A DESTINATION MANAGEMENT MODEL PROPOSAL WITHIN THE APPROACH OF SUSTAINABLE TOURISM

Öz

The main idea of ​​the study is the necessity of managing tourism activities in Artvin, one of the important tourism destinations of the Eastern Black Sea Region, with a sustainable destination management model in order to realize more effectively and efficiently. In this direction, the stakeholders of the study are the tourism authorities of the public institutions and organizations serving within the borders of Artvin, the representatives of the tourism-themed non-governmental organizations operating in the province and its districts and outside the provincial borders, the lecturers and faculty members working in the fields of tourism at Artvin Çoruh University and tourism management officials serving throughout the province. In the study, semi-structured interview technique, one of the qualitative research methods, was used, and the collected data were compiled with descriptive analysis. The findings were evaluated within the framework of the planned sustainable destination management model. The absence of any previous scientific study on a sustainable destination management in the Artvin location highlights the importance of the research. With this study, it has been tried to create a realistic and holistic view with different information and findings obtained from local administrators who are experts in the field of tourism, decision-making and implementation, non-governmental organization administrators, academicians and tourism business officials in Artvin destination. As a result of the research, a sustainable destination management model is proposed, which reveals a new tourism management approach at the Artvin destination level.

Anahtar Kelimeler

• Sustainable Destination Management
• Artvin
• Model Suggestion

SÜRDÜRÜLEBİLİR TURİZM ANLAYIŞI KAPSAMINDA BİR DESTİNASYON YÖNETİM MODELİ ÖNERİSİ

Öz

Çalışmanın temel düşüncesi, Doğu Karadeniz Bölgesinin önemli turizm destinasyonlarından biri olan Artvin’deki turizm faaliyetlerinin daha etkin ve verimli bir biçimde gerçekleşmesi adına sürdürülebilir bir destinasyon yönetim modeli ile yönetilmesi gerekliliğidir. Bu doğrultuda çalışmanın paydaşları Artvin sınırları içerisinde hizmet veren kamu kurum ve kuruluşlarının turizm alanındaki yetkilileri, Artvin ili ve ilçeleri ile il sınırları dışında faaliyet gösteren turizm temalı sivil toplum kuruluşları temsilcileri, Artvin Çoruh Üniversitesi’nde turizm ile ilgili alanlarda görev yapan öğretim elemanları ve öğretim üyeleri ile il genelinde hizmet veren turizm işletmesi yetkililerinden oluşmaktadır. Çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden yarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılmış, toplanan veriler betimsel analiz ile derlenmiştir. Elde edilen bulgular ise oluşturulması planlanan sürdürülebilir destinasyon yönetim modeli çerçevesinde değerlendirilmiştir. Artvin lokasyonunda sürdürülebilir bir destinasyon yönetimi ile ilgili daha önce herhangi bir bilimsel çalışma olmaması araştırmanın önemini vurgulamaktadır. Bu çalışma ile Artvin destinasyonunda turizm alanında uzman olan, karar veren, uygulayan yerel yöneticiler, hizmet veren sivil toplum kuruluşu idarecileri, akademisyen ve turizm işletmesi yetkililerinden elde edilen farklı bilgi ve bulgular ile gerçekçi ve bütünsel bir bakış anlayışı oluşturulmaya çalışılmıştır. Araştırma neticesinde Artvin destinasyonu düzeyinde yeni bir turizm yönetim anlayışı ortaya koyan sürdürülebilir destinasyon yönetim modeli önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Sürdürülebilir Destinasyon Yönetimi
• Artvin
• Model Önerisi

