Toxic Leadership: Systematic Review Based on Studies Made in Turkey

Öz

The aim of this paper was to investigate the Turkish literature on Toxic Leadership over the period of 2000-2019. 26 studies on Toxic Leadership were obtained and 21 studies were evaluated in accordance with the inclusion criteria. All publications were examined under four main headings. These; destructive leadership, abusive leadership, toxic leadership and measurement tools for destructive, toxic and abusive leadership. In the studies conducted on toxic leadership, most important variables, the measurement tools used, and the organizational factors related to toxic leadership are categorized according to the concepts and sample groups. As a result, toxic leadership perception decrease occupational burnout, negative emotional state, loafing behavior, intention and tendency to leave the workplace, job stress, need for the leader; and increase organizational trust, organizational commitment, job satisfaction, personal sense of accomplishment and job commitment. Female employees, single employees, employees who have less than 10 years of working experience, and private sector employees have a higher perception of toxic leadership. In Turkey, as in the world toxic leadership of the organization perceived as a significant negative factor. Scientific evidence on the importance and dimensions of this problem has been attained through the censoring of the studies on the subject.

Anahtar Kelimeler

• Destructive Leadership
• Abusive Leadership
• Toxic Leadership
• Organizational Behavior
• Systematic Review

Kaynakça

1. Aasland, M. S., Skogstad, A., Notelaers, G., Nielsen, M. B., ve Einarsen, S. (2009). The Prevalence of Destructive Leadership Behaviour. British Journal of Management, 21(2010), 438–452.
2. Akman, Y. (2016). Yıkıcı Liderlik ile Mesleki Tükenmişlik Arasındaki ilişki: Öğretmenler Üzerine Bir Araştırma, Eğitimde Kuram ve Uygulama, 12(3):627-653.
3. Anjum, A., Ming, X., Siddiqi, A. F. ve Rasool, F.S. (2018). An Empirical Study Analyzing Job Productivity in Toxic Workplace Environments. International Journal of Environmental Research and Public Health, 15- 35.
4. Appelbaum, S.H. ve Roy-Girard D.( 2007). Toxins in the workplace: affect on organizations and employees, Corporate Governance International Journal of Business in Society, 7(1): 17-28.
5. Ashforth, B. (1994). Petty Tyranny in Organisations. Human Relations, 47(7), 755-778. Bacal, R. (2000). Toxic organizations - Welcome to the fire of an unhealthy workplace. Retrieved from http://conflict911.com/conflictarticles/toxicorgs.htm, 04/02/2019.
6. Bakkal, E. ve Aydıntuğ, N. (2016). Toksik Liderlerin Sağlık Kuruluşları üzerindeki Etkileri, The Journal of Academic Social Science Studies, 43: 519-522.
7. Başar, U., Sığrı, Ü. ve Basım, N.(2016). İş Yerinde Karanlık Liderlik, İş ve İnsan Dergisi, 3(2):65-76.
8. Bektaş, M. ve Erkal, P.(2015).örgütlerde Toksisite Davranışları. Toksik Duygu Deneyimleri Ölçeğinin Geçerlilik ve Güvenirliği Çalışması, Research Journal of Business and Management, 2(4): 519-529.

9. Bektaş, M. ve Erkal, P.(2018). Toksik Yönetici Davranışları Ölçeğinin Geçerlilik ve Güvenirliği Çalışması, Ege Akademik Bakış, 18(3):435-444.
10. Binboğa, G., Eğin, E. ve Gülova, A.(2018). Örgütsel Davranışın Karanlık Yüzü ve Türkçe Literatürün İncelenmesine Yönelik bir Araştırma, Finans Ekonomi ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3(1): 382-399.
11. Bolat, O.İ., Bolat, T., Seymen, O. ve Yüksel M.(2017). İstismarcı Yönetim ve Tükenmişlik: Lider-Üye Etkileşimi ve Güç Mesafesinin Düzenleyici Etkisi, Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20(38): 123-161.
12. Bozkurt, S., Çoban, Ö. ve Çolakoğlu, M.H. (2018). Örgütsel Güven Düzeyi ve Toksik Liderlik Davranışları İlişkisinde Örgütsel Bağlılığın Aracı Etkisi, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. Advance online publication.
13. Byun, G., Karau, S. J., Dai, Y. ve Lee, S. (2018). A three-level examination of the cascading effects of ethical leadership on employee outcomes: A moderated mediation analysis, Journal of Business Research, 88: 44-53.
14. Carlock, D.H.(2013). Beyond Bullying: A Holistic Exploration of the Organizational Toxicity Phenomenon. Pepperdine University, Graduate School of Education and Psychology, Thesis.
15. Conger, J. A. (1990). The dark side of leadership. Organizational Dynamics, 19(2), 44-55 Coşkuner, M. ve Şentürk, F.K. (2017). Dönüşümcü ve İstismarcı Liderlik Davranışlarının İşe Adanmışlık Üzerine etkisi: AVM Çalışanları Örneği, ÇAKÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(2): 165-195.
16. Çelebi, N., Güner, H. ve Yıldız V. (2015). Toksik Liderlik Ölçeğinin Geliştirilmesi, Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(1):249-268.
17. Çetinkaya, H. ve Ordu, A.(2018). Okul Yöneticilerinin Toksik(Zehirli) Liderlik Davranışları ile Öğretmenlerin Tükenmişlik Düzeyleri Arasındaki İlişki, Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 31: 15-28.
18. De Hoogh, A. H. B., ve Den Hartog, D. N. (2009). Ethical leadership: The positive and responsible use of power. In D. Tjsovold & B. Van Knippenberg (Eds.), Power and interdependence in organizations.
19. De Hoogh, A.H.B. ve Den Hartog, D.N. (2009). Neuroticism and Locus of Control as Moderators of the Relationship of charismatic and autocratic leadership with Burnout, Journal of Applied Psychology, 94: 1058-1067.
20. Demirdağ, S.(2018). Akademisyenlerin Örgütsel Tokssiteye İlişkin Algıları, Kastamonu Educational Journal, 26(4):1319-1334.
21. Einarsen, S., Aasland, M., & Skogstad, A. (2007). Destructive leadership behavior: A definition and conceptual model. The Leadership Quarterly, 18, 207-216.
22. Einarsen, S., Skogstad, A., Aasland, M. S., & Løseth, A. M. S. B. (2002). Destruktivt lederskap: Årsaker og konsekvenser (Causes and consequences of destructive leadership). In A. Skogstad & S. Einarsen (Eds.), Ledelse på godt og vondt. Effektivitet og trivsel Bergen: Fagbokforlaget, 233−254.
23. Frost, P.J. (2004) Handling Toxic Emotions: New Challenges for Leaders and their Organization, Organizational Dynamics,33 (2): 111–127.
24. Goldman, A. (2008). The company on the Couch: Unveiling Toxic Behavior in Dysfunctional Organizations. Journal of Management Inquiry, 17(3), 226–238.
25. Güldü, Ö. ve Esentürk-Aksu, N.(2016). Yıkıcı Liderlik Algısı ve Mesleki Tükenmişlik Arasındaki İlişkide Olumsuz Duygu-Durumun Aracı Rolü, Çalışma İlişkileri Dergisi, 7(2):91-113.
26. Gündüz, Y. ve Dedekorkut, S.E. (2014). Yıkıcı Liderlik, Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(1):95-104.
27. Herdman, E.A. (2006). Derleme Makale Yazımında, Konferans ve Bildiri Sunumu Hazırlamada Pratik Bilgiler, Hemşirelikte Eğitim ve Araştırma Dergisi, 3(1):2-4.
28. Hobfoll, S. E., ve Shirom, A. (1993). Stress and burnout in the workplace: Conservation of resources. In R. T. Golembiewski (Ed.), Handbook of organizational behavior. New York: Dekker.
29. Hobfoll, S. E., ve Shirom, A. (2000). Conservation of resources theory: Applications to stress and management in the workplace. In R. T. Golembiewski (Ed.), Handbook of organization behavior (Rev. 2nd Ed.). New York: Dekker.
30. Hogan, R. ve J. Hogan (2001), Assessing Leadership: A View from the Dark Side, International Journal of Selection and Assessment, 9 (1-2), 40-51.
31. İzgüden, D., Eroymak, S. ve Erdem, R.(2016). Sağlık Kurumlarında Görülen Toksik Liderlik Davranışları: Bir Üniversite Hastahanesi Örneği, BJSS Balkan Journal of Social Sciences, International Congress of Management Economy and Policy, Aralık.
32. Judge, T. A., Piccolo, R. F., & Kosalka, T. (2009). The Bright and Dark Sides of Leader Traits: A Review and Theoretical Extension of the Leader Trait Paradigm. The Leadership Quarterly, 20, 855-875.
33. Kampen, J. ve Henken, A. (2018). Organizational neglect: The toxic triangle of deficits, Organizational Dynamics, 47(4): 241-249.
34. Kellerman, B. (2004). Bad Leadership: what it is, how it happens, why it matters Boston: Harvard Business School Press.
35. Levinson, H. (2002). Organizational assessment: A step-by-step guide to effective consulting. Washington, DC: American Psychological Association.
36. Lipman-Blumen, J. (2005). The allure of toxic leaders: Why followers rarely escape their clutches. Ivey Business Journal, 69(3), 1-40
37. Paulhus, D. L. ve K. M. Williams (2002), The Dark Triad of Personality: Narcissism, Machiavellianism, and Psychopathy, Journal of Research in Personality, 36, 556-563.
38. Pelletier, K.L. (2012). Perceptions of and reactions to leader toxicity: Do leader-follower relationships and identification with victim matter? The Leadership Quarterly 23: 412–424.
39. PRISMA (http://www.prisma-statement.org/) Date of access: 19.03.2019
40. Reed, G. (2004), ‘‘Toxic leadership’’, Military Review, July-August, pp. 67-71.
41. Reed, G.( 2014). Toxic Leadership, Unit Climate, and Organizational Effectiveness, Air and Space Power Journal, 26(3): 3-10.
42. Reyhanoğlu, M. ve Akın, Ö.(2016). Toksik Liderlik Örgütsel Sağlığı Olumsuz Yönde Tetikler mi?, İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 5(3): 442-459.
43. Samuel, Y. (2010). Organizational pathology: Life and death of organizations. New Brunswick, NJ: Transaction.
44. Schyns, B., Schilling, J. (2013). How bad are the effects of bad leaders? A meta-analysis of destructive leadership and its outcomes. The Leadership Quarterly 24: 138–158.
45. Sezici, E. ve Güven, Ö.Z.(2017). İstismarcı Yönetici Algısının Kayratma Üzerindeki Etkisinde Duygusal Tükenmenin Aracılık Rolü: Otel İşletmelerinde Bir İnceleme, Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi 28(1):58-68.
46. Sezici, E.(2016). İzleyicilerin Yıkıcı Liderlik Algısı ve Sonuçları, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 47: 106-121.
47. Slattery, C. (2009). The Dark Side of Leadership. In S. Slattery (Ed.). Australia, Sydney: Semann & Slattery.
48. Tepper, B. (2000). Consequences of abusive supervision. Academy of Management Journal, 43(2), 178-190.
49. Unur, K. ve Pekerşen, Y. (2017). İş Stresi ile Toksik Davranışlar Arasındaki İlişki: Aşçılar üzerinde Bir Araştırma, Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 14(1): 108-129.
50. Uymaz, A.O.(2013). Yıkıcı Liderlik Ölçeği Geliştirme Çalışması, İ.Ü. İşletme İktisadi Enstitüsü Yönetim Dergisi, 24(75):37-57.
51. Uzunbacak, H.H., Yıldız, A. ve Uzun,S.(2019). Toksik Liderliğin çalışanların tükenmişlik Düzeylerine Etkisi, Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(1): 211-219.
52. Ülbeği, İ.D., Mimaroğlu-Özgen, H. ve Özgen, H. (2013). Örgütsel Ortamda İstismarcı Yönetim ve izlenim Yönetimi Üzerine Bir Araştırma, Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 22(2): 1-14.
53. Ülbeği, İ.D., Mimaroğlu-Özgen, H. ve Özgen, H. (2014).Türkiye’de İstismarcı Yönetim Ölçeğinin Uyarlaması: Güvenirlik ve Geçerlik Analizi, Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 23(1): 1-12.
54. Warrick, D.D.(2015). Understanding, Building, and Changing Organization Cultures. In D.D.Warrick & J.Mueller(Eds.), Lessons in changing cultures: Learning from real World cases Oxford, UK: Rossi Smith Academic Publishing, 1-16.
55. Weberg, D. R., Fuller, R. M. (2019). Toxic Leadership: Three Lessons From Complexity Science to Identify and Stop Toxic Teams, Nurse Leader, 17 (1): 22-26.
56. Whicker, M. L. (1996). Toxic leaders: When organizations go bad. Westport, CT. Quorum Books.
57. Yalçınsoy, A. ve Işık, M. (2018). Toksik Liderlik ile Örgütsel Bağlılık ve İştan Ayrılma Niyeti İlişkisine Yönelik Bir Araştırma, Gaziantep University Journal of Social Science, 17(3): 1016-1025.
58. Yavaş, A.(2016). Sectoral differences in the perception of toxic leadership, Procedia- Social and Behavioral Sciences, 229: 267-276.