SUÇ İŞLEME KARARI TAŞIYAN FAİLİ BAŞKA BİR FİİLE İKNA ETME

Öz

Azmettirme, şerikliğin bir türü olarak, suç işleme kararına sahip olmayan bir kimseyi suça ikna etmeyi ifade eder. Failin hâlihazırda zaten bu suçu işleme kararı söz konusu ise (omnimodo facturus) bu durumda artık failin azmettirilebilmesi mümkün değildir. Ancak yardım etmenin koşulları araştırılmalıdır. Çalışmada hâlihazırda bir suç işlemeye karar vermiş kimseyi, ilk suçun temel veya nitelikli hâline ya da tamamen farklı bir suça ikna etme hâlinde hukukî sorumluluğun ne olacağı incelenmiştir. Bu çerçevede nitelikli hâl teorisi esas alınarak, yeni fiilin, failin ilk karar kıldığından farklı bir tipiklik unsuru içerip içermemesi kriteri çerçevesinde ulaşılan sonuçlara yer verilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Azmettirme
• Omnimodo Facturus
• Yardım Etme
• Suç İşleme Kararı
• İştirak

PERSUADING THE PERPETRATOR TO COMMIT A CRIME WHEN HE OR SHE HAS ALREADY DECIDED TO COMMIT ANOTHER CRIMINAL ACT

Öz

As a sort of complicity, instigation refers to persuading someone who does not have the decision yet to commit the crime. If the perpetrator has already determined to commit the crime (omnimodo facturus), (s)he cannot be instigated to conduct this same crime. However, the conditions of abetting (mental assisting) must be investigated. The legal responsibility of convincing someone who has already decided to commit a crime to the basic or qualified form of the original crime or to an entirely new crime was investigated in this study. Based on the qualified components theory, the findings have been reported that reached within the context of the criteria of whether the typicality of the new conduct contains any distinguishing element other than the perpetrator's original decision.

Anahtar Kelimeler

• Instigation
• Omnimodo Facturus
• Aiding and Abetting
• Decision to Commit the Crime
• Complicity

Kaynakça

1. BGH 2 StR 14/64 BGHSt 19, 339.
2. Bock, Dennis, Strafrecht Allgemeiner Teil, 2. baskı, Heidelberg, Springer, 2021.
3. Centel, Nur; Zafer, Hamide; Özlem Çakmut, Türk Ceza Hukukuna Giriş, 11. baskı, İstanbul, Beta Basım Yayım Dağıtım A.Ş., 2020.
4. Dönmezer, Sulhi; Erman, Sahir, Nazarî ve Tatbikî Ceza Hukuku Genel Kısım, Cilt II, 5. baskı, İstanbul, Sulhi Garan Matbaası Koll. Şti., 1974.
5. Erem, Faruk, Ümanist Doktrin Açısından Türk Ceza Hukuku, 8. baskı, Ankara, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları, 1968.
6. Freund, Georg; Rostalski, Frauke, Strafrecht Allgemeiner Teil, 3. baskı, Berlin, Springer, 2019.
7. Gropp, Walter; Sinn, Arndt, Strafrecht Allgemeiner Teil, 5. baskı, Berlin, Springer, 2020.
8. Hakeri, Hakan, Ceza Hukuku: Genel Hükümler/Temel Bilgiler, 16. baskı, Ankara, Astana Yayınları, 2018.

9. Heinrich, Bernd (Terc. Hakan Hakeri vd.), Ceza Hukuku: Genel Kısım, Cilt II, ed. Yener Ünver, 1. baskı, Ankara, Adalet Yayınevi, 2015.
10. Hilgendorf, Eric; Valerius, Brian (Terc. Salih Oktar), Alman Ceza Hukuku: Genel Kısım, 1. baskı, Ankara, Yetkin Hukuk Yayınları, 2021.
11. İçel, Kayıhan; Evik, A. Hakan, İÇEL Ceza Hukuku Genel Hükümler II: Suçun Yapısal Unsurları ve Özel Görünüş Biçimleri, 4. baskı, İstanbul, Beta Basım Yayım Dağıtım A.Ş., 2007.
12. Kaspar, Johannes, Strafrecht Allgemeiner Teil, 3. baskı, Baden, Nomos, 2020.
13. Kindhäuser, Urs; Zimmermann, Till, Strafrecht Allgemeiner Teil, 10. baskı, Baden, Nomos, 2022.
14. Koca, Mahmut; Üzülmez, İlhan, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 14. baskı, Ankara, Seçkin Yayıncılık, 2021.
15. Özbek, Veli Özer; Doğan, Koray; Bacaksız, Pınar, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 12. baskı, Ankara, Seçkin Yayıncılık, 2021.
16. Özgenç, İzzet, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 17. baskı, Ankara, Seçkin Yayıncılık, 2021.
17. Töngür, Ali Rıza; Çetintürk, Ekrem, Ceza Hukuku Genel Hükümler, 1. Baskı, Ankara: Adalet Yayınevi, 2020.