EXAMINATION OF AGGRESSION LEVELS OF HIGH SCHOOL STUDENTS WHO GET MUSIC TRAINING AND WHO DO NOT

Abstract

The objective of the present study is to examine the effect of attending musical education on the aggression level of high school age students. Sample group of the study, which was conducted with survey model, included 304 students that attended music classes (60) and that did not attend music classes (244). A personal Information Form and Aggression Questionnaire developed by Buss and Peryy (1992) and adapted to Turkish by Can (2002), who also conducted validity and reliability studies in Turkish population, were used in the study as data collection tools. For data analysis, the differences between the aggression levels of the students based on the types of high schools they attend and based on the gender within the context of each high school were analyzed with independent sample t-test. The difference between the students’ aggression levels based on their grade levels separately in each high school was analyzed with one-way analysis of variance (ANOVA). Study findings demonstrated that the scores of male students were higher in both school types based on gender variable, the scores of students who attended music classes were significantly different based on the grade level variable and the scores of the students who did not attend music classes were higher based on the high school type

Keywords

• Musical training, Aggression, Violence, High school student, adolescent.

MÜZİK EĞİTİMİ ALAN VE ALMAYAN LİSE ÖĞRENCİLERİNİN SALDIRGANLIK DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ

Öz

Araştırmada müzik eğitimi alma durumunun lise dönemindeki öğrencilerin saldırganlık düzeyi üzerindeki etkisini incelemek amaçlanmıştır. Tarama modeli kullanılan araştırmanın örneklem grubunu müzik eğitimi alan (60) ve almayan (244) 304 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi Formu ile Buss ve Peryy (1992) tarafından geliştirilen ve Can (2002) tarafından Türk popülasyonunda geçerlik ve güvenirlik çalışması yapılan Saldırganlık ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizi için öğrencilerin öğrenim gördükleri lise türlerine göre ve her bir lisenin kendi içerisinde cinsiyetlerine göre saldırganlık düzeyleri arasındaki farklılığa Independent-Sample (Bağımsız Örneklem) T-Testi analizi bakılmıştır. Öğrencilerin her bir lisede ayrı ayrı sınıf düzeylerine göre saldırganlık düzeyleri arasındaki farklılığa One-WayAnova (Tek Yönlü Varyans) analizi ile bakılmıştır. Araştırma sonucunda; cinsiyet değişkenine göre her iki okul türünde erkek öğrencilerin puanlarının daha yüksek olduğu; sınıf düzeyi değişkenine göre müzik eğitimi alan öğrencilerin puanlarında anlamlı bir fark bulunduğu, lise türüne göre ise müzik eğitimi almayan öğrencilerin puanlarının daha yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Müzik eğitimi, Saldırganlık, Şiddet, Lise öğrencisi, Ergenlik.

Kaynakça

1. Albuz, A. ve Özdemir, N. (2007). 2006 İlköğretim müzik dersi öğretim programının genel eğitimde şiddetin önlenmesine yönelik rolü, işlevi ve önemi, 3. Ulusal Sanat Eğitimi Sempozyumu, Ankara: Gazi Eğitim Fakültesi-GÖRSED-MÜZED-TÜMERGEM, 529- 541.
2. Apaydınlı, K. (2012). Ergenlik dönemi sorunlarının çözümünde müzik eğitiminin rolü ve önemi. E-Journal of New World Sciences Academy, 7 (2), 123-130.
3. Arslan, C., Hamarta, E., Arslan, E. ve Saygın, Y. (2010). Ergenlerde saldırganlık ve kişilerarası problem çözmenin incelenmesi, İlköğretim Online, 9(1), 379-388.
4. Ashton, B. (2013). The Use of Short-Term Group Music Therapy for Female College Students with Depression and Anxiety, Arızona State Unıversıty, the Degree Master of Music.
5. Bağcı, H. (2007). Müzik Eğitimi yoluyla şiddet karşısında kazançlarımız, 3. Ulusal Sanat Eğitimi Sempozyumu, Ankara: Gazi Eğitim Fakültesi-GÖRSED-MÜZED-TÜMERGEM, 543-552.
6. Başaran, C. (2008). Çeşitli Tür Liselerde Öğrenim Gören Öğrencilerden Saldırganlık Düzeylerinin Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü
7. Bilgin, N. (2006). Sosyal psikolojiye giriş. VI. Baskı İzmir: Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları: 48.
8. Budak, S. (2009). Psikoloji sözlüğü. Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları.

9. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E.K., Akgün, Ö.E., Karadeniz Ş. ve Demirel, F. (2010). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Yayıncılık.
10. Campbell, W.J.(2001). Musıc Vıolence: Assocıatıng Teenage Exposure to Heavy Metal Musıc wıth Vıolent Ideatıon and Behavıor, The Degree of Master of Arts in the Department of Sociology Central Missouri State University.
11. Can, S. (2002). Saldırganlık Ölçeğinin Türk Popülasyonunda Geçerlilik ve güvenirlilik Çalışması. GATA Haydarpaşa Eğitim Hastanesi, Psikiyatri Servisi, Yayınlanmamış Uzmanlık Tezi.
12. Canbay, A. (2007). Okul içi şiddete bir çözüm önerisi: müzik kulübü, 3. Ulusal Sanat Eğitimi Sempozyumu, Ankara: Gazi Eğitim Fakültesi-GÖRSED-MÜZED-TÜMERGEM, 405- 410.
13. Canbay, A. Ve Nacakcı, Z. (2015). Toplumda şiddete karşı müziksel tavır, International Journal of Science Culture and Sport (IntJSCS), Special Issue 3.
14. Choi, A.N., Lee, M.S. and Lee, J.S. (2010). Group music ıntervention reduces aggression and ımproves self-esteem in children with highly aggressive behavior: a pilot controlled trial, eCAM 7(2), 213–217.
15. Cyr, A.E. (2011). Music in Urban Youth Development Programs: eveloping Resiliency and Improving Health and Wellness, The Degree Doctor of Philosophy in Music, Unıversıty of Calıfornıa.
16. Durmuş, A. (2006). Ergenlik dönemi. İstanbul: Nesil Yayınları.
17. Düzbastılar, M. E. (2007). Ergenlik döneminde şiddet ile başa çıkma ve müziğin olumlu etkileri, 3. Ulusal Sanat Eğitimi Sempozyumu Ankara: Gazi Eğitim Fakültesi-GÖRSED- MÜZED-TÜMERGEM, 193-202.
18. Efilti, E. (2006). Orta Öğretim Kurumlarında Okuyan Öğrencilerin Saldırganlık, Denetim Odağı ve Kişilik Özelliklerinin Karşılaştırmalı Olarak İncelenmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayınlanmamış Doktora Tezi.
19. Ekinci, Ö., Topçuoğlu, V., Topçuoğlu, Ö.B., Sabuncuoğlu, O. Ve Berkem, M. (2012) The association between music preferences and psychiatric problems in adolescents, Marmara Medical Journal, 25, 47-52.
20. Filiz, A. (2009). Farklı Lise Türlerindeki Öğrencilerin Empatik Eğilimleri ve Saldırganlık Düzeylerinin İncelenmesi (Kartal İlçesi Örneği). Yeditepe Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi.
21. Fu, C.C.M. (2008). Musıc Therapy and Women's Health: Effects of Musıc-Assısted Relaxatıon on Women Graduate Students' Stres and Anxıety Level, Michigan State University, The Degree.
22. Gholami, A., Bshlideh, K. and Rafiei, A. (2013). The impact of twomethods of music therapy and relaxation on the aggression in high school students. Journal of Jahrom University of Medical Sciences, 11 (2), Summer.
23. Greitemeyer, T. (2009). Effects of songs with prosocial lyrics on prosocial thoughts, affect, and behavior, Journal of Experimental Social Psychology 45, 186–190.
24. Greitemeyer, T. (2011). Exposure to music with prosocial lyrics reduces aggression: First evidence and test of the underlying mechanism, Journal of Experimental Social Psychology 47, 28–36.
25. Grigley, A.M. (1999). The Association Between Aggressive Music Lyrics and the Criminal Behavior of Adolescents, The Degree of Master of Arts, Southern Connecticut State University.
26. Gündoğdu, R. (2010). 9.Sınıf öğrencilerinin çatışma çözme, öfke ve saldırganlık düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19 (3), 257-276.
