4857 SAYILI İŞ KANUNUNA GÖRE KISMİ SÜRELİ İŞ SÖZLEŞMELERİNDE ÜCRET

Öz

Kısmi süreli iş sözleşmeleri, iş hukukundaki esnekleşme hareketlerinin önemli neticelerinden biridir. Haftalık çalışma süresinin tam zamanlı çalışan emsal işçinin çalışma süresine göre önemli ölçüde daha az belirlendiği bu sözleşme türünde kısmi süreli çalışan işçi tarafların arasındaki anlaşmaya göre haftanın belirli günlerinde çalışabileceği gibi haftanın tüm iş günlerinde daha kısa çalışma saatleriyle de iş görme edimini yerine getirebilir. Klasik anlamdaki kısmi süreli çalışmanın yanında kısmi süreli iş sözleşmesinin çağrı üzerine çalışma, kayan iş süreleri, iş paylaşımı gibi özel görünümleri de bulunmaktadır. Genel kuralların çoğunlukla tam süreli klasik iş ilişkisine göre düzenlendiği iş hukukunda kısmi süreli çalışan işçilerin ücret, ikramiye, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile yıllık ücretli izin ücretinin nasıl tespit edileceği önemli bir konudur. Sayılan ücretler bakımından her konuda açık kanun hükümleri yer almamakta, konu yargı kararları ile çözüme kavuşturulmaktadır. Elbette öğretide yer alan çeşitli görüşler de konunun gelişmesine ve çeşitli sorunların çözümüne katkı sağlamaktadır. Bu çalışmada konu klasik anlamdaki kısmi süreli iş sözleşmeleriyle sınırlandırılmış olup kısmi süreli çalışan işçilerin temel ücreti, ikramiye ve diğer sosyal hakları, fazla çalışma ve fazla sürelerle çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile yıllık ücretli izin ücreti hakkındaki öğreti görüşleri ve yargı kararları değerlendirilmiş, sorunlu konularda çözüm önerileri sunulmaya çalışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Kısmi Süreli İş Sözleşmesi
• Ücret
• Hafta Tatili
• Yıllık Ücretli İzin
• Fazla Çalışma.

WAGE IN PART-TIME EMPLOYMENT CONTRACTS ACCORDING TO THE LABOUR CODE NUMBERED 4857

Öz

Part-time employment contracts are one of the important results of the idea of flexibility in the labour law. In this type of contract, where the weekly working hours is determined significantly less than the working hours of the full-time equivalent employee, the part-time employee may work on certain days of the week, as well as performing the duty to work with shorter working hours on all working days of the week, depending on the agreement between the parties. In addition to part-time work in the classical type, part-time employment contracts also have special types such as on-call work, shifting working hours, and job sharing. In the labour law, where the general rules are regulated according to the full-time classical employment relationship, it is an important issue how to determine the wage, bonuses, overtime wage, paid weekend wage, national holidays and public holiday wage and annual paid leave wage of part-time employees. There is no explicit rule on every issues in terms of the wages listed, and the issues are resolved by judicial decisions. Of course, various views in the doctrine also contribute to the development of the subject and the solution of various problems. In this study, the subject is limited to part-time employment contracts in the classical sense. During the study, the doctrine views and judicial decisions on the basic wage, bonus and other social rights, overtime wage, paid weekend wage, national and public holiday wage and annual paid leave wage of part-time employees are evaluated, and solution are suggested on problematic issues.

Anahtar Kelimeler

• Part-Time Employment Contract
• Wage
• Paid Weekend
• Annual Paid Leave
• Overtime Work

Kaynakça

1. ALPAGUT, Gülsevil “AB’nde Güvenceli Esneklik ve Türkiye’deki Yasal Düzenlemeler”, TİSK Akademi, C. 3, S. 5, 2008/I, s. 6-37.
2. CENTEL Tankut,: “Kısmi Süreli Çalışma ve Hafta Tatil Ücreti”, Sicil İş Hukuku Dergisi, Y:1, S: 2, Haziran 2006, İstanbul, s. 19-22. (Hafta Tatili)
3. CENTEL, Tankut, Kısmi Çalışma, Kazancı, İstanbul, 1992. (Kısmi)
4. ÇELİK, Nuri / CANİKLİOĞLU, Nurşen / CANBOLAT, Talat, İş Hukuku Dersleri, 32. Bası, Beta, İstanbul, 2019.
5. ÇİL, Şahin, İş Kanunu Şerhi, C. 1, 2. Baskı, Turhan Kitabevi, 2007.
6. DEMİRCİOĞLU, A. Murat / CENTEL,Tankut: İş Hukuku, 15. Bası, Beta, İstanbul, 2012.
7. EYRENCİ, Öner: “4857 Sayılı İş Kanunu ile Getirilen Yeni Düzenlemeler: Genel Bir Değerlendirme”, Legal İHSGHD, 1, Ocak-Mart 2004, s. 15-56. (Yeni Düzenlemeler)
8. EYRENCİ, Öner / TAŞKENT, Savaş / ULUCAN, Devrim, Bireysel İş Hukuku, 9. Baskı, Beta, İstanbul, 2019.

