THE EFFECT OF USING INTELLIGENT TUTORING SYSTEM SOFTWARE TO RESOLVE THE MISCOPTIONS ON ACADEMIC SUCCESS IN TURKISH TEACHING

Öz

The purpose of this research is to explore the effect of determinig and fixing misconceptions of students by using evaluation systems at Intelligent Tutoring Systems (ITS) on students' academic success in Turkish Language Education. Pretest-post test experimental design with control group was used for the research. ITS software was used in the experiment group, whereas the control group used no software. The sample of the study was 57 students of Çanakkale Mehmet Akif Ersoy Vocational and Technical High School in Çanakkale. An instruction software designed by researcher was used to fix misconceptions of the students. Following the 4- week experimental procedures at the end of 5th week, students' academic success was determined by post test. As a result of the research, academic achievement gap between pretest and post test in the experiment group a significant difference [t(20)=-5, p

Anahtar Kelimeler

• Turkish Teaching, Misconceptions, Intelligent Tutoring Systems.

TÜRKÇE ÖĞRETİMİNDE ZEKİ ÖĞRETİM SİSTEMİ EĞİTİM YAZILIMI KULLANIMININ ÖĞRENCİ AKADEMİK BAŞARISINA ETKİSİ

Öz

Bu araştırma, Türkçe Öğretiminde Zeki Öğretim Sistemi (ZÖS) yazılımlarının kullanımının kavram yanılgılarının belirlenmesinde ve düzeltilmesinde etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmada öntest-sontest kontrol gruplu deneysel desen kullanılmıştır. Deney Grubuna ZÖS yazılımı kullandırılmış, Kontrol Grubuna ise kullandırılmamıştır. Çalışma grubu, Çanakkale Mehmet Akif Ersoy Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi’nde öğrenim görmekte olan 57 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırmada, araştırmacı tarafından geliştirilen ve kavram yanılgılarını düzeltmeyi temel alan eğitim yazılımı kullanılmıştır. 4 haftalık deneysel işlem sürecini takiben 5. haftanın sonunda öğrencilerin akademik başarıları sontest ile belirlenmiştir. Araştırmanın sonucunda; ZÖS yazılımı kullanan deney grubunun öntest-sontest akademik başarıları arasında anlamlı bir fark olduğu [t(20)=-5, p

Anahtar Kelimeler

• Türkçe Öğretimi, Kavram Yanılgıları, Zeki Öğretim Sistemleri.

Kaynakça

1. Akkoyunlu, B. & Orhan, F. (2003). Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi (BÖTE) Bölümü Öğrencilerinin Bilgisayar Kullanma Öz Yeterlik İnancı ile Demografik Özellikleri Arasındaki İlişki. The Turkish Online Journal of Educational, 2(3), 86-93.
2. Akpınar, B. & Akdoğan S. (2010). Negatif Bilgi Kavramı: Hata ve Başarısızlıklardan Öğrenme. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 1(1), 14-22.
3. Allahverdi, N. (2002). Uzman Sistemler-Bir Yapay Zeka Uygulaması. İstanbul: Nobel Yayın Dağıtım.
4. Alpkan, L. & Doğan, T. (2008). Stratejik Planlama Sureci Bileşenlerinin Firma Performansına Etkileri. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16(2), 21–47.
5. Altuğ, M., Gencer, C. & Ersöz, F. (2011). Ortaöğretim Öğrencilerinin Hayatında Bilgisayarın Yeri. Bilişim Teknolojileri Dergisi, 4(1), 19-28.
6. Arıcı, N. & Karacı, A. (2013). Türkçe Öğrenimi İçin Web Tabanlı Zeki Öğretim Sistemi (TÜRKZÖS) Ve Değerlendirmesi. Turkish Studies, 8(8), 65-87.
7. Ayas, A., Köse, S. &Taş, E. (2003). Bilgisayar Destekli Öğretimin Kavram Yanılgıları Üzerine Etkisi: Fotosentez. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(2), 106-112.
8. Baran, M. & Maskan, A. (2011). Teknoloji ve Proje Destekli Düşünme Yolculuğunun Öğrencilerin Başarı ve Akademik Benlik Tasarımlarına Etkisinin Evlerinde Bilgisayar Kullanımı Durumu Açısından İncelenmesi. Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1 (2), 115-127.

