T., Phillipson, C., ve Rémillard-Boilard, S. (2019). Age-friendly cities and communities: New directions for policy and research. D. Gu ve E. Dupre (Eds.), Encyclopedia of gerontology and population aging içinde (ss. 149-158.). Springer Nature.
28. Cingöz, Y. (2023). Feminist Harekette Dolaşan Duygular 2000'lerden Bir Hisler Arşivinin İp-uçları. A. Akalın (Ed.), Temasın İmkânları Değmek, Değer Üretmek, Dayanışmak içinde (ss. 203-233). Metis Yayınları.
29. Clough, P. T. (2008). The affective turn: Political economy, biomedia and bodies. Theory, culture & society, 25(1), 1-22. https://doi.org/10.1177/0263276407085156
30. Creswell, J. W. (2013). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five approaches (3rd ed.). SAGE Publications.
31. Çakıcı, K., ve Atay, E. (2024). Türkiye’de Yaş Dostu Belediyecilik Uygulamaları: Yaş Dostu Kentler ve Topluluklar Küresel Ağı Bağlamında Bir İnceleme. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, 87, 158-178. https://doi.org/10.26650/jspc.2024.87.1522632
32. Davern, M., Winterton, R., Brasher, K., ve Woolcock, G. (2020). How can the lived environment support healthy ageing? A spatial indicators framework for the assessment of age-friendly communities. International Journal of Environmental Research and Public Health, 17(20), 7685. https://doi.org/10.3390/ijerph17207685
33. Davidson, J., ve Milligan, C. (2004). Embodying emotion sensing space: Introducing emotional geographies. Social & Cultural Geography, 5(4), 523-532. https://doi.org/10.1080/1464936042000317677
34. Davidson, J., Bondi, L., ve Smith, M. (2007). Emotional geographies (1st ed.). Routledge.
35. Doğanay, G. (2024). 65 Yaş ve Üstü Bireylerin Aktif ve Sağlıklı Yaşlanmasında Coğrafi Çevre Koşullarının Etkileri [Doktora tezi]. Hacettepe Üniversitesi.
36. Doğanay, G. (2025). Coğrafi Özelliklerin Yaşlı Bireylerin Gündelik Yaşamları Üzerine Etkileri. Doğu Coğrafya Dergisi, 30(53), 112-125. https://doi.org/10.17295/ataunidcd.1603012
37. Gilleard, C., Hyde, M., ve Higgs, P. (2007). The impact of age, place, aging in place, and attachment to place on the well-being of the over 50s in England. Research on Aging, 29(6), 590-605. https://doi.org/10.1177/0164027507305730
38. Girgin, E., ve Girgin, N. (2024) Architectural Perception and Fear of Falling in the Elderly. İdealkent, 16(44), 1133-1156. https://doi.org/10.31198/idealkent.1371561
39. Golant, S. M. (2017). Aging in the right place coping repertoires: The substitutability of connectivity alternatives. Innovation in Aging, 1(Suppl. 1), 664. https://doi.org/10.1093/geroni/igx004.2354
40. Gönen, E., ve Özmete, E. (2005). Yaşlılar için evin anlamı. In Ş. Ergin (Ed.), III. Ulusal Yaşlılık Kongresi Bildiriler Kitabı içinde (ss. 272-278). YASAD Yayınları.
41. Gümüş Demir, Z. (2025). Yaşlı Bireylerde Yeni Medya Okuryazarlığının Dijital Yalnızlık ve İyi Oluş Üzerindeki Etkisi. İmgelem, Yeni Medya Çalışmaları, 169-194. https://doi.org/10.53791/imgelem.1692076
42. Herz, R. S. (2000). Scents of time. Sciences, 40(4), 34-39. https://doi.org/10.1002/j.2326-1951.2000.tb03507.x
43. Ho, E. L. E. (2024). Social geography III: Emotions and affective spatialities. Progress in Human Geography, 48(1), 94-102. https://doi.org/10.1177/03091325231174191
44. Huo, M., ve Kim, K. (2022). Volunteering dynamics and life satisfaction: Self-perceptions of aging as a buffer. The Journals of Gerontology: Series B, 77(2), 321-331. https://doi.org/10.1093/geronb/gbab104
45. Jack, K. (2022). Demonstrating empathy when communicating with older people. Nursing older people, 34(1), 34-41. https://doi.org/10.7748/nop.2022.e1378
46. Kern, L. (2020). Feminist Şehir: Bir Saha Rehberi (B. S. Aydaş, Çev.; 1. baskı). Sel Yayınları. (Orijinal çalışma 2019 yılında yayımlandı.)
47. Koelsch, S. (2014). Brain correlates of music-evoked emotions. Nature reviews neuroscience, 15(3), 170-180.
48. Koskela, H. (1997). ‘Bold walk and breakings’: Women's spatial confidence versus fear of violence. Gender, Place and Culture: A Journal of Feminist Geography, 4(3), 301‐320.
49. Koskela, H. (1999). 'Gendered Exclusions’: Women's Fear of Violence and Changing Relations to Space. Geografiska Annaler: Series B, Human Geography, 81(2), 111‐124.
50. Kürüm Varolgüneş, F. (2025). Developing age-friendly cities: a strategic framework for Turkey. Karesi Journal of Architecture, 4(1), 31-56. https://izlik.org/JA64DR84WP
51. Listerborn, C. (2015). Geographies of the veil: Violent encounters in urban public spaces in Malmö, Sweden. Social & Cultural Geography, 16(1), 95‐115. https://doi.org/10.1080/14649365.2014.950690
52. Massumi, B. (1995). The autonomy of affect. Cultural critique, (31), 83-109.
53. Massumi, B. (2002). Parables for the virtual: Movement, affect, sensation. Duke University Press.
54. Merriam, S. B. (2009). Qualitative Research: A Guide to Design and Implementation (2nd ed.). Jossey-Bass.
55. Merriam, S. B. (2018). Nitel araştırma desen ve uygulama için bir rehber [Qualitative Research: A guide to design and implementation] (S. Turan, Çev., Ed.). Nobel. (Orijinal çalışma 2009 yılında yayımlandı.)
56. Milligan, C., Bingley, A., ve Gatrell, A. (2016). Healing and Feeling': The Place of Emotions in Later Life. J. Davidson, L. Bondi, ve M. Smith (Eds.), Emotional geographies içinde (ss. 49-62). Routledge.
57. Mysyuk, Y., ve Huisman, M. (2020). Older people’s emotional connections with their physical urban environment. Cities & Health, 4(1), 25-30. https://doi.org/10.1080/23748834.2019.1693190
58. Nelson, S. (2024). Health and equity in age-friendly cities and communities: A global geographic perspective. B. Bereitschaft (Ed.), Equity in the urban built environment içinde (ss. 153-163). Routledge.
59. Özel, F. B. (2025). Yaşlı ve Çevre İlişkisi Üzerinden Yaş Dostu Kenti Anlamak: Samsun Büyükşehir Belediyesi Örneği. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 29(3), 934-956. https://doi.org/10.20296/tsadergisi.1610710
60. Pain, R. (2000). Place, social relations and the fear of crime: a review. Progress in human geography, 24(3), 365-387. https://doi.org/10.1191/030913200701540474
61. Paoletti, I. (2024). The oldest old as voluntary workers. I. Paoletti (Ed.), Creating new meanings for old age: Plans and projects after eighty içinde (ss. 251-279). Springer Nature Singapore.
