A Critical Appraisal of the Temporary Employment Provisions Laid Down in the Turkish Labour Code

Öz

Turkish Parliament has taken a very important step to introduce another flexible working arrangement called temporary employment relationship into labor market. Despite the similar previous legislative efforts had been remained inconclusive in the past, the code “on amending the labor law and Turkish employment organization law” that arranges the temporary working relationship and widening the activity-areas of private employment agencies was finally approved by the Parliament on May 6th. Although the government proposal concerning temporary working relationship had passed through the Parliament before in 2009, it was vetoed due to strong opposition of labor unions. Now by the enactment of Law No. 6715, the private employment agencies that are granted permission by the Turkish Employment Organisation, can establish a temporary employment relationship by transferring its employee to the employer with a temporary employment contract. In this article we try to examine the new provisions about temporary employment relationship. Mainly; the legal concept of the new employment relationship, special circumstances of temporary employment can be established, provisions about authority and responsibilities of employers of temporary workers are all criticized in this article

Anahtar Kelimeler

• Temporary employment,Private employment agency,Temporary employment contract,Flexible working arrangements

İş Kanununda Düzenlenen Mesleki Anlamda Geçici İş İlişkisine Yönelik Hükümlerin Değerlendirilmesi

Öz

Kaynakça

1. • Akıntürk T., Hülya; “İşgücüne Yönelik Olarak İşçinin Üçüncü Bir Kişiye Devri: Ödünç İş İlişkisi”, Yargıtay Dergisi, Ocak/Nisan 1999.
2. • Akyiğit, Ercan; İçtihatlı ve Açıklamalı İş Kanunu Şerhi, 3. Baskı, Ankara, Seçkin, 2008.
3. • Akyiğit, Ercan; İş Hukuku Açısından Ödünç İş İlişkisi, Ankara, 1995.
4. • Alpagut, Gülsevil; “Mesleki Anlamda Geçici İş İlişkisi ve Yargıtay’ın Konuya İlişkin Bir Kararının Düşündürdükleri”, Legal İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi, Sayı:10, 2006.
5. • Alpagut, Gülsevil; “Mesleki Anlamda Geçici İş İlişkisi: Sınırlamadan Teşvike”, A.Can Tuncay’a Armağan, İstanbul, Legal, 2005.
6. • Alpagut, Gülsevil; “AB’nde Güvenceli Esneklik ve Türkiye’de Yasal Düzenlemeler”, TİSK Akademi, 2008/I.
7. • Ata, Namık; “Özel Bürolar Geçici İstihdam İçin Aracılık Yapabilmeli”, İşveren, Cilt:43, Sayı:12, 2005.
8. • Başterzi, Fatma; “Özel İstihdam Büroları ve İtalya Örneği”, İşveren, Cilt:43, Sayı:12, 2005.