9. EYRENCİ, Öner, Kısmi Süreli Çalışmalar: Uygulama ve İş Hukuku Açısından, Mozaik Yayıncılık, İstanbul, 1989. (Kısmi Süreli)
10. GÖKTAŞ, Seracettin, “Yargıtay Uygulamasına Göre Hafta Tatili”, Sicil İş Hukuku Dergisi, Y. 2013, S. 30, s. 43-49.
11. KARACA, Ali, “Kısmi Süreli İş Sözleşmesi ile Çalışan İşçilerin Hafta Tatili İzinleri ve Hafta Tatili İzni Ücret Hakları”, Mali Çözüm Dergisi, Kasım-Aralık 2016.
12. KARAMAN, Mehmet Halis, “Karar İncelemesi - 4857 sayılı İş Kanunu m. 13. Kısmi Süreli Çalışma, Ayrımcılık Yasağı, Kıdem Tazminatı, Yıllık Ücretli İzin Ve Hafta Tatili”, Çalışma ve Toplum, 2010/2, s. 269-300. (Karar İncelemesi).
13. KARAMAN, Mehmet Halis: “Türk İş Hukukunda Kısmi Süreli İş Sözleşmeleri”, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Doktora Tezi, İstanbul, 2008 (Kısmi Süre).
14. KOÇ, Muzaffer / GÖRÜCÜ, İbrahim, “4857 Sayılı İş Kanunu’na Göre Kısmi Çalışma Uygulaması ve Sonuçları”, Çalışma ve Toplum, 2011/1, s. 149-178.
15. MERİÇ, Nedim, “Türk ve Alman İş Hukukunda Kısmi Süreli Çalışma”, Legal İHSGHD, C.2, S.8, 2005, s. 1545-1580.
16. MOLLAMAHMUTOĞLU, Hamdi / ASTARLI, Muhittin / BAYSAL, Ulaş, İş Hukuku, 6. Bası, Turhan Kitabevi, Ankara 2014.
17. MOLLAMAHMUTOĞLU, Hamdi, İş Hukuku, 3. Bası, Turhan Kitabevi, Ankara 2008.
18. NARMANLIOĞLU, Ünal, İş Hukuku Ferdi İş İlişkileri I, Beta, İstanbul, 2012. ÖZCAN, İrem, İş ve Sosyal Güvenlik Hukukunda Kısmi Süreli Çalışma, Aristo, İstanbul, 2020.
19. SARIBAY, Gizem, “Kısmi Süreli İş Sözleşmeleri”, Devrim Ulucan’a Armağan, Ed. Mehmet Uçum, Legal Yayıncılık, İstanbul, 2008.
20. SEVİMLİ, K. Ahmet, 4857 Sayılı İş Kanununda Düzenlenen Kısmi Süreli İş Sözleşmeleri, Beta, İstanbul, 2019.
21. SOYER, Polat, “Yeni Düzenlemeler Karşısında Fazla Saatlerle Çalışma”, Legal İHSGHD, S. 3, 2004, s. 797-808.
22. SÜZEK, Sarper: İş Hukuku, 19. Baskı, Beta, İstanbul, 2020.
23. ŞAFAK, Can, “4857 Sayılı İş Kanunu Çerçevesinde Kısmi (Part-Time) Çalışma”, (Çevrimiçi) http://www.kristalis.org.tr/aa_dokuman/kismi_calisma.pdf, E.T. 05.06.2021.
24. TAŞATAN, Caner, Sözleşmenin Kurulması, On İki Levha, İstanbul, 2021.
25. YORULMAZ, Çiğdem: Kısmi Süreli İş Sözleşmesi, Ankara, 2008.
26. YUYUCU, Ahmet Mahmut, “Türk İş Hukuku Çerçevesinde Kısmi Zamanlı Çalışmanın Uygulaması”, Emek ve Toplum, C: 6, Y: 6, S: 15, 2017/2, s. 399- 407.
27. ZEYTİNOĞLU, Emin, “Kısmi Süreli Çalışma Şekilleri ve 4857 Sayılı İş Kanunundaki Görünüm”, İÜHFM, C. 62, S. 1-2, 2004, s. 449-466.