9. Bickhard, M. H. (2004). The Social Ontology of Persons. In J. I. M. Carpendale & U. Muller (Eds.) Social interaction and the development of knowledge , 111-132.
10. Browning, M.E. & Lehmen, J.D. (1988). Identification of Students’ Misconception in Genetic Problem Solving via Computer Program. Journal of Research inScience Teaching, 25(9), 741-761.
11. Büyükkasap, E., Düzgün, B., Ertuğrul, M. & Samancı, O. (1998). Bilgisayar Destekli Fen Öğretiminin Kavram Yanılgıları Üzerine Etkisi. Kastomonu: Kastamonu Eğitim Dergisi, 6, 59-66.
12. Büyüköztürk, Ş. (2003). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. Ankara:Pegema Yayımcılık.
13. Dağ B., Erkan, K. & Dağ, F. (2005). Zeki Öğretim Sistemleri’nde Kullanıcı Modeli. 1. Uluslararası Mesleki ve Teknik Eğitim Kongresi (MTET 2005), Marmara Üniversitesi, İstanbul.
14. Dağ F., Erkan, K. (2004). Prolog Tabanlı Zeki Öğretim Sistemi. Denizli: Mühendislik Bilimleri Dergisi, II. Bilgi Teknolojileri Kongresi. 47-55.
15. Gartmeier, M., Bauer, J., Gruber, H. & Heid, H. (2008). Negative Knowledge: Understanding Professional Learning And Expertise. Vocations and Learning: Studies in Vocational and Professional Education, 1, 87-103.
16. Hopper, K. (2003). Reasons to Go Hybrid. Distance Education Report. 7(24), 7.
17. Karacı, A. (2014). Türkçede Noktalama İşaretleri ve Büyük Harf Kullanımının Öğretimi İçin Zeki Öğretim Sistemi Model Önerisi, 15(3), 127-134.
18. Karacı, A. & Arıcı, N. (2012). Zeki Öğretim Sistemleri İçin Bilgisayar Uyarlamalı Test Modülünün Geliştirilmesi. Politeknik Dergisi, 15(3), 127-134.
19. Karadağ, Z. (2004). Hatalardan Öğrenme Yöntemi'nin Bilgisayar Destekli Matematik Öğretiminde Uygulanması (Koordinat Düzlemi ve Simetri Konusu). IETC 4. Uluslararası Eğitim Teknolojileri Konferansı, Sakarya
20. Kargın, T. (2007). Eğitsel Değerlendirme ve Bireyselleştirilmiş Eğitim Programı Hazırlama Süreci. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi. 8(1), 1-13.
21. Körez, A. (2009). Durum Tabanlı Öğrenci Modeli İle Zeki Öğretim Sistemi(ZÖS) Tasarımı. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi, İstanbul.
22. Milrad, M. (2002). Using Construction Kits, Modeling Tools and System Dynamics Simulations to Support Collaborative Siscovery Learning. Educational Technology & Society, 5 (4).
23. Mitrovic, A., Ohlsson, S. & Barrow, D. K. (2013). The effect of Positive Feedback in A Constraint-Based İntelligenttutoring System. Computers & Education, 60(1), 264–272.
24. Oral, I. & Mcgivney (2011). Türkiye’de Matematik Ve Fen Bilimleri Alanlarında Öğrenci Performansı Ve Başarının Belirleyicileri. Eğitim Reformu Girişimi TIMSS 2011 Analizi, İstanbul.
25. Olkun, S. & Altun, A. (2003). İlköğretim Öğrencilerinin Bilgisayar Deneyimleri ile Uzamsal Düşünme ve Geometri Başarıları Arasındaki İlişki. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 2(4), 86-91.
26. Özabacı, N. & Olgun A. (2011). Bilgisayar Destekli Fen Bilgisi Öğretiminin Fen Bilgisi Dersine İlişkin Tutum, Bilişüstü Beceriler Ve Fen Bilgisi Başarısı Üzerine Bir Çalışma. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 10(37), 93-107.
27. Parviainen, J. & Eriksson, M. (2006). Negative Knowledge, Expertise and Organisations. International Journal of Management Concepts and Philosophy, 2 (2), 140–153.
28. Reasons, S. (2004). Hybrid Courses-Hidden Dangers? Distance Education Report, 8(7), 3-6.
29. Salvia, J. & Ysseldyke, E.J. (2001). Assessment. (8th ed.). Boston: Houghton Mifflin.
30. Turnbull, A., Turnbull, R. & Wehmeyer, M. L. (2007) . Exceptional Lives: Special Education in Today’s Schools. New Jersey: Prentice Hall.
31. Usta, E. & Mahiroğlu, A. (2008). Harmanlanmış Öğrenme ve Çevrimiçi Öğrenme Ortamlarının Akademik Başarı Ve Doyuma Etkisi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD) 9(2), 1-15.
32. Yücer, S. (2011). İnternet Yoluyla Türkçe Öğretimi Ve Sorunları. Gazi Üniversitesi Türkçe Araştırmaları Akademik Öğrenci Dergisi 1(1), 132-143.
33. Zhiping, L., Yu, S., Tianwei ,X. & Yang, L. (2012). The Research Of Classical Learner Models in İntelligent Tutoring Systems, Computer Science & Education (ICCSE), 2012 7th International Conference.