9. • Canbolat, Talat; “Genel Görüşme”, III. Yılında İş Yasası, Bodrum, 2005.
10. • Caniklioğlu, Nurşen; “Geçici (Ödünç) İş İlişkisinin Tarafları Açısından Hukuki Sonuç- ları”, Türk İş Hukukunda Üçlü İlişkiler, İstanbul, 2008.
11. • Dereli, Toker; “Batı Avrupa’daki Uygulamalar Işığında Dönemsel (Geçici) Çalışma ve Türkiye Üzerine Düşünceler”, İşveren, C:43, s:12, 2005.
12. • Dereli, Toker; “Geçici İş İlişkisinin Özel İstihdam Büroları Aracılığı ile Kurulmasına İlişkin Yeni Düzenleme Önerileri”, Sicil, Yıl:7, Sayı:25, 2012.
13. • Ekmekçi, Ömer; “4857 Sayılı İş Kanunu’nda Geçici (Ödünç) İş İlişkisinin Kurulma- sı, Hükümleri ve Sona Ermesi” Legal İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi, Cilt:1, Sayı:2, yıl: 2004.
14. • Ekmekçi, Ömer; “Geçici (Ödünç) İş İlişkisinin Kurulması ve Sona Ermesi” (Geçici İş İlişkisi), Türk İş Hukukunda Üçlü İlişkiler, İstanbul, 2008.
15. • Ekonomi, Münir; “Mesleki Faaliyet Olarak Ödünç (Geçici) İş İlişkisi”, Devrim Ulucan’a Armağan, İstanbul, 2008.
16. • Engin, Murat; “Üçlü İş İlişkileri”, III. Yılında İş Yasası, Bodrum, 2005.
17. • Eyrenci, Öner; Taşkent, Savaş; Ulucan, Devrim; Bireysel İş Hukuku, Yenilenmiş 3. Bası, İstanbul, 2006.
18. • Hekimler, Alpay; “Avrupa Birliği’nde Mesleki Anlamda Ödünç Çalışma İlişkisi ve Tür- kiye için Değerlendirmeler”, Sicil, Yıl:8, Sayı:29, Mart 2013.
19. • Kabakçı, Mahmut; “5920 Sayılı Kanunun Ödünç İş İlişkisi Hakkındaki Veto Edilen Hükmünün AB Yönergesi Işığında Değerlendirilmesi”, Çalışma ve Toplum, 2011/4.
20. • Kutal, Gülten; “Türkiye’de İstihdam Politikaları, Esneklik ve Yeni İstihdam Türleri”, AB-Türkiye & Endüstri İş İlişkileri, (Edt: Alpay Hekimler), İstanbul, Ağustos 2004.
21. • Mollamahmutoğlu, Hamdi; Astarlı, Muhittin; Baysal, Ulaş; İş Hukuku, 6. Baskı, Tur- han Kitapevi, Ankara, 2014.
22. • Nazlı, Seçkin: Özel İş Aracılığı, Vedat Kitapçılık, İstanbul, 2009.
23. • Odaman, Serkan; Türk ve Fransız İş Hukukunda Ödünç İş İlişkisi, İstanbul, 2007.
24. • Özdemir, Erdem; “Mesleki Faaliyet Olarak Geçici İş İlişkisi: Düzenlenmeli Ama Nasıl ?”, Sicil, Yıl 5, Sayı 18, 2010.
25. • Süral, Nurhan; “Özel İstihdam Büroları”, İşveren, Cilt:43, Sayı:12, 2005.
26. • Süzek, Sarper; “İş Akdinin Türleri”, Mercek, Yıl 6, Sayı:22, Nisan 2001.
27. • Şahlanan, Fevzi; “Genel Görüşme”, Yeni İş Yasası Seminer Notları ve İş Kanunu, Çeş- me, 2003.
28. • Taşkent, Savaş; “Genel Görüşme”, Yeni İş Yasası Seminer Notları ve İş Kanunu, Çeş- me, 2003.
29. • Taşkent, Savaş; Kurt, Dilek: “Mesleki Anlamda Ödünç İş İlişkisi”, Kamu-İş, C:13, S:1, 2013.
30. • Tuncay, A. Can; “Türk İş Hukukunun Avrupa Birliği İş Hukukuna Uyumu”, AB- Türkiye & Endüstri İş İlişkileri, (Edt: Alpay Hekimler), Ağustos 2004, İstanbul.
31. • Tuncay, A. Can; “İş Sözleşmesinin Türleri ve Yeni İstihdam Biçimleri”, Yeni İş Yasası Sempozyumu, İstanbul Barosu Yayını, İstanbul, 2003.
32. • Tuncay, A. Can; Savaş, F. Burcu; “Özel İstihdam Büroları Gerçek ve Çağdaş Fonksi- yonlarına Artık Kavuşmalıdır”, Mercek, Ekim 2007, Yıl:12, Sayı:48
33. • Uçkan, Banu; “Türkiye’de İş Aracılığı Hizmetlerinin Tarihsel Gelişim Sürecinde Kamu Tekelinin Kırılması”, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt 5, No 1, 2005.
34. • Ulucan, Devrim; “Karar İncelemesi, Çalışma ve Toplum, 2004/3.
35. • Uşen, Şelale; Avrupa Birliğinde Ödünç İş İlişkisi: İtalya Uygulaması ve Türkiye, İstan- bul, 2006.
36. • Uşen, Şelale; “2008/104/Ec Sayılı Ödünç İş İlişkisine İlişkin Avrupa Birliği Yönerge- sinin Getirdiği Yeni Düzenlemelerin Türkiye Açısından Değerlendirilmesi”, Çalışma ve Toplum, 2010/3.