Kaynakça

1. Acuner, E. (2014). Çamlıhemşin İçin Cittaslow Model Önerisi: Karşılaştırmalı Bir Analiz, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi- Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
2. Akyol, C. (2020). Doğu Karadeniz Turizminin Geliştirilmesine Yönelik Bir Araştırma: Artvin Destinasyonu Örneği, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Sakarya Uygulamalı Bilimler Üniversitesi- Lisansüstü Eğitim Enstitüsü.
3. Allahar, H. (2015). Small Island Visitor Attractions: A Development Process Framework. SAGE Open, 5 (1), 1-14.
4. Altanlar, A. ve Kesim, A. G. (2011). Sürdürülebilir Turizm Planlaması İçin Yöre Halkı ve Yerli Turistlerin Davranış ve Beklentilerini Anlamaya Yönelik Bir Araştırma; Akçakoca Örneği, Ankara Üniversitesi Çevrebilimleri Dergisi, 3 (2), 1-20.
5. Arıkan, R. (2000). Araştırma Teknikleri ve Rapor Yazma, Ankara: Gazi Kitabevi.
6. Aydın, Z. İ., Öztürk, A. ve Demirci, U. (2017). Ülkemizin Korunan Alanları İçin Sürdürülebilir Ekoturizm Yönetimi Ölçüt ve Göstergelerinin Belirlenmesi, Turizm ve Araştırma Dergisi, 6 (2), 73-94.
7. Bağıran, D. (2015). Destinasyon Yenilik Sürecinin Oluşturulmasında Ağ Yapısı ve Bilgi Yönetiminin Rolü, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi- Sosyal Bilimler Enstitüsü.
8. Bahar, H. H. (2013). Sosyal Bilimlerde ve Fen Bilimlerinde Araştırmanın Temel Özellikleri. R. Y. Kıncal (Ed.), (2. bs.), Bilimsel Araştırma Yöntemleri içinde (25-50), Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.

9. Bıyık, C. ve Yavuz, A. (2010). Doğu Karadeniz Bölgesinde Arazi Kullanımı, Mülkiyet Yapısı ve Kadastro İlişkileri (199-208), III. Ulusal Karadeniz Ormancılık Kongresi, I, Artvin.
10. Bolat, F. (2020). Artvin Kenti ve Yakın Çevresinde Biyotop Haritalama ve Peyzaj Analizi, Yayınlanmamış Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi- Lisansüstü Eğitim Enstitüsü.
11. Celepçi, E. (2006). Bölgesel Dengesizliklerin Giderilmesinde Kalkınma Ajanslarının Rolü ve Türkiye Uygulamaları, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi- Sosyal Bilimler Enstitüsü.
12. Clarke, A. ve Raffay, Á. (2011). The Introduction of Tourism Destination Management Organisations in Hungary: Top-Down Meets Bottom-Up. D. Dredge ve J. Jenkins (Ed.), in Stories of Practice: Tourism Policy and Planning (311-334), Surrey: Ashgate Publishing Limited.
13. Doğan, M. (2014). Sürdürülebilir Destinasyon Yönetimi Bağlamında Adalar: Bozcaada Üzerine Bir Model Önerisi, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi- Sosyal Bilimler Enstitüsü.
14. Genç, K., Atay, L. ve Eryaman, Y. M. (2014). Sürdürülebilir Destinasyon Yaratma Sürecinde Örgütlenmenin Önemi: Çanakkale Turizmi Üzerine Bir Araştırma, Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 25 (1), 49-61.
15. Gržinić, J. ve Saftić, D. (2012). Approach to the Development of Destination Management in Croatian Tourism, Management, 17 (1), 59-74.
16. İlban, M. O. (2019). 2023 Türkiye Turizm Stratejilerinde Kilit Unsur: Destinasyon Yönetimi, GM Turizm & Yönetim Dergisi, 132, 88-90.
17. İslamoğlu, H. A. (2009). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri, İstanbul: Beta Basım A.Ş.
18. Karataş, E. (2015). Kültür Rotaları Planlama Rehberi, Çevre ve Kültürel Değerlerini Koruma ve Tanıtma Vakfı (ÇEKÜL), Kılavuz Kitapçıklar Dizisi 3, İstanbul: Tarihi Kentler Birliği Yayınları.
19. Kausar, D. ve Gunawan, M. P. (2017). Revitalizing Tourism in the Heritage Land of Toraja: Planning as a Process. A. Saufi, I. R. Andilolo, N. Othman ve A. A. Lew (Ed.), in Balancing Development and Sustainability in Tourism Destinations Proceedings of the Tourism Outlook Conference 2015, (39-46), Flagstaff: Springer Nature.
20. Keleş, A. (2003). Sürdürülebilir Turizm Planlaması ve Türkiye’de Yat Turizmine Ekolojik Yaklaşım, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi- Sosyal Bilimler Enstitüsü. Keleş, R. (2016). Kentleşme Politikası, Ankara: İmge Kitabevi.
21. Kültür ve Turizm Bakanlığı. (2019). Turizm İstatistikleri, Yatırım ve İşletmeler Genel Müdürlüğü. Genel Değerlendirme, Ankara: Araştırma ve Değerlendirme Daire Başkanlığı. https:// yigm.ktb.gov.tr/Eklenti/63643,turizmistatistiklerigeneldegerlendirme2018pdf.pdf?0 (17.08.2019).
22. Mil, B. (2007). Görüşme Tekniği, A. Yüksel, B. Mil ve Y. Bilim (Ed.), Nitel araştırma içinde (3-26), Ankara: Detay Yayıncılık.
23. Mutlu, G. (2020). Artvin Tarihi Araştırmaları-1, N. Yavuz (Ed.), Eskiçağ’da Artvin içinde (17-58), İstanbul: Kriter Yayınları.
24. Nakip, M. (2013). Pazarlama Araştırmalarına Giriş (SPSS Uygulamaları) (4. bs.), Ankara: Seçkin Yayıncılık.
25. Niyet, Z. İ. (2020). Destinasyonların Sürdürülebilir Turizm Açısından Değerlendirilmesi: İzmir Örneği, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gümüşhane Üniversitesi- Sosyal Bilimler Enstitüsü.
26. Oğuzsoy, M. C. (2008). Turizmdeki Yeni Eğilimler Işığında Turizmin Çeşitlenmesi ve Gelişiminde Bölgesel Turizm Planlaması: Dalaman Turizm Kenti Örneği, Yayınlanmamış Uzmanlık Tezi, Kültür ve Turizm Bakanlığı- Yatırım ve İşletmeler Genel Müdürlüğü.
27. Özkök, F. ve Gümüş, F. (2009). Sürdürülebilir Turizmde Bilginin Önemi, Yönetim Bilimleri Dergisi, 7 (1), 51-71.
28. Sekaran, U. (2003). Research Methods for Business: A Skill-Building Approach (4. ed.), USA: John Wiley & Sons, Inc.
29. Somekh, B. ve Lewin, C. (2005). Research Methods in the Social Sciences, London: Sage Publications.
30. Stuckey, H. L. (2013). Three Types of Interviews: Qualitative Research Methods in Social Health, Journal of Social Health and Diabetes, 1 (2), 56-59.
31. Şener, E. (2018). Restoran İşletmelerinde Satın Alma Sorumlularının Coğrafi İşaretli Ürün Algısı ve Satın Alma Davranışlarının Değerlendirilmesi: İzmir Örneği, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi- Sosyal Bilimler Enstitüsü.
32. Tigu, G. (2012). New Challenges for Tourism Destination Management in Romania, M. Kasimoğlu ve H. Aydin (Ed.), in Strategies for Tourism Industry - Micro and Macro Perspectives, (167-184). Rijeka: InTech.
33. Türker, A., Güzel, F. Ö., Türker, G. Ö. ve Duman, F. (2014). Destinasyon yönetimi Projesi Kapsamında Dalaman Havzasında Yer Alan Suya Dayalı Rekreasyon Faaliyetlerinin Markalaştırılması Önerisi, International Journal of Science Culture and Sport, Özel Sayı (2), 53-69.
34. Ural, A. ve Kılıç, İ. (2013). Bilimsel Araştırma Süreci ve SPSS ile Veri Analizi (4. bs.), Ankara: Detay Yayıncılık.
35. Yılmaz, A. İ., Ünal, A. ve Çakır, G. (2015). Sürdürülebilir Turizm Literatürü Üzerine Bir Değerlendirme: Türkiye Bağlamı, Mesleki Bilimler Dergisi, 4 (2), 55-83.
36. Yoon, Y. (2002). Development of A Structural Model for Tourism Destination Competitiveness from Stakeholders’ Perspectives, Unpublished Doctoral Dissertation, Polytechnic Institute and State University, Virginia.
37. Yoon, Y. ve Uysal, M. (2005). An Examination of the Effects of Motivation and Satisfaction on Destination Loyalty: A Structural Model, Tourism Management, 26, 45-56.