62. Pearce, M. T., ve Halpern, A. R. (2015). Age-related patterns in emotions evoked by music. Psychology of Aesthetics, Creativity, and the Arts, 9(3), 248-253. https://doi.org/10.1037/a0039279
63. Phillipson, C. (2012). Developing age-friendly cities: Policy challenges and options (Viewpoint 37). Housing Learning and Improvement Network. https://www.housinglin.org.uk/_assets/Resources/Housing/Support_materials/Viewpoints/HLIN_Viewpoint_37_Age_Friendly_Cities.pdf
64. Pile, S. (2010). Emotions and affect in recent human geography. Transactions of the Institute of British Geographers, 35(1), 5-20. https://doi.org/10.1111/j.1475-5661.2009.00368.x
65. Rioux, L. (2005). The well-being of aging people living in their own homes. Journal of Environmental Psychology, 25(2), 231-243. https://doi.org/10.1016/j.jenvp.2005.05.001
66. Rosenbloom, S. (2004). Mobility of the elderly: Good news and bad news. In Transportation Research Board (Ed.), Transportation in an aging society: A decade of experience (Vol. 27, ss. 67-80). National Academy Press.
67. Rowles, G. D. (1978). Prisoners of space? Exploring the geographical experience of older people (1st ed.). Westview Press.
68. Rowles, G. D. (1983). Place and personal identity in old age: Observations from Appalachia. Journal of Environmental Psychology, 3(4), 299-313. https://doi.org/10.1016/S0272-4944(83)80033-4
69. Sarıkaş, F., ve Böyükünlü, Ç. (2023). Yaş Dostu Kentler: Lahey Kentinden İyi Uygulama Örneği. Senectus, 1(1), 91-103. https://doi.org/10.26650/senectus.2023.1.1.0003
70. Savaşçın, Z. (2023). Hartmut Rosa’nın Düşüncesinde Rezonans, Yabancılaşma, Yurttaşlık. Kilikya Felsefe Dergisi, 2, 119-135. https://izlik.org/JA39NU66ZJ
71. Slaby, J. (2024). Duygulanımsal Düzenleme. J. Slaby ve C. von Scheve (Eds.), Duygulanım toplumları anahtar kavramlar (A. Bora, Çev.; 1. baskı) içinde (ss. 125-135). İletişim Yayıncılık. (Orijinal çalışma 2019 yılında yayımlandı.)
72. Slaby, J. ve Mühloff, R. (2024). Duygulanım. J. Slaby ve C. von Scheve (Eds.), Duygulanım toplumları anahtar kavramlar (A. Bora, Çev.; 1. baskı) içinde (ss. 39-54). İletişim Yayıncılık. (Orijinal çalışma 2019 yılında yayımlandı.)
73. Slaby, J., ve von Scheve, C. (2024). Duygulanım Toplumları-Anahtar Kavramlar. J. Slaby ve C. von Scheve (Eds.), Duygulanım toplumları anahtar kavramlar (A. Bora, Çev.; 1. baskı) içinde (ss. 11-36). İletişim Yayıncılık. (Orijinal çalışma 2019 yılında yayımlandı.)
74. Smith, M., Davidson, J., Cameron, L. ve Bondi, L. (2009). Geography and emotion - emerging constellations. M. Smith, J. Davidson, L. Cameron ve L. Bondi (Eds.), Emotion, Place and Culture içinde (ss. 1-18). Ashgate.
75. Solak, Ç., ve Teközel, M. (2019). Sosyal dışlanma olgusu üzerine genel bir inceleme. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17(4), 293-315. https://doi.org/10.18026/cbayarsos.585260
76. Sung, K. T. (2004). Elder respect among young adults: A cross-cultural study of Americans and Koreans. Journal of Aging Studies, 18(2), 215-230. https://doi.org/10.1016/j.jaging.2004.01.002
77. Thien, D. (2005). After or beyond feeling? A consideration of affect and emotion in geography. Area, 37(4), 450-454. https://doi.org/10.1111/j.1475-4762.2005.00656.x
78. Thrift, N. (2000). Non-representational theory. R. J. Johnston, D. Gregory, G. Pratt ve M. Watts (Eds.), The dictionary of human geography (4th ed.) içinde (ss. 556-556). Blackwell.
79. Tural, S. Ö., ve Yılmaz, T. (2025). Yaş Dostu Kriterler Bağlamında Erişilebilir Mekân Analizi: Antalya Havalimanı Örneği. Düzce Üniversitesi Orman Fakültesi Ormancılık Dergisi, 21(1), 193-209. https://doi.org/10.58816/duzceod.1696443
80. Ulu, E. N., ve Gürer, N. (2025). Nüfus Yaşlanmasının Etkileri ve Yaş Dostu Kent Planlama: Antalya Örneği. Senex: Yaşlılık Çalışmaları Dergisi, 9(1), 15-26. https://izlik.org/JA79YE44KZ
81. Urry, J. (2016). The place of emotions within place. J. Davidson, L. Bondi, ve M. Smith (Eds.), Emotional geographies içinde (ss. 77-83). Routledge.
82. Uysal, T. M. (2020). Toplumsal değişme sürecinde yaşlı bireylerin yaşlılık algısı. Turkish Studies-Social Sciences, 15(6), 3161-3177. http://dx.doi.org/10.47356/TurkishStudies.44157
83. Valentine, G. (1989). The geography of women's fear. Area, 21(4), 385-390.
84. Van Hulst, M., Metze, T., Dewulf, A., De Vries, J., Van Bommel, S., ve Van Ostaijen, M. (2025). Discourse, framing and narrative: three ways of doing critical, interpretive policy analysis. Critical policy studies, 19(1), 74-96. https://doi.org/10.1080/19460171.2024.2326936
85. Veenhoven, R. (1996). Developments in satisfaction research. Social Indicators Research, 37(1), 1-46. https://doi.org/10.1007/BF00300268
86. Victor, C. R., Scambler, S. J., Bowling, A. N. N., ve Bond, J. (2005). The prevalence of, and risk factors for, loneliness in later life: a survey of older people in Great Britain. Ageing & Society, 25(6), 357-375. https://doi.org/10.1017/S0144686X04003332
87. Von Scheve, C. (2018). A social relational account of affect. European Journal of Social Theory, 21(1), 39-59. https://doi.org/10.1177/1368431017690007
88. Wise, A. (2010). Sensuous multiculturalism: Emotional landscapes of inter-ethnic living in Australian suburbia. Journal of Ethnic and Migration Studies, 36(6), 917-937. https://doi.org/10.1080/13691831003643355
89. Woolrych, R., Sixsmith, J., Duvvuru, J., Portella, A., Fang, M. L., Menezes, D., Buffel, T., ve Lawthom, R. (2022). Cross-national perspectives on aging and place: Implications for age-friendly cities and communities. The Gerontologist, 62(1), 119-129. https://doi.org/10.1093/geront/gnab170
90. World Health Organization (WHO). (2007). Global Age-friendly Cities: A Guide. https://iris.who.int/server/api/core/bitstreams/08caa73b-5934-4b6b-bffe-d27fbe92e6e7/content
91. Xu, W., Zhu, J., Xi, W., ve Cui, J. (2025). Creating Age-Friendly Environments in a Smart Society in China: A Policy Review. Journal of Aging & Social Policy, 37(2), 216-235. https://doi.org/10.1080/08959420.2023.2284058
92. Yardımcı, H. Ç. (2021). Erken dönem Cumhuriyeti duygular tarihi üzerinden okumak: Falih Rıfkı Atay örneği [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Ankara Üniversitesi.
93. Yu, Y. (2025). Towards a critical geography of aging: Political economy, biopolitics, and care. Progress in Human Geography, 49(2), 164-181. https://doi.org/10.1177/03091325251321708
94. Zengin Taş, E., Kırışık, H., Yıldız, F., Ata, Z., ve Aktuğ, M. (2023). Yaşlı Dostu Kentin Anlamı ve Aktif Yaşlanmaya Katkıları: Cumhuriyetin 100. Yılında İzmir Kenti Örneği. Kent Akademisi, 16 (Türkiye Cumhuriyeti’nin 100. Yılı Özel Sayısı | Special Issue for the 100th Anniversary of the Republic of Türkiye), 71-96. https://doi.org/10.35674/kent.1352981