Local Common Needs as the Source of the Powers and Limits of Local Administrations

Öz

The task of satisfying the common needs of the locals, given to the local administrations by the Constitution, constitutes the source and limit of the powers of the local administrations. Although the powers of local administrations are determined by law, there are conflicts of authority among local administrations due to the abstractness of the concept of local common needs of the people. In this study, the competence conflicts between the central administration and the local administrations as well as the competence conflicts among the local administrations were tried to be evaluated within the framework of the Supreme Court decisions.

Anahtar Kelimeler

• Common needs of locals
• presidental decrees
• decentralization
• duty
• power

Mahalli İdarelerin Yetkilerinin ve Sınırlarının Kaynağı Olarak Mahalli Müşterek İhtiyaç

Öz

Anayasa ile mahalli idarelere verilen halkın mahalli müşterek nitelikte ihtiyaçlarını gidermek görevi, mahalli idarelerin yetkilerinin kaynağını ve sınırını oluşturmaktadır. Mahalli idarelerin yetkileri kanunlarla belirlense de halkın mahalli müşterek nitelikteki ihtiyaçları kavramının soyutluğu nedeniyle mahalli idareler arasında yetki çatışmaları yaşanmaktadır. Bu çalışmada merkezi idare ile mahalli idareler arasındaki yetki çatışmalarının yanı sıra mahalli idarelerin kendi aralarındaki yetki çatışmaları Yüksek Mahkeme kararları çerçevesinde değerlendirilmeye çalışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Mahalli müşterek ihtiyaç
• Cumhurbaşkanlığı kararnameleri
• yerinden yönetim
• görev
• yetki

Kaynakça

1. Akbulut, Emre, Türk Hukukunda Kanuni İdare İlkesi, Beta Yayınları, İstanbul, 2013.
2. Anayasa Mahkemesi, E. 2011/106, K. 2012/192, T. 29.11.2012.
3. Anayasa Mahkemesi, E. 1976/57, K. 1877/71, T.10.5.1977.
4. Anayasa Mahkemesi, E. 1987/18, K. 1988/23, T. 22.06.1988.
5. Anayasa Mahkemesi, E. 1990/1, K. 1990/2, T. 16.7.1990.
6. Anayasa Mahkemesi, E. 1990/23, K.1991/29, T. 18.9.1991.
7. Anayasa Mahkemesi, E. 1990/39, K. 1991/32, T. 26.9.1991.
8. Anayasa Mahkemesi, E. 2004/61, K. 2004/123, RG. 26.10.2005.

9. Anayasa Mahkemesi, E. 2004/79, K. 2007/6, T. 25.1.2007.
10. Anayasa Mahkemesi, E. 2005/32, K. 2007/3, T. 18.1.2007.
11. Anayasa Mahkemesi, E. 2005/95, K. 2007/5, T. 24.1.2007.
12. Anayasa Mahkemesi, E. 2005/98, K. 2006/3, T. 05.01.2006.
13. Anayasa Mahkemesi, E. 2006/131, K. 2007/4, T. 24.1.2007.
14. Anayasa Mahkemesi, E. 2008/39, K. 2008/134, T. 22.07.2008.
15. Anayasa Mahkemesi, E. 2010/41, K. 2012/19, T. 09.02.2012.
16. Anayasa Mahkemesi, E. 2011/149, K. 2012/187, T. 22.11.2012.
17. Anayasa Mahkemesi, E. 2013/19, K. 2013/100, T. 12.9.2013
18. Anayasa Mahkemesi, E. 2015/34, K. 2015/48, T.23.05.2015.
19. Anayasa Mahkemesi, E. 2018/125, K. 2020/4, T. 22.1.2020.
20. Anayasa Mahkemesi, E. 2019/78, K. 2020/6, T. 23.1.2020.
21. Danıştay 10. Daire, E. 1996/5391, K. 1998/6116, T. 25.11.1998.
22. Danıştay 8. Daire, E. 2008/1180, K. 2008/5500, T. 26.09.2008.
23. Gözler, Kemal, Mahalli İdareler Hukuku, Ekin Yayınevi, Bursa, Ocak 2018.
24. Günday, Metin, “Kamu Yönetimi Reformunun İdari Yapılanmaya İlişkin Anayasal İlkeler Yönünden Değerlendirilmesi”, Danıştay ve İdari Yargı Günü: 137. Yıl, Danıştay Başkanlığı, Ankara, 2005.
25. Gündüz, Ebru, “Anayasa Mahkemesi Kararlarına Göre İdari Vesayet”, Dicle Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt 20, Sayı 33, 2015, s. 63-89.
26. Kaman, Nur, Elektrik Piyasası Lisanslarının Tabi Olduğu Hukuki Esaslar, On İki Levha Yayıncılık, İstanbul, 2011.
27. Karahanoğulları, Onur, “Yerel Özerklik: Mahalli Müşterek İhtiyaçların Yerinden Yönetimi”, Beşinci Ulusal Yerel Yönetimler Sempozyumu, Türkiye Belediyeler Birliği Yayınları, Ankara, 2013, s. 65-97.
28. Keleş, Ruşen, “Hizmette Halka Yakınlık (Subsidiarity) İlkesi ve Yerel Yönetimler”, Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, Cilt 4, Sayı 1, 1995, s. 3-14.
29. Sevgili-Gençay, Fatma Didem, “Yerel Yönetim Yetkilerinin Belirlenmesinde Mahalli Müşterek İhtiyaç Kavramının Yeri ve İşlevi”, Memleket, Siyaset, Yönetim Dergisi, Cilt 10, Sayı 24, Temmuz 2015, s. 43-61.
30. Şahin, Ümit, “Halka En Yakın Hizmetlerin Etkin Sunulması Kapsamında Subsidiarity (Yerellik) İlkesi ve Türk Kamu Yönetimi Üzerine Bir Değerlendirme”, Aksaray Üniversitesi İktisadi ve İdari İlimler Fakültesi Dergisi, Cilt 10, Sayı 3, 2018, s. 19-30.
31. Yasin, Melikşah, “Cumhurbaşkanlığı Kararnamelerinin Türk İdari Teşkilat Hukukuna Etkileri”, Anayasa Yargısı, Cilt 36, Sayı 1, 2019, s. 315-333.
32. Yıldırım, Turan, “İdarenin Kanuniliği İlkesi Bağlamında Cumhurbaşkanlığı Kararnamelerinin Anayasal Sınırı”, Anayasa Yargısı, Cilt 36, Sayı 1, 2019, s. 293-314.
33. Yıldırım, Turan, “Yerinden Yönetim Teşkilatı”, Ed. Turan Yıldırım, İdare Hukuku, Güncelleştirilmiş 7. Bası, On İki Levha Yayıncılık, İstanbul, Ekim 2018.
34. Yılmaz, Zülfiye, Yerel Yönetimlerin Özerklik Hakkı, On İki Levha Yayıncılık, İstanbul, 2019.