SOFT POWER CRISIS IN THE EUROPEAN UNION COMMON SECURITY AND DEFANCE POLICY: THE CASE OF UKRAINE

Öz

The aim of the study is to exime the impact of the EU’s soft power on the Ukrainian crisis.  The reasons that make Ukraine an object of a crisis confronted by the EU and Russia, have been explained in detail and then the objective of the European neighborhood Policy has been explained and analyzed. In this regard, the study tried to respond the following questions: What are the reasons that make Ukraine an object of the EU and Russia crisis? Whether, if so, how and to what extend did the EU’s soft power make an impact on the Ukrainian crisis? Rational choice institutionalism new institutionalism was employed as a theoretical framework. The concepts of ‘cost/benefit calculation, ‘Utility maximization’ and ‘empowerment of new actors’, therefore, were benefited in analyzing the reasons and causes of the Ukrainian crisis, behavior of actors and the sanctions implemented by the EU towards the deepening of the Ukrainian crisis.

AVRUPA BİRLİĞİ ORTAK GÜVENLİK VE SAVUNMA POLİTİKASINDA YUMUŞAK GÜÇ KRİZİ: UKRAYNA ÖRNEĞİ

Öz

AB’nin yumuşak gücünün Ukrayna krizi üzerindeki etkisinin değerlendirilmeye çalışıldığı bu çalışmada öncelikle Ukrayna’yı AB ve Rusya’nın karşı karşıya geldiği bir krizin nesnesi haline getiren gerekçeler detaylı bir şekilde açıklanmaya çalışılmış ve bu bağlamda AB’nin izlediği Ortak Dış ve Güvenlik Politikası açıklanıp analiz edilmeye çalışılmıştır. Çalışma şu sorulara yanıt vermeyi amaçlamıştır: Ukrayna’yı, AB ve Rusya’nın karşı karşıya geldiği bir krizin nesnesi haline getiren gerekçeler nelerdir? Kriz sürecinde AB’nin yumuşak gücü izlediği Ortak Dış ve Güvenlik Politikasında nasıl bir etki yaratmıştır ve AB açısından bu etkinin başarısı nasıl değerlendirilebilir? Çalışmada söz konusu soruların yumuşak güç kavramı perspektifinden analizi yeni kurumsalcılık kuramından faydalanılarak analiz edilmiştir. Çalışmanın yöntemi kapsamında, Ukrayna krizinin gerekçeleri ve aktörlerin davranışlarının altında yatan sebeplerin analizi için nitel yöntemlerle ikincil veri kaynaklarından yararlanılmıştır. Ayrıca AB’nin Ukrayna krizinin derinleşmesi karşısında aldığı yaptırım kararları ve yumuşak gücünün başarısının analizi noktasında sunulan argümanların desteklenmesi için nicel yönteme başvurularak istatistiksel veriler bir grafik aracılığıyla çalışma içerisinde sunulmuştur. 

Anahtar Kelimeler

• Turuncu Devrim,yumuşak güç,Avrupa Birliği Komşular Politikası,Yeni Kurumsalcılık,Akılcı Secım Kurumsalculuğı

Kaynakça

1. Açıkmeşe, S. A. (2004). Uluslararası İlişkiler Teorileri Işığında Avrupa Bütünleşmesi. Uluslararası İlişkiler, 1(1), 22-24
2. Afşar, Ö. A. (2017). Rasyonel Kurumsalcılık ve Sosyolojik Kurumsalcılık Açısından Avrupalılaşma Yaklaşımı. Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 17, 65-84.
3. Akman, Ş. (2018). AB’nin Doğalgaz Çıkmazı: Ucuz Rus Gazının Tek Bağımlısı Almanya Değil. Retrieved from https://www.enerjiportali.com/abnin-dogalgaz-cikmazi-ucuz-rus-gazinin-tek-bagimlisi-almanya-degil/
4. Al, A., Aypek A. F. (2013). Uluslararası Politik Ekonomi: Bitmeyen Kırım Sorunu. Güvenlik Stratejileri, 26, 221-251.
5. Arabacı, A. (2008). Avrupa Birliği’nde Çıkar Temsilinin Gelişimi. Uluslararası İlişkiler, 5(17), 73-103.
6. Aspinwall, M. D., Schneider, G. (2000). Same menu, seperate tables: The institutionalist turn in political science and the study of European integration. European Journal of Political Research, 38(2).
7. Ateş, D. (2008). Uluslararası İlişkilerde Konstrüktivizm: Orta Yol Yaklaşımının Epistemolojik Çerçevesi. Sosyal Bilimler Dergisi, 10(1), 213-235.
8. Avcı, S. (2016). Rusya’nın Dış Politikasında Emperyalizme Dönüş: Gürcistan, Ukrayna ve Suriye Örnekleri, (Yüksek Lisans Tezi), Gazi Üniversitesi – Sosyal Bilimler Enstitüsü.

9. Baharçiçek, A., Ağır, O. (2015). Kırım’ın Rusya Federasyonu’na Bağlanmasının Rusya’ya Komşu Ülkelere Olası Etkileri. Akademik Bakış Dergisi, 52, 29-47.
10. Bayraklı, E. (2014). Avrupa Birliği’nin Ukrayna Kriziyle İmtihanı. SETA Perspektif, 40.
11. CIA The World Factbook, Retrieved from https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/geos/up.html
12. Citak, I., Harris, C. (2018). Avrupa, Güney Osetya Savaşı'na gerekli tepkiyi verseydi Rusya Kırım'ı ilhak edemezdi. Retrieved from https://tr.euronews.com/2018/08/09/-avrupa-gurcistan-ve-osetya-savasina-gerekli-tepkiyi-verseydi-rusya-kirimi-ilhak-edemezdi
13. Dumlupınar, N. (2017). Avrupa Güvenliği Kapsamında Ukrayna Krizi. Ankara Kriz ve Siyaset Araştırmaları Merkezi, 20(4), 1-23.
14. Erdoğan, S. (2017). Devletlerarası İşbirliğine Dair Alternatif Bir Yaklaşım: Amil-Vekil İlişkisi Kavramı ile Avrupa Birliğini Anlamak. Ordu Üniversitesi Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 7(3), 677-684.
15. Ermağan, İ. (2016). Avrupa Komşuluk Politikası – Rusya-Ukrayna Hattında Son Durum: Kıtasal Barış mı Küresel Gerilim mi?. Küresel Yönetişim, Güvenlik ve Aktörler:70. Yılında BM, 459-475, Tasam Yayınları.
16. Esnek, F. (2017). 23 ülke ortak Avrupa ordusu kuruyor!. Retrieved from https://www.bik.gov.tr/23-ulke-ortak-avrupa-ordusu-kuruyor/
17. EU Council Regulations, (July30, 2014). Official Journal of the European Union, No 825/2014.
18. Eurostat Statistics, (May 11, 2019). Russia-EU international trade in goods statistics. Retrieved from https://ec.europa.eu/eurostat/statistics-explained/index.php/Russia-EU_%E2%80%93_international_trade_in_goods_statistics
19. Jepperson, R. L. (1996). Norms, Identity, and Culture in National Security. In P. Katzenstein (ed.), The Culture of National Security (pp. 33-75). New York, Columbia University Press.
20. Jönsson, C., Tallberg, J. (2001). Institutional Theory in International Relations. Retrieved from, https://portal.research.lu.se/portal/en/publications/institutional-theory-in-international-relations(c2f2bf5b-32c7-4a11-9f3f-5bf624ec62ef).html.
21. Kalın, C. (2018) Ukrayna Krizi Sonrası Değişen Avrupa Birliği Rusya İlişkileri. (Yüksek Lisans Tezi) İstanbul Üniversitesi – Sosyal Bilimler Enstitüsü.
22. Koçak, M. (2015). Bölgesel Çatışmadan Küresel Krize Doğru Ukrayna. SETA Analiz, 135, 1-31.
23. Lally, K. (2014). Putin’s remarks raise fears of future moves against Ukraine. Retreieved from http://wapo.st/1r21l45?tid=ss_tw&utm_term=.91132cfaea79
24. Lounsbury, M. (2014). Institutionalism: Old and New. Retreieved fom https://www.researchgate.net/publication/44077976_Institutionalism_old_and_new.
25. Nye, J. S. (2008). Public Diplomacy and Soft Power. The Annals of the American Academy, 616, 94-109.
26. Özdal, H. (2013). AB ve Rusya Arasında Ukrayna: Hayaller ve Gerçekler. USAK Analiz, 26, 1-16.
27. Özdal, H. (2014). Ukrayna Siyasi Krizinde Rusya ve Batı’nın Tutumu. USAK Analiz, 28, 1-23.
28. Özdemir, H. (2008). Uluslararası İlişkilerde Güç: Çok Boyutlu Bir Değerlendirme. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 63(3), 114-144.
29. Raik, K. (2014). EU sanctions against Russia: Europe Brings a Hard Edge to its Economic Power. The Finnish Institute of International Affairs, Briefing Paper 162.
30. Sarı, G. (2015). AB Yolunda Ukrayna: Avrupa Komşuluk Politikası ve AB – Ukrayna İlişkileri. (Yüksek Lisans Tezi), Atılım Üniversitesi – Sosyal Bilimler Enstitüsü.
31. Sarı, Ö. F. (2016). Yeni Kurumsalcılık Çerçevesinde Enerji Topluluğu. (Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi – Sosyal Bilimler Enstitüsü.Schimmelfennig, F., Sedelmeier, U. (2002). Theorizing EU enlargement: research focus, hypotheses, and the state of research. Journal of
32. European Public Policy, 9(4), 500–528.
33. Sönmez, A. S. (2015). Kırım sorunu bağlamında Rusya-Ukrayna İlişkilerinin Analizi. International Journal of Social Sciences and Education Research, 1(3), 656-670.
34. Sputnik Türkiye (2019). Ukrayna Parlamentosu Yüksek Rada, ülkenin Avrupa Birliği (AB) ve NATO’ya üye olma yolunu pekiştiren anayasa değişikliklerini onayladı. https://tr.sputniknews.com/avrupa/201902081037547518-ukrayna-ab-nato-uye-olmasini-ongoren-degisiklik-yuksek-rada/
35. Şenay, F., Koçak, M. (2014). Avrasya’nın Jeopolitik Anahtarı Ukrayna Üzerinde Güç Mücadelesi. SETA Analiz, 106, 1-33.
36. Wilson, A. (2006). Ukraine’s Orange Revolution, NGOs and the Role of the West. Cambridge Review of International Affairs, 19(1), 21-32.
37. Wolczuk, K. (2005). Ukraine after the Orange Revolution. Centre for European Reform.
38. Wu, Y. (2009). New Institutionalism Politics: Integration of Old Institutionalism and Other Methodologies. Asian Social Sciences, 5(9), 105-108.
39. Yapıcı, U. (2011). Ukrayna – NATO İlişkilerinin Tarihsel Analizi. Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu – Uluslararası İlişkiler, 3(3), 1475-1494.
40. Yılmaz, A. N., Kılıçoğlu, G. (2017). Avrupa Birliği’nin Yumuşak Güç Kullanımı ve Diğer Ülkeler Üzerindeki Olumlu Etkisi. Bartın Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 8 (15), 83-118.