GÖÇ OLGUSUNUN EĞİTİM SİSTEMİNE ETKİLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Göç, bireyler ya da birey topluluklarının bir yerden başka bir yere kısa ya da uzun süreli olarak gitmeleri olarak tanımlanabilir. Bu yer değişikliği aynı ülke içinde olursa iç göç, başka bir ülkeye doğru olursa dış göç şeklinde tanımlanır. Göç olgusu Türkiye’de son elli yıl boyunca gündemden düşmemiş kronik bir problem olarak süregelmiştir. Kırdan kente, doğudan batıya, yurt içine ve yurt dışına olan göç, hem etkilediği kitlelerin ve göçe hedef olan bölgelerin yaşamını, hem de Türk toplumunu derinden etkilemiştir. Bütün toplumsal olgular gibi göç olgusu da, birey ve toplum açısından eğitim sisteminde olumlu ve olumsuz sonuçları beraberinde getirmektedir. Bu anlamda konu, iç göçün eğitim sistemi üzerindeki olumlu ve olumsuz etkileri ile dış göçün eğitim sistemi üzerindeki olumlu ve olumsuz etkileri olarak iki başlıkta ele alınabilir. İç göçün eğitim sisteminde doğurduğu sosyal sorunlara çözümler sunmak gelecekte çok daha ciddi sıkıntılara sebep olabilecek sosyal sorunlara da çözüme yönelik yaklaşım sunacağı için önemlidir. Dış göçün sebep olduğu eğitimle ilişkili sorunlara çözüm bulabilmek hem insanımızın oradaki hayat standardını yükseltecek hem de ülkemize büyük katkılar sağlayacaktır. Türkiye’deki Suriyeli sığınmacıların eğitimi ve bu yolla barışçıl entegrasyonu ise dış göçün gündemdeki boyutunu oluşturmaktadır. Gerek iç göç olgusunun gerekse dış göç olgusunun eğitim sistemi üzerinde yarattığı sosyal problemlere çözüm bulmak ve bu hususta çeşitli çalışmaları hayat geçirmek en çok son yıllarda önemi anlaşılan ve ekonomik sermayeden çok daha itibar gösterilen sosyal sermayenin tesisi, artırılması ve gelecek kuşaklara aktarılabilmesi için önem taşımaktadır

Anahtar Kelimeler

• İç Göç,Dış Göç,Eğitim,Sosyal Sermaye

Evaluatıon Of Effects Of Mıgratıon In Educatıon System

Öz

Migration is defined as moving of people or individuals from a place to another place for short run or long run as long as changing their social life and practice . This moving is defined as internal or external migration whether it is occurred in the same country or the other one. Migration has been lasted as a social problem for last fifty years. Migration, from country to the city or from The East to the West and both of internal and external one, has affected not only migrated areas both also whole Turkish society. Like all social events, Migration brings negative and positive results together in educational system in terms of individual and society. In this respect, the subject can be assessed in two part. One is the negative and positive results of internal migration and the negative and positive results of external migration on the educational system. It is important to come up with solutions to negative results of internal migration because of solving much more badly problems, which can occurred in the future. To scope out some for the negative results of external migration, especially contain people who migrated up to the beginning of 1990s and their second and third generations, can affect their life positively and provide positive results for our own country. The education of the Syrian asylum seekers in Turkey and the peaceful integration in this way constitute the dimension of the external migration. Solving problems of internal and external migration on educational system and implementing some effective works are important in order to improve and enforce to social capital which has been given importance and respected more than economic capital, and carry it to the next generations

Anahtar Kelimeler

• Internal Migration, External Migration, Education, Social Capital.

Kaynakça

1. Akkayan, T. (1979). Göç ve Değişme. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yay. İstanbul.
2. Apan, A. (2006). Türkiye’de İç Göç Olgusu: Nedenler ve Sonuçlar. Yerel Yönetim ve Denetim Dergisi. (11/5). s. 26–33.
3. Arslan, M. (2006) Almanya’daki Türk İşçi Çocuklarının Eğitim Sorunları. Erciyes Üniv. Sosyal
4. Bilimler Enstitüsü Dergisi. (21/2). s. 233–245. DPT (2001). Nüfus, Demografi Yapısı, Göç Özel İhtisas Komisyonu Raporu. Ankara.
5. ERG (2017). Bir Arada Yaşamı ve Geleceği Kapsayıcı Eğitimler İnşa Etmek. Eğitim Reformu Girşimi Yay.
6. Fichter, J. (1994). Sosyoloji Nedir? (Çev: Nilgün Çelebi). Atilla Kitabevi. Ankara.
7. Federal Institute for Population Research of Germany. (2016). Population Report of 2016.
8. Göç İdaresi Genel Müdürlüğü (2017). Yıllık Göç Raporları.

9. Gönüllü, M. (1996). Dış Göç. PAÜ Eğitim Fak. Dergisi. 1996/l.
10. Güllüpınar, F. (2016). Almanya’da Göçmen Politikaları ve Türkiyeli Göçmenlerin Trajedisi
11. Yurttaşlık, Haklar ve Eşitsizlikler Üzerine, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14 (1), 1-16. Günkör, C. & Özdemir, M.Ç. (2017). Sosyal Sermaye ve Eğitim İlişkisi, Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, Yıl 15, Sayı 1. 70-90.
12. MEB (2016a). Milli Eğitim Bakanlığı Mevzuatları.
13. MEB (2016b). Milli Eğitim Bakanlığı Raporları.
14. Tezcan, M. (1994). Ülkemizde Göç ve Eğitim Sorunları. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri
15. Fakültesi Dergisi. (27/1). s. 61–67. TÜİK (2009). Yerleşim Yerlerine Göre Göç Eden Nüfus. Erişim: Ekim 2009. http://www.tuik.gov.tr/VeriBilgi.do?tb_id=38&ust_id=11.
16. UNHRC (2016). Turkey UNHRC Operational Update. January 2016.
17. Üner, S. (1972). Nüfusbilim Sözlüğü, H. Ü. Yayınları, Ankara.
18. YÖK (2007). Türkiye’de Eğitim Sisteminin Durumu. Şubat 2007 Tarihli Türkiye’nin Yükseköğretim Stratejisi Raporu.