27. Karataş, Z. (2008). Lise öğrencilerinde öfke ve saldırganlık, Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17 (3), .277-294.
28. Kasap, B. T. (2007). Okullarda şiddet: türk gençliğinin geleceğini müzik ile değiştirebilir miyiz?, 3. Ulusal Sanat Eğitimi Sempozyumu, Ankara: Gazi Eğitim Fakültesi-GÖRSED- MÜZED-TÜMERGEM, 229-234.
29. Kirschner, S. And Tomasello, M. (2010). Joint music making promotes prosocial behavior in 4- year-old children, Evolution and Human Behavior, 31, 354–364.
30. Köklü, N., Büyüköztürk, Ş. ve Bökeoğlu, Ç. Ö. (2007). Sosyal bilimler için istatistik. Ankara: Pegem Yayıncılık.
31. Kurtuldu, M. K. (2007). Psikiyatrik hastalarda şiddet ve müzik eğitimi, 3. Ulusal Sanat Eğitimi Sempozyumu, Ankara: Gazi Eğitim Fakültesi-GÖRSED-MÜZED-TÜMERGEM, 705- 715.
32. Linnemann, A., Ditzen, B., Strahler, J., Doer, J.M. and Nater,U.M. (2015). Music listening as a means of stres reduction in daily life, Psychoneuroendocrinology, 60, 82—90.
33. Malkoç, T. Ve Ceylan, F. (2010). Orta öğretim 9. ve 10. sınıf öğrencilerinin zorbalık eğilimleri ve zorbalıkla başetme düzeyleri arasındaki ilişkide müzik eğitiminin önemi, International Conference on New Trends in Education and Their Implications, Antalya, 11-13 November.
34. Nair, B. (2014). Ergenlerin Saldırganlık Davranışlarının Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi. Cumhuriyet Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Yayınlanmamış
35. Roberts,K.R., Dimsdale, J., East,P., and Friedman,L. (1998). Adolescent emotional response to music and ıts relationship to risk-taking behaviors, journal of adolescent health, 23, 49– 54.
36. Taşal, B. Ve Vural, F. (2011). Şarkı sözlerinde şiddet öğesi: aksaray ili ilköğretim ikinci kademe öğrencileriyle yapılan bir çalışma, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 25
37. Taşkesen, O. (2011). Üniversite öğrencilerinin informal olarak sanat eğitimi alma ihtiyacı durumlarına göre saldırganlık ve şiddete eğilim düzeyleri üzerine bir araştırma (Erzincan ili örneği), The International Journal of Educational Researchers (IJERs) 2 (2), 10-20.
38. Uluçay, T. (2012). Müzik Eğitiminin Ortaöğretim Öğrencilerinin Şiddet Eğilimlerine Etkisi. İnönü Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Yayınlanmamış Doktora Tezi.
39. Uzman, E. ve Temiz, E. (2007). Sanat eğitiminin üniversite öğrencilerinin saldırganlık düzeyleri ve kendini ayarlama davranışlarına etkisi, 3. Ulusal Sanat Eğitimi Sempozyumu, Ankara: Gazi Eğitim Fakültesi-GÖRSED-MÜZED-TÜMERGEM, 87-98.
40. Wölfl, A. (2016). Drum Power–music for a beter community in the classroom: Group music therapy programme for violence prevention, social integration and empowerment in schools – suggestions from Community Music Therapy approaches, IJCM 9 (1),65–75.
41. Yağışan, N. (2013). Üniversite Öğrencilerinin müzik tercihleri ve saldırganlıkla ilişkisi. www.sanategitimidergisi.com, 1(2), 96-113.
42. Yavuzer, H. (1995). Çocuk psikolojisi. İstanbul: Remzi Kitabevi.
43. Yeğen, B. (2008). Ortaöğretim Öğrencilerinin Sosyal Uyumları ile Saldırganlık Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi (Kadıköy İlçesi Örneği). Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi.